João 6

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tǝhala kwanahaana, kaa dzǝva yuwa haiya Galili kǝ Yesu, kwa ɗahav dǝ Tibariya.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kaa gatǝgaan kǝ uudah baɗyaka, aɗaba ar nǝghǝganǝghǝg kǝ dǝgaha jappǝri ɓagtǝr nǝ-iin kǝ lii yang biya.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Kaa dagat kǝ Yesu ard mbǝrzahaan damma aghwa ar cahwarana dǝ mbǝrzahaana.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Hǝrzǝt ba nǝ sarta haarakǝssa dzava hǝnyaha yaa Yahuda.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Dzǝghant ba nǝ Yesu kǝ ghǝra kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ dzahava uudah sagau sa vakaana, kaa ndavgarundavǝg kǝ iin kǝ Filigusa, “Kiyam da sǝgwdaa mǝr kǝ bruudi kwada tlǝtǝrara kǝ uudahaani?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Ndava kiyava fǝsha Filigus nǝ Yesu, aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti da ɓag nǝ iina.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ngugharangug nǝ Filigus taakiya, “Aanji bruudiya kwaɓa hǝngah tlǝra bariyam dǝrmǝk buwa, tlǝgǝti bi tǝ iitǝr aanji ba hǝɗikǝn hǝɗikǝn biya.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Aiyam pal ma mbǝrzahaan kwa ɗahav dǝ Andrawus, zǝra babba Siman Bitrus taa kǝ Yesu,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Mǝng nǝ zǝriin vaakwan dǝ ɗummba bruudi dlǝɓa kwa ɓagava dǝ ahupiya bale ard kilf buwa. Da tlǝtǝraara mǝr kaci kǝ uudah ɗyak ǝndkwani?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Am nǝ Yesu taa kǝ mbǝrzahaana, “Tagamtǝrtag kǝ uudah taaki aa cahwararacahwarga.” Mǝng nǝ kazhakwa ba ɗyak vaakwahiina. Kaa cahwargacahwarǝg kǝ uudaha, ghwalvahi ndzar vaakwaha ar mǝng damma alfu dlǝɓa.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Yesu kǝ ɗuumbaha bruudiina, tǝhala tagar uus kǝ Daadamazhigǝla, vǝlatǝrvǝlǝg kǝ digiti da tlǝtǝraaratlǝga. Ɓagaa band kwah dlaɓ dǝ kilfa.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Tǝhalakwa zaru nǝ uudah dlaɓa tlatǝrtlǝga, amaa taa kǝ mbǝrzahaana, “Dzahamantdzahǝg kǝ ghwadgahaan kwa tǝmgatǝmgani aada badzalbi bagya biya.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Kaa dzahghantdzahǝg kǝ mbǝrzah kǝ tǝmga ghwadgahaa bruudi dlǝɓǝn kwa jatruu kǝ zǝga kwa ɓagava dǝ ahupiya bale, kaa righantrighǝg kǝ iitǝr kǝ alǝghw kǝlawa tar buwa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nǝghara ba nǝ-uudah kǝ dǝga jappǝra sǝrgǝn ɓagaa nǝ Yesu na, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakat iin nǝ tlayangǝn kwa kiyam pakkǝg nǝmyam kǝ saayan sama duniya.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Nǝghaaka ba nǝ Yesu taaki ar na ɓa dabariya nǝdal kǝ tlǝkǝs bad ndzǝɗa, kaa ghǝlvalghǝlǝg kǝ iin ba daghuvaan damma aghwa.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ɓagaa ba nǝ hwaasa, kaa sii samma dǝlva kǝ mbǝrzaha Yesu.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Ma kwahiina kǝ Sarta dǝmdǝg nǝ gurtla, Yesu dlaɓa sǝvbi sa vakaatǝr ndan biya. Kaa dǝgǝmdǝg kǝ mbǝrzah damma pɛra yuwa kiyava dzǝva dagal damma Kafarnahum.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ fǝɗ ɓǝlǝg bad ndzǝɗa, kaa ghubǝɗǝg kǝ yuwa.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Tǝhalakwa darant nǝ iitǝr kǝ dǝga mil hǝkǝrɗa bi uufaɗa, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ Yesu dagal tǝ yuwa sagau sa tǝvǝgh kǝ pɛra yuwiina, Kaa gǝdzǝgǝtgǝdzǝg kǝ iitǝra
