Marcos 4

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesús oporombohe iri ɨpa popɨ rupi. Aheve ava rehɨi oyemboya yuvɨreco sese. Ipare oha carite ɨmbehɨve tui vahe pɨpe. Aheve oguapɨ oĩ oñehe. Ava rumo opacatu ɨvɨ ãtasa rupi opɨtaño yuvɨreco.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Evocoiyase ava mbohe ãgua omboyoya tecocuer mbahe tɨ̃sa rese aipo ehi:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Pesendu co ñehesa: Ñepei mbɨa osẽ omahetɨ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ahe otɨapɨ-apɨise mbahe rãhɨi oso, movɨro ovɨapi perɨ rupi. Vɨ̃rai yugüeruse rumo, opaño yuvɨrohu.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Iyavei movɨro oitɨ ɨvɨ nayanai vahesave, ita pãhuve. Sese cũriteimi sorɨ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Arɨ tasɨse rumo, opaño ipiru. Esepia, ndasapoi niha.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Iyavei ambuae mbahe rãhɨi oitɨ yu pãhuve; ahe yu rumo sorɨ poyava catu. Sese opaño oyopɨ. Evocoiyase ahe mitɨ ndihai eté.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ambuae mbahe rãhɨi oitɨ ɨvɨ avɨye vahesave. Ahe opa ocuacua mitɨ, iha tuprɨ ai yuvɨreco: amove iha treinta tuprɨ ohɨ rese, amove sesenta, amove cien tuprɨ ité oha vɨreco” ehi.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Evocoiyase, “Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño sese” ehi Jesús ava rehɨi upe.
9 E Jesus acrescentou:
10 Ipare Jesús opɨta ahe ae. Ava opɨta vɨte vahe semimbohe eta reseve oyemboya yuvɨraso sese oporandu yuvɨreco chupe, “¿Mara oya vo co yembohesa aipo ehi?” ehi yuvɨreco chupe.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ahe aipo ehi: “Pẽu niha Tũpa oicua uca mbahe ndicuasai vahe omborerecuasa resendar. Ndache reroya potai vahe upe rumo imboyoyasa mbahe ambuae mbahe rese yepi.
11 Jesus disse a eles:
12 Yepe osepia tẽira, ndosepiacuai chietera rumo yuvɨreco. Iyavei yepe osendu tẽira, ahe rumo ndosenducuai chietera yuvɨreco, Tũpa upe oyevɨ potaẽhɨsave, ipɨpe sui ndipoi chira ñeroisa yuvɨreco chupe” ehi.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Iyavei aipo ehi: “¿Ndapesenducuaimi vo aipo porombohesa? ¿Mara peyera ru opacatu ambuae che porombohesa cua tuprɨ ãgua?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Evocoi mbahe rãhɨi oñotɨ vahe, Tũpa Ñehengagüer mombehusar nungar.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amove ava recocuer inungar co mbahe rãhɨi seitɨprɨ perɨ rupi: osendu angahu Tũpa Ñehengagüer. Sendu pare rumo, ou Caruguar ovɨrocuapaño oique vahe ipɨha pɨpe ichui.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi seitɨprɨ ita pãhu rupi: osendu Tũpa Ñehengagüer, oipɨsɨ tuprɨ angahu oyeupe nara vorɨvetesa pɨpe;
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 ndovɨrecoi rumo guapo oyese opĩrata ãgua. Evocoiyase yuvɨrecoise mbahe-mbahe tẽi pɨpe Tũpa Ñehengagüer sui tẽi, cũriteimi seroyaẽhɨsave, ‘Apoira ichui’ ehi yuvɨreco.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ambuae ava recocuer inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ yu pãhu rupi: osenduse ñehesa Tũpa suindar,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 ahe rumo ipɨhañemoñeta catu opacatu ombahe eta co ɨvɨ pɨpendar rese saɨsusave. Oyembopa uca rumo ombahe eta upe. ‘Opacatu ité mbahe tareco’ ehi tiẽte viña. Ipɨpe sui omocañɨ tẽi Tũpa Ñehengagüer. Ndoyapo ucai avei mbahe eta avɨye vahe evocoi nungar ava upe.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ambuae ava rumo osendu vahe Tũpa Ñehengagüer seroyasa pɨpe, oyapoño ité mbahe avɨye vahe. Ahe inungar mbahe rãhɨi ñotɨmbrɨ ɨvɨ avɨye vahe rese: amove vɨreco ohɨ rese treinta, ambuae sesenta, ambuae cien” ehi.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Iyavei aipo ehi: “¿Serecosa vo tataendɨ mbahe rɨruvrɨve nara tẽi iyavei yande rupavrɨve nara tẽi no? Aní, tataendɨ imondosa ɨvate poroesape ãgua.
