Josué 14

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Qeese El7ezeerey, Nawe naa Iyaasoynne Isra7eele zareta korapinneti gishechchi immiin Isra7eele asay gishetti ekkidi laattida biittay hayssafe kaallizayssa.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 GODAY Muse baggara azazida mala istti gishetti ekkida biittay uddufun qommotassinne baggaytas saaman gakkides.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Musey nam7u qommotassinne baggatas Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza gadeza isttas xinxxo histti immides; gido attiin Lewe qommotas istta giddon xinxxo immibeenna.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Yooseefe nayti Minaasenne Efreeme geetettidi nam7u zarkke gidida. Musey Lewe qommotas laata biitta immibeenna; gido attiin Lewe qommotas istti diza katamatanne istti ba mehenne dorsa heemmizasoho xalla attiin hara gadey isttas imettibeenna.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Hessa gishshas GODAY Muse azazida mala Isra7eele asay biittaa gishetti ekkida.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Issi gallas Yuhuda asay Iyaasokko Gelgela shiiqides; isttafe Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebey Iyaasos, «Nuni Qaadeese Barinen dishin GODAA as Muses ne gishshassinne ta gishshas yootidayssa ne eraasa.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 GODAA aylle Musey biittayo wochchada yaana mala Qaadeese Barineppe tana kiittiza wode taas layththay 40. He wode tani izas ammanththiza yo7o ekka yadis.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Tanara bida asati deraa wozina hirgan kunththida; tani gidikko GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaalladis.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 He gallas Musey, ‹Neni GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaallida gishshas ne tohoy yedhdhida biittay mernaas neessinne ne zereththas laata biitta gidana› giidi taas caaqqides.
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 «GODAY ha yo7oza Muses yootoosoppe doommidi Isra7eele asay bazzo biittan toylattishin tana 45 layth naagidi shemppora paxa woththides; ha7i ta layththay 85 gidides.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Gidikkoka ha7i taas diza minoteththay beni Musey tana kiittiza wode diza minoteththaa mala. Taas ha7ikka olettana baanaas beni wolqqaynne minoteththi dees.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Hessa gishshas GODAY taas immana gida ha gezze biittaa ha7i taas imma. He wode Enaaqeti he biittaan dizayssanne istta katamatikka gitanne gimbettidayta gididayssa ne siyadasa; gido attiin GODAY tanara gidikko izi gida mala tani istta he biittafe yedeththana» gides.
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Hessafe guye Iyaasoy Yoofine naa Kaalebe anjjidi Kebroone izas xinxxo histti immides.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 GODAA Isra7eele Xoossaa izi kumeththa wozinappe kaallida gishshas he gallassafe doommidi Kebrooney Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebes xinxxo gidides.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Kebrooney kase Enaaqeta ubbaafe bayra gidida Arba7e sunththan Qiriyaate-Arba7e geetetta xeygettadus.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.