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Gǝdzam biya, ba kaiya.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Kaa haiganthaig kǝ iitǝr ar ɓǝlarna kǝ damma pɛrayuwa caaricaari kaa tsugwatsugw kǝ pɛrayuwǝn vakavaki ar dagal nǝ iitǝra.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Cagaa ba nǝ kǝsa kaa nǝghǝgaakanǝghǝg nǝ kyalǝma uudahaanǝn ndzar faɗǝga tǝghaiya gardza dǝlva taakiya mbats ndza ba pal nǝ pɛrayu ndza vaakwaha, dlaɓa nǝgharaakanǝghǝg taakiya dagha bi nǝ Yesu damma pɛrayu ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan biya, daral ba daghuvaatǝr nǝ mbǝzahaana.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ndza mǝng nǝ pɛrayuwah kwa saragha ma Tibariya ar ghacan hǝrǝz dǝ vakavaki zar nǝ uudah kǝ bruudi tǝhala kwa taghar nǝ Yesu kǝ uus kǝ Daadamazhigǝla.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Nǝgharaaka ba nǝ uudah taakiya Yesu ard mbǝrzahaan ar maay vaakwah biya, ka dǝgǝmdǝg kǝ iitǝr damma pɛrayuwah kaa dagal kǝ iitǝr damma Kafarnahum da gata Yesu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Tlararaa ba nǝ iitǝr tǝ ghyaba kwah kǝ ghaiya dǝlva, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, agha sǝgaa hǝr sa vaakwani?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Bak jiira wan tagkurtaga, am gatǝkwa mbakyarvad dǝga sǝrgi ajappǝri nǝghama nǝ uuram biya, am gatǝkwa mbakyarvad zaamuzǝg kǝ bruudi tlakurtlǝga.
26 Jesus respondeu:
27 Hǝɓam bi kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ gata kaf kwa badzǝg biya, hǝɓamhǝɓǝg kǝ dlaɗ tǝghǝr kǝ dǝgazǝg kwa zǝlmazǝlǝg tangw damma zǝrazǝra. Kwan kǝ dǝgazǝg wada vǝlkur nǝ Zǝra Uuda. Aɗaba Zǝra Uud wa vǝlghar nǝ Daad Daadamazhigǝl kǝ ndzǝɗa ɓa kwanahaana.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudah kǝ Yesu taakiya, “Auwa kǝmnda ɓag nǝmd kiyava ɓa tlǝrahi naag nǝ Daadamazhigǝli?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Kaa ngutǝrangug kǝ Yesu taakiya, “Wan nǝ tlǝri naag nǝ Daadamazhigǝla, famdǝghǝrǝtfǝg tǝ daddakwa ɓǝladi nǝ-iina.”
29 Jesus respondeu:
30 Kaa ndavgaru-ndavǝg nǝ uudahiin kǝ Yesu am nǝ-iitǝra, “Kwarci kǝ garava dǝgasǝrg wagha da ɓag nǝng kiyava fadghǝr kǝskǝmnd tǝ kǝghi? Au wagha da ɓag nǝngi?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Daadijahamiyam zaruuzǝg kǝ manna ma tǝghala, band kwa vinndava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, ‘Vǝlatǝrvǝlǝg kǝ dǝgazǝg siima ghǝra zhigǝl kiyava zǝgga.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Tǝhala kwaha, kaa ngutǝrangug kǝ Yesu amaa, “Bak jiir wan tagkurtaga, Muus bi wa vǝlakurdi bruudi sii ma ghǝrazhigǝl biya, Daadar wa vǝlakurdi bruudiya jiir sii ma ghǝrazhigǝla.
32 Jesus lhes disse:
33 Aɗaba bruudiya Daadamazhigǝl iin bruudi kwa saay ma ghǝrazhigǝla vǝlgar shifǝg kǝ duniya.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kaa am nǝ-iitǝr taa kǝ-iina, “Dadda ndangnga, ndzaa ba vǝlkǝmnd-vǝlǝg kǝ bruudiyin bakǝlaa hǝngnga.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu taakiya, “Kai nǝ bruudiya shifǝga, dadda kwa sǝgǝv sa vakar maadlai wai da njǝkǝn-njiig biya. Dadda kwa fadghǝr tǝ kaiya maadlai nǝ andǝl da njǝkǝn-njiig biya.