21 Jesus também lhes disse:
22 Ndipoi chietera mbahe ñomiprɨ ndayasepiai vaherã curi.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Acoi osendu pota vahe che ñehe, toyapɨsacaño yuvɨreco sese” ehi.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Iyavei aipo ehi: “Peyapo catu mbahe pesendu vahe. Pe rembiapo nungar rupi tuprɨ asenducua ucara che ñehe pẽu. Iharɨve amondo iri catura pẽu.
24 Então lhes disse:
25 Vɨreco tuprɨ vahe upe, imondosa catura. Acoi ndovɨreco tuprɨi vahe sui, serocuasañora” ehi.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Aipo ehi iri avei Jesús: “Tũpa mborerecuasa co ɨvɨ pɨpe inungar que ava oñotɨ vahe mbahe rãhɨi.
26 Jesus disse ainda:
27 Omahetɨ pare, oso oque. Ipare coiye catu oñarapuha. Ahe oñocua pɨ̃tu, arɨ avei, evocoiyase mbahe rãhɨi sorɨ poyava yuvɨreco. Itɨ̃sar rumo ndoicuai mara ehi vorɨ.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Ɨvɨ rese niha oyesu mitɨ: yɨpɨndar sorɨ, ipare iha, ipare sãhɨi yuvɨnose sese.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Evocoiyase co mbɨa mbahe ha yavɨyese, oipoho. Esepia, oyepota arɨ ipoho ãgua chupe” ehi.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Iyavei aipo ehi: “¿Mara ehi vo Tũpa povrɨ pendar co ɨvɨ pɨpe pẽu; mbahe rese pĩha iyacatu imboyoyasa icua ãgua?
30 Disse mais:
31 Ahe oyoya tuprɨ mostaza rãhɨi rese. Ahe tahɨmi catu opacatu ambuae mbahe rãhɨi sui.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ñotɨ pare rumo, sorɨ, ocuacuase tuvichá catu ambuae mbahe mitɨ sui. Sãca tuvichá ité, sese vɨ̃rai oyemboaitɨ sovrɨ rupi yuvɨ́reco” ehi.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ẽgüe ehi Jesús oporombohe Tũpa Ñehengagüer rese, omboyoya-yoya ñepei mbahe ambuae mbahe rese ava mbahecuagüer rupi.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Nomombehui eté mbahe ambuae mbahe rese imboyoyaẽhɨ pɨpe. Ahe rumo omombehu tuprɨ güemimbohe upe ahe aemi yuvɨrecoise.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ahe arɨ pɨpe pɨ̃tu ramomise, aipo ehi güemimbohe upe:
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Evocoiyase ava sui osɨrɨ yuvɨreco, yuvɨraso carite pɨpe. Ambuae carite pɨpendar avei yuvɨraso supi.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Oyepotase rumo ɨvɨtu ai ipĩrata vahe, ɨ ohɨtu vahe oha guasu-guasu carite pɨpe, omboapɨpo seni yuvɨreco chupe.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Jesús rumo oyeatocoño, oque ou supɨta cotɨ. Evocoiyase omomahe voi yuvɨreco, aipo ehi chupe:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Evocoiyase aipo hese, omahe, oñehe pĩrata ɨvɨtu ai upe, ɨpa upe avei:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ipare aipo ehi güemimbohe upe:
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ahe rumo osɨquɨyepave oporandu-randu oyeupe yuvɨreco:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.