João 4
glwl (GLWL) vs ARA
1 Sǝrghaakasǝrǝg nǝ Yesu taakiya cinngaracinng nǝ Farisiyah taakiya ɓagtǝr tsuufǝg nǝ Yesu kǝ-uudaha, dlaɓa tlǝkkǝnatlǝg kǝ mbǝrzah juujig dǝga Yuhwana.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Bakǝvakwaha, Yesu kataghǝraan bi wan ndza ɓagatǝr tsuufǝg kǝ uudah biya, ndza mbǝrzahaana.)
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Aɗabadkwaha, kaa ɗugarsɗuug nǝ Yesu kǝ haaya Yahudi, kaa gwiya damma haaya Galili kǝ-iina.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Nalnǝg kǝ barari kǝ Yesu ta haaya Samariya.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Kaa daas kǝ-iin damma kǝsiin ma Samariya kwa ɗahav dǝ Saikar. Kwanǝn kǝ kǝsa ba hǝrz dǝ guhǝn vǝlghar nǝ Yakub kǝ zǝraan Isuvu ba wura.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Uuva Yakuba ndza vaakwaha, dlaba kuɗɗalkuɗǝg nǝ Yesu mbakyarvad dǝ dagala, cǝhura kǝ iin tǝ ghaiya uuviina. Kwanǝnna dzǝghaar dǝ vaci tǝghǝra.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Kaa sagau kǝ uusiina, dǝghwa Samariyah sa ga yuwa. Am nǝ Yesu taa kǝ uusiina, “Kwats yagh kǝ yuwa hǝɓǝga.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Makwahiin kǝ sarta, mbǝrzaha Yesu daral bawur da sǝgwa dǝgzǝg ma huɗa kǝsa.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Aiyam nǝ uusa Samariyahǝn taa kǝ Yesu, “Kǝgha agha zhiil Yahuda, kai kwana ǝn uusa Samariyah agha ghallǝg ndar kaci kǝ yuwa hǝɓɓǝg vakari?” Aɗaba Yahudah ard Samariyaha ar nahakǝv biya.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Akwamaghaa sǝrgasǝrǝg kǝ gyagyaana na Daadamazhǝggǝla, ard daddakwa ghala yuwa hǝɓǝg vakaghǝna, maa ghalǝghaghallǝg kǝ iina, da vǝlakakvǝlǝg kǝ yu kwa da vǝlak shifǝga.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, tiidl ndakwi maay vakagh biya, uuvǝn ndakwi ba tlaɗɗa, agha da tlǝkkǝna mǝr kaci nǝng kǝ yuwǝn kwa vǝla shifǝg ni?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jighaarajig nǝng kǝ daadamnd Yakuba, kwa ɗuwakǝmndars uuviina? Ba iin dǝ ghǝraana, ard zarhaan, baz almanahaan hǝɓaruhǝɓɓǝg kǝ yu ma vakaiya?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu kwanǝn kǝ yuwa, gwiya tsǝgaan nǝ andǝla
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Aɗaba baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu yuwi ǝn da vǝlgar naiya, maadlai gwiya tsǝgaan nǝ andǝl ba dǝm biya. Yuwǝn ǝn da vǝlgar naina da ndzǝga bamma vǝghaan band njamar kwada za vukw dǝ kǝlga, nal kǝ shifǝga tangw damma zǝrazǝr kǝ-iina.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ iina, “Dadda ndannga, kwats kǝ yuwiina, haik gwiya njikwanjiig andǝl kǝskaiya, dlaɓa haik gwiya saggau kǝskai da gayu vaakwana.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝg ɗahantɗahǝg kǝ zhiilagh sa vaakwana.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Kaa ngwangug kǝ uusiin aiyama, “Maay nǝ zhiilar biya.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 dǝgiti agha tagda nǝnngna ba jiira, aɗaba zaalah dlǝɓ wa kǝsghu nǝnnga, kwam ǝmtaɗ nǝ uuram ndakwana zhiilagha biya.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Aiyama taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, man tlǝg nai agha tlayannga.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Daadijahamnd ɓagararnǝsɓag kǝ kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝl tǝ kwanǝn kǝ aghwna. Kuram Yahudaha am taakiya bamma ɓagvar ma Wurshalim kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝla awaram nǝ uurama.