João 4

glwl (GLWL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sǝrghaakasǝrǝg nǝ Yesu taakiya cinngaracinng nǝ Farisiyah taakiya ɓagtǝr tsuufǝg nǝ Yesu kǝ-uudaha, dlaɓa tlǝkkǝnatlǝg kǝ mbǝrzah juujig dǝga Yuhwana.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Bakǝvakwaha, Yesu kataghǝraan bi wan ndza ɓagatǝr tsuufǝg kǝ uudah biya, ndza mbǝrzahaana.)
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Aɗabadkwaha, kaa ɗugarsɗuug nǝ Yesu kǝ haaya Yahudi, kaa gwiya damma haaya Galili kǝ-iina.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Nalnǝg kǝ barari kǝ Yesu ta haaya Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Kaa daas kǝ-iin damma kǝsiin ma Samariya kwa ɗahav dǝ Saikar. Kwanǝn kǝ kǝsa ba hǝrz dǝ guhǝn vǝlghar nǝ Yakub kǝ zǝraan Isuvu ba wura.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Uuva Yakuba ndza vaakwaha, dlaba kuɗɗalkuɗǝg nǝ Yesu mbakyarvad dǝ dagala, cǝhura kǝ iin tǝ ghaiya uuviina. Kwanǝnna dzǝghaar dǝ vaci tǝghǝra.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Kaa sagau kǝ uusiina, dǝghwa Samariyah sa ga yuwa. Am nǝ Yesu taa kǝ uusiina, “Kwats yagh kǝ yuwa hǝɓǝga.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Makwahiin kǝ sarta, mbǝrzaha Yesu daral bawur da sǝgwa dǝgzǝg ma huɗa kǝsa.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Aiyam nǝ uusa Samariyahǝn taa kǝ Yesu, “Kǝgha agha zhiil Yahuda, kai kwana ǝn uusa Samariyah agha ghallǝg ndar kaci kǝ yuwa hǝɓɓǝg vakari?” Aɗaba Yahudah ard Samariyaha ar nahakǝv biya.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Akwamaghaa sǝrgasǝrǝg kǝ gyagyaana na Daadamazhǝggǝla, ard daddakwa ghala yuwa hǝɓǝg vakaghǝna, maa ghalǝghaghallǝg kǝ iina, da vǝlakakvǝlǝg kǝ yu kwa da vǝlak shifǝga.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, tiidl ndakwi maay vakagh biya, uuvǝn ndakwi ba tlaɗɗa, agha da tlǝkkǝna mǝr kaci nǝng kǝ yuwǝn kwa vǝla shifǝg ni?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jighaarajig nǝng kǝ daadamnd Yakuba, kwa ɗuwakǝmndars uuviina? Ba iin dǝ ghǝraana, ard zarhaan, baz almanahaan hǝɓaruhǝɓɓǝg kǝ yu ma vakaiya?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu kwanǝn kǝ yuwa, gwiya tsǝgaan nǝ andǝla
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Aɗaba baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu yuwi ǝn da vǝlgar naiya, maadlai gwiya tsǝgaan nǝ andǝl ba dǝm biya. Yuwǝn ǝn da vǝlgar naina da ndzǝga bamma vǝghaan band njamar kwada za vukw dǝ kǝlga, nal kǝ shifǝga tangw damma zǝrazǝr kǝ-iina.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ iina, “Dadda ndannga, kwats kǝ yuwiina, haik gwiya njikwanjiig andǝl kǝskaiya, dlaɓa haik gwiya saggau kǝskai da gayu vaakwana.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝg ɗahantɗahǝg kǝ zhiilagh sa vaakwana.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Kaa ngwangug kǝ uusiin aiyama, “Maay nǝ zhiilar biya.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 dǝgiti agha tagda nǝnngna ba jiira, aɗaba zaalah dlǝɓ wa kǝsghu nǝnnga, kwam ǝmtaɗ nǝ uuram ndakwana zhiilagha biya.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Aiyama taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, man tlǝg nai agha tlayannga.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Daadijahamnd ɓagararnǝsɓag kǝ kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝl tǝ kwanǝn kǝ aghwna. Kuram Yahudaha am taakiya bamma ɓagvar ma Wurshalim kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝla awaram nǝ uurama.