João 6
glwl (GLWL) vs NVT
1 Tǝhala kwanahaana, kaa dzǝva yuwa haiya Galili kǝ Yesu, kwa ɗahav dǝ Tibariya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyaka, aɗaba ar nǝghǝganǝghǝg kǝ dǝgaha jappǝri ɓagtǝr nǝ-iin kǝ lii yang biya.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Kaa dagat kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma aghwa ar cahwarana dǝ mbǝrzahaana.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Hǝrzǝt ba nǝ sarta haarakǝssa dzava hǝnyaha yaa Yahuda.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Dzǝghant ba nǝ Yesu kǝ ghǝra kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ dzahava uudah sagau sa vakaana, kaa ndavgarundavǝg kǝ iin kǝ Filigusa, “Kiyam da sǝgwdaa mǝr kǝ bruudi kwada tlǝtǝrara kǝ uudahaani?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ndava kiyava fǝsha Filigus nǝ Yesu, aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti da ɓag nǝ iina.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Ngugharangug nǝ Filigus taakiya, “Aanji bruudiya kwaɓa hǝngah tlǝra bariyam dǝrmǝk buwa, tlǝgǝti bi tǝ iitǝr aanji ba hǝɗikǝn hǝɗikǝn biya.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Aiyam pal ma mbǝrzahaan kwa ɗahav dǝ Andrawus, zǝra babba Siman Bitrus taa kǝ Yesu,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Mǝng nǝ zǝriin vaakwan dǝ ɗummba bruudi dlǝɓa kwa ɓagava dǝ ahupiya bale ard kilf buwa. Da tlǝtǝraara mǝr kaci kǝ uudah ɗyak ǝndkwani?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Am nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Tagamtǝrtag kǝ uudah taaki aa cahwararacahwarga.” Mǝng nǝ kazhakwa ba ɗyak vaakwahiina. Kaa cahwargacahwarǝg kǝ uudaha, ghwalvahi ndzar vaakwaha ar mǝng damma alfu dlǝɓa.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ ɗuumbaha bruudiina, tǝhala tagar uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝlatǝrvǝlǝg kǝ digiti da tlǝtǝraaratlǝga. Ɓagaa band kwah dlaɓ dǝ kilfa.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tǝhalakwa zaru nǝ uudah dlaɓa tlatǝrtlǝga, amaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Dzahamantdzahǝg kǝ ghwadgahaan kwa tǝmgatǝmgani aada badzalbi bagya biya.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Kaa dzahghantdzahǝg kǝ mbǝrzah kǝ tǝmga ghwadgahaa bruudi dlǝɓǝn kwa jatruu kǝ zǝga kwa ɓagava dǝ ahupiya bale, kaa righantrighǝg kǝ iitǝr kǝ alǝghw kǝlawa tar buwa.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Nǝghara ba nǝ-uudah kǝ dǝga jappǝra sǝrgǝn ɓagaa nǝ Yesu na, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakat iin nǝ tlayangǝn kwa kiyam pakkǝg nǝmyam kǝ saayan sama duniya.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Nǝghaaka ba nǝ Yesu taaki ar na ɓa dabariya nǝdal kǝ tlǝkǝs bad ndzǝɗa, kaa ghǝlvalghǝlǝg kǝ iin ba daghuvaan damma aghwa.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ɓagaa ba nǝ hwaasa, kaa sii samma dǝlva kǝ mbǝrzaha Yesu.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ma kwahiina kǝ Sarta dǝmdǝg nǝ gurtla, Yesu dlaɓa sǝvbi sa vakaatǝr ndan biya. Kaa dǝgǝmdǝg kǝ mbǝrzah damma pɛra yuwa kiyava dzǝva dagal damma Kafarnahum.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ fǝɗ ɓǝlǝg bad ndzǝɗa, kaa ghubǝɗǝg kǝ yuwa.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Tǝhalakwa darant nǝ iitǝr kǝ dǝga mil hǝkǝrɗa bi uufaɗa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu dagal tǝ yuwa sagau sa tǝvǝgh kǝ pɛra yuwiina, Kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Gǝdzam biya, ba kaiya.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Kaa haiganthaig kǝ iitǝr ar ɓǝlarna kǝ damma pɛrayuwa caaricaari kaa tsugwatsugw kǝ pɛrayuwǝn vakavaki ar dagal nǝ iitǝra.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Cagaa ba nǝ kǝsa kaa nǝghǝgaakanǝghǝg nǝ kyalǝma uudahaanǝn ndzar faɗǝga tǝghaiya gardza dǝlva taakiya mbats ndza ba pal nǝ pɛrayu ndza vaakwaha, dlaɓa nǝgharaakanǝghǝg taakiya dagha bi nǝ Yesu damma pɛrayu ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan biya, daral ba daghuvaatǝr nǝ mbǝzahaana.