Marcos 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARC
1 Jesús oporombohe iri ɨpa popɨ rupi. Aheve ava rehɨi oyemboya yuvɨreco sese. Ipare oha carite ɨmbehɨve tui vahe pɨpe. Aheve oguapɨ oĩ oñehe. Ava rumo opacatu ɨvɨ ãtasa rupi opɨtaño yuvɨreco.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Evocoiyase ava mbohe ãgua omboyoya tecocuer mbahe tɨ̃sa rese aipo ehi:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Pesendu co ñehesa: Ñepei mbɨa osẽ omahetɨ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ahe otɨapɨ-apɨise mbahe rãhɨi oso, movɨro ovɨapi perɨ rupi. Vɨ̃rai yugüeruse rumo, opaño yuvɨrohu.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Iyavei movɨro oitɨ ɨvɨ nayanai vahesave, ita pãhuve. Sese cũriteimi sorɨ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Arɨ tasɨse rumo, opaño ipiru. Esepia, ndasapoi niha.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Iyavei ambuae mbahe rãhɨi oitɨ yu pãhuve; ahe yu rumo sorɨ poyava catu. Sese opaño oyopɨ. Evocoiyase ahe mitɨ ndihai eté.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ambuae mbahe rãhɨi oitɨ ɨvɨ avɨye vahesave. Ahe opa ocuacua mitɨ, iha tuprɨ ai yuvɨreco: amove iha treinta tuprɨ ohɨ rese, amove sesenta, amove cien tuprɨ ité oha vɨreco” ehi.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Evocoiyase, “Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño sese” ehi Jesús ava rehɨi upe.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ipare Jesús opɨta ahe ae. Ava opɨta vɨte vahe semimbohe eta reseve oyemboya yuvɨraso sese oporandu yuvɨreco chupe, “¿Mara oya vo co yembohesa aipo ehi?” ehi yuvɨreco chupe.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ahe aipo ehi: “Pẽu niha Tũpa oicua uca mbahe ndicuasai vahe omborerecuasa resendar. Ndache reroya potai vahe upe rumo imboyoyasa mbahe ambuae mbahe rese yepi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Yepe osepia tẽira, ndosepiacuai chietera rumo yuvɨreco. Iyavei yepe osendu tẽira, ahe rumo ndosenducuai chietera yuvɨreco, Tũpa upe oyevɨ potaẽhɨsave, ipɨpe sui ndipoi chira ñeroisa yuvɨreco chupe” ehi.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Iyavei aipo ehi: “¿Ndapesenducuaimi vo aipo porombohesa? ¿Mara peyera ru opacatu ambuae che porombohesa cua tuprɨ ãgua?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Evocoi mbahe rãhɨi oñotɨ vahe, Tũpa Ñehengagüer mombehusar nungar.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Amove ava recocuer inungar co mbahe rãhɨi seitɨprɨ perɨ rupi: osendu angahu Tũpa Ñehengagüer. Sendu pare rumo, ou Caruguar ovɨrocuapaño oique vahe ipɨha pɨpe ichui.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi seitɨprɨ ita pãhu rupi: osendu Tũpa Ñehengagüer, oipɨsɨ tuprɨ angahu oyeupe nara vorɨvetesa pɨpe;
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 ndovɨrecoi rumo guapo oyese opĩrata ãgua. Evocoiyase yuvɨrecoise mbahe-mbahe tẽi pɨpe Tũpa Ñehengagüer sui tẽi, cũriteimi seroyaẽhɨsave, ‘Apoira ichui’ ehi yuvɨreco.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ yu pãhu rupi: osenduse ñehesa Tũpa suindar,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ahe rumo ipɨhañemoñeta catu opacatu ombahe eta co ɨvɨ pɨpendar rese saɨsusave. Oyembopa uca rumo ombahe eta upe. ‘Opacatu ité mbahe tareco’ ehi tiẽte viña. Ipɨpe sui omocañɨ tẽi Tũpa Ñehengagüer. Ndoyapo ucai avei mbahe eta avɨye vahe evocoi nungar ava upe.