35 Jesus respondeu:
36 Bandkwa tagankur naiya, nǝghamkwanǝghǝga, bakǝvakwaha am lǝwa kǝ fadghǝr tǝ kaiya.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Baɗǝm lii vǝlgwa nǝ daada, ar da sagau sa vakara, daddakwa sǝgǝv sa vakara dlaɓa, ǝn maay lagwan biya.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Sanhi sa ɓa dǝgiti naag ghǝrar bi nai mazhigǝl biya, sanhi mbakyarva ɓa dǝgiti naag daddkwa ɓǝlakwadi kaiya.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Naaga daddakwa ɓǝlakwadi kai iin takiya, aa zannai aanji pal mali vǝlghwa nǝ-iin biya, ǝn ciitǝrǝt davala ghyǝngnga duniya.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Aɗaba kwan nǝ naaga Daadar taakiya, baɗǝm nǝ daddakwa vazza dat Zǝrna, dlaɓa fadghǝr tǝ iina, da tlǝkkǝnatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrarǝra, kai dlaɓa ǝn da ciigaan davala ghyǝngnga duniya.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kaa zavaghai kǝ Yahudah tǝghǝr kǝ Yesu aɗaba tagada taakiya, “Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Am nǝ-iitǝra, “Abi Yesu, zǝra Isuvu, bakwa kǝm sǝrga nǝmnd kǝ daddaana ard babbaanǝn ɗang? Tag ndar kaci taaki, ‘Sanhi ma ghǝrazhigǝli?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iintǝra, “Ɗuwamarsɗuug kǝ zavaghai ma taatatakaruwa.
43 Jesus respondeu:
44 Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma sǝdda nǝ Daad kwa ɓǝlakwadi kaiya, ǝn da ciyant nai kǝ uudanǝn davala ghyǝgnga duniya.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Vinndava-vinndǝg ma kakkaɗa tlaiyangngah taakiya, ‘Baɗǝmaatǝr da tsagtǝr ba nǝ Daadamazhigǝla.’ Baɗǝm daddakwa cingngharnu-cingng kǝ Daadiina dlaɓa tsagaan vakaana, da sagau sa vakara.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Maay wa ɗǝyit gi tǝ Daad biya bamma daddakwa sahi vak Daadamazhigǝla, ba iin pal wa nǝghgha Daadiina.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Bak jiir wan tagkurtagga, baɗǝm daddakwa fadghǝrǝt-fǝga, mǝng dǝ shifǝga damma zǝrazǝra.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kai nǝ bruudiya shifǝga.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Dadijaha dadijaharu zaruzǝg kǝ mana ma tǝghal, bakǝvakwaha ruwararuuga.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Wan nǝ bruudi kwa sii ma zhigǝla, baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, maay ǝmtsǝg biya.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kai nǝ bruudiya shifǝg kwa sahi ma ghǝrazhigǝla. Baɗǝm dadda kwa zǝguu bruudina, tlǝknatlǝg kǝ shifǝga damma zǝrazǝra. Kwan kǝ bruudiya vǝghara, kwan da vǝlda nai kiyava tlǝkkǝna shifǝg kǝ uudaha duniya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kaa fǝgarzhafǝg kǝ Yahudah kǝ ɓala agajau ma taatakaatǝr ba dladlaɗa, taakiya, “Vǝlkiyam ndar nǝ uudanǝn kǝ tluwa vǝghaan kiyava zǝggi?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitera, “Bak jiijiira ǝn tagkurtaga bamma zamuzǝg kǝ tluw Zǝra Uuda, dlaɓa am hǝɓɓu kǝ avǝzaana, am maay dǝ shifǝg ma kuram biya.
