Marcos 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs BKJ
1 Jesús oporombohe iri ɨpa popɨ rupi. Aheve ava rehɨi oyemboya yuvɨreco sese. Ipare oha carite ɨmbehɨve tui vahe pɨpe. Aheve oguapɨ oĩ oñehe. Ava rumo opacatu ɨvɨ ãtasa rupi opɨtaño yuvɨreco.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Evocoiyase ava mbohe ãgua omboyoya tecocuer mbahe tɨ̃sa rese aipo ehi:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Pesendu co ñehesa: Ñepei mbɨa osẽ omahetɨ.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Ahe otɨapɨ-apɨise mbahe rãhɨi oso, movɨro ovɨapi perɨ rupi. Vɨ̃rai yugüeruse rumo, opaño yuvɨrohu.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Iyavei movɨro oitɨ ɨvɨ nayanai vahesave, ita pãhuve. Sese cũriteimi sorɨ.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Arɨ tasɨse rumo, opaño ipiru. Esepia, ndasapoi niha.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Iyavei ambuae mbahe rãhɨi oitɨ yu pãhuve; ahe yu rumo sorɨ poyava catu. Sese opaño oyopɨ. Evocoiyase ahe mitɨ ndihai eté.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Ambuae mbahe rãhɨi oitɨ ɨvɨ avɨye vahesave. Ahe opa ocuacua mitɨ, iha tuprɨ ai yuvɨreco: amove iha treinta tuprɨ ohɨ rese, amove sesenta, amove cien tuprɨ ité oha vɨreco” ehi.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Evocoiyase, “Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño sese” ehi Jesús ava rehɨi upe.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ipare Jesús opɨta ahe ae. Ava opɨta vɨte vahe semimbohe eta reseve oyemboya yuvɨraso sese oporandu yuvɨreco chupe, “¿Mara oya vo co yembohesa aipo ehi?” ehi yuvɨreco chupe.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ahe aipo ehi: “Pẽu niha Tũpa oicua uca mbahe ndicuasai vahe omborerecuasa resendar. Ndache reroya potai vahe upe rumo imboyoyasa mbahe ambuae mbahe rese yepi.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Yepe osepia tẽira, ndosepiacuai chietera rumo yuvɨreco. Iyavei yepe osendu tẽira, ahe rumo ndosenducuai chietera yuvɨreco, Tũpa upe oyevɨ potaẽhɨsave, ipɨpe sui ndipoi chira ñeroisa yuvɨreco chupe” ehi.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Iyavei aipo ehi: “¿Ndapesenducuaimi vo aipo porombohesa? ¿Mara peyera ru opacatu ambuae che porombohesa cua tuprɨ ãgua?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Evocoi mbahe rãhɨi oñotɨ vahe, Tũpa Ñehengagüer mombehusar nungar.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Amove ava recocuer inungar co mbahe rãhɨi seitɨprɨ perɨ rupi: osendu angahu Tũpa Ñehengagüer. Sendu pare rumo, ou Caruguar ovɨrocuapaño oique vahe ipɨha pɨpe ichui.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi seitɨprɨ ita pãhu rupi: osendu Tũpa Ñehengagüer, oipɨsɨ tuprɨ angahu oyeupe nara vorɨvetesa pɨpe;
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 ndovɨrecoi rumo guapo oyese opĩrata ãgua. Evocoiyase yuvɨrecoise mbahe-mbahe tẽi pɨpe Tũpa Ñehengagüer sui tẽi, cũriteimi seroyaẽhɨsave, ‘Apoira ichui’ ehi yuvɨreco.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ yu pãhu rupi: osenduse ñehesa Tũpa suindar,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 ahe rumo ipɨhañemoñeta catu opacatu ombahe eta co ɨvɨ pɨpendar rese saɨsusave. Oyembopa uca rumo ombahe eta upe. ‘Opacatu ité mbahe tareco’ ehi tiẽte viña. Ipɨpe sui omocañɨ tẽi Tũpa Ñehengagüer. Ndoyapo ucai avei mbahe eta avɨye vahe evocoi nungar ava upe.