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ndza mǝng nǝ pɛrayuwah kwa saragha ma Tibariya ar ghacan hǝrǝz dǝ vakavaki zar nǝ uudah kǝ bruudi tǝhala kwa taghar nǝ Yesu kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Nǝgharaaka ba nǝ uudah taakiya Yesu ard mbǝrzahaan ar maay vaakwah biya, ka dǝgǝmdǝg kǝ iitǝr damma pɛrayuwah kaa dagal kǝ iitǝr damma Kafarnahum da gata Yesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tlararaa ba nǝ iitǝr tǝ ghyaba kwah kǝ ghaiya dǝlva, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, agha sǝgaa hǝr sa vaakwani?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiira wan tagkurtaga, am gatǝkwa mbakyarvad dǝga sǝrgi ajappǝri nǝghama nǝ uuram biya, am gatǝkwa mbakyarvad zaamuzǝg kǝ bruudi tlakurtlǝga.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Hǝɓam bi kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ gata kaf kwa badzǝg biya, hǝɓamhǝɓǝg kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ dǝgazǝg kwa zǝlmazǝlǝg tangw damma zǝrazǝra. Kwan kǝ dǝgazǝg wada vǝlkur nǝ Zǝra Uuda. Aɗaba Zǝra Uud wa vǝlghar nǝ Daad Daadamazhigǝl kǝ ndzǝɗa ɓa kwanahaana.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudah kǝ Yesu taakiya, “Auwa kǝmnda ɓag nǝmd kiyava ɓa tlǝrahi naag nǝ Daadamazhigǝli?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Wan nǝ tlǝri naag nǝ Daadamazhigǝla, famdǝghǝrǝtfǝg tǝ daddakwa ɓǝladi nǝ-iina.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudahiin kǝ Yesu am nǝ-iitǝra, “Kwarci kǝ garava dǝgasǝrg wagha da ɓag nǝng kiyava fadghǝr kǝskǝmnd tǝ kǝghi? Au wagha da ɓag nǝngi?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Daadijahamiyam zaruuzǝg kǝ manna ma tǝghala, band kwa vinndava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, ‘Vǝlatǝrvǝlǝg kǝ dǝgazǝg siima ghǝra zhigǝl kiyava zǝgga.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Tǝhala kwaha, kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, Muus bi wa vǝlakurdi bruudi sii ma ghǝrazhigǝl biya, Daadar wa vǝlakurdi bruudiya jiir sii ma ghǝrazhigǝla.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Aɗaba bruudiya Daadamazhigǝl iin bruudi kwa saay ma ghǝrazhigǝla vǝlgar shifǝg kǝ duniya.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Kaa am nǝ-iitǝr taa kǝ-iina, “Dadda ndangnga, ndzaa ba vǝlkǝmnd-vǝlǝg kǝ bruudiyin bakǝlaa hǝngnga.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu taakiya, “Kai nǝ bruudiya shifǝga, dadda kwa sǝgǝv sa vakar maadlai wai da njǝkǝn-njiig biya. Dadda kwa fadghǝr tǝ kaiya maadlai nǝ andǝl da njǝkǝn-njiig biya.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Bandkwa tagankur naiya, nǝghamkwanǝghǝga, bakǝvakwaha am lǝwa kǝ fadghǝr tǝ kaiya.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Baɗǝm lii vǝlgwa nǝ daada, ar da sagau sa vakara, daddakwa sǝgǝv sa vakara dlaɓa, ǝn maay lagwan biya.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Sanhi sa ɓa dǝgiti naag ghǝrar bi nai mazhigǝl biya, sanhi mbakyarva ɓa dǝgiti naag daddkwa ɓǝlakwadi kaiya.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Naaga daddakwa ɓǝlakwadi kai iin takiya, aa zannai aanji pal mali vǝlghwa nǝ-iin biya, ǝn ciitǝrǝt davala ghyǝngnga duniya.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Aɗaba kwan nǝ naaga Daadar taakiya, baɗǝm nǝ daddakwa vazza dat Zǝrna, dlaɓa fadghǝr tǝ iina, da tlǝkkǝnatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrarǝra, kai dlaɓa ǝn da ciigaan davala ghyǝngnga duniya.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Kaa zavaghai kǝ Yahudah tǝghǝr kǝ Yesu aɗaba tagada taakiya, “Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Am nǝ-iitǝra, “Abi Yesu, zǝra Isuvu, bakwa kǝm sǝrga nǝmnd kǝ daddaana ard babbaanǝn ɗang? Tag ndar kaci taaki, ‘Sanhi ma ghǝrazhigǝli?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iintǝra, “Ɗuwamarsɗuug kǝ zavaghai ma taatatakaruwa.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma sǝdda nǝ Daad kwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝn da ciyant nai kǝ uudanǝn davala ghyǝgnga duniya.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Vinndava-vinndǝg ma kakkaɗa tlaiyangngah taakiya, ‘Baɗǝmaatǝr da tsagtǝr ba nǝ Daadamazhigǝla.’ Baɗǝm daddakwa cingngharnu-cingng kǝ Daadiina dlaɓa tsagaan vakaana, da sagau sa vakara.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Maay wa ɗǝyit gi tǝ Daad biya bamma daddakwa sahi vak Daadamazhigǝla, ba iin pal wa nǝghgha Daadiina.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Bak jiir wan tagkurtagga, baɗǝm daddakwa fadghǝrǝt-fǝga, mǝng dǝ shifǝga damma zǝrazǝra.