Atos 2
hch (HCH) vs NAA
1 Hikɨ 'atahutarieka Tsemana 'ixɨarariyari 'aye'aku, yunaitɨ mepɨyuxeɨriekai yameteyurienike 'auxeikɨa.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Yapauka taheima mieme 'eka hepaɨ 'anetɨ kaniukuyani tɨrɨkaɨyetɨ yemietɨ, mɨkɨ yuariya kiita putahɨnixɨ memuwayetekaitsie.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Hikɨ tai hepaɨ 'anenetɨ puyuhekɨarixɨ yuxexuime wahetsie.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Yunaitɨ 'Iyari Mɨtiyupatakɨ meputihɨnixɨ, meta mepitsutɨa me'utiniutɨ hipame niukiyarikɨ, 'Iyari kemɨtiwapitɨakai memɨtiniunikɨ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Hikɨ Kerutsareme mepɨtitekai huriyutsixi Kakaɨyari memayexeiya, yunaime nuiwarite watsata memɨ'ayumiemetetɨkai naitsarie muyuawitɨa.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Kepauka yuariya memu'eni yunaitɨ mepuyuxeɨri, mepɨyuxamuriekai yuxexuitɨ yuniukikɨ memɨwa'eniekaikɨ me'utiniukame.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Mepɨ'iyarixiekai meta mepɨhɨxiyakai mɨpaɨ me'utiyuatɨ: «¿Neuxei, 'ikɨ yunaitɨ memutiniuka mekatekarereyutari?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 ¿Ketɨtɨri 'ikɨ tetewa'enie taxexuitɨ taniukikɨ meputiniuka ketemɨte'ununuiwaxɨ?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Parutiyatari, meriyatari, 'eramitatari, Metsuputamiya kiekatari, Kureyatsie, Kaparutsiyatsie, Punitutsie meta 'Atsiyatsie,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Pɨrikiyatsie, Pamɨpiriyatsie, 'Ekipitutsie, Riwiya 'aurie mukumatsie Tsirene temɨtama, xumatari memɨ'iwatatɨwe,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 huriyutsixi, hipatɨ huriyutsixi memayuyeitɨa, kɨretatari, 'arawiyatari, tanaitɨ tepɨwa'enie taniukikɨ memutiniuka, Kakaɨyari kemɨtimariwe mekuxatame».
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Yunaitɨ mekani'iyarixiekaitɨni, 'atsimekatemaitɨ ketɨtɨ mɨtiyɨanekai, yuxexuitɨ mɨpaɨ meteyɨkɨhɨawetɨ: «¿Ketɨtɨ 'ikɨ pɨtiyɨane?»
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Hipatɨ mewananaimatɨ xeikɨa mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Winu makakakɨ xeikɨa mepuhuxa».
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Hikɨ Pekuru 'anukukeka tamamata heimana xewi wahamatɨa, karima kaniutaniuni, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Neuxei huriyutsixi, yunaitɨ Kerutsareme xemɨtama, xeketenemaika ketɨtɨ mɨtiyɨane, hikɨ xekeneneu'eni kenemɨtayɨni.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 'Ikɨ mepɨkatarɨwe xeme xemɨteku'eriwa hepaɨ, matsi puximeri 'akuxi 'etsiwa xeikɨa puxɨka.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 'Ikɨtsɨ kanihɨkɨtɨni tita mɨtixatsiwakai, tixaxatame Kuheri ya'utainekaku:
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 »Mɨpaɨ paine Kakaɨyari: “Tukari 'aye'ayu kepauka mɨtaparirɨmeni mɨpaɨ pɨtiyɨni,
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Mɨkɨ tukaritsie ne'iyari nepɨtatuani,
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Nepɨwahɨxiyatsitɨani waheima muyuawitsie meta kwiepa 'inɨari nepɨtiyurieni,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Tau kaniyɨrimɨkɨ,
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Yunaitɨ kemɨ'ane Ti'aitame memahɨawe,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 »'Ixaheri teɨteriyari, 'ikɨ niuki xekene'enieka: Kakaɨyari xetsata pitahekɨataxɨ Ketsutsi natsaretitanaka mariwemekɨ tiyurienetɨ tɨrɨkaɨyemekɨ, wahɨxiyatsitɨatɨ meta 'inɨarikɨ tiyurienetɨ mɨkɨ hetsiemieme, Kakaɨyari kemɨtiuyuri xeme xekatenimaika.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 'Ikɨ kaniyetuiyani yamɨraye'anikɨ Kakaɨyari mɨpaɨ timaitɨ, matɨaripaitɨ, kaneiyenɨ'ani mɨyetuiyanikɨ, teɨteri 'axateyuruwamete xetewaruta'aitɨaka xekaniwiya, kuruxitsie xe'ikawieka xekanimieni.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Matsi Kakaɨyari kanenukuketɨani, 'ixɨnaka kemɨrehɨiyakai mɨkitɨ, mɨkɨ pɨkayɨwekai mɨkitɨ muyuhayewakɨ.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Rawiri mɨpaɨ paine hepaɨtsitana:
