Marcos 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVI
1 Jesús oporombohe iri ɨpa popɨ rupi. Aheve ava rehɨi oyemboya yuvɨreco sese. Ipare oha carite ɨmbehɨve tui vahe pɨpe. Aheve oguapɨ oĩ oñehe. Ava rumo opacatu ɨvɨ ãtasa rupi opɨtaño yuvɨreco.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Evocoiyase ava mbohe ãgua omboyoya tecocuer mbahe tɨ̃sa rese aipo ehi:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Pesendu co ñehesa: Ñepei mbɨa osẽ omahetɨ.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ahe otɨapɨ-apɨise mbahe rãhɨi oso, movɨro ovɨapi perɨ rupi. Vɨ̃rai yugüeruse rumo, opaño yuvɨrohu.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Iyavei movɨro oitɨ ɨvɨ nayanai vahesave, ita pãhuve. Sese cũriteimi sorɨ.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Arɨ tasɨse rumo, opaño ipiru. Esepia, ndasapoi niha.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Iyavei ambuae mbahe rãhɨi oitɨ yu pãhuve; ahe yu rumo sorɨ poyava catu. Sese opaño oyopɨ. Evocoiyase ahe mitɨ ndihai eté.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ambuae mbahe rãhɨi oitɨ ɨvɨ avɨye vahesave. Ahe opa ocuacua mitɨ, iha tuprɨ ai yuvɨreco: amove iha treinta tuprɨ ohɨ rese, amove sesenta, amove cien tuprɨ ité oha vɨreco” ehi.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Evocoiyase, “Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño sese” ehi Jesús ava rehɨi upe.
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ipare Jesús opɨta ahe ae. Ava opɨta vɨte vahe semimbohe eta reseve oyemboya yuvɨraso sese oporandu yuvɨreco chupe, “¿Mara oya vo co yembohesa aipo ehi?” ehi yuvɨreco chupe.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ahe aipo ehi: “Pẽu niha Tũpa oicua uca mbahe ndicuasai vahe omborerecuasa resendar. Ndache reroya potai vahe upe rumo imboyoyasa mbahe ambuae mbahe rese yepi.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Yepe osepia tẽira, ndosepiacuai chietera rumo yuvɨreco. Iyavei yepe osendu tẽira, ahe rumo ndosenducuai chietera yuvɨreco, Tũpa upe oyevɨ potaẽhɨsave, ipɨpe sui ndipoi chira ñeroisa yuvɨreco chupe” ehi.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Iyavei aipo ehi: “¿Ndapesenducuaimi vo aipo porombohesa? ¿Mara peyera ru opacatu ambuae che porombohesa cua tuprɨ ãgua?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Evocoi mbahe rãhɨi oñotɨ vahe, Tũpa Ñehengagüer mombehusar nungar.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amove ava recocuer inungar co mbahe rãhɨi seitɨprɨ perɨ rupi: osendu angahu Tũpa Ñehengagüer. Sendu pare rumo, ou Caruguar ovɨrocuapaño oique vahe ipɨha pɨpe ichui.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi seitɨprɨ ita pãhu rupi: osendu Tũpa Ñehengagüer, oipɨsɨ tuprɨ angahu oyeupe nara vorɨvetesa pɨpe;
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 ndovɨrecoi rumo guapo oyese opĩrata ãgua. Evocoiyase yuvɨrecoise mbahe-mbahe tẽi pɨpe Tũpa Ñehengagüer sui tẽi, cũriteimi seroyaẽhɨsave, ‘Apoira ichui’ ehi yuvɨreco.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ yu pãhu rupi: osenduse ñehesa Tũpa suindar,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 ahe rumo ipɨhañemoñeta catu opacatu ombahe eta co ɨvɨ pɨpendar rese saɨsusave. Oyembopa uca rumo ombahe eta upe. ‘Opacatu ité mbahe tareco’ ehi tiẽte viña. Ipɨpe sui omocañɨ tẽi Tũpa Ñehengagüer. Ndoyapo ucai avei mbahe eta avɨye vahe evocoi nungar ava upe.