João 6

glwl (GLWL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tǝhala kwanahaana, kaa dzǝva yuwa haiya Galili kǝ Yesu, kwa ɗahav dǝ Tibariya.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyaka, aɗaba ar nǝghǝganǝghǝg kǝ dǝgaha jappǝri ɓagtǝr nǝ-iin kǝ lii yang biya.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Kaa dagat kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma aghwa ar cahwarana dǝ mbǝrzahaana.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hǝrzǝt ba nǝ sarta haarakǝssa dzava hǝnyaha yaa Yahuda.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Dzǝghant ba nǝ Yesu kǝ ghǝra kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ dzahava uudah sagau sa vakaana, kaa ndavgarundavǝg kǝ iin kǝ Filigusa, “Kiyam da sǝgwdaa mǝr kǝ bruudi kwada tlǝtǝrara kǝ uudahaani?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ndava kiyava fǝsha Filigus nǝ Yesu, aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti da ɓag nǝ iina.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ngugharangug nǝ Filigus taakiya, “Aanji bruudiya kwaɓa hǝngah tlǝra bariyam dǝrmǝk buwa, tlǝgǝti bi tǝ iitǝr aanji ba hǝɗikǝn hǝɗikǝn biya.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Aiyam pal ma mbǝrzahaan kwa ɗahav dǝ Andrawus, zǝra babba Siman Bitrus taa kǝ Yesu,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Mǝng nǝ zǝriin vaakwan dǝ ɗummba bruudi dlǝɓa kwa ɓagava dǝ ahupiya bale ard kilf buwa. Da tlǝtǝraara mǝr kaci kǝ uudah ɗyak ǝndkwani?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Am nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Tagamtǝrtag kǝ uudah taaki aa cahwararacahwarga.” Mǝng nǝ kazhakwa ba ɗyak vaakwahiina. Kaa cahwargacahwarǝg kǝ uudaha, ghwalvahi ndzar vaakwaha ar mǝng damma alfu dlǝɓa.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ ɗuumbaha bruudiina, tǝhala tagar uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝlatǝrvǝlǝg kǝ digiti da tlǝtǝraaratlǝga. Ɓagaa band kwah dlaɓ dǝ kilfa.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Tǝhalakwa zaru nǝ uudah dlaɓa tlatǝrtlǝga, amaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Dzahamantdzahǝg kǝ ghwadgahaan kwa tǝmgatǝmgani aada badzalbi bagya biya.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Kaa dzahghantdzahǝg kǝ mbǝrzah kǝ tǝmga ghwadgahaa bruudi dlǝɓǝn kwa jatruu kǝ zǝga kwa ɓagava dǝ ahupiya bale, kaa righantrighǝg kǝ iitǝr kǝ alǝghw kǝlawa tar buwa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Nǝghara ba nǝ-uudah kǝ dǝga jappǝra sǝrgǝn ɓagaa nǝ Yesu na, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakat iin nǝ tlayangǝn kwa kiyam pakkǝg nǝmyam kǝ saayan sama duniya.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Nǝghaaka ba nǝ Yesu taaki ar na ɓa dabariya nǝdal kǝ tlǝkǝs bad ndzǝɗa, kaa ghǝlvalghǝlǝg kǝ iin ba daghuvaan damma aghwa.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Ɓagaa ba nǝ hwaasa, kaa sii samma dǝlva kǝ mbǝrzaha Yesu.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Ma kwahiina kǝ Sarta dǝmdǝg nǝ gurtla, Yesu dlaɓa sǝvbi sa vakaatǝr ndan biya. Kaa dǝgǝmdǝg kǝ mbǝrzah damma pɛra yuwa kiyava dzǝva dagal damma Kafarnahum.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ fǝɗ ɓǝlǝg bad ndzǝɗa, kaa ghubǝɗǝg kǝ yuwa.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Tǝhalakwa darant nǝ iitǝr kǝ dǝga mil hǝkǝrɗa bi uufaɗa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu dagal tǝ yuwa sagau sa tǝvǝgh kǝ pɛra yuwiina, Kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Gǝdzam biya, ba kaiya.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Kaa haiganthaig kǝ iitǝr ar ɓǝlarna kǝ damma pɛrayuwa caaricaari kaa tsugwatsugw kǝ pɛrayuwǝn vakavaki ar dagal nǝ iitǝra.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Cagaa ba nǝ kǝsa kaa nǝghǝgaakanǝghǝg nǝ kyalǝma uudahaanǝn ndzar faɗǝga tǝghaiya gardza dǝlva taakiya mbats ndza ba pal nǝ pɛrayu ndza vaakwaha, dlaɓa nǝgharaakanǝghǝg taakiya dagha bi nǝ Yesu damma pɛrayu ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan biya, daral ba daghuvaatǝr nǝ mbǝzahaana.