2 Samuel 14
hch (HCH) vs ACF
1 Merikɨtsɨ Kuhawi Tsariwiya nu'aya yakatinetimani ti'aitame Rawiri 'Awitsaruni waɨkawamekɨ muku'eriwakaikɨ.
1 Conhecendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 'Ayumieme katiniutanɨ'ani 'uka mɨwitɨkiemiekɨ waɨkawa mɨtimaiwe, mɨkɨ Tekuha mɨrakutewatsie kaniukateitɨni, mɨpaɨ katinitahɨawe:
2 Enviou Joabe a Tecoa, e tomou de lá uma mulher e disse-lhe: Ora, finge que estás de luto; veste roupas de luto, e não te unjas com óleo, e sê como uma mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Hikɨ Kuhawi mɨpaɨ katinita'aitɨani ti'aitame hetsɨa mɨmiekɨ, tita'ɨkitɨaka kemɨreitahɨawe.
3 E vai ao rei, e fala-lhe conforme a esta palavra. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Kepauka mɨkɨ 'ukaratsi Tekuha kiekame munua ti'aitame hɨxie, kananakatutsire kwiepapai kaniutihɨximakeni.
4 E a mulher tecoíta falou ao rei, e, deitando-se com o rosto em terra, se prostrou e disse: Salva-me, ó rei.
5 Ti'aitame mɨpaɨ katinita'iwawiya:
5 E disse-lhe o rei: Que tens? E disse ela: Na verdade sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 'Ekɨ ti'aitame ne ti'a'uximayatsiriwame yuhutame neniwema nekaniwarexeiyakaitɨni, mɨkɨ mepuyutakwi yeuta me'u'uwatɨ, matsi xewitɨ mumawekaikɨ mɨwata'imaiyakɨ, mɨkɨ xewitɨ yu'iwa kaniumieni.
6 Tinha, pois, a tua serva dois filhos, e estes brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; assim um feriu ao outro, e o matou.
7 'Ayumieme ne'iwama yunaitɨ mekanenaye'unieka, ti'aitame ne ti'a'uximayatsiriwame. Mekaneniwawirieka nemiyetuanikɨ memimienikɨ mɨtiuyumikɨ, mɨpaɨ mɨrayukatuanikɨ yu'iwa kemɨtiumi, xɨka mɨpaɨ mete'uyurieni nexaɨtame mekanenihayewakuni. Yurikɨ mɨpaɨ nekanaineni xɨka mɨpaɨ mete'uyurieni nekɨna nuiwarieya kaneuyewemɨkɨ kemɨtitewakai 'ena kwiepa.
7 E eis que toda a linhagem se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, por causa da vida de seu irmão, a quem matou, e para que destruamos também ao herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Ti'aitame mɨpaɨ katinita'eiya:
8 E disse o rei à mulher: Vai para tua casa; e eu mandarei ordem acerca de ti.
9 Hikɨ 'ukaratsi Tekuha kiekame, mɨpaɨ katinita'eiya:
9 E disse a mulher tecoíta ao rei: A injustiça, rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e o rei e o seu trono fique inculpável.
10 Ti'aitame mɨpaɨ katinitahɨawe:
10 E disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Hikɨ 'ukaratsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
11 E disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que os vingadores do sangue não prossigam na destruição, e não exterminem a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um dos cabelos de teu filho.
12 Matsi 'ukaratsi katihayewatɨ mɨpaɨ katinikɨhɨawekaitɨni:
12 Então disse a mulher: Peço-te que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. E disse ele: Fala.
13 'Ukaratsi mɨpaɨ kaniutayɨni:
13 E disse a mulher: Por que, pois, pensaste tu uma tal coisa contra o povo de Deus? Porque, falando o rei tal palavra, fica como culpado; visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Haa xɨka 'utayeuriyani kwiepa pɨkayɨwe tawarita mikuhanɨni, mɨpaɨ yaxeikɨata tanaitɨ tekanikwikuni. Peru matsi Kakaɨyari tatukari pɨkatatsikunawairiwa, matsi pɨta katinikuwauneni 'ateewa muyeika yuheyemekɨ 'ateewa mɨka'uyeikanikɨ.
14 Porque certamente morreremos, e seremos como águas derramadas na terra que não se ajuntam mais; Deus, pois, lhe não tirará a vida, mas cogita meios, para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 »'Ekɨ ti'aitame 'ahamatɨa netitaxatake ne nekaneyeyani, teɨteri waɨkawa mepɨtekuxata menetsimariutatɨ. Mɨpaɨ nepɨre'eri: “Ti'aitame hamatɨa nepɨretaxata, heiwatɨ netsihe'enieni ketita nemɨreitawawirieni,
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; dizia, pois, a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 'aixɨa tatsiyurietɨ ne meta neniwe memɨtatsikwiku wahepaɨtsita, tahetsie mɨtiyuhayewakɨ Kakaɨyari ketita mɨtatiyetuiri”.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir juntamente a mim e a meu filho da herança de Deus.
17 »Metatsiere mɨpaɨ nepɨre'eri, niukieya xɨari 'aixɨa netiku'eriwame pɨnetsi'ayeitɨani, 'ekɨtsɨ ti'aitame niuki tuayame Kakaɨyari hetsɨa mieme hepaɨ pekani'aneni, pemɨtimaiwe tita 'aixɨa mɨti'ane meta 'axamɨti'ane hepaɨtsita. Yawé 'akakaɨyari 'aixɨa kematsiyurieka.»