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ambuae ava rumo osendu vahe Tũpa Ñehengagüer seroyasa pɨpe, oyapoño ité mbahe avɨye vahe. Ahe inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ ɨvɨ avɨye vahe rese: amove vɨreco ohɨ rese treinta, ambuae sesenta, ambuae cien” ehi.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Iyavei aipo ehi: “¿Serecosa vo tataendɨ mbahe rɨruvrɨve nara tẽi iyavei yande rupavrɨve nara tẽi no? Aní, tataendɨ imondosa ɨvate poroesape ãgua.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Ndipoi chietera mbahe ñomiprɨ ndayasepiai vaherã curi.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño yuvɨreco sese” ehi.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Iyavei aipo ehi: “Peyapo catu mbahe pesendu vahe. Pe rembiapo nungar rupi tuprɨ asenducua ucara che ñehe pẽu. Iharɨve amondo iri catura pẽu.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Vɨreco tuprɨ vahe upe, imondosa catura. Acoi ndovɨreco tuprɨi vahe sui, serocuasañora” ehi.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Aipo ehi iri avei Jesús: “Tũpa mborerecuasa co ɨvɨ pɨpe inungar que ava oñotɨ vahe mbahe rãhɨi.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Omahetɨ pare, oso oque. Ipare coiye catu oñarapuha. Ahe oñocua pɨ̃tu, arɨ avei, evocoiyase mbahe rãhɨi sorɨ poyava yuvɨreco. Itɨ̃sar rumo ndoicuai mara ehi vorɨ.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ɨvɨ rese niha oyesu mitɨ: yɨpɨndar sorɨ, ipare iha, ipare sãhɨi yuvɨnose sese.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Evocoiyase co mbɨa mbahe ha yavɨyese, oipoho. Esepia, oyepota arɨ ipoho ãgua chupe” ehi.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Iyavei aipo ehi: “¿Mara ehi vo Tũpa povrɨ pendar co ɨvɨ pɨpe pẽu; mbahe rese pĩha iyacatu imboyoyasa icua ãgua?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Ahe oyoya tuprɨ mostaza rãhɨi rese. Ahe tahɨmi catu opacatu ambuae mbahe rãhɨi sui.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ñotɨ pare rumo, sorɨ, ocuacuase tuvichá catu ambuae mbahe mitɨ sui. Sãca tuvichá ité, sese vɨ̃rai oyemboaitɨ sovrɨ rupi yuvɨ́reco” ehi.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ẽgüe ehi Jesús oporombohe Tũpa Ñehengagüer rese, omboyoya-yoya ñepei mbahe ambuae mbahe rese ava mbahecuagüer rupi.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Nomombehui eté mbahe ambuae mbahe rese imboyoyaẽhɨ pɨpe. Ahe rumo omombehu tuprɨ güemimbohe upe ahe aemi yuvɨrecoise.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ahe arɨ pɨpe pɨ̃tu ramomise, aipo ehi güemimbohe upe:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Evocoiyase ava sui osɨrɨ yuvɨreco, yuvɨraso carite pɨpe. Ambuae carite pɨpendar avei yuvɨraso supi.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Oyepotase rumo ɨvɨtu ai ipĩrata vahe, ɨ ohɨtu vahe oha guasu-guasu carite pɨpe, omboapɨpo seni yuvɨreco chupe.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Jesús rumo oyeatocoño, oque ou supɨta cotɨ. Evocoiyase omomahe voi yuvɨreco, aipo ehi chupe:
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Evocoiyase aipo hese, omahe, oñehe pĩrata ɨvɨtu ai upe, ɨpa upe avei:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Ipare aipo ehi güemimbohe upe:
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ahe rumo osɨquɨyepave oporandu-randu oyeupe yuvɨreco:
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.