João 8
glwl (GLWL) vs VC
1 Kaa dagal dat gavala uufaha zaitun.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Dlakadur bawura kaa daas kǝ Yesu damma vǝgya Daadamazhigǝla. Kaa dzahvǝtdzahǝg kǝ uudah vakaana, cǝhuran kaa tsagtǝrtsagga.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Kaa sǝdǝvsǝg kǝ lii tsaga adzahadzaha muus ard Farisah kǝ uusiin kwa viyavǝt ɓaa gwaragwara, ar ghacinan mataatakatǝra.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Kaa tagartag kǝ iitǝr kǝ Yesu taakiya, “Dadda tsaga dǝgit, uusǝn aa vivǝt ɓa gwaragwara.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Tagakǝmndatag nǝ adzahadzaha Muus taakiya aa ɗawalav-ɗawalǝg nǝ hulfa kwan kǝ uudah da akura bamma ǝmtsara-ǝmtsǝgga. Auci amǝng?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Ɓagar kwakyarvad ar ngarant kǝ dlǝgǝd nǝ-iitǝr kǝ ndavǝgna, dlaɓa maraa tlǝkǝna kǝ haipani ar da ɗiig nǝ-iitǝr kǝ ghunnjana.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Mbǝraras ba nǝ iitǝr kǝ Yesu dǝ ndavǝgaha, kaa cigǝtciig kǝ iin ghacan amaa taa kǝ iitǝra, “Baɗǝm nǝ daddakwa maay dǝ haip ma kuram biya aa farzhafǝg kǝ ɗuulǝgaan da akura.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Kaa gwiya ngǝghrangǝg kǝ Yesu, ngal vindǝg tǝ haaya.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Cinngara ba nǝ iitǝr ǝndkwaha, kaa fǝgarzhafǝg kǝ iitǝr ciyadagal vaakwahiin ba da palapala, ciggǝt tǝ maalatǝr dat lii ngyikwah ngyikwaha, tǝmma ba nǝ Yesu ard uusǝn ghaciga tǝvuukwana.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Kaa cigǝtciig kǝ Yesu ghacan, ndavaru kǝ uusǝn amaa, “Uusǝn ar mǝr nǝ iitǝri? Maay wa ghaza kǝgh biya?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Kaa ngwangug kǝ uusǝn taakiya, “Daada ndangnga, maay aanji ndǝwar biya.” Kai ndakwani ghazanka biya, “Dǝga gwiyarzhara bi kǝ ɓa haip biya.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Tǝhala kwaha kaa gwiya tagtǝrtag nǝ Yesu kǝ ǝlbǝg kǝ uudaha amaa, “Kai nǝ paraka duniya. Baɗǝm daddakwa gata kaiya tapnai kǝ dagal ma gurtl biya, da tlǝkǝnatlǝg kǝ paraka shifǝga.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Am nǝ Farisiyah taa kǝ Yesu, “Agha ɓagar shiid kǝ ghǝragha, shidaghǝn maay wa haiganthaig biya.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Ngwatǝrangug nǝ Yesu taakiya, “Aanji ǝn ɓaga kǝ shiid tǝghǝr kǝ ghǝrara, shidar ba jiira, ǝn sǝrgasǝrǝg kǝ vakavaki sanal naaya ard vakavaki ǝnda gwiya daas naiya, aɗaba am sǝrgai nǝ uuram kǝ vakavaki sanal nai ard vakavaki ǝnda gwiya daas nai biya.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Am taa shariya nǝgha gyiya nǝ uurama. Ən maay nai tǝgar shari aanji kǝ war biya.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Aanji mana da tǝgaan kǝ shariya, shariyara ba jiijiira, aɗaba kai pal biya, kǝm ǝmtaɗ dǝ Daadar kwa ɓǝlakwadi kaiya.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Ma dzahadzaharuwa vindavavindǝg taakiya akwama tagaratag shidah bu kǝ dǝgit palla, barari dlǝghav nǝ shidaatǝra.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Kaiya ǝn shiida ghǝrara, dǝga buwa iin nǝ Daadari bǝlakwadi ɓǝlga.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Kaa ndavgarundavǝg kǝ itǝr taakiya, “Vaakwar nǝ Daadaghini?” Kaa ngutǝrngug kǝ Yesu taakiya, “Am sǝrkwa bi kǝskai biya, Daadar ndakwi am sǝrga biya. Akwamammaa sǝrkwasǝrga, mammaa sǝrgasǝrg kǝ Daadara.”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Tagada ma sarta kwandza tsag nǝ iin kǝ dǝgit tǝvǝgh kǝ vakavaki ɗiyav nǝ kwaɓa baiko ma vǝgya Daadamazhigǝla. Bakǝvakwaha maay wa viyitviig biya, aɗaba ɓagaa bi nǝ sartaan ndan biya.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Kaa gwiya tagtǝrtag Yesu kǝ uudahaan dzaharvǝtǝn taakiya, “Ən da dagalara, am da gatkwagatǝga, am da ǝmtsǝg ma haipaharuwa. Vakavaki ǝn da dagal naiya, am da dǝgal biya.