João 6
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Tǝhala kwanahaana, kaa dzǝva yuwa haiya Galili kǝ Yesu, kwa ɗahav dǝ Tibariya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyaka, aɗaba ar nǝghǝganǝghǝg kǝ dǝgaha jappǝri ɓagtǝr nǝ-iin kǝ lii yang biya.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Kaa dagat kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma aghwa ar cahwarana dǝ mbǝrzahaana.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hǝrzǝt ba nǝ sarta haarakǝssa dzava hǝnyaha yaa Yahuda.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Dzǝghant ba nǝ Yesu kǝ ghǝra kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ dzahava uudah sagau sa vakaana, kaa ndavgarundavǝg kǝ iin kǝ Filigusa, “Kiyam da sǝgwdaa mǝr kǝ bruudi kwada tlǝtǝrara kǝ uudahaani?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Ndava kiyava fǝsha Filigus nǝ Yesu, aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti da ɓag nǝ iina.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Ngugharangug nǝ Filigus taakiya, “Aanji bruudiya kwaɓa hǝngah tlǝra bariyam dǝrmǝk buwa, tlǝgǝti bi tǝ iitǝr aanji ba hǝɗikǝn hǝɗikǝn biya.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Aiyam pal ma mbǝrzahaan kwa ɗahav dǝ Andrawus, zǝra babba Siman Bitrus taa kǝ Yesu,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Mǝng nǝ zǝriin vaakwan dǝ ɗummba bruudi dlǝɓa kwa ɓagava dǝ ahupiya bale ard kilf buwa. Da tlǝtǝraara mǝr kaci kǝ uudah ɗyak ǝndkwani?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Am nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Tagamtǝrtag kǝ uudah taaki aa cahwararacahwarga.” Mǝng nǝ kazhakwa ba ɗyak vaakwahiina. Kaa cahwargacahwarǝg kǝ uudaha, ghwalvahi ndzar vaakwaha ar mǝng damma alfu dlǝɓa.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ ɗuumbaha bruudiina, tǝhala tagar uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝlatǝrvǝlǝg kǝ digiti da tlǝtǝraaratlǝga. Ɓagaa band kwah dlaɓ dǝ kilfa.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tǝhalakwa zaru nǝ uudah dlaɓa tlatǝrtlǝga, amaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Dzahamantdzahǝg kǝ ghwadgahaan kwa tǝmgatǝmgani aada badzalbi bagya biya.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Kaa dzahghantdzahǝg kǝ mbǝrzah kǝ tǝmga ghwadgahaa bruudi dlǝɓǝn kwa jatruu kǝ zǝga kwa ɓagava dǝ ahupiya bale, kaa righantrighǝg kǝ iitǝr kǝ alǝghw kǝlawa tar buwa.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Nǝghara ba nǝ-uudah kǝ dǝga jappǝra sǝrgǝn ɓagaa nǝ Yesu na, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakat iin nǝ tlayangǝn kwa kiyam pakkǝg nǝmyam kǝ saayan sama duniya.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Nǝghaaka ba nǝ Yesu taaki ar na ɓa dabariya nǝdal kǝ tlǝkǝs bad ndzǝɗa, kaa ghǝlvalghǝlǝg kǝ iin ba daghuvaan damma aghwa.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Ɓagaa ba nǝ hwaasa, kaa sii samma dǝlva kǝ mbǝrzaha Yesu.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Ma kwahiina kǝ Sarta dǝmdǝg nǝ gurtla, Yesu dlaɓa sǝvbi sa vakaatǝr ndan biya. Kaa dǝgǝmdǝg kǝ mbǝrzah damma pɛra yuwa kiyava dzǝva dagal damma Kafarnahum.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ fǝɗ ɓǝlǝg bad ndzǝɗa, kaa ghubǝɗǝg kǝ yuwa.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Tǝhalakwa darant nǝ iitǝr kǝ dǝga mil hǝkǝrɗa bi uufaɗa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu dagal tǝ yuwa sagau sa tǝvǝgh kǝ pɛra yuwiina, Kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Gǝdzam biya, ba kaiya.”
