Josué 14

gmvl (GMVL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Qeese El7ezeerey, Nawe naa Iyaasoynne Isra7eele zareta korapinneti gishechchi immiin Isra7eele asay gishetti ekkidi laattida biittay hayssafe kaallizayssa.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 GODAY Muse baggara azazida mala istti gishetti ekkida biittay uddufun qommotassinne baggaytas saaman gakkides.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Musey nam7u qommotassinne baggatas Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza gadeza isttas xinxxo histti immides; gido attiin Lewe qommotas istta giddon xinxxo immibeenna.
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Yooseefe nayti Minaasenne Efreeme geetettidi nam7u zarkke gidida. Musey Lewe qommotas laata biitta immibeenna; gido attiin Lewe qommotas istti diza katamatanne istti ba mehenne dorsa heemmizasoho xalla attiin hara gadey isttas imettibeenna.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Hessa gishshas GODAY Muse azazida mala Isra7eele asay biittaa gishetti ekkida.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Issi gallas Yuhuda asay Iyaasokko Gelgela shiiqides; isttafe Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebey Iyaasos, «Nuni Qaadeese Barinen dishin GODAA as Muses ne gishshassinne ta gishshas yootidayssa ne eraasa.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 GODAA aylle Musey biittayo wochchada yaana mala Qaadeese Barineppe tana kiittiza wode taas layththay 40. He wode tani izas ammanththiza yo7o ekka yadis.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Tanara bida asati deraa wozina hirgan kunththida; tani gidikko GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaalladis.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 He gallas Musey, ‹Neni GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaallida gishshas ne tohoy yedhdhida biittay mernaas neessinne ne zereththas laata biitta gidana› giidi taas caaqqides.
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 «GODAY ha yo7oza Muses yootoosoppe doommidi Isra7eele asay bazzo biittan toylattishin tana 45 layth naagidi shemppora paxa woththides; ha7i ta layththay 85 gidides.
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Gidikkoka ha7i taas diza minoteththay beni Musey tana kiittiza wode diza minoteththaa mala. Taas ha7ikka olettana baanaas beni wolqqaynne minoteththi dees.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Hessa gishshas GODAY taas immana gida ha gezze biittaa ha7i taas imma. He wode Enaaqeti he biittaan dizayssanne istta katamatikka gitanne gimbettidayta gididayssa ne siyadasa; gido attiin GODAY tanara gidikko izi gida mala tani istta he biittafe yedeththana» gides.
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Hessafe guye Iyaasoy Yoofine naa Kaalebe anjjidi Kebroone izas xinxxo histti immides.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 GODAA Isra7eele Xoossaa izi kumeththa wozinappe kaallida gishshas he gallassafe doommidi Kebrooney Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebes xinxxo gidides.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Kebrooney kase Enaaqeta ubbaafe bayra gidida Arba7e sunththan Qiriyaate-Arba7e geetetta xeygettadus.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.