João 4
glwl (GLWL) vs NVI
1 Sǝrghaakasǝrǝg nǝ Yesu taakiya cinngaracinng nǝ Farisiyah taakiya ɓagtǝr tsuufǝg nǝ Yesu kǝ-uudaha, dlaɓa tlǝkkǝnatlǝg kǝ mbǝrzah juujig dǝga Yuhwana.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Bakǝvakwaha, Yesu kataghǝraan bi wan ndza ɓagatǝr tsuufǝg kǝ uudah biya, ndza mbǝrzahaana.)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Aɗabadkwaha, kaa ɗugarsɗuug nǝ Yesu kǝ haaya Yahudi, kaa gwiya damma haaya Galili kǝ-iina.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Nalnǝg kǝ barari kǝ Yesu ta haaya Samariya.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Kaa daas kǝ-iin damma kǝsiin ma Samariya kwa ɗahav dǝ Saikar. Kwanǝn kǝ kǝsa ba hǝrz dǝ guhǝn vǝlghar nǝ Yakub kǝ zǝraan Isuvu ba wura.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Uuva Yakuba ndza vaakwaha, dlaba kuɗɗalkuɗǝg nǝ Yesu mbakyarvad dǝ dagala, cǝhura kǝ iin tǝ ghaiya uuviina. Kwanǝnna dzǝghaar dǝ vaci tǝghǝra.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Kaa sagau kǝ uusiina, dǝghwa Samariyah sa ga yuwa. Am nǝ Yesu taa kǝ uusiina, “Kwats yagh kǝ yuwa hǝɓǝga.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Makwahiin kǝ sarta, mbǝrzaha Yesu daral bawur da sǝgwa dǝgzǝg ma huɗa kǝsa.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Aiyam nǝ uusa Samariyahǝn taa kǝ Yesu, “Kǝgha agha zhiil Yahuda, kai kwana ǝn uusa Samariyah agha ghallǝg ndar kaci kǝ yuwa hǝɓɓǝg vakari?” Aɗaba Yahudah ard Samariyaha ar nahakǝv biya.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Akwamaghaa sǝrgasǝrǝg kǝ gyagyaana na Daadamazhǝggǝla, ard daddakwa ghala yuwa hǝɓǝg vakaghǝna, maa ghalǝghaghallǝg kǝ iina, da vǝlakakvǝlǝg kǝ yu kwa da vǝlak shifǝga.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, tiidl ndakwi maay vakagh biya, uuvǝn ndakwi ba tlaɗɗa, agha da tlǝkkǝna mǝr kaci nǝng kǝ yuwǝn kwa vǝla shifǝg ni?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Jighaarajig nǝng kǝ daadamnd Yakuba, kwa ɗuwakǝmndars uuviina? Ba iin dǝ ghǝraana, ard zarhaan, baz almanahaan hǝɓaruhǝɓɓǝg kǝ yu ma vakaiya?”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu kwanǝn kǝ yuwa, gwiya tsǝgaan nǝ andǝla
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Aɗaba baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu yuwi ǝn da vǝlgar naiya, maadlai gwiya tsǝgaan nǝ andǝl ba dǝm biya. Yuwǝn ǝn da vǝlgar naina da ndzǝga bamma vǝghaan band njamar kwada za vukw dǝ kǝlga, nal kǝ shifǝga tangw damma zǝrazǝr kǝ-iina.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ iina, “Dadda ndannga, kwats kǝ yuwiina, haik gwiya njikwanjiig andǝl kǝskaiya, dlaɓa haik gwiya saggau kǝskai da gayu vaakwana.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝg ɗahantɗahǝg kǝ zhiilagh sa vaakwana.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Kaa ngwangug kǝ uusiin aiyama, “Maay nǝ zhiilar biya.”
