2 Samuel 12

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨte Yawé Natani kanenɨ'ani Rawiri hetsɨa mɨtitaxatɨanikɨ. Kepauka mɨkɨ Kakaɨyari niukameya Rawiri hɨxie munua, mɨpaɨ katinitahɨawe:
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Xiku waɨkawa muxatsi pɨwarexeiyakai meta wakaitsixi,
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 peru tixaɨtɨ mɨkarexeiya muxa xeime xeikɨa pexeiyakai 'inaneka meta mitaweriyakai. Mɨkɨ muxa hamatɨana putawerekai meta niwemama wahamatɨa. Xakɨyatsie pɨtitikwa'akai, watsutana pɨtiharewekai meta heikukwekaku kaneukukutsukaitɨni. Mɨkɨ tewi yuniwe hepaɨ pɨtimaikai yumuxa.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 Peru 'arike mɨpaɨ katiniuyɨni, xewitɨ 'iwatame xiku hetsɨa kaninuani, hikɨ mɨrexeiya xeime yumuxa kamiemɨtɨ meta yuwakaxi 'iwawatame mɨtiminikɨ, tewi muxa xeime xeikɨa mexeiyakai kaniunawairieni.
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Hikɨ 'u'enaka Rawiri waɨkawa kaniuyeha'ani mɨkɨ xiku hepaɨtsita, 'ayumieme Natani mɨpaɨ katiniutahɨawe:
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Meta katinayukatuamɨkɨ naukakɨa muxa kemɨraye'akai, mɨya mɨtiuyurikɨ meta mɨka'itinenimayataxɨkɨ.
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Merikɨte Natani Rawiri mɨpaɨ katiniutahɨawe:
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Mati'aitɨwame paratsiyuya nekamaniyetuirieni meta 'ɨitamama nekamaniyetuirieni. Yaxeikɨata 'Ixaheri kwieyaritsie meta Kura kwieyaritsie nekamaniupitɨani pemɨtita'aitakɨ. Xɨka 'ikɨ matsi 'etsitipaɨmekaitɨni, matsi tawarita nekamatiniyetuirienikekaitɨni.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 ¿Merikɨte titayari Yawé niukieya petiutixani'eri, yapetiyurienetɨ tita mɨkanetinake? 'Uriyaxi heti tewiyari pekaniumieni 'ɨyaya pewitɨmɨtɨ. 'Amunitsixi wa'ixiparakɨ pekanimieni.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 'Ayumieme hipatɨ 'anuiwarima 'uxa'atɨniwarie mepɨtakwikwiwani 'ixiparakɨ, pemɨnetsi'utatawe'erikɨ meta 'Uriyaxi heti tewiyari 'ɨyaya 'a'ɨya pemayeitɨakɨ”.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 »Yawé mɨpaɨ kanaineni: “Ne yanekatiniyurimɨkɨ 'anuiwarimatɨtɨ mepɨhɨkɨtɨni memɨmatsi'uximatɨani, penierekaku 'a'ɨitama neniwayetuamɨkɨ xeime hetsɨa, mɨkɨ matsi tukarikɨ wahamatɨa kanikahuimɨkɨ.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 'Ekɨ 'awie kepemɨtiuyuri, ne yanekatiniyurimɨkɨ hekɨta 'ixaheritsixi yunaime wahɨxie”».
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Rawiri Natani 'u'enieka mɨpaɨ katinetimani, 'ayumieme mɨpaɨ kaniutayɨni:
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Peru 'aniwe xeikɨa kanimɨmɨkɨ, yapetimaitɨ Yawé pemutatawe'erikɨ.