20 Mas Jesus disse:
21 Kaa haiganthaig kǝ iitǝr ar ɓǝlarna kǝ damma pɛrayuwa caaricaari kaa tsugwatsugw kǝ pɛrayuwǝn vakavaki ar dagal nǝ iitǝra.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Cagaa ba nǝ kǝsa kaa nǝghǝgaakanǝghǝg nǝ kyalǝma uudahaanǝn ndzar faɗǝga tǝghaiya gardza dǝlva taakiya mbats ndza ba pal nǝ pɛrayu ndza vaakwaha, dlaɓa nǝgharaakanǝghǝg taakiya dagha bi nǝ Yesu damma pɛrayu ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan biya, daral ba daghuvaatǝr nǝ mbǝzahaana.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Ndza mǝng nǝ pɛrayuwah kwa saragha ma Tibariya ar ghacan hǝrǝz dǝ vakavaki zar nǝ uudah kǝ bruudi tǝhala kwa taghar nǝ Yesu kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Nǝgharaaka ba nǝ uudah taakiya Yesu ard mbǝrzahaan ar maay vaakwah biya, ka dǝgǝmdǝg kǝ iitǝr damma pɛrayuwah kaa dagal kǝ iitǝr damma Kafarnahum da gata Yesu.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Tlararaa ba nǝ iitǝr tǝ ghyaba kwah kǝ ghaiya dǝlva, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, agha sǝgaa hǝr sa vaakwani?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiira wan tagkurtaga, am gatǝkwa mbakyarvad dǝga sǝrgi ajappǝri nǝghama nǝ uuram biya, am gatǝkwa mbakyarvad zaamuzǝg kǝ bruudi tlakurtlǝga.
26 Jesus respondeu:
27 Hǝɓam bi kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ gata kaf kwa badzǝg biya, hǝɓamhǝɓǝg kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ dǝgazǝg kwa zǝlmazǝlǝg tangw damma zǝrazǝra. Kwan kǝ dǝgazǝg wada vǝlkur nǝ Zǝra Uuda. Aɗaba Zǝra Uud wa vǝlghar nǝ Daad Daadamazhigǝl kǝ ndzǝɗa ɓa kwanahaana.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudah kǝ Yesu taakiya, “Auwa kǝmnda ɓag nǝmd kiyava ɓa tlǝrahi naag nǝ Daadamazhigǝli?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Wan nǝ tlǝri naag nǝ Daadamazhigǝla, famdǝghǝrǝtfǝg tǝ daddakwa ɓǝladi nǝ-iina.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudahiin kǝ Yesu am nǝ-iitǝra, “Kwarci kǝ garava dǝgasǝrg wagha da ɓag nǝng kiyava fadghǝr kǝskǝmnd tǝ kǝghi? Au wagha da ɓag nǝngi?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Daadijahamiyam zaruuzǝg kǝ manna ma tǝghala, band kwa vinndava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, ‘Vǝlatǝrvǝlǝg kǝ dǝgazǝg siima ghǝra zhigǝl kiyava zǝgga.’ ”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Tǝhala kwaha, kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, Muus bi wa vǝlakurdi bruudi sii ma ghǝrazhigǝl biya, Daadar wa vǝlakurdi bruudiya jiir sii ma ghǝrazhigǝla.
32 Jesus disse:
33 Aɗaba bruudiya Daadamazhigǝl iin bruudi kwa saay ma ghǝrazhigǝla vǝlgar shifǝg kǝ duniya.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kaa am nǝ-iitǝr taa kǝ-iina, “Dadda ndangnga, ndzaa ba vǝlkǝmnd-vǝlǝg kǝ bruudiyin bakǝlaa hǝngnga.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu taakiya, “Kai nǝ bruudiya shifǝga, dadda kwa sǝgǝv sa vakar maadlai wai da njǝkǝn-njiig biya. Dadda kwa fadghǝr tǝ kaiya maadlai nǝ andǝl da njǝkǝn-njiig biya.
