2 Samuel 12
hch (HCH) vs VC
1 Merikɨte Yawé Natani kanenɨ'ani Rawiri hetsɨa mɨtitaxatɨanikɨ. Kepauka mɨkɨ Kakaɨyari niukameya Rawiri hɨxie munua, mɨpaɨ katinitahɨawe:
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Xiku waɨkawa muxatsi pɨwarexeiyakai meta wakaitsixi,
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 peru tixaɨtɨ mɨkarexeiya muxa xeime xeikɨa pexeiyakai 'inaneka meta mitaweriyakai. Mɨkɨ muxa hamatɨana putawerekai meta niwemama wahamatɨa. Xakɨyatsie pɨtitikwa'akai, watsutana pɨtiharewekai meta heikukwekaku kaneukukutsukaitɨni. Mɨkɨ tewi yuniwe hepaɨ pɨtimaikai yumuxa.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 Peru 'arike mɨpaɨ katiniuyɨni, xewitɨ 'iwatame xiku hetsɨa kaninuani, hikɨ mɨrexeiya xeime yumuxa kamiemɨtɨ meta yuwakaxi 'iwawatame mɨtiminikɨ, tewi muxa xeime xeikɨa mexeiyakai kaniunawairieni.
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Hikɨ 'u'enaka Rawiri waɨkawa kaniuyeha'ani mɨkɨ xiku hepaɨtsita, 'ayumieme Natani mɨpaɨ katiniutahɨawe:
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Meta katinayukatuamɨkɨ naukakɨa muxa kemɨraye'akai, mɨya mɨtiuyurikɨ meta mɨka'itinenimayataxɨkɨ.
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Merikɨte Natani Rawiri mɨpaɨ katiniutahɨawe:
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Mati'aitɨwame paratsiyuya nekamaniyetuirieni meta 'ɨitamama nekamaniyetuirieni. Yaxeikɨata 'Ixaheri kwieyaritsie meta Kura kwieyaritsie nekamaniupitɨani pemɨtita'aitakɨ. Xɨka 'ikɨ matsi 'etsitipaɨmekaitɨni, matsi tawarita nekamatiniyetuirienikekaitɨni.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 ¿Merikɨte titayari Yawé niukieya petiutixani'eri, yapetiyurienetɨ tita mɨkanetinake? 'Uriyaxi heti tewiyari pekaniumieni 'ɨyaya pewitɨmɨtɨ. 'Amunitsixi wa'ixiparakɨ pekanimieni.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 'Ayumieme hipatɨ 'anuiwarima 'uxa'atɨniwarie mepɨtakwikwiwani 'ixiparakɨ, pemɨnetsi'utatawe'erikɨ meta 'Uriyaxi heti tewiyari 'ɨyaya 'a'ɨya pemayeitɨakɨ”.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 »Yawé mɨpaɨ kanaineni: “Ne yanekatiniyurimɨkɨ 'anuiwarimatɨtɨ mepɨhɨkɨtɨni memɨmatsi'uximatɨani, penierekaku 'a'ɨitama neniwayetuamɨkɨ xeime hetsɨa, mɨkɨ matsi tukarikɨ wahamatɨa kanikahuimɨkɨ.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 'Ekɨ 'awie kepemɨtiuyuri, ne yanekatiniyurimɨkɨ hekɨta 'ixaheritsixi yunaime wahɨxie”».
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Rawiri Natani 'u'enieka mɨpaɨ katinetimani, 'ayumieme mɨpaɨ kaniutayɨni:
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Peru 'aniwe xeikɨa kanimɨmɨkɨ, yapetimaitɨ Yawé pemutatawe'erikɨ.