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Kai nǝ bruudiya shifǝga.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Dadijaha dadijaharu zaruzǝg kǝ mana ma tǝghal, bakǝvakwaha ruwararuuga.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Wan nǝ bruudi kwa sii ma zhigǝla, baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, maay ǝmtsǝg biya.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Kai nǝ bruudiya shifǝg kwa sahi ma ghǝrazhigǝla. Baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, tlǝknatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrazǝra. Kwan kǝ bruudiya vǝghara, kwan da vǝlda nai kiyava tlǝkkǝna shifǝg kǝ uudaha duniya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahudah kǝ ɓala agajau ma taatakaatǝr ba dladlaɗa, taakiya, “Vǝlkiyam ndar nǝ uudanǝn kǝ tluwa vǝghaan kiyava zǝggi?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitera, “Bak jiijiira ǝn tagkurtaga bamma zamuzǝg kǝ tluw Zǝra Uuda, dlaɓa am hǝɓɓu kǝ avǝzaana, am maay dǝ shifǝg ma kuram biya.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu tluwa vǝghara, hǝɓɓu dlaɓ kǝ avǝzara, mǝng dǝ shifǝgga damma zǝrazǝra, ǝnda ciigaan davala ghyǝngnga duniya.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba tluwa vǝghara iin nǝ dǝgazǝga jiirjiira. Avǝzar ndakwi iin nǝ dǝga hǝɓɓǝga jiirjiira.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Baɗǝm nǝ daddakwa za tluwa vǝghara, dlaɓa hǝɓɓǝgaan kǝ avǝzara, ndzǝga ma kaiya, kai dlaɓ ma vǝghaana.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Bandkwan ndzǝgan nai mbakyarvad Daada dadda shifǝg kwa ɓǝlakwadi kaiya, bandkwah dlaɓ nǝ daddakwa zǝg tǝ kaiya, da ndzǝga mbakyarvad kaiya.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna. Daadijaha daadijaharu zaruzǝg kǝ mana, bakǝvakwaha ruwararuuga, baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu kwanǝn kǝ bruudiya da ndzǝga bad shifǝga damma zǝrazǝra.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Tagada ma Kafarnahum nǝ Yesu kwan kǝ ǝlbǝg ma sarta kwandza tsaga dǝgit ma guda dzǝgwazhigǝl Yahudaha.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Cinngara ba nǝ-iitǝr ndǝkwana, kaa ba taggaan kǝ kyalǝma mbǝrzahaan taakiya, “Kwanǝn kǝ ǝlbǝga mblemlen kǝ nǝghǝgaakanǝhǝga, warwa haiganthaigi?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu taakiya zavaghai nǝ mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ ǝlbǝgna, kaa amaa taa kǝ-iitǝra, “Badzakurda-badzǝg kǝ ǝrviɗy nǝ wanǝn kǝ ǝlbǝga?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Da ndzǝga ndar kaci nǝ ǝrivǝɗmahuɗaru akwama nǝghamanǝghǝg kǝ Zǝra uuda dagat da vakavaki sahi nǝ-iini?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Shiɗǝkw iin wa vǝla shifǝga. Maay nǝ vǝgh dǝ ndzǝɗa ɓa aanji ndau biya. Əlbǝgahaan tagankur naina sǝghal vak Shiɗǝkwa dlaɓa vǝla shifǝga.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Mǝng nǝ kyalmaruwi fardghǝrǝt biya.” Bamma facta sǝrgasǝrg nǝ Yesu kǝ lii fardghǝrǝt bi tǝ-iin biya, sǝrghasǝrǝg dlaɓ kǝ daddakwa da vǝlgaana.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Iin wa tagankur naiya, ‘Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma vǝlgharvǝlǝg nǝ Daad kǝ ndzǝɗa.’ ”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Tǝhala ǝlbǝgahaan taga Yesu na, kaa gwiya dat hal kǝ mbǝrzahaan ba ɗyak ar ɗuwars dlaɓa ar lǝwa kǝ gwaiyav ǝmtaɗ dǝ-iina.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Yesu kǝ kǝlawa tar buna taakiya, “Baz kuram ndakwani amnaa dagalaruwa?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Kaa ngwangug nǝ Siman Bitrus taakiya, “Yaazhigǝla, kǝmnda vak wari? Kǝgh wagha taa ǝlbǝga vǝla shifǝga tangw damma zǝrazǝra.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Famdghǝrǝtfǝg nǝmnd dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya, kǝgh Caccuwanacaccuwananǝn kwa sahi vak Daadamazhigǝla.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Kaa ngngwagug nǝ Yesu amaa, “Dzǝrankuraakadzǝrga baɗǝmaru kǝlawa tar buna, bakǝvakwaha pal ma kuram shatanaha uuda.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Tag tǝghǝr kǝ Yahuda, zǝra Siman Iskariyoti, aɗaba iin wada vǝla Yesu, bakǝvakwaha pal nǝ-iin ma lii kǝlawa tar buna.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.