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ambuae ava rumo osendu vahe Tũpa Ñehengagüer seroyasa pɨpe, oyapoño ité mbahe avɨye vahe. Ahe inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ ɨvɨ avɨye vahe rese: amove vɨreco ohɨ rese treinta, ambuae sesenta, ambuae cien” ehi.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Iyavei aipo ehi: “¿Serecosa vo tataendɨ mbahe rɨruvrɨve nara tẽi iyavei yande rupavrɨve nara tẽi no? Aní, tataendɨ imondosa ɨvate poroesape ãgua.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Ndipoi chietera mbahe ñomiprɨ ndayasepiai vaherã curi.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño yuvɨreco sese” ehi.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Iyavei aipo ehi: “Peyapo catu mbahe pesendu vahe. Pe rembiapo nungar rupi tuprɨ asenducua ucara che ñehe pẽu. Iharɨve amondo iri catura pẽu.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Vɨreco tuprɨ vahe upe, imondosa catura. Acoi ndovɨreco tuprɨi vahe sui, serocuasañora” ehi.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Aipo ehi iri avei Jesús: “Tũpa mborerecuasa co ɨvɨ pɨpe inungar que ava oñotɨ vahe mbahe rãhɨi.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Omahetɨ pare, oso oque. Ipare coiye catu oñarapuha. Ahe oñocua pɨ̃tu, arɨ avei, evocoiyase mbahe rãhɨi sorɨ poyava yuvɨreco. Itɨ̃sar rumo ndoicuai mara ehi vorɨ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ɨvɨ rese niha oyesu mitɨ: yɨpɨndar sorɨ, ipare iha, ipare sãhɨi yuvɨnose sese.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Evocoiyase co mbɨa mbahe ha yavɨyese, oipoho. Esepia, oyepota arɨ ipoho ãgua chupe” ehi.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Iyavei aipo ehi: “¿Mara ehi vo Tũpa povrɨ pendar co ɨvɨ pɨpe pẽu; mbahe rese pĩha iyacatu imboyoyasa icua ãgua?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ahe oyoya tuprɨ mostaza rãhɨi rese. Ahe tahɨmi catu opacatu ambuae mbahe rãhɨi sui.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ñotɨ pare rumo, sorɨ, ocuacuase tuvichá catu ambuae mbahe mitɨ sui. Sãca tuvichá ité, sese vɨ̃rai oyemboaitɨ sovrɨ rupi yuvɨ́reco” ehi.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ẽgüe ehi Jesús oporombohe Tũpa Ñehengagüer rese, omboyoya-yoya ñepei mbahe ambuae mbahe rese ava mbahecuagüer rupi.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nomombehui eté mbahe ambuae mbahe rese imboyoyaẽhɨ pɨpe. Ahe rumo omombehu tuprɨ güemimbohe upe ahe aemi yuvɨrecoise.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ahe arɨ pɨpe pɨ̃tu ramomise, aipo ehi güemimbohe upe:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Evocoiyase ava sui osɨrɨ yuvɨreco, yuvɨraso carite pɨpe. Ambuae carite pɨpendar avei yuvɨraso supi.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Oyepotase rumo ɨvɨtu ai ipĩrata vahe, ɨ ohɨtu vahe oha guasu-guasu carite pɨpe, omboapɨpo seni yuvɨreco chupe.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jesús rumo oyeatocoño, oque ou supɨta cotɨ. Evocoiyase omomahe voi yuvɨreco, aipo ehi chupe:
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Evocoiyase aipo hese, omahe, oñehe pĩrata ɨvɨtu ai upe, ɨpa upe avei:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ipare aipo ehi güemimbohe upe:
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ahe rumo osɨquɨyepave oporandu-randu oyeupe yuvɨreco:
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.