Atos 2

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hikɨ 'atahutarieka Tsemana 'ixɨarariyari 'aye'aku, yunaitɨ mepɨyuxeɨriekai yameteyurienike 'auxeikɨa.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Yapauka taheima mieme 'eka hepaɨ 'anetɨ kaniukuyani tɨrɨkaɨyetɨ yemietɨ, mɨkɨ yuariya kiita putahɨnixɨ memuwayetekaitsie.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Hikɨ tai hepaɨ 'anenetɨ puyuhekɨarixɨ yuxexuime wahetsie.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Yunaitɨ 'Iyari Mɨtiyupatakɨ meputihɨnixɨ, meta mepitsutɨa me'utiniutɨ hipame niukiyarikɨ, 'Iyari kemɨtiwapitɨakai memɨtiniunikɨ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Hikɨ Kerutsareme mepɨtitekai huriyutsixi Kakaɨyari memayexeiya, yunaime nuiwarite watsata memɨ'ayumiemetetɨkai naitsarie muyuawitɨa.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Kepauka yuariya memu'eni yunaitɨ mepuyuxeɨri, mepɨyuxamuriekai yuxexuitɨ yuniukikɨ memɨwa'eniekaikɨ me'utiniukame.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Mepɨ'iyarixiekai meta mepɨhɨxiyakai mɨpaɨ me'utiyuatɨ: «¿Neuxei, 'ikɨ yunaitɨ memutiniuka mekatekarereyutari?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ¿Ketɨtɨri 'ikɨ tetewa'enie taxexuitɨ taniukikɨ meputiniuka ketemɨte'ununuiwaxɨ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Parutiyatari, meriyatari, 'eramitatari, Metsuputamiya kiekatari, Kureyatsie, Kaparutsiyatsie, Punitutsie meta 'Atsiyatsie,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Pɨrikiyatsie, Pamɨpiriyatsie, 'Ekipitutsie, Riwiya 'aurie mukumatsie Tsirene temɨtama, xumatari memɨ'iwatatɨwe,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 huriyutsixi, hipatɨ huriyutsixi memayuyeitɨa, kɨretatari, 'arawiyatari, tanaitɨ tepɨwa'enie taniukikɨ memutiniuka, Kakaɨyari kemɨtimariwe mekuxatame».
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Yunaitɨ mekani'iyarixiekaitɨni, 'atsimekatemaitɨ ketɨtɨ mɨtiyɨanekai, yuxexuitɨ mɨpaɨ meteyɨkɨhɨawetɨ: «¿Ketɨtɨ 'ikɨ pɨtiyɨane?»
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Hipatɨ mewananaimatɨ xeikɨa mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Winu makakakɨ xeikɨa mepuhuxa».
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Hikɨ Pekuru 'anukukeka tamamata heimana xewi wahamatɨa, karima kaniutaniuni, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Neuxei huriyutsixi, yunaitɨ Kerutsareme xemɨtama, xeketenemaika ketɨtɨ mɨtiyɨane, hikɨ xekeneneu'eni kenemɨtayɨni.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 'Ikɨ mepɨkatarɨwe xeme xemɨteku'eriwa hepaɨ, matsi puximeri 'akuxi 'etsiwa xeikɨa puxɨka.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 'Ikɨtsɨ kanihɨkɨtɨni tita mɨtixatsiwakai, tixaxatame Kuheri ya'utainekaku:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 »Mɨpaɨ paine Kakaɨyari: “Tukari 'aye'ayu kepauka mɨtaparirɨmeni mɨpaɨ pɨtiyɨni,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Mɨkɨ tukaritsie ne'iyari nepɨtatuani,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Nepɨwahɨxiyatsitɨani waheima muyuawitsie meta kwiepa 'inɨari nepɨtiyurieni,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Tau kaniyɨrimɨkɨ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Yunaitɨ kemɨ'ane Ti'aitame memahɨawe,
