1 Samuel 20

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hessafe guye Dawiti Eraaman diza Newate zullefe Yoonataanekko baqati biidi, «Ta ay ooththadinaa? Ta ay qoho ooththadinaa? Ne aaway tana wodhanaas koyzay ta iza sinththan ay iita ooththiinee?» giidi iza oychchides.
1 Partiu Davi de Naiot, perto de Ramá e veio ter com Jônatas. Disse-lhe: Que fiz eu? Qual é o meu crime, e que mal fiz ao teu pai, para que ele queira matar-me?
2 Yoonataaneykka, «Hessi ne bolla mulekka hanoppo! Ne hayqqaka! Ta aaway guuth gidiin daro gidiin ay miishshika sinththati taas yootontta ooththi erenna; histtiin ta aaway hayssa taappe ays qottizee? Yo7oy hessa mala gidenna!» gi zaarides.
2 Não, respondeu Jônatas, tu não morrerás! Meu pai não faz coisa alguma, grande ou pequena, sem me dizer. Por que me ocultaria isso? Não é possível!
3 Dawitikka izas, «Tani ne sinththan bonchchettidayssa ne aaway lo7eththi erees, hessa gishshas izi ba wozinara, ‹Yoonataaney mishettontta mala hayssa eranaas bessenna› gides. Gido attiin tani De7o GODAY beyiin! Ta ne shemppon caaqqays! Taas hayqqanaas issi tanggoy xalla attides» gi zaarides.
3 Mas Davi insistiu com juramento: Teu pai bem sabe que eu te sou simpático, e por isso deve ter pensado: que Jônatas não o saiba, para que não se entristeça demasiado. Por Deus e pela tua vida, há apenas um passo entre mim e a morte!
4 Yoonataaneykka, «Ta nees ooththana mala ne koyza ay miishshika ta nees ooththana» gides.
4 Jônatas respondeu-lhe: Que queres que eu faça? Eu o farei.
5 Histtiin Dawiti, «Wonto agina xeero ba7aale gidida gishshas tani wonto kawora issife maanaas bessees. Gido attiin wonto peyn omars gakkanaas tani wora giddon qotettaashshana.
5 Amanhã, disse Davi, é lua nova, e eu devia jantar à mesa do rei. Deixa-me partir; ocultar-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Ne aaway tana koykko, ‹Iza dabboti layththan layththan shiishshiza yarsho shiishshiza gallas gidida gishshas Dawiti ba soo asaakko Beeteliheeme baanaas piqaade tana minththi oychchides› gaada yoota.
6 Se teu pai notar minha ausência, dir-lhe-ás que te pedi licença para ir até Belém, minha cidade natal, onde toda a minha família oferece um sacrifício anual.
7 Izikka, ‹Ero lo7o› giikko tana ne oosanchchaa hirgisiza miishshi deenna; izi hanqettizaa gidikko izi ta bolla iita qoppidayssa ne erana.
7 Se ele disser que está bem, o teu servo nada terá a temer; mas se ele, ao contrário, se irritar, fica sabendo que ele decretou a minha perda.
8 Neni gidikko taas ne ashkaraas kiyateth bessa; Tana ne ashkaraara neni GODAA sinththan caaqettida gishshas ta mooridaa gidikko tana neni wodha attiin ays ne aawaas tana aaththa immay?» gides.
8 Mostra-te amigo para com teu servo, pois que fizeste um pacto comigo em nome do Senhor. Se eu tenho alguma culpa, mata-me tu mesmo; por que fazer-me comparecer diante do teu pai?
9 Yoonataaneykka zaaridi, «Hayssi neeppe haakko! Ta aaway ne bolla iita qoppidayssa eridaakko ta nees waana yootikkinaa?» gides.
9 Jônatas disse-lhe: Longe de ti tal coisa! Se eu souber que de fato meu pai resolveu perder-te, juro que te avisarei.
10 Dawitikka iza, «Ne aaway ta gishshas nees iita qaala zaarikko hessa taas ooni yootanee?» gi oychchides.
10 Mas quem me informará, perguntou Davi, se teu pai te responder duramente?
11 Yoonataaneykka izas, «Ane haa ya! Demba ke7oos!» gides; nam7ayka oykettidi kare kezida.
11 Vamos ao campo, disse-lhe Jônatas. E foram ambos ao campo.
12 Hessafe guye Yoonataaney Dawites, «GODAA Isra7eele Xoossay ta bolla markka gido; wonto tani ta aawaa pilgga oychchada wonto woykko wontoppeyna hanni wode ta nees kiittana; izi ne gishshas lo7o qoppizaa gidikko ta hessa nena erisana.
12 Então Jônatas falou: Por Javé, Deus de Israel! Amanhã ou depois de amanhã sondarei meu pai. Se tudo for favorável a ti e eu não te avisar,
13 Gido attiin ta aaway ne bolla iita qoppiin, hessa ta nena erisontta aggikonne ne saron iza kusheppe kessa ekka baana mala ta ooththontta aggiko, ta aaway ne bolla gaththanaas qoppida iita yo7ozappe aadhdhida iita GODAY ta bolla gaththo; kase GODAY ta aawara dizayssaththo nenarakka do.