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Mbakyarvad kwan wa tagar nǝ maalaha Yahudah taakiya, “Da tsa ghǝran ni kwa taga nǝ iin taakiya, ‘Vakavaki ǝn da dagal naiya, am da dǝgal bina’?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ka zavukw kǝ Yesu taakiya, “Kurama am dǝga duni nǝ uurama, kai sanhi maghǝrazhigǝla. Kuram am dǝga duunina, kaiya ǝn dǝga duuniyin biya.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Iinwa tagankur nai taaki am da ǝmtsǝg ma haipaharuna. Aɗaba akwama famdǝghǝrǝt bi taakiya, kai wa tagankur nai taaki kaiyin nǝ iin biya, bak jiirjiir am da ǝmtsǝg ma haipaharuwa.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Kaa ndavgarundavǝg kǝ-iitǝr kǝ Yesu taakiya, “Agha war nǝngngi?” Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Ba kai wandza tagankur nai bawur taakiya, bakaiya.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Mǝng nǝ dǝgitah baɗyak kwan tagdatag nai tǝghǝr kǝskurama, dlaɓa ǝn tǝkura kǝ shari tǝghǝra. Daddakwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝlbǝgaana tlaltlǝg fǝvdǝghǝrǝta. Dǝgiti cingananai vakaana, iin wan tagtǝr nai kǝ uudaha duniya.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Nǝgharaakai nǝ uudah taakiya tag tǝghǝr kǝ Daddaan kǝ ǝlbǝg biya.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Iin wa nǝ iin tagatǝr nǝ Yesu taakiya, “Sartǝn am da kapgant nǝ uuram kǝ Zǝra Uuda, am da nǝghǝgaaka sartaan taakiya kai nǝ-iina, dlaɓa maay nǝ dǝgiti ǝn ɓag nai kataghǝrar biya, ǝn taa ba dǝgiti tsagghwad nǝ Daadar kaltiya.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Daddakwa ɓǝlakwadi kaiya ǝmtaɗ dǝ kaiya, ɗuwakus bi nǝ-iin daghuvar biya. Ən ɓa ba dǝgiti naag nǝ-iin ba kǝla hǝnnga.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ma sarta taa kwanahaan kǝ Yesu uudah ba ɗyak fardghǝrǝtfǝg tǝ iina.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Am nǝ Yesu taa kǝ Yahudahǝn fardǝghǝrt tǝ-iinna, “Mam ba zǝgaan kǝ vukw dǝ hǝkya dǝgiti ǝn tsagkur naiya, am mbǝrzahara ba jiijiira.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Am da sǝrgasǝrg kǝ jiira, kwanǝn kǝ jiira iin wada vǝlkur kwarga ghǝraruwa.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Kaa ngwangug kǝ iitǝr taakiya, “Kǝm zhigha Ibrahim nǝmnda, tapamndnai kǝ nǝg kǝ ɛɛva aanji war biya. Aujilbǝg ci kǝskǝgh taaki kǝmnda tlǝkǝnatlǝg kǝ kwarga ghǝramndi?”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiira wan tagkurtaga, baɗǝm daddakwa fadǝmfǝg kǝ ghǝraan ma ɓa haipa ɛɛva haip nǝ-iina.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Maay nǝ ɛɛvǝ ndzǝga hǝnnyah tangw damma zǝrazǝr biya, zǝran kǝ dadda hǝnyaha, ǝndzǝgan ba hǝnyah tangw damma zǝrazǝra.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Kwakyarvad kwaha, akwama tlamkǝnatlǝg kǝ kwargaghǝraru vak Zǝriina, am da tlǝkǝnatkǝg kǝ kwaraghǝra jiijiira.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Ən sǝrgasǝrg taaki samal am kuɗiga Ibrahima, bakǝvakwaha am naa tsakai nǝ-uurama, aɗaba dlǝghamabi kǝ ǝlbǝgar ma ǝrviɗmahuɗaharu biya.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Ən tagkur dǝgiti nǝghana nai vak Daadara, kuram am ɓa dǝgiti cingngama nǝ-uuram vak daadaruwa.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Kaa ngwarangug kǝ iitǝr taakiya, “Daadamnd nǝ Ibrahim.” Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝr, “Akwa mammaa zarha Ibrahim, maa ɓagamaɓag kǝ dǝgitahi ɓagaa nǝ Ibrahima.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Kaiya ǝn taa ba jiira dǝgiti cinngananai vak Daadamazhigǝla, kuram ghulamvaghulǝg kǝ naa tsa kaiya. Abi ɓagaabi nǝ Ibrahim kǝ hulfa kwanahaan kǝ dǝgitahaan biya.