João 6
glwl (GLWL) vs ARIB
1 Tǝhala kwanahaana, kaa dzǝva yuwa haiya Galili kǝ Yesu, kwa ɗahav dǝ Tibariya.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyaka, aɗaba ar nǝghǝganǝghǝg kǝ dǝgaha jappǝri ɓagtǝr nǝ-iin kǝ lii yang biya.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Kaa dagat kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma aghwa ar cahwarana dǝ mbǝrzahaana.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Hǝrzǝt ba nǝ sarta haarakǝssa dzava hǝnyaha yaa Yahuda.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Dzǝghant ba nǝ Yesu kǝ ghǝra kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ dzahava uudah sagau sa vakaana, kaa ndavgarundavǝg kǝ iin kǝ Filigusa, “Kiyam da sǝgwdaa mǝr kǝ bruudi kwada tlǝtǝrara kǝ uudahaani?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Ndava kiyava fǝsha Filigus nǝ Yesu, aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti da ɓag nǝ iina.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Ngugharangug nǝ Filigus taakiya, “Aanji bruudiya kwaɓa hǝngah tlǝra bariyam dǝrmǝk buwa, tlǝgǝti bi tǝ iitǝr aanji ba hǝɗikǝn hǝɗikǝn biya.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Aiyam pal ma mbǝrzahaan kwa ɗahav dǝ Andrawus, zǝra babba Siman Bitrus taa kǝ Yesu,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Mǝng nǝ zǝriin vaakwan dǝ ɗummba bruudi dlǝɓa kwa ɓagava dǝ ahupiya bale ard kilf buwa. Da tlǝtǝraara mǝr kaci kǝ uudah ɗyak ǝndkwani?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Am nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Tagamtǝrtag kǝ uudah taaki aa cahwararacahwarga.” Mǝng nǝ kazhakwa ba ɗyak vaakwahiina. Kaa cahwargacahwarǝg kǝ uudaha, ghwalvahi ndzar vaakwaha ar mǝng damma alfu dlǝɓa.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ ɗuumbaha bruudiina, tǝhala tagar uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝlatǝrvǝlǝg kǝ digiti da tlǝtǝraaratlǝga. Ɓagaa band kwah dlaɓ dǝ kilfa.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Tǝhalakwa zaru nǝ uudah dlaɓa tlatǝrtlǝga, amaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Dzahamantdzahǝg kǝ ghwadgahaan kwa tǝmgatǝmgani aada badzalbi bagya biya.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Kaa dzahghantdzahǝg kǝ mbǝrzah kǝ tǝmga ghwadgahaa bruudi dlǝɓǝn kwa jatruu kǝ zǝga kwa ɓagava dǝ ahupiya bale, kaa righantrighǝg kǝ iitǝr kǝ alǝghw kǝlawa tar buwa.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nǝghara ba nǝ-uudah kǝ dǝga jappǝra sǝrgǝn ɓagaa nǝ Yesu na, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakat iin nǝ tlayangǝn kwa kiyam pakkǝg nǝmyam kǝ saayan sama duniya.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Nǝghaaka ba nǝ Yesu taaki ar na ɓa dabariya nǝdal kǝ tlǝkǝs bad ndzǝɗa, kaa ghǝlvalghǝlǝg kǝ iin ba daghuvaan damma aghwa.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ɓagaa ba nǝ hwaasa, kaa sii samma dǝlva kǝ mbǝrzaha Yesu.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Ma kwahiina kǝ Sarta dǝmdǝg nǝ gurtla, Yesu dlaɓa sǝvbi sa vakaatǝr ndan biya. Kaa dǝgǝmdǝg kǝ mbǝrzah damma pɛra yuwa kiyava dzǝva dagal damma Kafarnahum.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ fǝɗ ɓǝlǝg bad ndzǝɗa, kaa ghubǝɗǝg kǝ yuwa.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Tǝhalakwa darant nǝ iitǝr kǝ dǝga mil hǝkǝrɗa bi uufaɗa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu dagal tǝ yuwa sagau sa tǝvǝgh kǝ pɛra yuwiina, Kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Gǝdzam biya, ba kaiya.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Kaa haiganthaig kǝ iitǝr ar ɓǝlarna kǝ damma pɛrayuwa caaricaari kaa tsugwatsugw kǝ pɛrayuwǝn vakavaki ar dagal nǝ iitǝra.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Cagaa ba nǝ kǝsa kaa nǝghǝgaakanǝghǝg nǝ kyalǝma uudahaanǝn ndzar faɗǝga tǝghaiya gardza dǝlva taakiya mbats ndza ba pal nǝ pɛrayu ndza vaakwaha, dlaɓa nǝgharaakanǝghǝg taakiya dagha bi nǝ Yesu damma pɛrayu ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan biya, daral ba daghuvaatǝr nǝ mbǝzahaana.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Ndza mǝng nǝ pɛrayuwah kwa saragha ma Tibariya ar ghacan hǝrǝz dǝ vakavaki zar nǝ uudah kǝ bruudi tǝhala kwa taghar nǝ Yesu kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Nǝgharaaka ba nǝ uudah taakiya Yesu ard mbǝrzahaan ar maay vaakwah biya, ka dǝgǝmdǝg kǝ iitǝr damma pɛrayuwah kaa dagal kǝ iitǝr damma Kafarnahum da gata Yesu.