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Kaa ngwarangug nǝ Yesu taakiya, “Uusǝn, fǝdghǝrǝtfǝg tǝ dǝginǝn ǝn tagak naina, aɗaba da sagau nǝ sart kwada maadlai ɓagvar nǝ kwatnahǝr kǝ Daada tǝ kwanǝn kǝ aghwǝn aanji ma Wurshalim biya.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kuram uudaha Samariya am ɓagar kwatnahǝr kǝ dǝgiti am sǝrga bi nǝ-uuram biya, kǝmnd Yahudaha, kǝm ɓagar kǝ Daadamazhigǝli kǝm sǝrga nǝmnd kǝ kwatnahǝra, aɗaba katǝg sǝghal tǝdvad Yahudaha.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mǝng sart da sagauwa, bandakwan ndakwani ɓagaaɓaga, lii ɓa kwatnahǝra jiira arda ɓaggar kwatnahǝr kǝ Daad ma Shiɗǝkw Daadamazhigǝla ard jiira, aɗaba, hwulfaatǝr wa gatǝg nǝ Daad kǝ ɓagarnǝs kwatnahǝra.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Daadamazhigǝl Shiɗǝkw nǝ-iina, lii ɓagar kwatnahǝr dlaɓa barari ar ɓagar ma Shiɗǝkwa ard jiira.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Am nǝ uusiin taa kǝ Yesuwa, “Ən sǝrgasǝsǝrg taaki da saay nǝ Tlǝkatǝg kwa ɗahav dǝ Kǝristi. Akwama da sahisǝga da tagkǝmndtag kǝ dǝgitah baɗǝmma.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Am nǝ Yesu taa kǝ uusǝna, “Kaiyin ǝn taaghai dǝ kǝghna, ba kai nǝ iina.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Bad ghyǝngaghyǝngaan kǝ taa ghaiya, kaa sǝgaasǝg kǝ mbǝrzahaan, kaa ɓa jappǝr kǝ-iitǝr aɗaba tlarara taaghai dǝ uusa. Maay wa ndavgharu kǝ uusiin taakiya, “Auwagha naag nǝng biya?” Bii kwa ndavgharu kǝ-iin taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝgh taaghai dǝ uusǝn biya?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Tǝhala kwah kaa ɗuugarsɗuug nǝ uusǝn kǝ tǝfuwa yuwan vaakwaha, kaa daas kǝ iin damma huɗɗa kǝssa da tagtǝr kǝ uudah taakiya,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Sawam na vazamvazǝg kǝ uudi aa taguwa dǝgitahi ɓagana naiya baɗǝmma. Mbatak ɓagaɓag iin nǝ Kǝristina?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Kaa ba sahasagal kǝ uudah ma huɗɗa kǝss da vakavaki dǝ Yesuwa.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Tǝghǝrdǝga ɓa kwan nǝ uuda, kaa ghalla Yesu kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Dadda tsagadǝgita, zǝg kaffa.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitǝra, “Mǝng nǝ dǝg zǝg vakar kwam sǝrgai nǝ uuram kǝ dǝgit tǝghǝr biya.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Kaa ndavǝg kǝ mbǝrzahaan ma taatakaatǝr taakiya, “Mǝng nǝ daddakwa sǝgardǝv dǝga zǝg nii?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Aiyam nǝ Yesu, “Kaffar iin taakiya ǝn ɓagna kǝ dǝgiti naag daddakwa ɓǝlakwadi kaiya, dlaɓa ǝn ghyǝngna kǝ tlǝraana.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Abi am tagaan taakiya, tǝmma kyil uufaɗ lakuti kǝ saa dǝ dǝgwai? Wan tagkurtag ciya, vazamvazǝg kǝ dǝgwai tǝhaltǝhǝga, dlaɓa tlaral tlǝg kǝ ghudǝga.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Dadda ghudǝgaana tlǝkǝnatlǝg kǝ dǝg shǝgaana, dzahgaan dlaɓ kǝ dǝgwai kiyava shifǝga tangw damma zǝrazǝr, kiyava hwaɗag kǝ dadda riig ǝmtaɗ dǝ dadda ghudǝggaana.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Kwakyarvad kwaha, bak jiir nǝ ǝlbǝg dǝghurǝn kwa taga taakiya, ‘Shah dadda kwan riiyaariiga, shah nǝ dadda ghudgaana.