Apocalipse 14
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ manata nekaneutaniere, Muxa nekaniuxeiya, Tsiyuni yemuriyaritsie kanawekaitɨni. Hamatɨana mana mekaniti'ukaitɨni xeitsienituyari heimana huta tewiyari heimana nauka miriyari meyupaɨmetɨ, yukanata mete'a'utɨkaitɨ Muxa kemɨtitewa meta 'Ukiyarieya.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Yuariya nekaniu'enieni muyuawitsie 'akaneikame, haa mariwetɨ kemɨti'eniɨriɨkɨ, tɨranari mɨtɨrɨkaɨye hepaɨ ti'eniɨriɨkɨme. Yuariya nemu'eni, kanariwiwamete wakwikari kanihɨkɨtɨkaitɨni.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Kwikari mɨhekwa mekanikwikakaitɨni 'uweni hɨxie meti'utɨ, yunaukatɨ memayeneniere wahɨxie, meta 'ukirawetsixi wahɨxie. Xewitɨ pɨkayɨwekai meitimanikɨ mɨkɨ kwikari, mɨkɨ xeitsienituyari heimana huta tewiyari heimana nauka miriyari memɨyupaɨmekai xeikɨa mepimaikai, keyupaɨmetɨ memutixɨnarie me'utinanaiyaka kwiepa memɨtama watsata.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni memɨkayutsewixima, 'ukarawetsixi memɨkawarukumayɨa. Muxa 'utɨma memuku'uwa tsepa hakewa meutɨa. Mɨkɨ teɨteri memutinanaiya mexɨakame 'ikwaxi hepaɨ, Kakaɨyari meta Muxa nuiwarieya memakɨnekɨ.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Wateta 'itarika pumawekai, wahetsie pɨkarahɨiwakai.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Hikɨ xeimeta nekaniuxeiya niuki tuayame muyuawi hixɨapa 'awiximeme, meta niuki 'aixɨa manuyɨne yuheyemekɨ mɨwataxatɨanikɨ kwiepa memɨtama, naitsarie kiekatari, tsepa kehate, kememɨte'uniukakai, meta kiekari mukumane.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Kaniutahiwakaitɨni karima: «Kakaɨyari xekenayemakaxeni, meta 'aixɨa xekeneutiyuaneni hepaɨtsitana, 'ari kanaye'ani mɨwatahɨawekɨ 'itsɨkametɨtɨ. Xekenayexeiyani naime mɨtiutiwewi muyuawi, kwie, haramara meta haixate».
7 Ele disse com voz forte: —
8 Kaniweiyakaitɨnita hutarieka mieme niuki tuayame mɨpaɨ tiuhiwatɨ: «'Ari kaniuka'une. Wawiruniya mɨmariwe 'ari kaniuka'une, yunaime nuiwarite winu mɨwa'itɨakai memikumaɨwanikɨ».
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Manata hairieka mieme niuki tuayame wa'utɨma kaniumiekaitɨni karima 'utahiwatɨ: «Xɨka xewitɨ yeutanaka 'ayexeiyani meta 'ɨkiyari, meta tseyuya yukanata meta yumamatsie mutanaki'erieni,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 yaxeikɨata Kakaɨyari haxɨaya winuyari mekananu'ikuni tekɨxieyata muyema hɨkɨatɨ tixaɨtɨ katinuitɨarietɨ. Kani'uximatɨariemɨkɨ taikɨ, meta 'atsupɨrekɨ, niuki tuayamete memɨpatsie wahɨxie meta Muxa hɨxie.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 'Uximatɨarika kɨtsiyari panutineikani tsepanetɨ xeitsienituyari wiyari manuyekɨka. 'Uxipiya mepɨkahexeiyani tukarikɨ tɨkarikɨ keyupaɨmetɨ yeutanaka memayexeiya meta 'ɨkiyari, 'inɨarieya memutanaki'eri kemɨtitewa».
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Mɨpaɨ metemaitɨ Kakaɨyari teɨterimama mepɨte'uka'eniwani, mɨkɨ yamemɨtekahu Kakaɨyari kemɨti'aita meta yuri memɨte'erie Ketsutsi hetsie.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Hikɨ xeime muyuawitsie hetaniukame nekaniu'enieni: «Ketinaka'utɨa: 'Aixɨa mekani'itɨariekakuni mɨkɨ Ti'aitame hetsie metewiyatɨ memɨkwini 'ena mɨtiyeyani».
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Hikɨ nekaneutaniere, 'ana haiwitɨri tuxame nekaniuxeiya, mɨkɨ hetsie xewitɨ kanakateitɨni «Yuri Tewi hepaɨ tiyuxexeiyatɨ». Yumu'utsie huru kurunayari 'anamatɨ, meta yumamatsie kutsira makatutsi 'atamɨariekame 'akwetɨ.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Hikɨ xewitɨta niuki tuayame tukita 'ayeneka, haiwitɨri hetsie makatei kaniutahiwieni: «Kutsira makatutsikɨ keneukaxiteki. 'Ari kanaye'ani mɨka'inɨiyanikɨ, 'aixɨari kani'aneneni».
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Hikɨ haiwitɨri hetsie makatei kutsira makatutsikɨ katinakuxiteni, kwiepa naitɨ katiniuka'itsanarieni.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Hikɨ xewitɨta niuki tuayame muyuawitsie tukita kaniwayeneni, mɨkɨta kutsira makatutsi 'ataxikaunime kanakwekaitɨni.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Xewitɨta mawari taiyame hetsie kanayeneni niuki tuayame heitserie mexeiyakai tai hepaɨtsita, meta kutsira makatutsi 'ataxikaunime makwe'e karima kaniutahiwieni: «'Akutsira mataxikaunikɨ kaxie takariyari kwiepa keneukuxeɨri, 'ari 'aixɨa kani'aneneni».
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Hikɨ mɨkɨ niuki tuayame yukutsirakɨ kwiepa kanikuxeɨrieni, kaxie 'ukuxeɨrieka meta 'ipɨname 'amɨyewata kaneikaxɨrieni, Kakaɨyari haxɨayata.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Hikɨ kaxie takariyari kiekari warie paitɨ kaniutiketsinarieni, meta kaxie pɨnameta xuriya kaniwayeneikakaitɨni, kawayutsixi wapirenu hetsie kaniye'ani, haika tsienituyari kirumetɨruyari 'akuyeukaku.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.