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ndza mǝng nǝ pɛrayuwah kwa saragha ma Tibariya ar ghacan hǝrǝz dǝ vakavaki zar nǝ uudah kǝ bruudi tǝhala kwa taghar nǝ Yesu kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nǝgharaaka ba nǝ uudah taakiya Yesu ard mbǝrzahaan ar maay vaakwah biya, ka dǝgǝmdǝg kǝ iitǝr damma pɛrayuwah kaa dagal kǝ iitǝr damma Kafarnahum da gata Yesu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tlararaa ba nǝ iitǝr tǝ ghyaba kwah kǝ ghaiya dǝlva, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, agha sǝgaa hǝr sa vaakwani?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiira wan tagkurtaga, am gatǝkwa mbakyarvad dǝga sǝrgi ajappǝri nǝghama nǝ uuram biya, am gatǝkwa mbakyarvad zaamuzǝg kǝ bruudi tlakurtlǝga.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Hǝɓam bi kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ gata kaf kwa badzǝg biya, hǝɓamhǝɓǝg kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ dǝgazǝg kwa zǝlmazǝlǝg tangw damma zǝrazǝra. Kwan kǝ dǝgazǝg wada vǝlkur nǝ Zǝra Uuda. Aɗaba Zǝra Uud wa vǝlghar nǝ Daad Daadamazhigǝl kǝ ndzǝɗa ɓa kwanahaana.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudah kǝ Yesu taakiya, “Auwa kǝmnda ɓag nǝmd kiyava ɓa tlǝrahi naag nǝ Daadamazhigǝli?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Wan nǝ tlǝri naag nǝ Daadamazhigǝla, famdǝghǝrǝtfǝg tǝ daddakwa ɓǝladi nǝ-iina.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudahiin kǝ Yesu am nǝ-iitǝra, “Kwarci kǝ garava dǝgasǝrg wagha da ɓag nǝng kiyava fadghǝr kǝskǝmnd tǝ kǝghi? Au wagha da ɓag nǝngi?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Daadijahamiyam zaruuzǝg kǝ manna ma tǝghala, band kwa vinndava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, ‘Vǝlatǝrvǝlǝg kǝ dǝgazǝg siima ghǝra zhigǝl kiyava zǝgga.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Tǝhala kwaha, kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, Muus bi wa vǝlakurdi bruudi sii ma ghǝrazhigǝl biya, Daadar wa vǝlakurdi bruudiya jiir sii ma ghǝrazhigǝla.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Aɗaba bruudiya Daadamazhigǝl iin bruudi kwa saay ma ghǝrazhigǝla vǝlgar shifǝg kǝ duniya.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kaa am nǝ-iitǝr taa kǝ-iina, “Dadda ndangnga, ndzaa ba vǝlkǝmnd-vǝlǝg kǝ bruudiyin bakǝlaa hǝngnga.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu taakiya, “Kai nǝ bruudiya shifǝga, dadda kwa sǝgǝv sa vakar maadlai wai da njǝkǝn-njiig biya. Dadda kwa fadghǝr tǝ kaiya maadlai nǝ andǝl da njǝkǝn-njiig biya.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Bandkwa tagankur naiya, nǝghamkwanǝghǝga, bakǝvakwaha am lǝwa kǝ fadghǝr tǝ kaiya.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Baɗǝm lii vǝlgwa nǝ daada, ar da sagau sa vakara, daddakwa sǝgǝv sa vakara dlaɓa, ǝn maay lagwan biya.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Sanhi sa ɓa dǝgiti naag ghǝrar bi nai mazhigǝl biya, sanhi mbakyarva ɓa dǝgiti naag daddkwa ɓǝlakwadi kaiya.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Naaga daddakwa ɓǝlakwadi kai iin takiya, aa zannai aanji pal mali vǝlghwa nǝ-iin biya, ǝn ciitǝrǝt davala ghyǝngnga duniya.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Aɗaba kwan nǝ naaga Daadar taakiya, baɗǝm nǝ daddakwa vazza dat Zǝrna, dlaɓa fadghǝr tǝ iina, da tlǝkkǝnatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrarǝra, kai dlaɓa ǝn da ciigaan davala ghyǝngnga duniya.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kaa zavaghai kǝ Yahudah tǝghǝr kǝ Yesu aɗaba tagada taakiya, “Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Am nǝ-iitǝra, “Abi Yesu, zǝra Isuvu, bakwa kǝm sǝrga nǝmnd kǝ daddaana ard babbaanǝn ɗang? Tag ndar kaci taaki, ‘Sanhi ma ghǝrazhigǝli?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iintǝra, “Ɗuwamarsɗuug kǝ zavaghai ma taatatakaruwa.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma sǝdda nǝ Daad kwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝn da ciyant nai kǝ uudanǝn davala ghyǝgnga duniya.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Vinndava-vinndǝg ma kakkaɗa tlaiyangngah taakiya, ‘Baɗǝmaatǝr da tsagtǝr ba nǝ Daadamazhigǝla.’ Baɗǝm daddakwa cingngharnu-cingng kǝ Daadiina dlaɓa tsagaan vakaana, da sagau sa vakara.