13 então o Senhor me trate com todo o seu rigor! E se meu pai te quiser fazer mal, avisar-te-ei da mesma forma; deixar-te-ei então partir e poderás estar tranqüilo. Que o Senhor esteja contigo, como esteve com meu pai!
14 Nenikka tani shemppora paxa diza wode asa kushen hayqqontta mala ne taas GODAA kiyateth ooththa.
14 Mais tarde, se eu for ainda vivo, conservar-me-ás tua amizade {em nome} do Senhor. Mas, se eu morrer,
15 GODAY Dawite morkketa biitta bollafe pitti dhayssiza wodekka ne lo7o oosoy taso asaas mulekka paccofo» gides.
15 não retires jamais tua benevolência de minha casa, nem mesmo quando o Senhor exterminar da face da terra todos os inimigos de Davi!
16 Hessa gishshas Yoonataaney, «Dawite morkketa bolla GODAY pirdo!» giidi Dawite soo asaara caaqettides.
16 Foi assim que Jônatas fez aliança com a casa de Davi, e o Senhor vingou-se dos inimigos de Davi.
17 Yoonataaney Dawite ba shemppo mala siiqiza gishshas, siiqoppe dendidayssan Dawite zaareththi caaqisides.
17 Jônatas conjurou ainda uma vez a Davi, em nome da amizade que lhe consagrava, pois o amava de toda a sua alma.
18 Hessafe qasse Yoonataaney Dawite, «Wontoy agina xeeron bonchchettiza ba7aale gallassa; ne uttizason asi dhaykko ne bayndayssi erettana.
18 Amanhã, continuou Jônatas, é lua nova, e notarão tua ausência.
19 Wontoppeyna omarsa wode hayssi metoy medhettida gallas kase qotettidaaso baada Eezele shuchchaa achchan takkaashsha.
19 Descerás, pois, sem falta, depois de amanhã ao lugar onde te escondeste no dia do ajuste, e ficarás junto à pedra de Ezel.
20 Tani qasse issi miishsha bolla malli xeellidi xongiza asa mala heedzdzu yiish shuchchaa achchan dukkana.
20 Atirarei três flechas para o lado da pedra como se visasse a um alvo.
21 Hessafe guye tani, ‹Yiishshata ekka ya› gaada issi naa kiittana. Naazakka, ‹Yiishshati neeppe ha baggara deettes; baada haa ekka ya› ta giikko De7o GODAY beyiin! Nena iita miishshi demmenna; metoykka deenna; kezada haa ya.
21 Depois mandarei meu servo buscar as flechas. Se eu lhe gritar: Olha! Estão atrás de ti, apanha-as! Então poderás vir, porque tudo te é favorável, e não há mal algum a temer, por Deus!
22 Gido attiin tani naazas, ‹Hekko yiishshati neeppe heni baggara deettes!› giikko, ne baana mala GODAY koyida gishshas ne bizaso ba.
22 Se, porém, eu disser ao rapaz: Olha! As flechas estão diante de ti, um pouco mais longe. Então foge, porque essa é a vontade de Deus.
23 Nuni issoy issaara haasayettida yo7oza gishshas GODAY nu giddon mernaas markka» gides.
23 Quanto à palavra que nos demos um ao outro, o Senhor seja testemunha entre nós para sempre.
24 Hessa gishshas Dawiti wora giddon qotettides. Agina xeeron xeeron bonchchettiza ba7aale gallas kawo Sa7ooli gibira maanaas uttides.
24 Davi escondeu-se no campo. No dia da lua nova, o rei pôs-se à mesa para comer,
25 Kawozi kase ba uttizason godaa achchan uttides; Abineeri izappe kaallidi uttides; Yoonataaneykka kawozappe sinththa baggara uttides; Dawiti uttizasoy gidikko mela dees.
25 sentando-se, como de costume, numa cadeira junto à parede. Jônatas levantou-se para que Abner pudesse sentar-se ao lado de Saul, e o lugar de Davi ficou desocupado.
26 Sa7ooli, «Dawiti wogay gizayssaththo izi yiidi geeyontta mala issi meton gayttontta aggibeenna; tumappe izi geeyibeenna» giidi qoppida gishshas he gallas aykkoka qaattibeenna.
26 Naquele dia Saul não disse nada. Algo aconteceu-lhe, pensou ele; provavelmente não está puro; deve ter contraído alguma impureza.
27 Agina xeero ba7aaley aadhdhiin wonteththa gallassika Dawiti uttizasoy mela dees; Histtiin Sa7ooli ba naaza Yoonataane, «Isseye nay qammaka hachchika hayssa gibiraan ays beettontta aggidee?» giidi oychchides.
27 No dia seguinte, segundo dia da lua, o lugar de Davi continuava vazio. Saul disse ao seu filho Jônatas: Por que o filho de Isaí não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Yoonataaneykka izas, «Dawiti Beeteliheeme baanaas tana minththi woossides.
