Atos 2
hch (HCH) vs ARIB
1 Hikɨ 'atahutarieka Tsemana 'ixɨarariyari 'aye'aku, yunaitɨ mepɨyuxeɨriekai yameteyurienike 'auxeikɨa.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Yapauka taheima mieme 'eka hepaɨ 'anetɨ kaniukuyani tɨrɨkaɨyetɨ yemietɨ, mɨkɨ yuariya kiita putahɨnixɨ memuwayetekaitsie.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Hikɨ tai hepaɨ 'anenetɨ puyuhekɨarixɨ yuxexuime wahetsie.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Yunaitɨ 'Iyari Mɨtiyupatakɨ meputihɨnixɨ, meta mepitsutɨa me'utiniutɨ hipame niukiyarikɨ, 'Iyari kemɨtiwapitɨakai memɨtiniunikɨ.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Hikɨ Kerutsareme mepɨtitekai huriyutsixi Kakaɨyari memayexeiya, yunaime nuiwarite watsata memɨ'ayumiemetetɨkai naitsarie muyuawitɨa.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Kepauka yuariya memu'eni yunaitɨ mepuyuxeɨri, mepɨyuxamuriekai yuxexuitɨ yuniukikɨ memɨwa'eniekaikɨ me'utiniukame.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Mepɨ'iyarixiekai meta mepɨhɨxiyakai mɨpaɨ me'utiyuatɨ: «¿Neuxei, 'ikɨ yunaitɨ memutiniuka mekatekarereyutari?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ¿Ketɨtɨri 'ikɨ tetewa'enie taxexuitɨ taniukikɨ meputiniuka ketemɨte'ununuiwaxɨ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Parutiyatari, meriyatari, 'eramitatari, Metsuputamiya kiekatari, Kureyatsie, Kaparutsiyatsie, Punitutsie meta 'Atsiyatsie,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Pɨrikiyatsie, Pamɨpiriyatsie, 'Ekipitutsie, Riwiya 'aurie mukumatsie Tsirene temɨtama, xumatari memɨ'iwatatɨwe,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 huriyutsixi, hipatɨ huriyutsixi memayuyeitɨa, kɨretatari, 'arawiyatari, tanaitɨ tepɨwa'enie taniukikɨ memutiniuka, Kakaɨyari kemɨtimariwe mekuxatame».
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Yunaitɨ mekani'iyarixiekaitɨni, 'atsimekatemaitɨ ketɨtɨ mɨtiyɨanekai, yuxexuitɨ mɨpaɨ meteyɨkɨhɨawetɨ: «¿Ketɨtɨ 'ikɨ pɨtiyɨane?»
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Hipatɨ mewananaimatɨ xeikɨa mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Winu makakakɨ xeikɨa mepuhuxa».
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Hikɨ Pekuru 'anukukeka tamamata heimana xewi wahamatɨa, karima kaniutaniuni, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Neuxei huriyutsixi, yunaitɨ Kerutsareme xemɨtama, xeketenemaika ketɨtɨ mɨtiyɨane, hikɨ xekeneneu'eni kenemɨtayɨni.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 'Ikɨ mepɨkatarɨwe xeme xemɨteku'eriwa hepaɨ, matsi puximeri 'akuxi 'etsiwa xeikɨa puxɨka.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 'Ikɨtsɨ kanihɨkɨtɨni tita mɨtixatsiwakai, tixaxatame Kuheri ya'utainekaku:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 »Mɨpaɨ paine Kakaɨyari: “Tukari 'aye'ayu kepauka mɨtaparirɨmeni mɨpaɨ pɨtiyɨni,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Mɨkɨ tukaritsie ne'iyari nepɨtatuani,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Nepɨwahɨxiyatsitɨani waheima muyuawitsie meta kwiepa 'inɨari nepɨtiyurieni,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Tau kaniyɨrimɨkɨ,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Yunaitɨ kemɨ'ane Ti'aitame memahɨawe,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 »'Ixaheri teɨteriyari, 'ikɨ niuki xekene'enieka: Kakaɨyari xetsata pitahekɨataxɨ Ketsutsi natsaretitanaka mariwemekɨ tiyurienetɨ tɨrɨkaɨyemekɨ, wahɨxiyatsitɨatɨ meta 'inɨarikɨ tiyurienetɨ mɨkɨ hetsiemieme, Kakaɨyari kemɨtiuyuri xeme xekatenimaika.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 'Ikɨ kaniyetuiyani yamɨraye'anikɨ Kakaɨyari mɨpaɨ timaitɨ, matɨaripaitɨ, kaneiyenɨ'ani mɨyetuiyanikɨ, teɨteri 'axateyuruwamete xetewaruta'aitɨaka xekaniwiya, kuruxitsie xe'ikawieka xekanimieni.