Atos 26
hch (HCH) vs NVT
1 Hikɨ 'Akɨripa Papuru mɨpaɨ katiniutahɨawe:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Neuxei ti'aitame 'Akɨripa, nepɨnetemawie 'ahɨxie nemɨtaniunikɨ hikɨ naime huriyutsixi kememɨneteniukima hepaɨtsita.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Huriyutsixi naime wayeiyari meta mɨkɨ niuki kememɨtexɨatɨa pekatinimaika. 'Ayumieme nepɨmatsiwawirie pemɨnetsi'enienikɨ petinewietɨ.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 »Yunaitɨ huriyutsixi mekatenimaika kenemɨtiuyeikakai nunutsiyari, neteɨterima watsata temaikɨyari paitɨ meta Kerutsaremetsie.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Mɨkɨ matɨari paitɨ memɨnetsimaikai xɨka metehekɨatanike, mɨkɨ mɨpaɨ mekaniutiyuanenikeyu ne kenemɨtikuyeikakai paritseutsixi wahetsie netiwiyatɨ. Paritseutsixi tita temɨtehayexeiyatsie yemekɨ yamepɨtekahu.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Hikɨ nepɨxanetsie yuri neti'erietɨ kenemɨtita'ikwewa meta Kakaɨyari tatutsima kemɨtiwarutahɨawekai meye'atɨanikɨ.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Yunaitɨ tateɨterima tamamata heimana huta nuiwarite temɨhɨkɨ tukarikɨ meta tɨkarikɨ 'uximayatsikaya te'eyexeiyatɨ kwini mieme tenitakwewieka Kakaɨyari. Neuxei ti'aitame, ne yuri kenemɨti'erie mɨpaɨ netita'ikwewatɨ, 'ayumieme huriyutsixi nehepaɨtsita mepɨniukixie.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿Ketitayari xeme xekateyɨwawe yuri xemɨte'erieka kename Kakaɨyari mɨkite waranuku'uitɨani?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 »Neri heuyewekame nepɨ'eriekai waɨkawa 'axanemiyurienikɨ kemɨ'ane Ketsutsi natsaretitanaka mɨhɨkɨ.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Mɨpaɨ yaxeikɨa nekatiniyurienekaitɨni Kerutsaremetsie. Yumɨireme Kakaɨyari teɨterimama katsariyanata nepɨwaranutaxɨrɨwakai, mawari wewiwamete memɨhɨritɨarie heitserie menetsi'upitɨaku. Ne yanera'eriwakaku mepɨtakwikwiwakai.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Naime tukiteta mɨixa nepɨwaranutaxɨrɨwakai, waɨriyarika nepɨwapitɨakai 'axamemɨtiyuanikɨ Ketsutsi hepaɨtsita. Waɨkawa newahekatɨ nekaniwataweweiyakaitɨni hipame kiekaritetsie.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 »Hikɨ mawari wewiwamete tewa'aitɨwamete heitserie menetsi'upitɨaku kememɨtehɨritɨariekai Ramatsikutsie nekaneyani.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Hikɨ tuka mana ne'uyemiekaku, neuxei ti'aitame, mexi'akuxi huyeta ne'uyemietɨ nekanixeiya hekɨariya taheima mieme, tau reuyeta tixawatɨme ne'aurie kaniukuhekɨare meta nehamatɨa memuhukai.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Tanaitɨ kwiepa tepatixɨri, meta ne xeime nepɨ'eni mɨpaɨ netikɨhɨaweme 'arameutsixi waniukikɨ: “Tsauru, Tsauru, ¿ketitayari penetiuweiya?” Pepɨtiuka'eniwa pemɨka'awaɨriyakɨ, pemɨti'amemiwakɨ pe'anatseiwatɨ titsewemekɨ.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Netsɨ mɨpaɨ nekatinita'iwawiya: “¿Ti'aitame kepepɨpaikɨ?” Ti'aitame mɨpaɨ katinita'eiya: “Netsɨ Ketsutsi nekanihɨkɨtɨni pemɨnetsi'uweiya.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Hikɨri kenanukukexi, meta keneneu'eni. 'Ayumieme hikɨ nepɨnehekɨataxɨ 'ahɨxie, pemanayexeiyariekɨ ti'uximayatame pemayanikɨ, meta pemɨtihekɨatanikɨ nehetsiemieme kepemɨnetiuxei meta kenemɨmatitahekɨatɨani 'akuxi.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 'Ateɨterima watsata nepɨmatsixɨna meta memɨkahuriyutsixi watsata, nekamenanunɨ'amɨkɨ
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 meheunenieretɨ memakɨnekɨ, yɨriya meku'eirieme hekɨariyatsie memɨtewiyanikɨ, kauyumarie tɨrɨkariyaya meku'eirieme Kakaɨyari hetsie memɨtewiyanikɨ, tita 'axamemɨteyurie memɨteheuyehɨwiyarienikɨ nehetsie yuri mete'erietɨ, wahetsie mɨtinakenikɨ tita memɨtetanaki'erieni mɨkɨ nemɨwarupataxɨ nehetsiemieme”.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 »Neuxeitsɨ ti'aitame 'Akɨripa, yanetikamietɨ nepatɨa kenemɨtixei taheima mieme.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Nekanitsutɨani Ramatsiku kiekatari wahetsɨa meri, kwitɨwa Kerutsareme meta naitsarie Kureya kwieyaritsie, yaxeikɨata memɨkahuriyutsi watsata nekatiniwahekɨatɨakaitɨni memɨtehayewanikɨ 'axakememɨteyurie Kakaɨyari hetsie memɨtewiyanikɨ, yameteyurietɨ kememɨte'uhayewaxɨ wahetsie mɨmatsiɨkɨnikɨ.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 'Ayumieme mɨkɨkɨ huriyutsixi tukita menetsi'uwiyaka meta mekanenimiekukaitɨni.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Matsi Kakaɨyari kaneniparewieka hikɨ 'akuxi, mɨpaɨ nekatiniyuwaɨriyani netiwahekɨatɨatɨ teɨteri 'ukirawetsixi meta tɨɨri yunaime. Kakaɨyari niukametemama meta Muitsexi kememutiyua yamɨtiyɨnikekaikɨ:
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Kɨritsitu mɨtikwinekɨ heuyewekai, kename mɨkɨ meri 'anukukeka mɨkite watsata, watahekɨatɨanikekai yuteɨterima meta memɨkahuriyutsixi hekɨariya hepaɨtsita».
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Merikɨtsɨ Papuru mɨpaɨ 'utayɨku yuhetsie nuatɨ, Petsitu karima mɨpaɨ katinitahɨawe:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Papuru mɨpaɨ katinita'eiya:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Ti'aitame 'ikɨ naime pɨtimate, 'ayumieme nekamatɨ yanekatinikuxatani. 'Ikɨ kenemɨtikuxata hikɨke pɨkamieme, 'awie pɨkatiuxatsie.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Neuxei ti'aitame 'Akɨripa, ¿'ekɨ yuri peti'erie Kakaɨyari niukametemama waniukitsie? Ne nekatinimaika yuri pekatini'erieka.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 'Akɨripa Papuru mɨpaɨ katiniutahɨawe:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Papuru mɨpaɨ katinitahɨawe:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Hikɨ mɨpaɨ 'utayɨku, ti'aitame kananukekeni meta kuwexinaruri, Werenitse meta wahamatɨa mematekai mekananuku'uni.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Me'anuyekɨneka yunaitɨ yamekateniyɨkɨhɨawekaitɨni mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 'Akɨripa Petsitu mɨpaɨ katiniutahɨawe:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.