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Kaa ngwarangug nǝ Yesu taakiya, “Uusǝn, fǝdghǝrǝtfǝg tǝ dǝginǝn ǝn tagak naina, aɗaba da sagau nǝ sart kwada maadlai ɓagvar nǝ kwatnahǝr kǝ Daada tǝ kwanǝn kǝ aghwǝn aanji ma Wurshalim biya.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kuram uudaha Samariya am ɓagar kwatnahǝr kǝ dǝgiti am sǝrga bi nǝ-uuram biya, kǝmnd Yahudaha, kǝm ɓagar kǝ Daadamazhigǝli kǝm sǝrga nǝmnd kǝ kwatnahǝra, aɗaba katǝg sǝghal tǝdvad Yahudaha.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mǝng sart da sagauwa, bandakwan ndakwani ɓagaaɓaga, lii ɓa kwatnahǝra jiira arda ɓaggar kwatnahǝr kǝ Daad ma Shiɗǝkw Daadamazhigǝla ard jiira, aɗaba, hwulfaatǝr wa gatǝg nǝ Daad kǝ ɓagarnǝs kwatnahǝra.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Daadamazhigǝl Shiɗǝkw nǝ-iina, lii ɓagar kwatnahǝr dlaɓa barari ar ɓagar ma Shiɗǝkwa ard jiira.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Am nǝ uusiin taa kǝ Yesuwa, “Ən sǝrgasǝsǝrg taaki da saay nǝ Tlǝkatǝg kwa ɗahav dǝ Kǝristi. Akwama da sahisǝga da tagkǝmndtag kǝ dǝgitah baɗǝmma.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Am nǝ Yesu taa kǝ uusǝna, “Kaiyin ǝn taaghai dǝ kǝghna, ba kai nǝ iina.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Bad ghyǝngaghyǝngaan kǝ taa ghaiya, kaa sǝgaasǝg kǝ mbǝrzahaan, kaa ɓa jappǝr kǝ-iitǝr aɗaba tlarara taaghai dǝ uusa. Maay wa ndavgharu kǝ uusiin taakiya, “Auwagha naag nǝng biya?” Bii kwa ndavgharu kǝ-iin taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝgh taaghai dǝ uusǝn biya?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Tǝhala kwah kaa ɗuugarsɗuug nǝ uusǝn kǝ tǝfuwa yuwan vaakwaha, kaa daas kǝ iin damma huɗɗa kǝssa da tagtǝr kǝ uudah taakiya,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Sawam na vazamvazǝg kǝ uudi aa taguwa dǝgitahi ɓagana naiya baɗǝmma. Mbatak ɓagaɓag iin nǝ Kǝristina?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Kaa ba sahasagal kǝ uudah ma huɗɗa kǝss da vakavaki dǝ Yesuwa.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Tǝghǝrdǝga ɓa kwan nǝ uuda, kaa ghalla Yesu kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Dadda tsagadǝgita, zǝg kaffa.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitǝra, “Mǝng nǝ dǝg zǝg vakar kwam sǝrgai nǝ uuram kǝ dǝgit tǝghǝr biya.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Kaa ndavǝg kǝ mbǝrzahaan ma taatakaatǝr taakiya, “Mǝng nǝ daddakwa sǝgardǝv dǝga zǝg nii?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Aiyam nǝ Yesu, “Kaffar iin taakiya ǝn ɓagna kǝ dǝgiti naag daddakwa ɓǝlakwadi kaiya, dlaɓa ǝn ghyǝngna kǝ tlǝraana.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Abi am tagaan taakiya, tǝmma kyil uufaɗ lakuti kǝ saa dǝ dǝgwai? Wan tagkurtag ciya, vazamvazǝg kǝ dǝgwai tǝhaltǝhǝga, dlaɓa tlaral tlǝg kǝ ghudǝga.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Dadda ghudǝgaana tlǝkǝnatlǝg kǝ dǝg shǝgaana, dzahgaan dlaɓ kǝ dǝgwai kiyava shifǝga tangw damma zǝrazǝr, kiyava hwaɗag kǝ dadda riig ǝmtaɗ dǝ dadda ghudǝggaana.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Kwakyarvad kwaha, bak jiir nǝ ǝlbǝg dǝghurǝn kwa taga taakiya, ‘Shah dadda kwan riiyaariiga, shah nǝ dadda ghudgaana.