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 dǝgiti agha tagda nǝnngna ba jiira, aɗaba zaalah dlǝɓ wa kǝsghu nǝnnga, kwam ǝmtaɗ nǝ uuram ndakwana zhiilagha biya.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Aiyama taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, man tlǝg nai agha tlayannga.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Daadijahamnd ɓagararnǝsɓag kǝ kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝl tǝ kwanǝn kǝ aghwna. Kuram Yahudaha am taakiya bamma ɓagvar ma Wurshalim kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝla awaram nǝ uurama.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Kaa ngwarangug nǝ Yesu taakiya, “Uusǝn, fǝdghǝrǝtfǝg tǝ dǝginǝn ǝn tagak naina, aɗaba da sagau nǝ sart kwada maadlai ɓagvar nǝ kwatnahǝr kǝ Daada tǝ kwanǝn kǝ aghwǝn aanji ma Wurshalim biya.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Kuram uudaha Samariya am ɓagar kwatnahǝr kǝ dǝgiti am sǝrga bi nǝ-uuram biya, kǝmnd Yahudaha, kǝm ɓagar kǝ Daadamazhigǝli kǝm sǝrga nǝmnd kǝ kwatnahǝra, aɗaba katǝg sǝghal tǝdvad Yahudaha.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Mǝng sart da sagauwa, bandakwan ndakwani ɓagaaɓaga, lii ɓa kwatnahǝra jiira arda ɓaggar kwatnahǝr kǝ Daad ma Shiɗǝkw Daadamazhigǝla ard jiira, aɗaba, hwulfaatǝr wa gatǝg nǝ Daad kǝ ɓagarnǝs kwatnahǝra.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Daadamazhigǝl Shiɗǝkw nǝ-iina, lii ɓagar kwatnahǝr dlaɓa barari ar ɓagar ma Shiɗǝkwa ard jiira.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Am nǝ uusiin taa kǝ Yesuwa, “Ən sǝrgasǝsǝrg taaki da saay nǝ Tlǝkatǝg kwa ɗahav dǝ Kǝristi. Akwama da sahisǝga da tagkǝmndtag kǝ dǝgitah baɗǝmma.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Am nǝ Yesu taa kǝ uusǝna, “Kaiyin ǝn taaghai dǝ kǝghna, ba kai nǝ iina.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Bad ghyǝngaghyǝngaan kǝ taa ghaiya, kaa sǝgaasǝg kǝ mbǝrzahaan, kaa ɓa jappǝr kǝ-iitǝr aɗaba tlarara taaghai dǝ uusa. Maay wa ndavgharu kǝ uusiin taakiya, “Auwagha naag nǝng biya?” Bii kwa ndavgharu kǝ-iin taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝgh taaghai dǝ uusǝn biya?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Tǝhala kwah kaa ɗuugarsɗuug nǝ uusǝn kǝ tǝfuwa yuwan vaakwaha, kaa daas kǝ iin damma huɗɗa kǝssa da tagtǝr kǝ uudah taakiya,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Sawam na vazamvazǝg kǝ uudi aa taguwa dǝgitahi ɓagana naiya baɗǝmma. Mbatak ɓagaɓag iin nǝ Kǝristina?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Kaa ba sahasagal kǝ uudah ma huɗɗa kǝss da vakavaki dǝ Yesuwa.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Tǝghǝrdǝga ɓa kwan nǝ uuda, kaa ghalla Yesu kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Dadda tsagadǝgita, zǝg kaffa.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitǝra, “Mǝng nǝ dǝg zǝg vakar kwam sǝrgai nǝ uuram kǝ dǝgit tǝghǝr biya.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Kaa ndavǝg kǝ mbǝrzahaan ma taatakaatǝr taakiya, “Mǝng nǝ daddakwa sǝgardǝv dǝga zǝg nii?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Aiyam nǝ Yesu, “Kaffar iin taakiya ǝn ɓagna kǝ dǝgiti naag daddakwa ɓǝlakwadi kaiya, dlaɓa ǝn ghyǝngna kǝ tlǝraana.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Abi am tagaan taakiya, tǝmma kyil uufaɗ lakuti kǝ saa dǝ dǝgwai? Wan tagkurtag ciya, vazamvazǝg kǝ dǝgwai tǝhaltǝhǝga, dlaɓa tlaral tlǝg kǝ ghudǝga.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Dadda ghudǝgaana tlǝkǝnatlǝg kǝ dǝg shǝgaana, dzahgaan dlaɓ kǝ dǝgwai kiyava shifǝga tangw damma zǝrazǝr, kiyava hwaɗag kǝ dadda riig ǝmtaɗ dǝ dadda ghudǝggaana.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Kwakyarvad kwaha, bak jiir nǝ ǝlbǝg dǝghurǝn kwa taga taakiya, ‘Shah dadda kwan riiyaariiga, shah nǝ dadda ghudgaana.’