28 Davi pediu-me com instâncias, respondeu Jônatas, para ir a Belém.
29 Izikka, ‹Nu soo asay katama giddon yarsho yarshiza gishshassinne ta ishay tani heen beettana mala tana azazida gishshas ta baana; ne taas mishettiko ta ishata beyanaas baana mala tana yeddarkkii!› gi woossides; izi hessa gishshas kawo gibirazason beettontta aggides» gi zaarides.
29 Disse-me: deixa-me ir, rogo-te, porque temos na cidade um sacrifício de família, ao qual meu irmão me convidou. Se me queres dar um prazer, permite-me que vá rever meus irmãos. Por isso não veio ele à mesa do rei.
30 Sa7ooli Yoonataane keehi hanqettidi, «Haysso geellanne makkallanchcha maccassay naazoo! Nees ne hu7es kawushshateth qasse ne aayeyska yeellateth gidida Isseye naazara ne laggetizayssa ta erikkinaa!
30 Então Saul encolerizou-se contra Jônatas: Filho de prostituta, disse-lhe, não sei eu porventura que és amigo do filho de Isaí, o que é uma vergonha para ti e para tua mãe?
31 Isseye nay shemppora paxa diza woden aydekka neninne ne kawoteththay minneketa. Izi hayqqana bessiza gishshas as yeddada taas haa ekka ya!» gides.
31 Enquanto viver esse homem na terra, não estarás seguro, nem tu nem o teu trono. Vamos! Vai buscá-lo e traze-mo; ele merece a morte!
32 Yoonataaney, «Izi aazas hayqqizee? Ay mooro ooththidee?» giidi ba aawa Sa7oole oychchides.
32 Jônatas respondeu ao seu pai: Por que deverá ele morrer? Que fez ele?
33 Sa7oolikka Yoonataane wodhanaas ba toora iza bolla xongiin Yoonataaney iza aaway Dawite wodhanaas ba wozinan qachchi dendidayssa erides.
33 Saul brandiu sua lança para feri-lo, e Jônatas viu que a morte de Davi era coisa decidida pelo seu pai.
34 Yoonataaneykka keehi hanqettidi kaththaa miza maaddaafe dendides; iza aaway Dawite kawushshida gishshas agina xeero ba7aale bonchchida wonteththa gallas aykko kaththika mibeenna.
34 Furioso, deixou a mesa sem comer naquele segundo dia da lua. As injúrias que seu pai tinha proferido contra a Davi tinham-no afligido profundamente.
35 Wonteththa gallas maaladora issi qeeri naa kaaleththi ekkidi kase Dawitera barettidaso bides.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo e foi ao lugar combinado com Davi, acompanhado de um jovem servo.
36 Naazakka, «Ne woxxa baada ta yeddiza yiishshata istti wodhdhidasoppe koya» gides; naazikka buro woththan dishin Yoonataaney issi yiish naazappe bollara sinththa aaththi yeddides.
36 Vai, disse ele, e traze-me as setas que vou atirar. Mas, enquanto o rapaz corria, Jônatas atirou outra flecha mais para além dele.
37 Naazikka Yoonataaney yeddida yiishshazi wodhdhidaso gakkishin Yoonataaney xeygidi, «Yiishshazi neeppe aadhdhi bides deennee?» gides.
37 Quando chegou ao lugar da flecha, Jônatas gritou-lhe: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Izikka, «Elela! Woxxa! Eqqofa!» gi waassi yootides; naazikka yiishshata shiishshidi ba godaakko simmides.
38 E ajuntou: Vamos, apressa-te, não te demores. O servo apanhou a flecha e voltou ao seu senhor; e de nada suspeitou,
39 Hessa he xuura yo7oza erizay Yoonataaneppenne Dawiteppe attiin naazi aykkoka eribeenna.
39 porque só Jônatas e Davi conheciam o ajuste.
40 Hessafe guye Yoonataaneykka ola miishshaa he naazas immidi, «Neni hayssa ekkada gede katama simma ba» gides.
40 Depois disso, entregou Jônatas suas armas ao rapaz, dizendo-lhe: Vai, leva-as para a cidade.
41 Naazikka bidaappe guye Dawiti shuchchafe dugeha baggara qotetti dizasoppe kezidi Yoonataane sinththan heedzdzuto duge biitta bolla gufanni ziggides. Hessafe guye issoy issaara yeerettida; nam7ayka yeekkida; Dawiti keehi yeekkides.
41 Logo que ele partiu, deixou Davi o seu esconderijo e curvou-se até a terra, prostrando-se três vezes; beijaram-se mutuamente, chorando, e Davi estava ainda mais comovido que o seu amigo.
42 Hessafe guye Yoonataaney Dawites, « ‹Neessinne taas, ne zereththassinne ta zereththas giddon GODAY mernaas markka› giidi nu laggeteththi minnana mala nuni Xoossa sunththan caaqettida gishshas ne ha7i saron ba» gides. Hessafe guye Dawiti dendi bides; Yoonataaneykka katama simmi bides.
42 Jônatas disse-lhe: Vai em paz, agora que demos um ao outro nossa palavra com este juramento: o Senhor seja para sempre testemunha entre ti e mim, entre a tua posteridade e a minha!
43 — ausente —
43 Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.