1 Samuel 20
gmvl (GMVL) vs NVI
1 Hessafe guye Dawiti Eraaman diza Newate zullefe Yoonataanekko baqati biidi, «Ta ay ooththadinaa? Ta ay qoho ooththadinaa? Ne aaway tana wodhanaas koyzay ta iza sinththan ay iita ooththiinee?» giidi iza oychchides.
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Yoonataaneykka, «Hessi ne bolla mulekka hanoppo! Ne hayqqaka! Ta aaway guuth gidiin daro gidiin ay miishshika sinththati taas yootontta ooththi erenna; histtiin ta aaway hayssa taappe ays qottizee? Yo7oy hessa mala gidenna!» gi zaarides.
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Dawitikka izas, «Tani ne sinththan bonchchettidayssa ne aaway lo7eththi erees, hessa gishshas izi ba wozinara, ‹Yoonataaney mishettontta mala hayssa eranaas bessenna› gides. Gido attiin tani De7o GODAY beyiin! Ta ne shemppon caaqqays! Taas hayqqanaas issi tanggoy xalla attides» gi zaarides.
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Yoonataaneykka, «Ta nees ooththana mala ne koyza ay miishshika ta nees ooththana» gides.
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Histtiin Dawiti, «Wonto agina xeero ba7aale gidida gishshas tani wonto kawora issife maanaas bessees. Gido attiin wonto peyn omars gakkanaas tani wora giddon qotettaashshana.
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Ne aaway tana koykko, ‹Iza dabboti layththan layththan shiishshiza yarsho shiishshiza gallas gidida gishshas Dawiti ba soo asaakko Beeteliheeme baanaas piqaade tana minththi oychchides› gaada yoota.
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Izikka, ‹Ero lo7o› giikko tana ne oosanchchaa hirgisiza miishshi deenna; izi hanqettizaa gidikko izi ta bolla iita qoppidayssa ne erana.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Neni gidikko taas ne ashkaraas kiyateth bessa; Tana ne ashkaraara neni GODAA sinththan caaqettida gishshas ta mooridaa gidikko tana neni wodha attiin ays ne aawaas tana aaththa immay?» gides.
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Yoonataaneykka zaaridi, «Hayssi neeppe haakko! Ta aaway ne bolla iita qoppidayssa eridaakko ta nees waana yootikkinaa?» gides.
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Dawitikka iza, «Ne aaway ta gishshas nees iita qaala zaarikko hessa taas ooni yootanee?» gi oychchides.
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Yoonataaneykka izas, «Ane haa ya! Demba ke7oos!» gides; nam7ayka oykettidi kare kezida.
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Hessafe guye Yoonataaney Dawites, «GODAA Isra7eele Xoossay ta bolla markka gido; wonto tani ta aawaa pilgga oychchada wonto woykko wontoppeyna hanni wode ta nees kiittana; izi ne gishshas lo7o qoppizaa gidikko ta hessa nena erisana.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Gido attiin ta aaway ne bolla iita qoppiin, hessa ta nena erisontta aggikonne ne saron iza kusheppe kessa ekka baana mala ta ooththontta aggiko, ta aaway ne bolla gaththanaas qoppida iita yo7ozappe aadhdhida iita GODAY ta bolla gaththo; kase GODAY ta aawara dizayssaththo nenarakka do.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Nenikka tani shemppora paxa diza wode asa kushen hayqqontta mala ne taas GODAA kiyateth ooththa.
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 GODAY Dawite morkketa biitta bollafe pitti dhayssiza wodekka ne lo7o oosoy taso asaas mulekka paccofo» gides.
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Hessa gishshas Yoonataaney, «Dawite morkketa bolla GODAY pirdo!» giidi Dawite soo asaara caaqettides.
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Yoonataaney Dawite ba shemppo mala siiqiza gishshas, siiqoppe dendidayssan Dawite zaareththi caaqisides.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Hessafe qasse Yoonataaney Dawite, «Wontoy agina xeeron bonchchettiza ba7aale gallassa; ne uttizason asi dhaykko ne bayndayssi erettana.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Wontoppeyna omarsa wode hayssi metoy medhettida gallas kase qotettidaaso baada Eezele shuchchaa achchan takkaashsha.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Tani qasse issi miishsha bolla malli xeellidi xongiza asa mala heedzdzu yiish shuchchaa achchan dukkana.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Hessafe guye tani, ‹Yiishshata ekka ya› gaada issi naa kiittana. Naazakka, ‹Yiishshati neeppe ha baggara deettes; baada haa ekka ya› ta giikko De7o GODAY beyiin! Nena iita miishshi demmenna; metoykka deenna; kezada haa ya.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Gido attiin tani naazas, ‹Hekko yiishshati neeppe heni baggara deettes!› giikko, ne baana mala GODAY koyida gishshas ne bizaso ba.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Nuni issoy issaara haasayettida yo7oza gishshas GODAY nu giddon mernaas markka» gides.