35 Jesus respondeu:
36 Bandkwa tagankur naiya, nǝghamkwanǝghǝga, bakǝvakwaha am lǝwa kǝ fadghǝr tǝ kaiya.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Baɗǝm lii vǝlgwa nǝ daada, ar da sagau sa vakara, daddakwa sǝgǝv sa vakara dlaɓa, ǝn maay lagwan biya.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Sanhi sa ɓa dǝgiti naag ghǝrar bi nai mazhigǝl biya, sanhi mbakyarva ɓa dǝgiti naag daddkwa ɓǝlakwadi kaiya.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Naaga daddakwa ɓǝlakwadi kai iin takiya, aa zannai aanji pal mali vǝlghwa nǝ-iin biya, ǝn ciitǝrǝt davala ghyǝngnga duniya.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Aɗaba kwan nǝ naaga Daadar taakiya, baɗǝm nǝ daddakwa vazza dat Zǝrna, dlaɓa fadghǝr tǝ iina, da tlǝkkǝnatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrarǝra, kai dlaɓa ǝn da ciigaan davala ghyǝngnga duniya.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Kaa zavaghai kǝ Yahudah tǝghǝr kǝ Yesu aɗaba tagada taakiya, “Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Am nǝ-iitǝra, “Abi Yesu, zǝra Isuvu, bakwa kǝm sǝrga nǝmnd kǝ daddaana ard babbaanǝn ɗang? Tag ndar kaci taaki, ‘Sanhi ma ghǝrazhigǝli?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iintǝra, “Ɗuwamarsɗuug kǝ zavaghai ma taatatakaruwa.
43 Jesus respondeu:
44 Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma sǝdda nǝ Daad kwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝn da ciyant nai kǝ uudanǝn davala ghyǝgnga duniya.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Vinndava-vinndǝg ma kakkaɗa tlaiyangngah taakiya, ‘Baɗǝmaatǝr da tsagtǝr ba nǝ Daadamazhigǝla.’ Baɗǝm daddakwa cingngharnu-cingng kǝ Daadiina dlaɓa tsagaan vakaana, da sagau sa vakara.
45 Nos
46 Maay wa ɗǝyit gi tǝ Daad biya bamma daddakwa sahi vak Daadamazhigǝla, ba iin pal wa nǝghgha Daadiina.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Bak jiir wan tagkurtagga, baɗǝm daddakwa fadghǝrǝt-fǝga, mǝng dǝ shifǝga damma zǝrazǝra.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Kai nǝ bruudiya shifǝga.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Dadijaha dadijaharu zaruzǝg kǝ mana ma tǝghal, bakǝvakwaha ruwararuuga.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Wan nǝ bruudi kwa sii ma zhigǝla, baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, maay ǝmtsǝg biya.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Kai nǝ bruudiya shifǝg kwa sahi ma ghǝrazhigǝla. Baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, tlǝknatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrazǝra. Kwan kǝ bruudiya vǝghara, kwan da vǝlda nai kiyava tlǝkkǝna shifǝg kǝ uudaha duniya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahudah kǝ ɓala agajau ma taatakaatǝr ba dladlaɗa, taakiya, “Vǝlkiyam ndar nǝ uudanǝn kǝ tluwa vǝghaan kiyava zǝggi?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitera, “Bak jiijiira ǝn tagkurtaga bamma zamuzǝg kǝ tluw Zǝra Uuda, dlaɓa am hǝɓɓu kǝ avǝzaana, am maay dǝ shifǝg ma kuram biya.