45 Está escrito nos profetas:
46 Maay wa ɗǝyit gi tǝ Daad biya bamma daddakwa sahi vak Daadamazhigǝla, ba iin pal wa nǝghgha Daadiina.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Bak jiir wan tagkurtagga, baɗǝm daddakwa fadghǝrǝt-fǝga, mǝng dǝ shifǝga damma zǝrazǝra.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kai nǝ bruudiya shifǝga.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Dadijaha dadijaharu zaruzǝg kǝ mana ma tǝghal, bakǝvakwaha ruwararuuga.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Wan nǝ bruudi kwa sii ma zhigǝla, baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, maay ǝmtsǝg biya.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kai nǝ bruudiya shifǝg kwa sahi ma ghǝrazhigǝla. Baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, tlǝknatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrazǝra. Kwan kǝ bruudiya vǝghara, kwan da vǝlda nai kiyava tlǝkkǝna shifǝg kǝ uudaha duniya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahudah kǝ ɓala agajau ma taatakaatǝr ba dladlaɗa, taakiya, “Vǝlkiyam ndar nǝ uudanǝn kǝ tluwa vǝghaan kiyava zǝggi?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitera, “Bak jiijiira ǝn tagkurtaga bamma zamuzǝg kǝ tluw Zǝra Uuda, dlaɓa am hǝɓɓu kǝ avǝzaana, am maay dǝ shifǝg ma kuram biya.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu tluwa vǝghara, hǝɓɓu dlaɓ kǝ avǝzara, mǝng dǝ shifǝgga damma zǝrazǝra, ǝnda ciigaan davala ghyǝngnga duniya.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba tluwa vǝghara iin nǝ dǝgazǝga jiirjiira. Avǝzar ndakwi iin nǝ dǝga hǝɓɓǝga jiirjiira.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Baɗǝm nǝ daddakwa za tluwa vǝghara, dlaɓa hǝɓɓǝgaan kǝ avǝzara, ndzǝga ma kaiya, kai dlaɓ ma vǝghaana.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Bandkwan ndzǝgan nai mbakyarvad Daada dadda shifǝg kwa ɓǝlakwadi kaiya, bandkwah dlaɓ nǝ daddakwa zǝg tǝ kaiya, da ndzǝga mbakyarvad kaiya.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna. Daadijaha daadijaharu zaruzǝg kǝ mana, bakǝvakwaha ruwararuuga, baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu kwanǝn kǝ bruudiya da ndzǝga bad shifǝga damma zǝrazǝra.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tagada ma Kafarnahum nǝ Yesu kwan kǝ ǝlbǝg ma sarta kwandza tsaga dǝgit ma guda dzǝgwazhigǝl Yahudaha.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Cinngara ba nǝ-iitǝr ndǝkwana, kaa ba taggaan kǝ kyalǝma mbǝrzahaan taakiya, “Kwanǝn kǝ ǝlbǝga mblemlen kǝ nǝghǝgaakanǝhǝga, warwa haiganthaigi?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu taakiya zavaghai nǝ mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ ǝlbǝgna, kaa amaa taa kǝ-iitǝra, “Badzakurda-badzǝg kǝ ǝrviɗy nǝ wanǝn kǝ ǝlbǝga?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Da ndzǝga ndar kaci nǝ ǝrivǝɗmahuɗaru akwama nǝghamanǝghǝg kǝ Zǝra uuda dagat da vakavaki sahi nǝ-iini?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Shiɗǝkw iin wa vǝla shifǝga. Maay nǝ vǝgh dǝ ndzǝɗa ɓa aanji ndau biya. Əlbǝgahaan tagankur naina sǝghal vak Shiɗǝkwa dlaɓa vǝla shifǝga.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Mǝng nǝ kyalmaruwi fardghǝrǝt biya.” Bamma facta sǝrgasǝrg nǝ Yesu kǝ lii fardghǝrǝt bi tǝ-iin biya, sǝrghasǝrǝg dlaɓ kǝ daddakwa da vǝlgaana.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Iin wa tagankur naiya, ‘Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma vǝlgharvǝlǝg nǝ Daad kǝ ndzǝɗa.’ ”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Tǝhala ǝlbǝgahaan taga Yesu na, kaa gwiya dat hal kǝ mbǝrzahaan ba ɗyak ar ɗuwars dlaɓa ar lǝwa kǝ gwaiyav ǝmtaɗ dǝ-iina.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Yesu kǝ kǝlawa tar buna taakiya, “Baz kuram ndakwani amnaa dagalaruwa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Kaa ngwangug nǝ Siman Bitrus taakiya, “Yaazhigǝla, kǝmnda vak wari? Kǝgh wagha taa ǝlbǝga vǝla shifǝga tangw damma zǝrazǝra.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Famdghǝrǝtfǝg nǝmnd dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya, kǝgh Caccuwanacaccuwananǝn kwa sahi vak Daadamazhigǝla.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Kaa ngngwagug nǝ Yesu amaa, “Dzǝrankuraakadzǝrga baɗǝmaru kǝlawa tar buna, bakǝvakwaha pal ma kuram shatanaha uuda.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Tag tǝghǝr kǝ Yahuda, zǝra Siman Iskariyoti, aɗaba iin wada vǝla Yesu, bakǝvakwaha pal nǝ-iin ma lii kǝlawa tar buna.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.