2 Samuel 12

hch (HCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Merikɨte Yawé Natani kanenɨ'ani Rawiri hetsɨa mɨtitaxatɨanikɨ. Kepauka mɨkɨ Kakaɨyari niukameya Rawiri hɨxie munua, mɨpaɨ katinitahɨawe:
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Xiku waɨkawa muxatsi pɨwarexeiyakai meta wakaitsixi,
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 peru tixaɨtɨ mɨkarexeiya muxa xeime xeikɨa pexeiyakai 'inaneka meta mitaweriyakai. Mɨkɨ muxa hamatɨana putawerekai meta niwemama wahamatɨa. Xakɨyatsie pɨtitikwa'akai, watsutana pɨtiharewekai meta heikukwekaku kaneukukutsukaitɨni. Mɨkɨ tewi yuniwe hepaɨ pɨtimaikai yumuxa.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 Peru 'arike mɨpaɨ katiniuyɨni, xewitɨ 'iwatame xiku hetsɨa kaninuani, hikɨ mɨrexeiya xeime yumuxa kamiemɨtɨ meta yuwakaxi 'iwawatame mɨtiminikɨ, tewi muxa xeime xeikɨa mexeiyakai kaniunawairieni.
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Hikɨ 'u'enaka Rawiri waɨkawa kaniuyeha'ani mɨkɨ xiku hepaɨtsita, 'ayumieme Natani mɨpaɨ katiniutahɨawe:
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Meta katinayukatuamɨkɨ naukakɨa muxa kemɨraye'akai, mɨya mɨtiuyurikɨ meta mɨka'itinenimayataxɨkɨ.
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Merikɨte Natani Rawiri mɨpaɨ katiniutahɨawe:
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 Mati'aitɨwame paratsiyuya nekamaniyetuirieni meta 'ɨitamama nekamaniyetuirieni. Yaxeikɨata 'Ixaheri kwieyaritsie meta Kura kwieyaritsie nekamaniupitɨani pemɨtita'aitakɨ. Xɨka 'ikɨ matsi 'etsitipaɨmekaitɨni, matsi tawarita nekamatiniyetuirienikekaitɨni.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 ¿Merikɨte titayari Yawé niukieya petiutixani'eri, yapetiyurienetɨ tita mɨkanetinake? 'Uriyaxi heti tewiyari pekaniumieni 'ɨyaya pewitɨmɨtɨ. 'Amunitsixi wa'ixiparakɨ pekanimieni.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 'Ayumieme hipatɨ 'anuiwarima 'uxa'atɨniwarie mepɨtakwikwiwani 'ixiparakɨ, pemɨnetsi'utatawe'erikɨ meta 'Uriyaxi heti tewiyari 'ɨyaya 'a'ɨya pemayeitɨakɨ”.
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 »Yawé mɨpaɨ kanaineni: “Ne yanekatiniyurimɨkɨ 'anuiwarimatɨtɨ mepɨhɨkɨtɨni memɨmatsi'uximatɨani, penierekaku 'a'ɨitama neniwayetuamɨkɨ xeime hetsɨa, mɨkɨ matsi tukarikɨ wahamatɨa kanikahuimɨkɨ.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 'Ekɨ 'awie kepemɨtiuyuri, ne yanekatiniyurimɨkɨ hekɨta 'ixaheritsixi yunaime wahɨxie”».
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Rawiri Natani 'u'enieka mɨpaɨ katinetimani, 'ayumieme mɨpaɨ kaniutayɨni:
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Peru 'aniwe xeikɨa kanimɨmɨkɨ, yapetimaitɨ Yawé pemutatawe'erikɨ.