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ɓǝlankurǝt da ghuda dǝgiti hǝɓamuubi nǝ uuram kǝ dlaɗa riigaan biya. Uudahi tlǝrǝn wa hǝɓaru dlaɗa, kuram wa za dlaiva dlaɗaatǝra.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Baɗyak nǝ uudaha yaa Samariya ma kwahiin kǝ kǝsa, fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgǝn kwa tagga nǝ uusǝn taakiya, “Taghwatag kǝ dǝgitahi ɓagana nai baɗǝmma.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Saral ba nǝ uudaha Samariyah da vak Yesu, kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ndzan vakaatǝra. Kaa ndzanganzǝg kǝ hǝng buwa.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Uudah baɗyak fardghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgahaana.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Tǝhala kwaha kaa tagartag kǝ uudaha Samari kǝ uusǝn taakiya, “Ndakwana famdǝghǝrǝtfǝga, aanji mbakyarvd dǝgiti taghǝda nǝngǝn biya, kǝmnd ndakwi cinngamndacinng bad hyǝmiyamnda, dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg ba pakat taakiya kwanǝn kǝ uuda, iin wada kata uudaha duniya.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Tǝhala hǝnng buwa, kaa ciya dagal damma haaya Galili kǝ Yesu.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Aɗaba ndza tagadatag nǝ Yesu bad ghǝraan taakiya, “Tlayangnga maay dǝ ndang ma kǝssaan biya.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Dagha ba nǝ iin damma haaya Galili, kaa ba dlǝghga-dlǝghǝg kǝ lii ma Galili bad dǝva buwa aɗaba ghǝravaatǝr ndakwani daral da vakka hwaɗaga haara kǝssa dzava hǝnnyah ma Wurshalima, nǝghara nǝghǝg kǝ dǝgitahi ɓagaa nǝ Yesu baɗǝmma.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Kaa gwiya daas kǝ Yesu damma Kana ma Galili, vakavaki gwighant nǝ iin kǝ yu damma yuwa inabi. Vakwahiina ndza mǝng nǝ uudaniina kwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsa ma Kafarnahum yang bi nǝ zǝraan biya.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Cinngha ba nǝ uudanǝn taakiya gwiya saghasǝg nǝ Yesu saama Yahudiya damma Galili, kaa dagau kǝ iin da vak Yesu da ghalgaan taakiya maa dagau maa mbǝna kǝ zǝraan kwa tǝ ghǝrdǝgga ǝmtsǝga.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Akwama nǝghamabi kǝ dǝga sǝrǝg ard tlǝraha jappǝr biya, am maay fadghǝr aanji hǝɗikǝn biya.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Am nǝ daddakwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsǝn taa kǝ Yesu, “Asǝg naji dagal lakuti ǝmtsǝg kǝ zǝrraa.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝgaa, da mbǝg nǝ zǝriina.” Fǝdghǝrǝtfǝg nǝ uudanǝn dǝ dǝginǝn taghar nǝ Yesuna, kaa ba daasan kǝ-iina.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Tǝghǝrdǝga daas nǝ iin da hǝnnyaha, kaa fadzaghǝr kǝ iin dǝ kyalǝma kwatnahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Mbaambǝg nǝ zǝriina.”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Kaa ndavgaan kǝ iin kǝ kalkala sarti fǝgharzha nǝ iin kǝ ngulmǝga. Kaa tagartag kǝ iitǝr taaki, “Dahukwa kalkala karfi palla faciya wa ɗughars fǝɗiina.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ dadda zǝriin taakiya ba kalkala kwahiin kǝ sart wa tagghar nǝ Yesu taakiya, “Da mbǝg nǝ zǝragha.” Ngal fǝdghǝrǝtfǝg nǝ ghwalvǝn ard yahaan baɗǝmma tǝ Yesu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Kwana iin nǝ tlǝra jappǝra buwa kwa ɓagaa nǝ Yesu tǝhala kwa ɗughars nǝ-iin kǝ Yahudi kǝ dagal damma Galili.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.