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 'Ayumieme ne'iyari puyutemawie, nenetemawietɨ neputakwika,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 'Ekɨ pepɨkanetsiku'eirieni mɨkite wateukiyapa muyuhayewakɨ,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Pepɨnetsi'uxeiyatsitɨa huye tukariyari nemexeiyanikɨ,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 »Neuxei 'iwamarixi, 'aixɨa kani'aneni heitseriemekɨ mɨtixekuxaxatɨwanikɨ tatewari Rawiri hepaɨtsita, kaniumɨni meta tiukateukie, makateukietsie mana kaniukani tatsata hikɨ 'akuxi.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Tixaxatame pɨhɨkɨtɨkai meta katinimaikaitɨni kename Kakaɨyari 'ɨyɨhɨritɨa heitseriemekɨ mɨpaɨ 'utaitɨ, xewitɨ Rawiri hetsie mɨyeyanikekai heitserie pɨpitɨarienikekai Kɨritsitutɨtɨ, pikayenikekai 'uwenieya mɨra'aitatsie.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Matɨaripaitɨ 'ixeiyatɨ mɨpaɨ kaniutayɨni, Kɨritsitu kemɨranukuke tikuxatatɨ, mɨpaɨ 'utaitɨ:
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Hikɨ Kakaɨyari Ketsutsi panukuketɨa, tame tanaitɨ temunenierixɨ tepɨhɨkɨ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 'Anutiwitɨkieka mariwetɨ patɨa, Kakaɨyari tserieta, kanitanaki'erieni tita 'ukiyarieya mɨtiyetuirienikekai, 'Iyari Mɨtiyupata hɨkɨtɨme. Mɨkɨ kaniutatuani hikɨ kexemɨte'ixeiya meta kexemɨte'i'enie.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Rawiri muyuawitsie pɨka'anutitɨa, matsi yaputayɨ:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 mɨkɨ memɨmetsi'aye'unie
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 »'Ayumieme heitseriemekɨ mɨpaɨ xeketenemaika yunaitɨ 'Ixaheri xemɨtama, kemɨ'ane xeme kuruxitsie xemukawi, Kakaɨyari Ti'aitame meta Kɨritsitu peyeitɨa».
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Kepauka 'ikɨ niuki memu'eni yunaitɨ yu'iyaritsie mepuhiweritɨarie, Pekuru meta hipame nɨ'ariekate mɨpaɨ mekateniwarutahɨawe:
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Pekuru mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 'Ikɨ kemutayɨ xehetsie pɨmieme, xetɨriyama wahetsie meta yunaitɨ teewa kɨkamete, tatsɨari, mɨkɨ yunaitɨ Ti'aitame takakaɨyari mɨwaranayexeiya.
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Hipame mɨireme niukikɨ kaniwawawiriekaitɨni mɨpaɨ tiwakɨhɨawetɨ:
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Hikɨ mɨkɨ niukieya memutanaki'eri mekaniuka'ɨyarieni, mɨkɨ tukaritsie mepɨwarutinɨi teɨteri haika miriyari meyupaɨmetɨ.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Yamepɨ'ayumiemetetɨkai nɨ'ariekate kememɨte'ɨkitakai, meyuxewitɨ meyuparewietɨ paa metitaratɨ meta meyunenewietɨ.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Yunaitɨ yu'iyaritsie meheumamatɨ mekanakɨne, waɨkawa mamariwawemekɨ meta 'inɨarikɨ memɨteyuriekaikɨ nɨ'ariekate.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Yunaitɨ yuri memɨte'erie 'axeikɨa mekanikutekaitɨni yunaitɨ meyuxewitɨ, 'axeikɨa naime mepɨtehexeiyakai:
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 yukwie meta yupiinite mepɨtetuakai, mepɨtewayetuiriwakai yuxexuitɨ memɨteheuyehɨwa.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Tukarikɨ tukita meyukuxexeɨriwatɨ mepɨkatehayewakai. Paa kii meuti'uta mepɨtekwakai meyutemamawietɨ, meta 'aixɨa mete'u'iyaritɨ,
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Kakaɨyari hepaɨtsita 'aixɨa meputiyuanekai meta yunaitɨ teɨteri 'aixɨa mepɨteku'eriwakai wahepaɨtsita. Tukarikɨ Ti'aitame waxewiriyatɨ mɨkɨ pɨwaxeɨriekai memɨtawikweitsitɨariwakai.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.