53 Então Jesus disse:
54 Baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu tluwa vǝghara, hǝɓɓu dlaɓ kǝ avǝzara, mǝng dǝ shifǝgga damma zǝrazǝra, ǝnda ciigaan davala ghyǝngnga duniya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba tluwa vǝghara iin nǝ dǝgazǝga jiirjiira. Avǝzar ndakwi iin nǝ dǝga hǝɓɓǝga jiirjiira.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Baɗǝm nǝ daddakwa za tluwa vǝghara, dlaɓa hǝɓɓǝgaan kǝ avǝzara, ndzǝga ma kaiya, kai dlaɓ ma vǝghaana.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Bandkwan ndzǝgan nai mbakyarvad Daada dadda shifǝg kwa ɓǝlakwadi kaiya, bandkwah dlaɓ nǝ daddakwa zǝg tǝ kaiya, da ndzǝga mbakyarvad kaiya.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna. Daadijaha daadijaharu zaruzǝg kǝ mana, bakǝvakwaha ruwararuuga, baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu kwanǝn kǝ bruudiya da ndzǝga bad shifǝga damma zǝrazǝra.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Tagada ma Kafarnahum nǝ Yesu kwan kǝ ǝlbǝg ma sarta kwandza tsaga dǝgit ma guda dzǝgwazhigǝl Yahudaha.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Cinngara ba nǝ-iitǝr ndǝkwana, kaa ba taggaan kǝ kyalǝma mbǝrzahaan taakiya, “Kwanǝn kǝ ǝlbǝga mblemlen kǝ nǝghǝgaakanǝhǝga, warwa haiganthaigi?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu taakiya zavaghai nǝ mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ ǝlbǝgna, kaa amaa taa kǝ-iitǝra, “Badzakurda-badzǝg kǝ ǝrviɗy nǝ wanǝn kǝ ǝlbǝga?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Da ndzǝga ndar kaci nǝ ǝrivǝɗmahuɗaru akwama nǝghamanǝghǝg kǝ Zǝra uuda dagat da vakavaki sahi nǝ-iini?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Shiɗǝkw iin wa vǝla shifǝga. Maay nǝ vǝgh dǝ ndzǝɗa ɓa aanji ndau biya. Əlbǝgahaan tagankur naina sǝghal vak Shiɗǝkwa dlaɓa vǝla shifǝga.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Mǝng nǝ kyalmaruwi fardghǝrǝt biya.” Bamma facta sǝrgasǝrg nǝ Yesu kǝ lii fardghǝrǝt bi tǝ-iin biya, sǝrghasǝrǝg dlaɓ kǝ daddakwa da vǝlgaana.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Iin wa tagankur naiya, ‘Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma vǝlgharvǝlǝg nǝ Daad kǝ ndzǝɗa.’ ”
65 Jesus continuou:
66 Tǝhala ǝlbǝgahaan taga Yesu na, kaa gwiya dat hal kǝ mbǝrzahaan ba ɗyak ar ɗuwars dlaɓa ar lǝwa kǝ gwaiyav ǝmtaɗ dǝ-iina.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Yesu kǝ kǝlawa tar buna taakiya, “Baz kuram ndakwani amnaa dagalaruwa?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Kaa ngwangug nǝ Siman Bitrus taakiya, “Yaazhigǝla, kǝmnda vak wari? Kǝgh wagha taa ǝlbǝga vǝla shifǝga tangw damma zǝrazǝra.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Famdghǝrǝtfǝg nǝmnd dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya, kǝgh Caccuwanacaccuwananǝn kwa sahi vak Daadamazhigǝla.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Kaa ngngwagug nǝ Yesu amaa, “Dzǝrankuraakadzǝrga baɗǝmaru kǝlawa tar buna, bakǝvakwaha pal ma kuram shatanaha uuda.”
70 Jesus disse:
71 Tag tǝghǝr kǝ Yahuda, zǝra Siman Iskariyoti, aɗaba iin wada vǝla Yesu, bakǝvakwaha pal nǝ-iin ma lii kǝlawa tar buna.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.