17 Dizia mais a tua serva: Seja agora a palavra do rei meu senhor para descanso; porque como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para ouvir o bem e o mal; e o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Hikɨ mɨpaɨ tiuxataku, ti'aitame mɨpaɨ katinitahɨawe:
18 Então respondeu o rei, e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. E disse a mulher: Ora fale o rei, meu senhor.
19 Ti'aitame mɨpaɨ katinita'iwawiya:
19 E disse o rei: Não é verdade que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? E respondeu a mulher, e disse: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem falado: Porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras:
20 Mɨkɨ mɨpaɨ pɨtiuyuri para 'aixɨa pemɨtiyurienikɨ. Peru 'ekɨ ti'aitame waɨkawa pekatinimaiweni niuki tuayame Kakaɨyari hetsɨa mieme hepaɨ, naime pekatinakumaika 'ikɨ kwieyaritsie kemɨtiyɨane.
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto; porém sábio é meu senhor, conforme à sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Hikɨ ti'aitame Kuhawi 'uta'inieka mɨpaɨ katinitahɨawe:
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que fiz isto; vai, pois, e torna a trazer o jovem Absalão.
22 Kuhawi kwiepa kaniutihɨximakeni ti'aitame hɨxie, Kakaɨyari kaniutawawirieni 'aixɨa miyurienikɨ, mɨpaɨ tikɨhɨawetɨ:
22 Então Joabe se prostrou sobre o seu rosto em terra, e se inclinou, e agradeceu ao rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Mɨpaɨ 'utayɨka, Kuhawi Ketsuxi kwieyaritsie kaneyani, meta Kerutsareme kanakunuani 'Awitsaruni hamatɨa.
23 Levantou-se, pois, Joabe, e foi a Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ti'aitame matsi mɨpaɨ katiniuta'aita: «Yukie keheyani meta hatsuaku pɨkahamieni netsiku'iwatanetɨ». 'Ayumieme 'Awitsaruni yukie kaneyani ti'aitame hetsɨa kaye'aka.
24 E disse o rei: Torne para a sua casa, e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não viu a face do rei.
25 Naitsarie 'Ixaheri kwieyaritsie tewi pumawekai 'aixɨa tiyuxexeiyatɨ 'Awitsaruni kemɨtiyuxexeiyakai hepaɨ, 'aixɨa pɨ'anekai naitɨ kemutewikai.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão belo e tão aprazível como Absalão; desde a planta do pé até à cabeça não havia nele defeito algum.
26 Kɨpaya kwinimieme pɨrahetekai, xeiwiyaritsie heiwamieme pikaxikakai kwinie mɨraheterekaikɨ kɨpateya, kepauka kɨpateya mɨkaxirie memiku'inɨnɨatakai huta kiruyari pɨraheterekai.
26 E, quando tosquiava a sua cabeça (e sucedia que no fim de cada ano a tosquiava, porquanto muito lhe pesava, e por isso a tosquiava), pesava o cabelo da sua cabeça duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Metatsiere, 'Awitsaruni yuhaikame yuniwema 'ukitsi kaniwarexeiyakaitɨni meta xeime 'uka. 'Uka Tamaxi pɨtitewakai, kepauka 'ɨimari matɨa mɨkɨta witsiti'ɨimaritɨ patɨa.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 'Awitsaruni Kerutsareme 'ukaitɨ huta wiyari kaniuyurieni ti'aitame hɨxie kaheta'axetɨ.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Hikɨ 'Awitsaruni heiwa Kuhawikɨ katiniutanɨ'ani ti'aitame hetsɨa mɨmiekɨ, matsi Kuhawi pɨkayutawaɨri mɨmiekɨ. Tawarita kanitanɨ'ani, Kuhawi matsi kaniyuta'imani kayuwaɨriyatɨ.
29 Mandou, pois, Absalão chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém não quis vir a ele; e enviou ainda segunda vez e, contudo, não quis vir.
30 Hikɨ 'Awitsaruni yuhetsɨa miemete mɨpaɨ katiniwaruta'aitɨani: «Neuxei, Kuhawi tsewara kaniuka'eni nemati'etsatsie yateewa. Xekenehu xekenetataiya».
30 Então disse aos seus servos: Vedes ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao pedaço de campo.
31 Hikɨ Kuhawi kaneyani kwitɨwa 'Awitsaruni kie, mɨpaɨ katinitahɨawe:
31 Então Joabe se levantou, e veio a Absalão, em casa, e disse-lhe: Por que puseram os teus servos fogo ao pedaço de campo que é meu?
32 Hikɨ 'Awitsaruni mɨpaɨ katinita'eiya:
32 E disse Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há ainda em mim alguma culpa, que me mate.
33 Kuhawi kaneyani ti'aitame katinetaxatɨani, hikɨ ti'aitame 'Awitsaruni mɨwitɨkiemiekɨ katiniuta'aita, mɨkɨta ti'aitame hɨxie kaninuani, kwiepa 'utihɨximakeka waɨkawamekɨ reiyehɨwirietɨ. Matsi ti'aitame 'Awitsaruni kaniutanake 'itsiyakɨ kanitawaɨritɨani.
33 Então foi Joabe ao rei, e assim lho disse. Então chamou a Absalão, e ele se apresentou ao rei, e se inclinou sobre o seu rosto em terra diante do rei; e o rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.