2 Samuel 19
hch (HCH) vs VC
1 Hikɨ Kuhawi mekatenekuxatɨani kename ti'aitame waɨkawa yuheiweriekai 'Awitsaruni hetsiemieme.
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Kepauka kuyaxi yunaitɨ memɨte'utamari, kename ti'aitame waɨkawa yuniwe hetsiemieme heyuheiweriekai, mɨkɨ tukaritsie tsepanetɨ memɨte'ayu'iwakai heiwerika tukariyari pɨta mekanayeitɨani yunaitɨ kuyaxi.
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 'Ayumieme kuyaxi kiekaritsie mekaneutahaxɨani 'awie, memuyutetewiyani hepaɨ me'anenetɨ.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Matsi ti'aitame, yɨhɨxie heuyukunatɨ pɨkatihayewakai karima mɨpaɨ tiuhiwatɨ: «Xɨa'ɨi, 'Awitsaruni, neniwe. Xɨa'ɨi 'Awitsaruni, neniwe, neniwe».
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Hikɨ Kuhawi kaneyani hakewa ti'aitame muwayekateitsie, mɨpaɨ katinitahɨawe: «Hikɨ 'ekɨ ti'aitame yunaime te'a'uximayatsiriwamete pepɨtatsitewiyatsitɨa temɨmatsi'utawikweitsitɨa, meta 'aniwema 'ukitsi 'ukari, meta 'a'ɨitama meta 'atuxexerima.
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 'Ekɨ memɨmatsi'aye'unie pepɨwanaki'erie, petiwaraye'uxieta kemɨ'ane memɨmatsinaki'erie. Hikɨ mɨpaɨ pekatinimatsiɨkɨni 'akuyaxima tewa'aitɨwamete pepɨkawareuyehɨwa meta 'akuyaxima. Hikɨ mɨpaɨ nekatinetimani 'ekɨ yapekatina'eriwakaitɨni pɨta tame teyunaitɨ temɨkwi'iwakekaikɨ, 'Awitsaruni pɨtata 'atiuyeikanikeyu.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Neuxei hikɨmɨ. Kenanuyeye'a 'akuyaxima keniwaretawaɨritɨa. Xɨka mɨpaɨ pekatiuyurieni, Yawé hɨxie yanekanaineni hikɨ tɨkariyaritsie nixewitɨ tɨma kuya 'ahetsɨa pɨkayuhayewa. 'Ana matsi waɨkawa peyuhiwerietɨ penayeimɨkɨ ti'aitame, kepemɨkati'akahiweriwekai meripaitɨ hikɨ 'akuxi».
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Hikɨ mɨpaɨ tiutahɨawarieka, ti'aitame kananukukeni kiekari kitenie kanayerɨni. Kepauka kuyaximama memɨte'utamari, yunaitɨ hɨxiena mekaniku'uni.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 meta naitsarie 'Ixaheri kwieyaritsie mekatenikuxatakaitɨni kemɨtiuyɨ. Mɨpaɨ meputiyuanekai: «Ti'aitame pɨtatsi'utawikweitsitɨa memɨtatsi'aye'unie wahepaɨtsita, tahetsie putanua piritsiteutsixi metate'aitɨakaku. 'Awitsaruni yɨanekaku, xeime kwieyaritsie puyuta'unaxɨ.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 Hikɨri 'Awitsaruni, ti'aitame temeyeitɨakai, mɨrayukwitɨnetsie kanemierieni. Ti'aitame tepɨta'inieni makunuanikɨ, hikɨri pumawe xewitɨ mɨtatsita'imaiya».
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Hikɨ 'ayumieme Rawiri ti'aitame mawari wewiwamete Tsaruki meta 'Awiyataxi niuki mɨpaɨ katiniwarenɨ'airieni: «Kura kwieyaritsie kiekatari 'ukirawetsixi wahamatɨa xeketenetixata, mɨpaɨ xeketeniwaretahɨawi: “Ti'aitame katinetimani naitsarie 'Ixaheri kwieyaritsie kemɨtikuxaxatsiwa. ¿Titayari xeme 'atsixekatehaitɨka nemakunuanikɨ ne ti'aitame neparatsiyuta?