53 Jesus respondeu:
54 Baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu tluwa vǝghara, hǝɓɓu dlaɓ kǝ avǝzara, mǝng dǝ shifǝgga damma zǝrazǝra, ǝnda ciigaan davala ghyǝngnga duniya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Aɗaba tluwa vǝghara iin nǝ dǝgazǝga jiirjiira. Avǝzar ndakwi iin nǝ dǝga hǝɓɓǝga jiirjiira.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Baɗǝm nǝ daddakwa za tluwa vǝghara, dlaɓa hǝɓɓǝgaan kǝ avǝzara, ndzǝga ma kaiya, kai dlaɓ ma vǝghaana.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Bandkwan ndzǝgan nai mbakyarvad Daada dadda shifǝg kwa ɓǝlakwadi kaiya, bandkwah dlaɓ nǝ daddakwa zǝg tǝ kaiya, da ndzǝga mbakyarvad kaiya.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kai nǝ bruudiyin sahi ma ghǝrazhigǝlna. Daadijaha daadijaharu zaruzǝg kǝ mana, bakǝvakwaha ruwararuuga, baɗǝm nǝ daddakwa zǝguu kwanǝn kǝ bruudiya da ndzǝga bad shifǝga damma zǝrazǝra.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tagada ma Kafarnahum nǝ Yesu kwan kǝ ǝlbǝg ma sarta kwandza tsaga dǝgit ma guda dzǝgwazhigǝl Yahudaha.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Cinngara ba nǝ-iitǝr ndǝkwana, kaa ba taggaan kǝ kyalǝma mbǝrzahaan taakiya, “Kwanǝn kǝ ǝlbǝga mblemlen kǝ nǝghǝgaakanǝhǝga, warwa haiganthaigi?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Nǝghǝghaaka ba nǝ Yesu taakiya zavaghai nǝ mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ ǝlbǝgna, kaa amaa taa kǝ-iitǝra, “Badzakurda-badzǝg kǝ ǝrviɗy nǝ wanǝn kǝ ǝlbǝga?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Da ndzǝga ndar kaci nǝ ǝrivǝɗmahuɗaru akwama nǝghamanǝghǝg kǝ Zǝra uuda dagat da vakavaki sahi nǝ-iini?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Shiɗǝkw iin wa vǝla shifǝga. Maay nǝ vǝgh dǝ ndzǝɗa ɓa aanji ndau biya. Əlbǝgahaan tagankur naina sǝghal vak Shiɗǝkwa dlaɓa vǝla shifǝga.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Mǝng nǝ kyalmaruwi fardghǝrǝt biya.” Bamma facta sǝrgasǝrg nǝ Yesu kǝ lii fardghǝrǝt bi tǝ-iin biya, sǝrghasǝrǝg dlaɓ kǝ daddakwa da vǝlgaana.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Kaa gwiya tagaan kǝ Yesu taakiya, “Iin wa tagankur naiya, ‘Maay wa dzǝgwantdzǝgw sa vakar biya, bamma vǝlgharvǝlǝg nǝ Daad kǝ ndzǝɗa.’ ”
65 E prosseguiu:
66 Tǝhala ǝlbǝgahaan taga Yesu na, kaa gwiya dat hal kǝ mbǝrzahaan ba ɗyak ar ɗuwars dlaɓa ar lǝwa kǝ gwaiyav ǝmtaɗ dǝ-iina.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kaa ndavtǝrundavǝg nǝ Yesu kǝ kǝlawa tar buna taakiya, “Baz kuram ndakwani amnaa dagalaruwa?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Kaa ngwangug nǝ Siman Bitrus taakiya, “Yaazhigǝla, kǝmnda vak wari? Kǝgh wagha taa ǝlbǝga vǝla shifǝga tangw damma zǝrazǝra.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Famdghǝrǝtfǝg nǝmnd dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya, kǝgh Caccuwanacaccuwananǝn kwa sahi vak Daadamazhigǝla.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Kaa ngngwagug nǝ Yesu amaa, “Dzǝrankuraakadzǝrga baɗǝmaru kǝlawa tar buna, bakǝvakwaha pal ma kuram shatanaha uuda.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Tag tǝghǝr kǝ Yahuda, zǝra Siman Iskariyoti, aɗaba iin wada vǝla Yesu, bakǝvakwaha pal nǝ-iin ma lii kǝlawa tar buna.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.