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Hessa gishshas Dawiti wora giddon qotettides. Agina xeeron xeeron bonchchettiza ba7aale gallas kawo Sa7ooli gibira maanaas uttides.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Kawozi kase ba uttizason godaa achchan uttides; Abineeri izappe kaallidi uttides; Yoonataaneykka kawozappe sinththa baggara uttides; Dawiti uttizasoy gidikko mela dees.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Sa7ooli, «Dawiti wogay gizayssaththo izi yiidi geeyontta mala issi meton gayttontta aggibeenna; tumappe izi geeyibeenna» giidi qoppida gishshas he gallas aykkoka qaattibeenna.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Agina xeero ba7aaley aadhdhiin wonteththa gallassika Dawiti uttizasoy mela dees; Histtiin Sa7ooli ba naaza Yoonataane, «Isseye nay qammaka hachchika hayssa gibiraan ays beettontta aggidee?» giidi oychchides.
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Yoonataaneykka izas, «Dawiti Beeteliheeme baanaas tana minththi woossides.
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 Izikka, ‹Nu soo asay katama giddon yarsho yarshiza gishshassinne ta ishay tani heen beettana mala tana azazida gishshas ta baana; ne taas mishettiko ta ishata beyanaas baana mala tana yeddarkkii!› gi woossides; izi hessa gishshas kawo gibirazason beettontta aggides» gi zaarides.
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Sa7ooli Yoonataane keehi hanqettidi, «Haysso geellanne makkallanchcha maccassay naazoo! Nees ne hu7es kawushshateth qasse ne aayeyska yeellateth gidida Isseye naazara ne laggetizayssa ta erikkinaa!
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 Isseye nay shemppora paxa diza woden aydekka neninne ne kawoteththay minneketa. Izi hayqqana bessiza gishshas as yeddada taas haa ekka ya!» gides.
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Yoonataaney, «Izi aazas hayqqizee? Ay mooro ooththidee?» giidi ba aawa Sa7oole oychchides.
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Sa7oolikka Yoonataane wodhanaas ba toora iza bolla xongiin Yoonataaney iza aaway Dawite wodhanaas ba wozinan qachchi dendidayssa erides.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Yoonataaneykka keehi hanqettidi kaththaa miza maaddaafe dendides; iza aaway Dawite kawushshida gishshas agina xeero ba7aale bonchchida wonteththa gallas aykko kaththika mibeenna.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Wonteththa gallas maaladora issi qeeri naa kaaleththi ekkidi kase Dawitera barettidaso bides.
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Naazakka, «Ne woxxa baada ta yeddiza yiishshata istti wodhdhidasoppe koya» gides; naazikka buro woththan dishin Yoonataaney issi yiish naazappe bollara sinththa aaththi yeddides.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Naazikka Yoonataaney yeddida yiishshazi wodhdhidaso gakkishin Yoonataaney xeygidi, «Yiishshazi neeppe aadhdhi bides deennee?» gides.
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Izikka, «Elela! Woxxa! Eqqofa!» gi waassi yootides; naazikka yiishshata shiishshidi ba godaakko simmides.
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Hessa he xuura yo7oza erizay Yoonataaneppenne Dawiteppe attiin naazi aykkoka eribeenna.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Hessafe guye Yoonataaneykka ola miishshaa he naazas immidi, «Neni hayssa ekkada gede katama simma ba» gides.
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Naazikka bidaappe guye Dawiti shuchchafe dugeha baggara qotetti dizasoppe kezidi Yoonataane sinththan heedzdzuto duge biitta bolla gufanni ziggides. Hessafe guye issoy issaara yeerettida; nam7ayka yeekkida; Dawiti keehi yeekkides.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Hessafe guye Yoonataaney Dawites, « ‹Neessinne taas, ne zereththassinne ta zereththas giddon GODAY mernaas markka› giidi nu laggeteththi minnana mala nuni Xoossa sunththan caaqettida gishshas ne ha7i saron ba» gides. Hessafe guye Dawiti dendi bides; Yoonataaneykka katama simmi bides.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.