Josué 14

gmvl (GMVL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Qeese El7ezeerey, Nawe naa Iyaasoynne Isra7eele zareta korapinneti gishechchi immiin Isra7eele asay gishetti ekkidi laattida biittay hayssafe kaallizayssa.
1 As demais tribos de Israel receberam como herança as terras em Canaã designadas pelo sacerdote Eleazar, por Josué, filho de Num, e pelos chefes das tribos.
2 GODAY Muse baggara azazida mala istti gishetti ekkida biittay uddufun qommotassinne baggaytas saaman gakkides.
2 Essas nove tribos e meia receberam as terras de sua herança por sorteio, como o S enhor havia ordenado por meio de Moisés.
3 Musey nam7u qommotassinne baggatas Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza gadeza isttas xinxxo histti immides; gido attiin Lewe qommotas istta giddon xinxxo immibeenna.
3 Ele já havia designado as terras de herança para as duas tribos e meia do lado leste do rio Jordão, mas não tinha dado uma porção de terra como herança para os levitas.
4 Yooseefe nayti Minaasenne Efreeme geetettidi nam7u zarkke gidida. Musey Lewe qommotas laata biitta immibeenna; gido attiin Lewe qommotas istti diza katamatanne istti ba mehenne dorsa heemmizasoho xalla attiin hara gadey isttas imettibeenna.
4 Os descendentes de José haviam se tornado duas tribos separadas: Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma de terra, mas apenas cidades para morarem, com pastagens ao redor para seus animais e todos os seus bens.
5 Hessa gishshas GODAY Muse azazida mala Isra7eele asay biittaa gishetti ekkida.
5 Assim, os israelitas distribuíram a terra exatamente de acordo com as ordens do S enhor a Moisés.
6 Issi gallas Yuhuda asay Iyaasokko Gelgela shiiqides; isttafe Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebey Iyaasos, «Nuni Qaadeese Barinen dishin GODAA as Muses ne gishshassinne ta gishshas yootidayssa ne eraasa.
6 Uma delegação da tribo de Judá, liderada por Calebe, filho do quenezeu Jefoné, foi a Josué em Gilgal. Calebe disse a Josué: “Lembre-se do que o S enhor disse a Moisés, o homem de Deus, a respeito de você e de mim quando estávamos em Cades-Barneia.
7 GODAA aylle Musey biittayo wochchada yaana mala Qaadeese Barineppe tana kiittiza wode taas layththay 40. He wode tani izas ammanththiza yo7o ekka yadis.
7 Eu tinha 40 anos quando Moisés, servo do S enhor , me enviou de Cades-Barneia para fazer o reconhecimento da terra de Canaã. Eu voltei e lhe dei um relatório verdadeiro,
8 Tanara bida asati deraa wozina hirgan kunththida; tani gidikko GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaalladis.
8 mas meus irmãos israelitas que foram comigo assustaram o povo de tal maneira que eles se encheram de medo. De minha parte, segui o S enhor , meu Deus, de todo o coração.
9 He gallas Musey, ‹Neni GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaallida gishshas ne tohoy yedhdhida biittay mernaas neessinne ne zereththas laata biitta gidana› giidi taas caaqqides.
9 Por isso, naquele dia Moisés me prometeu solenemente: ‘A terra de Canaã na qual você caminhou será herança permanente para você e seus descendentes, pois você seguiu o S enhor , meu Deus, de todo o coração’.
10 «GODAY ha yo7oza Muses yootoosoppe doommidi Isra7eele asay bazzo biittan toylattishin tana 45 layth naagidi shemppora paxa woththides; ha7i ta layththay 85 gidides.
10 “Agora, como você vê, em todos estes 45 anos, desde que Moisés disse essas palavras, o S enhor me preservou como havia prometido, mesmo quando Israel vagava pelo deserto. Hoje estou com 85 anos.
11 Gidikkoka ha7i taas diza minoteththay beni Musey tana kiittiza wode diza minoteththaa mala. Taas ha7ikka olettana baanaas beni wolqqaynne minoteththi dees.
11 Continuo forte como no dia em que Moisés me enviou, e ainda posso viajar e lutar tão bem quanto naquela época.
12 Hessa gishshas GODAY taas immana gida ha gezze biittaa ha7i taas imma. He wode Enaaqeti he biittaan dizayssanne istta katamatikka gitanne gimbettidayta gididayssa ne siyadasa; gido attiin GODAY tanara gidikko izi gida mala tani istta he biittafe yedeththana» gides.
12 Portanto, dê-me a região montanhosa que o S enhor me prometeu. Você certamente se lembra de que, enquanto fazíamos o reconhecimento da terra, descobrimos que os descendentes de Enaque viviam ali em grandes cidades fortificadas. Mas, se o S enhor estiver comigo, eu os expulsarei da terra, como o S enhor prometeu”.
13 Hessafe guye Iyaasoy Yoofine naa Kaalebe anjjidi Kebroone izas xinxxo histti immides.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom como sua porção de terra.
14 GODAA Isra7eele Xoossaa izi kumeththa wozinappe kaallida gishshas he gallassafe doommidi Kebrooney Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebes xinxxo gidides.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele seguiu fielmente o S enhor , o Deus de Israel.
15 Kebrooney kase Enaaqeta ubbaafe bayra gidida Arba7e sunththan Qiriyaate-Arba7e geetetta xeygettadus.
15 Antes disso, Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, um grande herói dos descendentes de Enaque. E a terra descansou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.