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Aɗaba am ɓa ba dǝgiti ɓag nǝ Daadaruwa.” Aiyam nǝ Yahudaha, “Kǝm masagwah bi nǝmnd biya. Daadamazhigǝl nǝ Daadamnda, ba iin dlaɓ pal nǝ Daadi kǝm dǝ vakai nǝmnda.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Am nǝ Yesu taa kǝ-iitǝra, “Akwamaa Daadaru nǝ Daadamazhigǝla, mammaa waikwawaiga, aɗaba sanhi vak Daadamazhigǝl naiya. Kai wan kwan vaakwana, Daadamazhigǝl wa ɓǝlakwadiɓǝlga, sanhi dǝ ndzǝɗa ghǝrar biya.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Aujilbǝg ci nǝghamaaka bi kǝ ǝlbǝgari? Aɗaba am dzǝgwantbi kǝ cinnga ǝlbǝgar biya.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Am dǝga daadaru shatanaha, am naa ba ɓa ɗagiti naag daadaruwa. Dadda tsa shifǝg nǝ-iin bamma fakta, maay dlaɓ lammban dǝ jiir biya, aɗaba maay nǝ jiir ma ghaiyaan biya. Ba cukw sarti tag nǝ-iin kǝ fiida mara hǝnkalaana, aɗaba iin dadda taa fiid nǝ-iina, daada fiidah dlaɓa.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Kwakyarvad ǝn taa jiira, famdǝghǝrǝt bi tǝ kai biya.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Kwar ma kuram wa margwadamarǝg kǝ haipi tapannanai kǝ ɓaagaani? Akwama jiir wan tag naiya, aujilbǝg kaci famdǝghǝrǝt bi tǝ kai biyi?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Baɗǝm nǝ daddakwa dǝga Daadamazhigǝla, cinngaan kǝ dǝgit tag nǝ Daadamazhigǝla. Kuram haiyamant bi nǝ-uuram dǝ dǝgiti tag nǝ Daadamazhigǝl biya aɗaba am dǝga Daadamazhigǝl biya.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Kaa ngugarangug nǝ Yahudah taakiya, “Mbats bak jiir wa tagamnd nǝmnd taakiya agha zhiil Samari dlaɓa shiɗǝkw ghwaɗ ma vǝghagh biya?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Aiyam nǝ Yesu, “Ən maay nai dǝ shiɗǝkw ghwaɗ biya. Daadar wan fǝgaara naiya, kuram lamwalǝg kǝ fǝkwaarafǝga.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Kaibi wa gatgar ndangngǝr kǝ ghǝrar biya, mǝng wa gatgwagatǝga, iin dlaɓ nǝ dadda ta shariya.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Jiir wan tagkur naiya, daddakwa fǝghaarafǝg kǝ ǝlbǝgara maay ǝmtsǝg badǝm biya.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Kaa am nǝ maalaha yaa Yahuda taa kǝ-iina, “Kǝm sǝrgasǝrǝg ndakwanci taakiya bak jiir agha dǝ shiɗǝkw ghwaɗa. Abi ǝmtsaǝmtsǝg nǝ Ibrahim, bandkwah dlaɓ nǝ tlayangngah ǝmtsahara-ǝmtsahǝga. Bakǝvakwaha kǝgh agha taaki, ‘Baɗǝm nǝ daddakwa fǝghaarafǝg kǝ ǝlbǝgagh da maay ǝmtsǝg badǝm biya.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Magha tlǝg nǝng jighaarajig nǝng kǝ daadamnd Ibrahima? Ghǝravaan ndakwani ǝmtsaǝmǝga, tlayangngah ndakwi ǝmtsaharaǝmtsǝhǝga. Magha tlǝg nǝng agha war nǝngi?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Ngwatǝrangug nǝ Yesu taakiya, “Akwama fanarafǝg kǝ ghǝrara, kwanǝn kǝ ndangngǝra maay tuuk ǝlbǝg biya. Daadari kwa kǝsamant nǝ-uuram taakiya iin nǝ Daadamazhigǝlaruwa iin wa fǝkwaraafǝga.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Am sǝrgai nǝ uuram kǝ-iin biya, kaiya ǝn sǝgasǝrǝg kǝ-iina. Maa tagankur nai taaki ǝn sǝrga biya, maa nanalnǝg kǝ dadda fiid band kurama. Ən sǝrgasǝrg nai kǝ-iina, ǝn cingngarnucing dlaɓ kǝ dǝgit tag nǝ-iina.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Daadaru Ibrahim dzamadzamǝg maa nǝghan kǝ zamanara, nǝghanǝghǝga dlaɓa dlaiyadlaiga.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Am nǝ Yahudah taa kǝ Yesuwa, “Kǝgh kwana gwastǝn ɓaghabi kǝ viig kuldlǝb ndan biya, agha gwiya taaki nǝghanǝghǝg kǝ Ibrahima?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiir wan tagkur naiya, yavva bi nǝ Ibrahim ndakwani ǝn ba mǝng naiya,”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Tagada ba nǝ Yesu kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga kaa cagantcag kǝ-iitǝr ka akur kiyava tsǝgaana. Shiɓvǝgha nǝ Yesu, kaa ba dagal kǝ-iin ma vǝgya Daadamazhigǝla.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.