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Mɨpaɨ 'utayɨka, Natani yukie kaneyani. Hikɨ Yawé kwiniya nunutsi kaniupitɨani 'Uriyaxi 'ɨyaya meyexei Rawiri hetsiemieme, nunutsi waɨkawa katiniutakwine.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Rawiri Kakaɨyari kaniwawiriekaitɨni hetsienamieme yuhakietɨ, tɨkarikɨ kwiepa 'ukaitɨ tihɨximawetɨ kaniukatariyarɨwakaitɨni.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 'Ukirawetsixi 'iparewiwamete mekanixeiyatɨwekaitɨni me'i'inietɨ manukukenikɨ, matsi mɨkɨ pɨkawaku'eniwakai meta wahamatɨa mɨtikwanikɨ kaniyuku'imawakaitɨni.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 'Atahuta tukari 'anukayaku, nunutsi kaniumɨni. Rawiri parewiwamete mekanimamakaitɨni memɨte'itaxatɨanikɨ, matsi mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Kepauka nunutsi mayenierekaitsie ti'aitame temɨkɨhɨawekaitsie mɨkatatsiku'eniwakai, ¿hikɨ matsi mɨpaɨ xɨka tete'itahɨawe kenameri nunutsi hemɨ yɨkɨ katiyurieni?»
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Rawiri matsi yuparewiwamete waruxeiyaka 'axɨkai memɨtekuxatakaikɨ, katinetimani kemɨtiuyɨkai mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Hikɨ Rawiri kwiepa 'anukukeka kwitɨwa kaniuti'ɨwa witsimu'ɨa kaniuyutawirieni, hikɨ yutikemaritɨaka Yawé tukita kaneyani nenewieri 'ipitɨanike. 'Anake paratsiyuta nuaka, katiniuta'aita 'ikwai memɨtehekatu'irienikɨ, hikɨ katiniukwani.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 'Iparewiwamete mɨpaɨ mekatenita'iwawiya:
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Rawiri mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Hikɨ matsi mumɨ, ¿titayari netinehakieka? ¿Netiyɨwekuta tukari ne nemipitɨanikɨ? Mɨkɨ nehetsɨa munuani pɨkayɨweri. Nepɨta 'uxa'atɨni nekaniyemieni hakewa mɨkɨ metɨa.
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Hikɨ Rawiri yu'ɨya Wetitsawe kanekunɨtɨani meta hamatɨana kaniukahuni. 'Ariketa nunutsi mekanayexeiya xeime, Rawiri Tsarumuni katiniterɨwa. Yawé nunutsi waɨkawa naki'erietɨ kanayani,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 hikɨ yuniukame Natani kaniutanɨ'ani Keririyaxi memɨteheiterɨwakɨ.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Merikɨte 'akuxi Kuhawi 'amunitsixi wakiekari Xawaha kanimienekaitɨni peru ti'aitame muwayekateitsieri kana'iwakaitɨni.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Hikɨ yuniuki tuayamete kaniwarenɨ'ani Rawiri mɨpaɨ memɨtehetahɨawekɨ: «Xawaha kiekariyari nekaniutamieni, nekanikunaka wahaputsu memɨwatihanɨwetsie,
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 hikɨ 'ayumieme 'ekɨ ti'aitame nekamaniwawirieka kuyaxi memeyuhayewaxɨ yunaime pemɨwarawitɨnikɨ kiekari pemɨka'unakɨ. Mexɨka katixaɨtɨni ne yanetiniyurimɨkɨ meta kenemɨtitewa yakatinitaterɨwariemɨkɨ».
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 'Ayumieme Rawiri kuyaxi yunaime warukuha'aritɨaka Xawaha kiekariyaritsie kaneyani, kanitamieni meta kane'iwa.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 'Amunitsixi tiwa'aitɨwame kuruna manamakai hurukɨ muwewiya kaninawairieni, mɨkɨ xeitewiyari heimana tamamata heimana haika kiruyari katineuhanakaitɨni meta tetexi witsimɨ'anene kaneukatekaitɨni. Hikɨ Rawiri pɨta mekananutiketsirieni. Meta Rawiri mɨkɨ kiekaritsie mekanitahaxɨani piinite waɨkawa mekatenepini.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Hikɨ mana kiekatari kaniwarayeweiyaxɨani xaɨtsie pɨta, katiniwaruta'uximayatsitɨani kɨyexi xiteyarikɨ, tepɨa manuyemɨtsɨkɨ memɨte'uximayakakɨ meta hatsakɨ, yaxeikɨata waɨriyarika kaniwarupitɨani xɨnariya matitaiyarɨwa memɨte'uximayakakɨ. Naitsarie mɨpaɨ katiniuyurieni 'amunitsixi wahetsɨa, hikɨ mɨpaɨ tiu'aitaka Kerutsareme kanakunuani yunaime yukuyaxima wahamatɨa.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.