Josué 14
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Qeese El7ezeerey, Nawe naa Iyaasoynne Isra7eele zareta korapinneti gishechchi immiin Isra7eele asay gishetti ekkidi laattida biittay hayssafe kaallizayssa.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança, na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 GODAY Muse baggara azazida mala istti gishetti ekkida biittay uddufun qommotassinne baggaytas saaman gakkides.
2 Por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara, pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Musey nam7u qommotassinne baggatas Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza gadeza isttas xinxxo histti immides; gido attiin Lewe qommotas istta giddon xinxxo immibeenna.
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 Yooseefe nayti Minaasenne Efreeme geetettidi nam7u zarkke gidida. Musey Lewe qommotas laata biitta immibeenna; gido attiin Lewe qommotas istti diza katamatanne istti ba mehenne dorsa heemmizasoho xalla attiin hara gadey isttas imettibeenna.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim, e aos levitas não se deu herança na terra, senão cidades em que habitassem, e os seus arrabaldes para seu gado e para seus bens.
5 Hessa gishshas GODAY Muse azazida mala Isra7eele asay biittaa gishetti ekkida.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e repartiram a terra.
6 Issi gallas Yuhuda asay Iyaasokko Gelgela shiiqides; isttafe Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebey Iyaasos, «Nuni Qaadeese Barinen dishin GODAA as Muses ne gishshassinne ta gishshas yootidayssa ne eraasa.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia por causa de mim e de ti.
7 GODAA aylle Musey biittayo wochchada yaana mala Qaadeese Barineppe tana kiittiza wode taas layththay 40. He wode tani izas ammanththiza yo7o ekka yadis.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração;
8 Tanara bida asati deraa wozina hirgan kunththida; tani gidikko GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaalladis.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu porém perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 He gallas Musey, ‹Neni GODAA ta Xoossaa kumeththa wozinappe kaallida gishshas ne tohoy yedhdhida biittay mernaas neessinne ne zereththas laata biitta gidana› giidi taas caaqqides.
9 Então Moisés naquele dia jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua, e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 «GODAY ha yo7oza Muses yootoosoppe doommidi Isra7eele asay bazzo biittan toylattishin tana 45 layth naagidi shemppora paxa woththides; ha7i ta layththay 85 gidides.
10 E agora eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos são passados, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e agora eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Gidikkoka ha7i taas diza minoteththay beni Musey tana kiittiza wode diza minoteththaa mala. Taas ha7ikka olettana baanaas beni wolqqaynne minoteththi dees.
11 E ainda hoje estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Hessa gishshas GODAY taas immana gida ha gezze biittaa ha7i taas imma. He wode Enaaqeti he biittaan dizayssanne istta katamatikka gitanne gimbettidayta gididayssa ne siyadasa; gido attiin GODAY tanara gidikko izi gida mala tani istta he biittafe yedeththana» gides.
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois naquele dia tu ouviste que estavam ali os anaquins, e grandes e fortes cidades. Porventura o Senhor será comigo, para os expulsar, como o Senhor disse.
13 Hessafe guye Iyaasoy Yoofine naa Kaalebe anjjidi Kebroone izas xinxxo histti immides.
13 E Josué o abençoou, e deu a Calebe, filho de Jefoné, a Hebrom em herança.
14 GODAA Isra7eele Xoossaa izi kumeththa wozinappe kaallida gishshas he gallassafe doommidi Kebrooney Qenaaze dere as Yoofine naa Kaalebes xinxxo gidides.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Kebrooney kase Enaaqeta ubbaafe bayra gidida Arba7e sunththan Qiriyaate-Arba7e geetetta xeygettadus.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba, porque Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.