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Matsi Kakaɨyari kanenukuketɨani, 'ixɨnaka kemɨrehɨiyakai mɨkitɨ, mɨkɨ pɨkayɨwekai mɨkitɨ muyuhayewakɨ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Rawiri mɨpaɨ paine hepaɨtsitana:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 'Ayumieme ne'iyari puyutemawie, nenetemawietɨ neputakwika,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 'Ekɨ pepɨkanetsiku'eirieni mɨkite wateukiyapa muyuhayewakɨ,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Pepɨnetsi'uxeiyatsitɨa huye tukariyari nemexeiyanikɨ,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 »Neuxei 'iwamarixi, 'aixɨa kani'aneni heitseriemekɨ mɨtixekuxaxatɨwanikɨ tatewari Rawiri hepaɨtsita, kaniumɨni meta tiukateukie, makateukietsie mana kaniukani tatsata hikɨ 'akuxi.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Tixaxatame pɨhɨkɨtɨkai meta katinimaikaitɨni kename Kakaɨyari 'ɨyɨhɨritɨa heitseriemekɨ mɨpaɨ 'utaitɨ, xewitɨ Rawiri hetsie mɨyeyanikekai heitserie pɨpitɨarienikekai Kɨritsitutɨtɨ, pikayenikekai 'uwenieya mɨra'aitatsie.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Matɨaripaitɨ 'ixeiyatɨ mɨpaɨ kaniutayɨni, Kɨritsitu kemɨranukuke tikuxatatɨ, mɨpaɨ 'utaitɨ:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Hikɨ Kakaɨyari Ketsutsi panukuketɨa, tame tanaitɨ temunenierixɨ tepɨhɨkɨ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 'Anutiwitɨkieka mariwetɨ patɨa, Kakaɨyari tserieta, kanitanaki'erieni tita 'ukiyarieya mɨtiyetuirienikekai, 'Iyari Mɨtiyupata hɨkɨtɨme. Mɨkɨ kaniutatuani hikɨ kexemɨte'ixeiya meta kexemɨte'i'enie.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Rawiri muyuawitsie pɨka'anutitɨa, matsi yaputayɨ:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 mɨkɨ memɨmetsi'aye'unie
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 »'Ayumieme heitseriemekɨ mɨpaɨ xeketenemaika yunaitɨ 'Ixaheri xemɨtama, kemɨ'ane xeme kuruxitsie xemukawi, Kakaɨyari Ti'aitame meta Kɨritsitu peyeitɨa».
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Kepauka 'ikɨ niuki memu'eni yunaitɨ yu'iyaritsie mepuhiweritɨarie, Pekuru meta hipame nɨ'ariekate mɨpaɨ mekateniwarutahɨawe:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pekuru mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 'Ikɨ kemutayɨ xehetsie pɨmieme, xetɨriyama wahetsie meta yunaitɨ teewa kɨkamete, tatsɨari, mɨkɨ yunaitɨ Ti'aitame takakaɨyari mɨwaranayexeiya.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Hipame mɨireme niukikɨ kaniwawawiriekaitɨni mɨpaɨ tiwakɨhɨawetɨ:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Hikɨ mɨkɨ niukieya memutanaki'eri mekaniuka'ɨyarieni, mɨkɨ tukaritsie mepɨwarutinɨi teɨteri haika miriyari meyupaɨmetɨ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Yamepɨ'ayumiemetetɨkai nɨ'ariekate kememɨte'ɨkitakai, meyuxewitɨ meyuparewietɨ paa metitaratɨ meta meyunenewietɨ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Yunaitɨ yu'iyaritsie meheumamatɨ mekanakɨne, waɨkawa mamariwawemekɨ meta 'inɨarikɨ memɨteyuriekaikɨ nɨ'ariekate.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Yunaitɨ yuri memɨte'erie 'axeikɨa mekanikutekaitɨni yunaitɨ meyuxewitɨ, 'axeikɨa naime mepɨtehexeiyakai:
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 yukwie meta yupiinite mepɨtetuakai, mepɨtewayetuiriwakai yuxexuitɨ memɨteheuyehɨwa.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Tukarikɨ tukita meyukuxexeɨriwatɨ mepɨkatehayewakai. Paa kii meuti'uta mepɨtekwakai meyutemamawietɨ, meta 'aixɨa mete'u'iyaritɨ,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Kakaɨyari hepaɨtsita 'aixɨa meputiyuanekai meta yunaitɨ teɨteri 'aixɨa mepɨteku'eriwakai wahepaɨtsita. Tukarikɨ Ti'aitame waxewiriyatɨ mɨkɨ pɨwaxeɨriekai memɨtawikweitsitɨariwakai.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.