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Tlararaa ba nǝ iitǝr tǝ ghyaba kwah kǝ ghaiya dǝlva, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, agha sǝgaa hǝr sa vaakwani?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiira wan tagkurtaga, am gatǝkwa mbakyarvad dǝga sǝrgi ajappǝri nǝghama nǝ uuram biya, am gatǝkwa mbakyarvad zaamuzǝg kǝ bruudi tlakurtlǝga.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Hǝɓam bi kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ gata kaf kwa badzǝg biya, hǝɓamhǝɓǝg kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ dǝgazǝg kwa zǝlmazǝlǝg tangw damma zǝrazǝra. Kwan kǝ dǝgazǝg wada vǝlkur nǝ Zǝra Uuda. Aɗaba Zǝra Uud wa vǝlghar nǝ Daad Daadamazhigǝl kǝ ndzǝɗa ɓa kwanahaana.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudah kǝ Yesu taakiya, “Auwa kǝmnda ɓag nǝmd kiyava ɓa tlǝrahi naag nǝ Daadamazhigǝli?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Wan nǝ tlǝri naag nǝ Daadamazhigǝla, famdǝghǝrǝtfǝg tǝ daddakwa ɓǝladi nǝ-iina.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudahiin kǝ Yesu am nǝ-iitǝra, “Kwarci kǝ garava dǝgasǝrg wagha da ɓag nǝng kiyava fadghǝr kǝskǝmnd tǝ kǝghi? Au wagha da ɓag nǝngi?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Daadijahamiyam zaruuzǝg kǝ manna ma tǝghala, band kwa vinndava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, ‘Vǝlatǝrvǝlǝg kǝ dǝgazǝg siima ghǝra zhigǝl kiyava zǝgga.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Tǝhala kwaha, kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, Muus bi wa vǝlakurdi bruudi sii ma ghǝrazhigǝl biya, Daadar wa vǝlakurdi bruudiya jiir sii ma ghǝrazhigǝla.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Aɗaba bruudiya Daadamazhigǝl iin bruudi kwa saay ma ghǝrazhigǝla vǝlgar shifǝg kǝ duniya.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kaa am nǝ-iitǝr taa kǝ-iina, “Dadda ndangnga, ndzaa ba vǝlkǝmnd-vǝlǝg kǝ bruudiyin bakǝlaa hǝngnga.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu taakiya, “Kai nǝ bruudiya shifǝga, dadda kwa sǝgǝv sa vakar maadlai wai da njǝkǝn-njiig biya. Dadda kwa fadghǝr tǝ kaiya maadlai nǝ andǝl da njǝkǝn-njiig biya.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Bandkwa tagankur naiya, nǝghamkwanǝghǝga, bakǝvakwaha am lǝwa kǝ fadghǝr tǝ kaiya.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Baɗǝm lii vǝlgwa nǝ daada, ar da sagau sa vakara, daddakwa sǝgǝv sa vakara dlaɓa, ǝn maay lagwan biya.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Sanhi sa ɓa dǝgiti naag ghǝrar bi nai mazhigǝl biya, sanhi mbakyarva ɓa dǝgiti naag daddkwa ɓǝlakwadi kaiya.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Naaga daddakwa ɓǝlakwadi kai iin takiya, aa zannai aanji pal mali vǝlghwa nǝ-iin biya, ǝn ciitǝrǝt davala ghyǝngnga duniya.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Aɗaba kwan nǝ naaga Daadar taakiya, baɗǝm nǝ daddakwa vazza dat Zǝrna, dlaɓa fadghǝr tǝ iina, da tlǝkkǝnatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrarǝra, kai dlaɓa ǝn da ciigaan davala ghyǝngnga duniya.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kaa zavaghai kǝ Yahudah tǝghǝr kǝ Yesu aɗaba tagada taakiya, “Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Am nǝ-iitǝra, “Abi Yesu, zǝra Isuvu, bakwa kǝm sǝrga nǝmnd kǝ daddaana ard babbaanǝn ɗang? Tag ndar kaci taaki, ‘Sanhi ma ghǝrazhigǝli?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iintǝra, “Ɗuwamarsɗuug kǝ zavaghai ma taatatakaruwa.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma sǝdda nǝ Daad kwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝn da ciyant nai kǝ uudanǝn davala ghyǝgnga duniya.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Vinndava-vinndǝg ma kakkaɗa tlaiyangngah taakiya, ‘Baɗǝmaatǝr da tsagtǝr ba nǝ Daadamazhigǝla.’ Baɗǝm daddakwa cingngharnu-cingng kǝ Daadiina dlaɓa tsagaan vakaana, da sagau sa vakara.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Maay wa ɗǝyit gi tǝ Daad biya bamma daddakwa sahi vak Daadamazhigǝla, ba iin pal wa nǝghgha Daadiina.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Bak jiir wan tagkurtagga, baɗǝm daddakwa fadghǝrǝt-fǝga, mǝng dǝ shifǝga damma zǝrazǝra.