Josué 14
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Qeese El7ezeerey, Nawe naa Iyaasoynne Isra7eele zareta korapinneti gishechchi immiin Isra7eele asay gishetti ekkidi laattida biittay hayssafe kaallizayssa.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 GODAY Muse baggara azazida mala istti gishetti ekkida biittay uddufun qommotassinne baggaytas saaman gakkides.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Musey nam7u qommotassinne baggatas Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza gadeza isttas xinxxo histti immides; gido attiin Lewe qommotas istta giddon xinxxo immibeenna.
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 Yooseefe nayti Minaasenne Efreeme geetettidi nam7u zarkke gidida. Musey Lewe qommotas laata biitta immibeenna; gido attiin Lewe qommotas istti diza katamatanne istti ba mehenne dorsa heemmizasoho xalla attiin hara gadey isttas imettibeenna.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Hessa gishshas GODAY Muse azazida mala Isra7eele asay biittaa gishetti ekkida.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Issi gallas Yuhuda asay Iyaasokko Gelgela shiiqides; isttafe Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebey Iyaasos, «Nuni Qaadeese Barinen dishin GODAA as Muses ne gishshassinne ta gishshas yootidayssa ne eraasa.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 GODAA aylle Musey biittayo wochchada yaana mala Qaadeese Barineppe tana kiittiza wode taas layththay 40. He wode tani izas ammanththiza yo7o ekka yadis.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Tanara bida asati deraa wozina hirgan kunththida; tani gidikko GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaalladis.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 He gallas Musey, ‹Neni GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaallida gishshas ne tohoy yedhdhida biittay mernaas neessinne ne zereththas laata biitta gidana› giidi taas caaqqides.
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 «GODAY ha yo7oza Muses yootoosoppe doommidi Isra7eele asay bazzo biittan toylattishin tana 45 layth naagidi shemppora paxa woththides; ha7i ta layththay 85 gidides.
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Gidikkoka ha7i taas diza minoteththay beni Musey tana kiittiza wode diza minoteththaa mala. Taas ha7ikka olettana baanaas beni wolqqaynne minoteththi dees.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Hessa gishshas GODAY taas immana gida ha gezze biittaa ha7i taas imma. He wode Enaaqeti he biittaan dizayssanne istta katamatikka gitanne gimbettidayta gididayssa ne siyadasa; gido attiin GODAY tanara gidikko izi gida mala tani istta he biittafe yedeththana» gides.
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Hessafe guye Iyaasoy Yoofine naa Kaalebe anjjidi Kebroone izas xinxxo histti immides.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 GODAA Isra7eele Xoossaa izi kumeththa wozinappe kaallida gishshas he gallassafe doommidi Kebrooney Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebes xinxxo gidides.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Kebrooney kase Enaaqeta ubbaafe bayra gidida Arba7e sunththan Qiriyaate-Arba7e geetetta xeygettadus.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.