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 »'Ixaheri teɨteriyari, 'ikɨ niuki xekene'enieka: Kakaɨyari xetsata pitahekɨataxɨ Ketsutsi natsaretitanaka mariwemekɨ tiyurienetɨ tɨrɨkaɨyemekɨ, wahɨxiyatsitɨatɨ meta 'inɨarikɨ tiyurienetɨ mɨkɨ hetsiemieme, Kakaɨyari kemɨtiuyuri xeme xekatenimaika.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 'Ikɨ kaniyetuiyani yamɨraye'anikɨ Kakaɨyari mɨpaɨ timaitɨ, matɨaripaitɨ, kaneiyenɨ'ani mɨyetuiyanikɨ, teɨteri 'axateyuruwamete xetewaruta'aitɨaka xekaniwiya, kuruxitsie xe'ikawieka xekanimieni.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Matsi Kakaɨyari kanenukuketɨani, 'ixɨnaka kemɨrehɨiyakai mɨkitɨ, mɨkɨ pɨkayɨwekai mɨkitɨ muyuhayewakɨ.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Rawiri mɨpaɨ paine hepaɨtsitana:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 'Ayumieme ne'iyari puyutemawie, nenetemawietɨ neputakwika,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 'Ekɨ pepɨkanetsiku'eirieni mɨkite wateukiyapa muyuhayewakɨ,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Pepɨnetsi'uxeiyatsitɨa huye tukariyari nemexeiyanikɨ,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 »Neuxei 'iwamarixi, 'aixɨa kani'aneni heitseriemekɨ mɨtixekuxaxatɨwanikɨ tatewari Rawiri hepaɨtsita, kaniumɨni meta tiukateukie, makateukietsie mana kaniukani tatsata hikɨ 'akuxi.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Tixaxatame pɨhɨkɨtɨkai meta katinimaikaitɨni kename Kakaɨyari 'ɨyɨhɨritɨa heitseriemekɨ mɨpaɨ 'utaitɨ, xewitɨ Rawiri hetsie mɨyeyanikekai heitserie pɨpitɨarienikekai Kɨritsitutɨtɨ, pikayenikekai 'uwenieya mɨra'aitatsie.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Matɨaripaitɨ 'ixeiyatɨ mɨpaɨ kaniutayɨni, Kɨritsitu kemɨranukuke tikuxatatɨ, mɨpaɨ 'utaitɨ:
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Hikɨ Kakaɨyari Ketsutsi panukuketɨa, tame tanaitɨ temunenierixɨ tepɨhɨkɨ.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 'Anutiwitɨkieka mariwetɨ patɨa, Kakaɨyari tserieta, kanitanaki'erieni tita 'ukiyarieya mɨtiyetuirienikekai, 'Iyari Mɨtiyupata hɨkɨtɨme. Mɨkɨ kaniutatuani hikɨ kexemɨte'ixeiya meta kexemɨte'i'enie.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Rawiri muyuawitsie pɨka'anutitɨa, matsi yaputayɨ:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 mɨkɨ memɨmetsi'aye'unie
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 »'Ayumieme heitseriemekɨ mɨpaɨ xeketenemaika yunaitɨ 'Ixaheri xemɨtama, kemɨ'ane xeme kuruxitsie xemukawi, Kakaɨyari Ti'aitame meta Kɨritsitu peyeitɨa».
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Kepauka 'ikɨ niuki memu'eni yunaitɨ yu'iyaritsie mepuhiweritɨarie, Pekuru meta hipame nɨ'ariekate mɨpaɨ mekateniwarutahɨawe:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Pekuru mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 'Ikɨ kemutayɨ xehetsie pɨmieme, xetɨriyama wahetsie meta yunaitɨ teewa kɨkamete, tatsɨari, mɨkɨ yunaitɨ Ti'aitame takakaɨyari mɨwaranayexeiya.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Hipame mɨireme niukikɨ kaniwawawiriekaitɨni mɨpaɨ tiwakɨhɨawetɨ:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Hikɨ mɨkɨ niukieya memutanaki'eri mekaniuka'ɨyarieni, mɨkɨ tukaritsie mepɨwarutinɨi teɨteri haika miriyari meyupaɨmetɨ.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Yamepɨ'ayumiemetetɨkai nɨ'ariekate kememɨte'ɨkitakai, meyuxewitɨ meyuparewietɨ paa metitaratɨ meta meyunenewietɨ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Yunaitɨ yu'iyaritsie meheumamatɨ mekanakɨne, waɨkawa mamariwawemekɨ meta 'inɨarikɨ memɨteyuriekaikɨ nɨ'ariekate.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Yunaitɨ yuri memɨte'erie 'axeikɨa mekanikutekaitɨni yunaitɨ meyuxewitɨ, 'axeikɨa naime mepɨtehexeiyakai:
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 yukwie meta yupiinite mepɨtetuakai, mepɨtewayetuiriwakai yuxexuitɨ memɨteheuyehɨwa.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Tukarikɨ tukita meyukuxexeɨriwatɨ mepɨkatehayewakai. Paa kii meuti'uta mepɨtekwakai meyutemamawietɨ, meta 'aixɨa mete'u'iyaritɨ,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Kakaɨyari hepaɨtsita 'aixɨa meputiyuanekai meta yunaitɨ teɨteri 'aixɨa mepɨteku'eriwakai wahepaɨtsita. Tukarikɨ Ti'aitame waxewiriyatɨ mɨkɨ pɨwaxeɨriekai memɨtawikweitsitɨariwakai.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.