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Ambuae ava rumo osendu vahe Tũpa Ñehengagüer seroyasa pɨpe, oyapoño ité mbahe avɨye vahe. Ahe inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ ɨvɨ avɨye vahe rese: amove vɨreco ohɨ rese treinta, ambuae sesenta, ambuae cien” ehi.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Iyavei aipo ehi: “¿Serecosa vo tataendɨ mbahe rɨruvrɨve nara tẽi iyavei yande rupavrɨve nara tẽi no? Aní, tataendɨ imondosa ɨvate poroesape ãgua.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Ndipoi chietera mbahe ñomiprɨ ndayasepiai vaherã curi.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño yuvɨreco sese” ehi.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Iyavei aipo ehi: “Peyapo catu mbahe pesendu vahe. Pe rembiapo nungar rupi tuprɨ asenducua ucara che ñehe pẽu. Iharɨve amondo iri catura pẽu.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Vɨreco tuprɨ vahe upe, imondosa catura. Acoi ndovɨreco tuprɨi vahe sui, serocuasañora” ehi.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Aipo ehi iri avei Jesús: “Tũpa mborerecuasa co ɨvɨ pɨpe inungar que ava oñotɨ vahe mbahe rãhɨi.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Omahetɨ pare, oso oque. Ipare coiye catu oñarapuha. Ahe oñocua pɨ̃tu, arɨ avei, evocoiyase mbahe rãhɨi sorɨ poyava yuvɨreco. Itɨ̃sar rumo ndoicuai mara ehi vorɨ.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Ɨvɨ rese niha oyesu mitɨ: yɨpɨndar sorɨ, ipare iha, ipare sãhɨi yuvɨnose sese.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Evocoiyase co mbɨa mbahe ha yavɨyese, oipoho. Esepia, oyepota arɨ ipoho ãgua chupe” ehi.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Iyavei aipo ehi: “¿Mara ehi vo Tũpa povrɨ pendar co ɨvɨ pɨpe pẽu; mbahe rese pĩha iyacatu imboyoyasa icua ãgua?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Ahe oyoya tuprɨ mostaza rãhɨi rese. Ahe tahɨmi catu opacatu ambuae mbahe rãhɨi sui.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ñotɨ pare rumo, sorɨ, ocuacuase tuvichá catu ambuae mbahe mitɨ sui. Sãca tuvichá ité, sese vɨ̃rai oyemboaitɨ sovrɨ rupi yuvɨ́reco” ehi.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Ẽgüe ehi Jesús oporombohe Tũpa Ñehengagüer rese, omboyoya-yoya ñepei mbahe ambuae mbahe rese ava mbahecuagüer rupi.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Nomombehui eté mbahe ambuae mbahe rese imboyoyaẽhɨ pɨpe. Ahe rumo omombehu tuprɨ güemimbohe upe ahe aemi yuvɨrecoise.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ahe arɨ pɨpe pɨ̃tu ramomise, aipo ehi güemimbohe upe:
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Evocoiyase ava sui osɨrɨ yuvɨreco, yuvɨraso carite pɨpe. Ambuae carite pɨpendar avei yuvɨraso supi.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Oyepotase rumo ɨvɨtu ai ipĩrata vahe, ɨ ohɨtu vahe oha guasu-guasu carite pɨpe, omboapɨpo seni yuvɨreco chupe.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Jesús rumo oyeatocoño, oque ou supɨta cotɨ. Evocoiyase omomahe voi yuvɨreco, aipo ehi chupe:
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Evocoiyase aipo hese, omahe, oñehe pĩrata ɨvɨtu ai upe, ɨpa upe avei:
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Ipare aipo ehi güemimbohe upe:
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ahe rumo osɨquɨyepave oporandu-randu oyeupe yuvɨreco:
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.