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Mɨpaɨ 'utayɨka, Natani yukie kaneyani. Hikɨ Yawé kwiniya nunutsi kaniupitɨani 'Uriyaxi 'ɨyaya meyexei Rawiri hetsiemieme, nunutsi waɨkawa katiniutakwine.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Rawiri Kakaɨyari kaniwawiriekaitɨni hetsienamieme yuhakietɨ, tɨkarikɨ kwiepa 'ukaitɨ tihɨximawetɨ kaniukatariyarɨwakaitɨni.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 'Ukirawetsixi 'iparewiwamete mekanixeiyatɨwekaitɨni me'i'inietɨ manukukenikɨ, matsi mɨkɨ pɨkawaku'eniwakai meta wahamatɨa mɨtikwanikɨ kaniyuku'imawakaitɨni.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 'Atahuta tukari 'anukayaku, nunutsi kaniumɨni. Rawiri parewiwamete mekanimamakaitɨni memɨte'itaxatɨanikɨ, matsi mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Kepauka nunutsi mayenierekaitsie ti'aitame temɨkɨhɨawekaitsie mɨkatatsiku'eniwakai, ¿hikɨ matsi mɨpaɨ xɨka tete'itahɨawe kenameri nunutsi hemɨ yɨkɨ katiyurieni?»
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Rawiri matsi yuparewiwamete waruxeiyaka 'axɨkai memɨtekuxatakaikɨ, katinetimani kemɨtiuyɨkai mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Hikɨ Rawiri kwiepa 'anukukeka kwitɨwa kaniuti'ɨwa witsimu'ɨa kaniuyutawirieni, hikɨ yutikemaritɨaka Yawé tukita kaneyani nenewieri 'ipitɨanike. 'Anake paratsiyuta nuaka, katiniuta'aita 'ikwai memɨtehekatu'irienikɨ, hikɨ katiniukwani.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 'Iparewiwamete mɨpaɨ mekatenita'iwawiya:
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Rawiri mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Hikɨ matsi mumɨ, ¿titayari netinehakieka? ¿Netiyɨwekuta tukari ne nemipitɨanikɨ? Mɨkɨ nehetsɨa munuani pɨkayɨweri. Nepɨta 'uxa'atɨni nekaniyemieni hakewa mɨkɨ metɨa.
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Hikɨ Rawiri yu'ɨya Wetitsawe kanekunɨtɨani meta hamatɨana kaniukahuni. 'Ariketa nunutsi mekanayexeiya xeime, Rawiri Tsarumuni katiniterɨwa. Yawé nunutsi waɨkawa naki'erietɨ kanayani,
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 hikɨ yuniukame Natani kaniutanɨ'ani Keririyaxi memɨteheiterɨwakɨ.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Merikɨte 'akuxi Kuhawi 'amunitsixi wakiekari Xawaha kanimienekaitɨni peru ti'aitame muwayekateitsieri kana'iwakaitɨni.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 Hikɨ yuniuki tuayamete kaniwarenɨ'ani Rawiri mɨpaɨ memɨtehetahɨawekɨ: «Xawaha kiekariyari nekaniutamieni, nekanikunaka wahaputsu memɨwatihanɨwetsie,
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 hikɨ 'ayumieme 'ekɨ ti'aitame nekamaniwawirieka kuyaxi memeyuhayewaxɨ yunaime pemɨwarawitɨnikɨ kiekari pemɨka'unakɨ. Mexɨka katixaɨtɨni ne yanetiniyurimɨkɨ meta kenemɨtitewa yakatinitaterɨwariemɨkɨ».
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 'Ayumieme Rawiri kuyaxi yunaime warukuha'aritɨaka Xawaha kiekariyaritsie kaneyani, kanitamieni meta kane'iwa.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 'Amunitsixi tiwa'aitɨwame kuruna manamakai hurukɨ muwewiya kaninawairieni, mɨkɨ xeitewiyari heimana tamamata heimana haika kiruyari katineuhanakaitɨni meta tetexi witsimɨ'anene kaneukatekaitɨni. Hikɨ Rawiri pɨta mekananutiketsirieni. Meta Rawiri mɨkɨ kiekaritsie mekanitahaxɨani piinite waɨkawa mekatenepini.
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 Hikɨ mana kiekatari kaniwarayeweiyaxɨani xaɨtsie pɨta, katiniwaruta'uximayatsitɨani kɨyexi xiteyarikɨ, tepɨa manuyemɨtsɨkɨ memɨte'uximayakakɨ meta hatsakɨ, yaxeikɨata waɨriyarika kaniwarupitɨani xɨnariya matitaiyarɨwa memɨte'uximayakakɨ. Naitsarie mɨpaɨ katiniuyurieni 'amunitsixi wahetsɨa, hikɨ mɨpaɨ tiu'aitaka Kerutsareme kanakunuani yunaime yukuyaxima wahamatɨa.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.