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Ne'iwama xeme xekanihɨkɨtɨni, tekanixeinuiwaritɨni. Pɨkaheuyewetse 'amemɨteheutewini mekanetsita'iniewawetɨ”.
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Meta 'Amatsaha mɨpaɨ xeketenetahɨawi: “'Ekɨ yemekɨ ne'iwa pekanihɨkɨtɨni. 'Ekɨ pɨta nekuyaxima tiwa'aitɨwame pekanayeimɨkɨ 'aheyemekɨ, Kuhawi pɨkatixaɨri. Kakaɨyari 'axa'aneme kenetsi'upitɨani kanetsinenimayatɨ xɨka nekaraye'atɨani”».
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Mɨpaɨ ti'aitame tiwarutahɨaweku Kura kwieyaritsie kiekatari 'aixɨa mekatenixeiya, hikɨ me'uyɨnɨka mekanita'inieni yunaitɨ munuanikɨ yunaime yukuyaxima warawitɨtɨ.
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 'Ayumieme ti'aitame matsi kaniyukuha'aritɨani mayeyanikɨ, Kurutani hatuxameyaritsie paitɨ kaninuani. Merikɨte Kura kwieyaritsie kiekatari Kirikari mekanekɨne ti'aitame memanukunakekɨ meta hapa memanakɨnetsie memɨwaranatuanikɨ.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Matsi Wenikamini nuiwarieya Tsimi Kera nu'aya, Wakurini kiekame, kaniyukumexɨitɨani Kura kwieyaritsie kiekatari wahamatɨa, ti'aitame Rawiri 'anunakeke.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Hamatɨana mekaniuhukaitɨni xeimiriyari Wenikamini nuiwarimama metatsiere Tsiwaha, Tsahuri kie mɨti'aitametɨkai, tamamata heimana meyu'auxɨwime yuniwema warawitɨtɨ meta xeitewiyari te'i'uximayatsiriwamete. 'Ikɨ meri Kurutani hatuxameyaritsie mekaniu'axɨani ti'aitame 'akuxi kanuawekaku mana,
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 hikɨ hatɨxametsie mekananukɨne ti'aitame meparewienike meta niwemama memɨwaranatuanikɨ Kurutanitsie. Kepauka ti'aitame manayanikekai, Tsimi Kera nu'aya hɨxiena kaniutihɨximakeni,
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 mɨpaɨ katinitahɨawe:
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Ne mɨpaɨ nepɨretima 'axanepɨtiuyuri, hikɨ 'ayumieme, Kutse nuiwarimama yunaitɨ meka'axɨawawekaku 'akuxi, ne meri nekanayeyani nematsi'anunakeke nekutsiyari ti'aitame.
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Peru 'Awitsahi Tsariwiya nu'aya mɨpaɨ kaniutayɨni:
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Rawiri mɨpaɨ katinita'eiya:
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Hikɨ ti'aitame Tsimi mɨpaɨ katiniutahɨawe:
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Metatsiere Mepiwutseti Tsahuri teukarieya kanayeyani ti'aitame 'anunakeke. Yu'ɨkate pɨkatihauxiwekai meta yu'ixurikite meta yumɨxiya pɨka'ataxiwekai kepauka ti'aitame mayetɨatsietɨtɨ, kepaukakeri 'aixɨa reu'erietɨ munua Rawiri.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Kepauka Kerutsareme yeyaka munua ti'aitame 'anunakeke, mɨkɨ mɨpaɨ katinita'iwawiya:
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Mepiwutseti mɨpaɨ kaniutayɨni:
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 meta ti'aitame 'ahɨxie 'axakanetinikuxatani xeikɨa kenemɨka'utayɨ. Matsi 'ekɨ ti'aitame niuki tuayame Kakaɨyari hetsɨa mieme hepaɨ pekani'aneni pekaniyɨweni yapemɨtiuyurieni nehetsie kemɨmatinake.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Ne'iwama teyunaitɨ nepaapa hetsiemiemete peuyewetse temɨkwi'iwakɨ 'ahɨxie neti'aitɨwame. Mɨyatɨtɨ, ti'aitame ne ti'a'uximayatsiriwame 'amexatsie pemɨratikwa'a pepɨnetsi'upitɨa nemɨtikwanikɨ. Tawarita xɨari heitserie nepɨkahexeiya nematitawawirienikɨ ti'aitame.