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ɓǝlankurǝt da ghuda dǝgiti hǝɓamuubi nǝ uuram kǝ dlaɗa riigaan biya. Uudahi tlǝrǝn wa hǝɓaru dlaɗa, kuram wa za dlaiva dlaɗaatǝra.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Baɗyak nǝ uudaha yaa Samariya ma kwahiin kǝ kǝsa, fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgǝn kwa tagga nǝ uusǝn taakiya, “Taghwatag kǝ dǝgitahi ɓagana nai baɗǝmma.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Saral ba nǝ uudaha Samariyah da vak Yesu, kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ndzan vakaatǝra. Kaa ndzanganzǝg kǝ hǝng buwa.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Uudah baɗyak fardghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgahaana.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tǝhala kwaha kaa tagartag kǝ uudaha Samari kǝ uusǝn taakiya, “Ndakwana famdǝghǝrǝtfǝga, aanji mbakyarvd dǝgiti taghǝda nǝngǝn biya, kǝmnd ndakwi cinngamndacinng bad hyǝmiyamnda, dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg ba pakat taakiya kwanǝn kǝ uuda, iin wada kata uudaha duniya.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tǝhala hǝnng buwa, kaa ciya dagal damma haaya Galili kǝ Yesu.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Aɗaba ndza tagadatag nǝ Yesu bad ghǝraan taakiya, “Tlayangnga maay dǝ ndang ma kǝssaan biya.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Dagha ba nǝ iin damma haaya Galili, kaa ba dlǝghga-dlǝghǝg kǝ lii ma Galili bad dǝva buwa aɗaba ghǝravaatǝr ndakwani daral da vakka hwaɗaga haara kǝssa dzava hǝnnyah ma Wurshalima, nǝghara nǝghǝg kǝ dǝgitahi ɓagaa nǝ Yesu baɗǝmma.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Kaa gwiya daas kǝ Yesu damma Kana ma Galili, vakavaki gwighant nǝ iin kǝ yu damma yuwa inabi. Vakwahiina ndza mǝng nǝ uudaniina kwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsa ma Kafarnahum yang bi nǝ zǝraan biya.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Cinngha ba nǝ uudanǝn taakiya gwiya saghasǝg nǝ Yesu saama Yahudiya damma Galili, kaa dagau kǝ iin da vak Yesu da ghalgaan taakiya maa dagau maa mbǝna kǝ zǝraan kwa tǝ ghǝrdǝgga ǝmtsǝga.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Akwama nǝghamabi kǝ dǝga sǝrǝg ard tlǝraha jappǝr biya, am maay fadghǝr aanji hǝɗikǝn biya.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Am nǝ daddakwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsǝn taa kǝ Yesu, “Asǝg naji dagal lakuti ǝmtsǝg kǝ zǝrraa.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝgaa, da mbǝg nǝ zǝriina.” Fǝdghǝrǝtfǝg nǝ uudanǝn dǝ dǝginǝn taghar nǝ Yesuna, kaa ba daasan kǝ-iina.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tǝghǝrdǝga daas nǝ iin da hǝnnyaha, kaa fadzaghǝr kǝ iin dǝ kyalǝma kwatnahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Mbaambǝg nǝ zǝriina.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Kaa ndavgaan kǝ iin kǝ kalkala sarti fǝgharzha nǝ iin kǝ ngulmǝga. Kaa tagartag kǝ iitǝr taaki, “Dahukwa kalkala karfi palla faciya wa ɗughars fǝɗiina.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ dadda zǝriin taakiya ba kalkala kwahiin kǝ sart wa tagghar nǝ Yesu taakiya, “Da mbǝg nǝ zǝragha.” Ngal fǝdghǝrǝtfǝg nǝ ghwalvǝn ard yahaan baɗǝmma tǝ Yesu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kwana iin nǝ tlǝra jappǝra buwa kwa ɓagaa nǝ Yesu tǝhala kwa ɗughars nǝ-iin kǝ Yahudi kǝ dagal damma Galili.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.