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Ɓǝlankurǝt da ghuda dǝgiti hǝɓamuubi nǝ uuram kǝ dlaɗa riigaan biya. Uudahi tlǝrǝn wa hǝɓaru dlaɗa, kuram wa za dlaiva dlaɗaatǝra.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Baɗyak nǝ uudaha yaa Samariya ma kwahiin kǝ kǝsa, fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgǝn kwa tagga nǝ uusǝn taakiya, “Taghwatag kǝ dǝgitahi ɓagana nai baɗǝmma.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Saral ba nǝ uudaha Samariyah da vak Yesu, kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ndzan vakaatǝra. Kaa ndzanganzǝg kǝ hǝng buwa.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Uudah baɗyak fardghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgahaana.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Tǝhala kwaha kaa tagartag kǝ uudaha Samari kǝ uusǝn taakiya, “Ndakwana famdǝghǝrǝtfǝga, aanji mbakyarvd dǝgiti taghǝda nǝngǝn biya, kǝmnd ndakwi cinngamndacinng bad hyǝmiyamnda, dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg ba pakat taakiya kwanǝn kǝ uuda, iin wada kata uudaha duniya.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Tǝhala hǝnng buwa, kaa ciya dagal damma haaya Galili kǝ Yesu.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Aɗaba ndza tagadatag nǝ Yesu bad ghǝraan taakiya, “Tlayangnga maay dǝ ndang ma kǝssaan biya.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Dagha ba nǝ iin damma haaya Galili, kaa ba dlǝghga-dlǝghǝg kǝ lii ma Galili bad dǝva buwa aɗaba ghǝravaatǝr ndakwani daral da vakka hwaɗaga haara kǝssa dzava hǝnnyah ma Wurshalima, nǝghara nǝghǝg kǝ dǝgitahi ɓagaa nǝ Yesu baɗǝmma.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Kaa gwiya daas kǝ Yesu damma Kana ma Galili, vakavaki gwighant nǝ iin kǝ yu damma yuwa inabi. Vakwahiina ndza mǝng nǝ uudaniina kwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsa ma Kafarnahum yang bi nǝ zǝraan biya.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Cinngha ba nǝ uudanǝn taakiya gwiya saghasǝg nǝ Yesu saama Yahudiya damma Galili, kaa dagau kǝ iin da vak Yesu da ghalgaan taakiya maa dagau maa mbǝna kǝ zǝraan kwa tǝ ghǝrdǝgga ǝmtsǝga.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Akwama nǝghamabi kǝ dǝga sǝrǝg ard tlǝraha jappǝr biya, am maay fadghǝr aanji hǝɗikǝn biya.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Am nǝ daddakwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsǝn taa kǝ Yesu, “Asǝg naji dagal lakuti ǝmtsǝg kǝ zǝrraa.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝgaa, da mbǝg nǝ zǝriina.” Fǝdghǝrǝtfǝg nǝ uudanǝn dǝ dǝginǝn taghar nǝ Yesuna, kaa ba daasan kǝ-iina.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Tǝghǝrdǝga daas nǝ iin da hǝnnyaha, kaa fadzaghǝr kǝ iin dǝ kyalǝma kwatnahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Mbaambǝg nǝ zǝriina.”
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Kaa ndavgaan kǝ iin kǝ kalkala sarti fǝgharzha nǝ iin kǝ ngulmǝga. Kaa tagartag kǝ iitǝr taaki, “Dahukwa kalkala karfi palla faciya wa ɗughars fǝɗiina.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ dadda zǝriin taakiya ba kalkala kwahiin kǝ sart wa tagghar nǝ Yesu taakiya, “Da mbǝg nǝ zǝragha.” Ngal fǝdghǝrǝtfǝg nǝ ghwalvǝn ard yahaan baɗǝmma tǝ Yesu.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Kwana iin nǝ tlǝra jappǝra buwa kwa ɓagaa nǝ Yesu tǝhala kwa ɗughars nǝ-iin kǝ Yahudi kǝ dagal damma Galili.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.