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Ti'aitame mɨpaɨ katinitahɨawe:
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Mepiwutseti mɨpaɨ katinita'eiya:
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Metatsiere Waxitsirahi Karaha kiekame Kurutani hatuxameyaritsie kaninuani. Xukerini mɨrayetewatsie paitɨ kaneyeyakaitɨni, ti'aitame kepauka hatuxametsie manuyanikekai hamatɨana memanukɨnekɨ memiparewienikɨ.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Waxitsirahi, 'ari kani'ukiratsitɨkaitɨni nauka tewiyari wiyari kanexeiyakaitɨni, mɨkɨ ti'aitame katinikupiniriekaitɨni tita mɨreuyehɨakai kepauka Makanahini kiekariyaritsie mukatei, mɨkɨ waɨkawa katinexeiyakaitɨni.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Ti'aitame mɨpaɨ katinitahɨawe:
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Waxitsirahi mɨpaɨ katinita'eiya:
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Nauka tewiyari wiyari nekanexeiyaniri, waɨriyarika nekatinetimamateni tita 'aixɨa mɨti'ane meta 'axamɨti'ane, meta nepɨkareu'inɨatari neteta tita nemɨtikwa'a meta tita nemɨti'ie, meta nepɨkawa'enieri kwikamete 'ukitsi 'ukari. Pɨkaheuyewetse xɨari nemɨmatsihe'uximatɨaka.
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 ¿Ketitayari kuta ti'aitame mɨpaɨ penerakapitɨanikeyu? Matsi hapa xeikɨa nekamananuteɨtamɨkɨ Kurutani hatuxameyaritsie.
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Keneneupitɨa ne'iwama wahetsɨa nemakunuanikɨ, mana nememɨnikɨ meta nepaapama wateukiyapa nemekateukienikɨ. 'Ena nepɨmatsihɨwirieni Kimani, mɨkɨ 'ekɨ ti'aitame mɨmareta'uximayatsirienikɨ meta 'ahamatɨa manuyanikɨ hapa. Nehetsiemieme kepemɨreyurienikekai, mɨkɨ hetsiemieme mɨpaɨ ketineyuri.
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Ti'aitame mɨpaɨ katinita'eiya:
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Hikɨ teɨteri meta ti'aitame Kurutani hatuxameyaritsie mekananukɨne. Meta ti'aitame Waxitsirahi kaniu'itseni metatsiere Kakaɨyari kaniutawawirieni 'aixɨa miyurienikɨ, hikɨ Waxitsirahi yukie kanakunuani.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Ti'aitame Kimani 'eweiyakaku meta kuyaxi Kura kwieyaritsie kiekatari metatsiere kuyaxi 'Ixaheri kwieyaritsie kiekatari hixɨapa me'atɨ me'eweiyakaku Kirikari kaneutiyune.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 'Ayumieme hipatɨ 'ixaheritsixi ti'aitame hetsɨa mekaniye'axɨani mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Kura kwieyaritsie kiekatari mɨpaɨ mekaniutiyuani:
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Matsi 'ixaheritsixi tawarita mɨpaɨ mekaniutiyuani:
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.