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Mɨpaɨ 'utayɨka, Natani yukie kaneyani. Hikɨ Yawé kwiniya nunutsi kaniupitɨani 'Uriyaxi 'ɨyaya meyexei Rawiri hetsiemieme, nunutsi waɨkawa katiniutakwine.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Rawiri Kakaɨyari kaniwawiriekaitɨni hetsienamieme yuhakietɨ, tɨkarikɨ kwiepa 'ukaitɨ tihɨximawetɨ kaniukatariyarɨwakaitɨni.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 'Ukirawetsixi 'iparewiwamete mekanixeiyatɨwekaitɨni me'i'inietɨ manukukenikɨ, matsi mɨkɨ pɨkawaku'eniwakai meta wahamatɨa mɨtikwanikɨ kaniyuku'imawakaitɨni.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 'Atahuta tukari 'anukayaku, nunutsi kaniumɨni. Rawiri parewiwamete mekanimamakaitɨni memɨte'itaxatɨanikɨ, matsi mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Kepauka nunutsi mayenierekaitsie ti'aitame temɨkɨhɨawekaitsie mɨkatatsiku'eniwakai, ¿hikɨ matsi mɨpaɨ xɨka tete'itahɨawe kenameri nunutsi hemɨ yɨkɨ katiyurieni?»
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Rawiri matsi yuparewiwamete waruxeiyaka 'axɨkai memɨtekuxatakaikɨ, katinetimani kemɨtiuyɨkai mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Hikɨ Rawiri kwiepa 'anukukeka kwitɨwa kaniuti'ɨwa witsimu'ɨa kaniuyutawirieni, hikɨ yutikemaritɨaka Yawé tukita kaneyani nenewieri 'ipitɨanike. 'Anake paratsiyuta nuaka, katiniuta'aita 'ikwai memɨtehekatu'irienikɨ, hikɨ katiniukwani.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 'Iparewiwamete mɨpaɨ mekatenita'iwawiya:
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Rawiri mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Hikɨ matsi mumɨ, ¿titayari netinehakieka? ¿Netiyɨwekuta tukari ne nemipitɨanikɨ? Mɨkɨ nehetsɨa munuani pɨkayɨweri. Nepɨta 'uxa'atɨni nekaniyemieni hakewa mɨkɨ metɨa.
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Hikɨ Rawiri yu'ɨya Wetitsawe kanekunɨtɨani meta hamatɨana kaniukahuni. 'Ariketa nunutsi mekanayexeiya xeime, Rawiri Tsarumuni katiniterɨwa. Yawé nunutsi waɨkawa naki'erietɨ kanayani,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 hikɨ yuniukame Natani kaniutanɨ'ani Keririyaxi memɨteheiterɨwakɨ.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Merikɨte 'akuxi Kuhawi 'amunitsixi wakiekari Xawaha kanimienekaitɨni peru ti'aitame muwayekateitsieri kana'iwakaitɨni.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Hikɨ yuniuki tuayamete kaniwarenɨ'ani Rawiri mɨpaɨ memɨtehetahɨawekɨ: «Xawaha kiekariyari nekaniutamieni, nekanikunaka wahaputsu memɨwatihanɨwetsie,
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 hikɨ 'ayumieme 'ekɨ ti'aitame nekamaniwawirieka kuyaxi memeyuhayewaxɨ yunaime pemɨwarawitɨnikɨ kiekari pemɨka'unakɨ. Mexɨka katixaɨtɨni ne yanetiniyurimɨkɨ meta kenemɨtitewa yakatinitaterɨwariemɨkɨ».
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 'Ayumieme Rawiri kuyaxi yunaime warukuha'aritɨaka Xawaha kiekariyaritsie kaneyani, kanitamieni meta kane'iwa.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 'Amunitsixi tiwa'aitɨwame kuruna manamakai hurukɨ muwewiya kaninawairieni, mɨkɨ xeitewiyari heimana tamamata heimana haika kiruyari katineuhanakaitɨni meta tetexi witsimɨ'anene kaneukatekaitɨni. Hikɨ Rawiri pɨta mekananutiketsirieni. Meta Rawiri mɨkɨ kiekaritsie mekanitahaxɨani piinite waɨkawa mekatenepini.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Hikɨ mana kiekatari kaniwarayeweiyaxɨani xaɨtsie pɨta, katiniwaruta'uximayatsitɨani kɨyexi xiteyarikɨ, tepɨa manuyemɨtsɨkɨ memɨte'uximayakakɨ meta hatsakɨ, yaxeikɨata waɨriyarika kaniwarupitɨani xɨnariya matitaiyarɨwa memɨte'uximayakakɨ. Naitsarie mɨpaɨ katiniuyurieni 'amunitsixi wahetsɨa, hikɨ mɨpaɨ tiu'aitaka Kerutsareme kanakunuani yunaime yukuyaxima wahamatɨa.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.