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Kai nǝ bruudiya shifǝga.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Dadijaha dadijaharu zaruzǝg kǝ mana ma tǝghal, bakǝvakwaha ruwararuuga.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Wan nǝ bruudi kwa sii ma zhigǝla, baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, maay ǝmtsǝg biya.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Kai nǝ bruudiya shifǝg kwa sahi ma ghǝrazhigǝla. Baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, tlǝknatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrazǝra. Kwan kǝ bruudiya vǝghara, kwan da vǝlda nai kiyava tlǝkkǝna shifǝg kǝ uudaha duniya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahudah kǝ ɓala agajau ma taatakaatǝr ba dladlaɗa, taakiya, “Vǝlkiyam ndar nǝ uudanǝn kǝ tluwa vǝghaan kiyava zǝggi?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitera, “Bak jiijiira ǝn tagkurtaga bamma zamuzǝg kǝ tluw Zǝra Uuda, dlaɓa am hǝɓɓu kǝ avǝzaana, am maay dǝ shifǝg ma kuram biya.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu tluwa vǝghara, hǝɓɓu dlaɓ kǝ avǝzara, mǝng dǝ shifǝgga damma zǝrazǝra, ǝnda ciigaan davala ghyǝngnga duniya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba tluwa vǝghara iin nǝ dǝgazǝga jiirjiira. Avǝzar ndakwi iin nǝ dǝga hǝɓɓǝga jiirjiira.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Baɗǝm nǝ daddakwa za tluwa vǝghara, dlaɓa hǝɓɓǝgaan kǝ avǝzara, ndzǝga ma kaiya, kai dlaɓ ma vǝghaana.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bandkwan ndzǝgan nai mbakyarvad Daada dadda shifǝg kwa ɓǝlakwadi kaiya, bandkwah dlaɓ nǝ daddakwa zǝg tǝ kaiya, da ndzǝga mbakyarvad kaiya.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna. Daadijaha daadijaharu zaruzǝg kǝ mana, bakǝvakwaha ruwararuuga, baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu kwanǝn kǝ bruudiya da ndzǝga bad shifǝga damma zǝrazǝra.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Tagada ma Kafarnahum nǝ Yesu kwan kǝ ǝlbǝg ma sarta kwandza tsaga dǝgit ma guda dzǝgwazhigǝl Yahudaha.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Cinngara ba nǝ-iitǝr ndǝkwana, kaa ba taggaan kǝ kyalǝma mbǝrzahaan taakiya, “Kwanǝn kǝ ǝlbǝga mblemlen kǝ nǝghǝgaakanǝhǝga, warwa haiganthaigi?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu taakiya zavaghai nǝ mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ ǝlbǝgna, kaa amaa taa kǝ-iitǝra, “Badzakurda-badzǝg kǝ ǝrviɗy nǝ wanǝn kǝ ǝlbǝga?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Da ndzǝga ndar kaci nǝ ǝrivǝɗmahuɗaru akwama nǝghamanǝghǝg kǝ Zǝra uuda dagat da vakavaki sahi nǝ-iini?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Shiɗǝkw iin wa vǝla shifǝga. Maay nǝ vǝgh dǝ ndzǝɗa ɓa aanji ndau biya. Əlbǝgahaan tagankur naina sǝghal vak Shiɗǝkwa dlaɓa vǝla shifǝga.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Mǝng nǝ kyalmaruwi fardghǝrǝt biya.” Bamma facta sǝrgasǝrg nǝ Yesu kǝ lii fardghǝrǝt bi tǝ-iin biya, sǝrghasǝrǝg dlaɓ kǝ daddakwa da vǝlgaana.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Iin wa tagankur naiya, ‘Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma vǝlgharvǝlǝg nǝ Daad kǝ ndzǝɗa.’ ”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Tǝhala ǝlbǝgahaan taga Yesu na, kaa gwiya dat hal kǝ mbǝrzahaan ba ɗyak ar ɗuwars dlaɓa ar lǝwa kǝ gwaiyav ǝmtaɗ dǝ-iina.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Yesu kǝ kǝlawa tar buna taakiya, “Baz kuram ndakwani amnaa dagalaruwa?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Kaa ngwangug nǝ Siman Bitrus taakiya, “Yaazhigǝla, kǝmnda vak wari? Kǝgh wagha taa ǝlbǝga vǝla shifǝga tangw damma zǝrazǝra.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Famdghǝrǝtfǝg nǝmnd dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya, kǝgh Caccuwanacaccuwananǝn kwa sahi vak Daadamazhigǝla.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Kaa ngngwagug nǝ Yesu amaa, “Dzǝrankuraakadzǝrga baɗǝmaru kǝlawa tar buna, bakǝvakwaha pal ma kuram shatanaha uuda.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Tag tǝghǝr kǝ Yahuda, zǝra Siman Iskariyoti, aɗaba iin wada vǝla Yesu, bakǝvakwaha pal nǝ-iin ma lii kǝlawa tar buna.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.