Apocalipse 14
hch (HCH) vs VC
1 Merikɨtsɨ manata nekaneutaniere, Muxa nekaniuxeiya, Tsiyuni yemuriyaritsie kanawekaitɨni. Hamatɨana mana mekaniti'ukaitɨni xeitsienituyari heimana huta tewiyari heimana nauka miriyari meyupaɨmetɨ, yukanata mete'a'utɨkaitɨ Muxa kemɨtitewa meta 'Ukiyarieya.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Yuariya nekaniu'enieni muyuawitsie 'akaneikame, haa mariwetɨ kemɨti'eniɨriɨkɨ, tɨranari mɨtɨrɨkaɨye hepaɨ ti'eniɨriɨkɨme. Yuariya nemu'eni, kanariwiwamete wakwikari kanihɨkɨtɨkaitɨni.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Kwikari mɨhekwa mekanikwikakaitɨni 'uweni hɨxie meti'utɨ, yunaukatɨ memayeneniere wahɨxie, meta 'ukirawetsixi wahɨxie. Xewitɨ pɨkayɨwekai meitimanikɨ mɨkɨ kwikari, mɨkɨ xeitsienituyari heimana huta tewiyari heimana nauka miriyari memɨyupaɨmekai xeikɨa mepimaikai, keyupaɨmetɨ memutixɨnarie me'utinanaiyaka kwiepa memɨtama watsata.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni memɨkayutsewixima, 'ukarawetsixi memɨkawarukumayɨa. Muxa 'utɨma memuku'uwa tsepa hakewa meutɨa. Mɨkɨ teɨteri memutinanaiya mexɨakame 'ikwaxi hepaɨ, Kakaɨyari meta Muxa nuiwarieya memakɨnekɨ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Wateta 'itarika pumawekai, wahetsie pɨkarahɨiwakai.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Hikɨ xeimeta nekaniuxeiya niuki tuayame muyuawi hixɨapa 'awiximeme, meta niuki 'aixɨa manuyɨne yuheyemekɨ mɨwataxatɨanikɨ kwiepa memɨtama, naitsarie kiekatari, tsepa kehate, kememɨte'uniukakai, meta kiekari mukumane.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Kaniutahiwakaitɨni karima: «Kakaɨyari xekenayemakaxeni, meta 'aixɨa xekeneutiyuaneni hepaɨtsitana, 'ari kanaye'ani mɨwatahɨawekɨ 'itsɨkametɨtɨ. Xekenayexeiyani naime mɨtiutiwewi muyuawi, kwie, haramara meta haixate».
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Kaniweiyakaitɨnita hutarieka mieme niuki tuayame mɨpaɨ tiuhiwatɨ: «'Ari kaniuka'une. Wawiruniya mɨmariwe 'ari kaniuka'une, yunaime nuiwarite winu mɨwa'itɨakai memikumaɨwanikɨ».
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Manata hairieka mieme niuki tuayame wa'utɨma kaniumiekaitɨni karima 'utahiwatɨ: «Xɨka xewitɨ yeutanaka 'ayexeiyani meta 'ɨkiyari, meta tseyuya yukanata meta yumamatsie mutanaki'erieni,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 yaxeikɨata Kakaɨyari haxɨaya winuyari mekananu'ikuni tekɨxieyata muyema hɨkɨatɨ tixaɨtɨ katinuitɨarietɨ. Kani'uximatɨariemɨkɨ taikɨ, meta 'atsupɨrekɨ, niuki tuayamete memɨpatsie wahɨxie meta Muxa hɨxie.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 'Uximatɨarika kɨtsiyari panutineikani tsepanetɨ xeitsienituyari wiyari manuyekɨka. 'Uxipiya mepɨkahexeiyani tukarikɨ tɨkarikɨ keyupaɨmetɨ yeutanaka memayexeiya meta 'ɨkiyari, 'inɨarieya memutanaki'eri kemɨtitewa».
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Mɨpaɨ metemaitɨ Kakaɨyari teɨterimama mepɨte'uka'eniwani, mɨkɨ yamemɨtekahu Kakaɨyari kemɨti'aita meta yuri memɨte'erie Ketsutsi hetsie.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Hikɨ xeime muyuawitsie hetaniukame nekaniu'enieni: «Ketinaka'utɨa: 'Aixɨa mekani'itɨariekakuni mɨkɨ Ti'aitame hetsie metewiyatɨ memɨkwini 'ena mɨtiyeyani».
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Hikɨ nekaneutaniere, 'ana haiwitɨri tuxame nekaniuxeiya, mɨkɨ hetsie xewitɨ kanakateitɨni «Yuri Tewi hepaɨ tiyuxexeiyatɨ». Yumu'utsie huru kurunayari 'anamatɨ, meta yumamatsie kutsira makatutsi 'atamɨariekame 'akwetɨ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Hikɨ xewitɨta niuki tuayame tukita 'ayeneka, haiwitɨri hetsie makatei kaniutahiwieni: «Kutsira makatutsikɨ keneukaxiteki. 'Ari kanaye'ani mɨka'inɨiyanikɨ, 'aixɨari kani'aneneni».
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Hikɨ haiwitɨri hetsie makatei kutsira makatutsikɨ katinakuxiteni, kwiepa naitɨ katiniuka'itsanarieni.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Hikɨ xewitɨta niuki tuayame muyuawitsie tukita kaniwayeneni, mɨkɨta kutsira makatutsi 'ataxikaunime kanakwekaitɨni.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Xewitɨta mawari taiyame hetsie kanayeneni niuki tuayame heitserie mexeiyakai tai hepaɨtsita, meta kutsira makatutsi 'ataxikaunime makwe'e karima kaniutahiwieni: «'Akutsira mataxikaunikɨ kaxie takariyari kwiepa keneukuxeɨri, 'ari 'aixɨa kani'aneneni».
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Hikɨ mɨkɨ niuki tuayame yukutsirakɨ kwiepa kanikuxeɨrieni, kaxie 'ukuxeɨrieka meta 'ipɨname 'amɨyewata kaneikaxɨrieni, Kakaɨyari haxɨayata.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Hikɨ kaxie takariyari kiekari warie paitɨ kaniutiketsinarieni, meta kaxie pɨnameta xuriya kaniwayeneikakaitɨni, kawayutsixi wapirenu hetsie kaniye'ani, haika tsienituyari kirumetɨruyari 'akuyeukaku.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.