João 4
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Sǝrghaakasǝrǝg nǝ Yesu taakiya cinngaracinng nǝ Farisiyah taakiya ɓagtǝr tsuufǝg nǝ Yesu kǝ-uudaha, dlaɓa tlǝkkǝnatlǝg kǝ mbǝrzah juujig dǝga Yuhwana.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Bakǝvakwaha, Yesu kataghǝraan bi wan ndza ɓagatǝr tsuufǝg kǝ uudah biya, ndza mbǝrzahaana.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Aɗabadkwaha, kaa ɗugarsɗuug nǝ Yesu kǝ haaya Yahudi, kaa gwiya damma haaya Galili kǝ-iina.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Nalnǝg kǝ barari kǝ Yesu ta haaya Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Kaa daas kǝ-iin damma kǝsiin ma Samariya kwa ɗahav dǝ Saikar. Kwanǝn kǝ kǝsa ba hǝrz dǝ guhǝn vǝlghar nǝ Yakub kǝ zǝraan Isuvu ba wura.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Uuva Yakuba ndza vaakwaha, dlaba kuɗɗalkuɗǝg nǝ Yesu mbakyarvad dǝ dagala, cǝhura kǝ iin tǝ ghaiya uuviina. Kwanǝnna dzǝghaar dǝ vaci tǝghǝra.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Kaa sagau kǝ uusiina, dǝghwa Samariyah sa ga yuwa. Am nǝ Yesu taa kǝ uusiina, “Kwats yagh kǝ yuwa hǝɓǝga.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Makwahiin kǝ sarta, mbǝrzaha Yesu daral bawur da sǝgwa dǝgzǝg ma huɗa kǝsa.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Aiyam nǝ uusa Samariyahǝn taa kǝ Yesu, “Kǝgha agha zhiil Yahuda, kai kwana ǝn uusa Samariyah agha ghallǝg ndar kaci kǝ yuwa hǝɓɓǝg vakari?” Aɗaba Yahudah ard Samariyaha ar nahakǝv biya.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “Akwamaghaa sǝrgasǝrǝg kǝ gyagyaana na Daadamazhǝggǝla, ard daddakwa ghala yuwa hǝɓǝg vakaghǝna, maa ghalǝghaghallǝg kǝ iina, da vǝlakakvǝlǝg kǝ yu kwa da vǝlak shifǝga.”
10 Então Jesus disse:
11 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, tiidl ndakwi maay vakagh biya, uuvǝn ndakwi ba tlaɗɗa, agha da tlǝkkǝna mǝr kaci nǝng kǝ yuwǝn kwa vǝla shifǝg ni?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Jighaarajig nǝng kǝ daadamnd Yakuba, kwa ɗuwakǝmndars uuviina? Ba iin dǝ ghǝraana, ard zarhaan, baz almanahaan hǝɓaruhǝɓɓǝg kǝ yu ma vakaiya?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu kwanǝn kǝ yuwa, gwiya tsǝgaan nǝ andǝla
13 Então Jesus disse:
14 Aɗaba baɗǝm dadda kwa hǝɓǝguu yuwi ǝn da vǝlgar naiya, maadlai gwiya tsǝgaan nǝ andǝl ba dǝm biya. Yuwǝn ǝn da vǝlgar naina da ndzǝga bamma vǝghaan band njamar kwada za vukw dǝ kǝlga, nal kǝ shifǝga tangw damma zǝrazǝr kǝ-iina.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Aiyam nǝ uusǝn taa kǝ iina, “Dadda ndannga, kwats kǝ yuwiina, haik gwiya njikwanjiig andǝl kǝskaiya, dlaɓa haik gwiya saggau kǝskai da gayu vaakwana.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝg ɗahantɗahǝg kǝ zhiilagh sa vaakwana.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Kaa ngwangug kǝ uusiin aiyama, “Maay nǝ zhiilar biya.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 dǝgiti agha tagda nǝnngna ba jiira, aɗaba zaalah dlǝɓ wa kǝsghu nǝnnga, kwam ǝmtaɗ nǝ uuram ndakwana zhiilagha biya.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Aiyama taa kǝ Yesu, “Dadda ndannga, man tlǝg nai agha tlayannga.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Daadijahamnd ɓagararnǝsɓag kǝ kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝl tǝ kwanǝn kǝ aghwna. Kuram Yahudaha am taakiya bamma ɓagvar ma Wurshalim kwatnahǝr kǝ Daadamazhigǝla awaram nǝ uurama.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Kaa ngwarangug nǝ Yesu taakiya, “Uusǝn, fǝdghǝrǝtfǝg tǝ dǝginǝn ǝn tagak naina, aɗaba da sagau nǝ sart kwada maadlai ɓagvar nǝ kwatnahǝr kǝ Daada tǝ kwanǝn kǝ aghwǝn aanji ma Wurshalim biya.
21 Jesus disse:
22 Kuram uudaha Samariya am ɓagar kwatnahǝr kǝ dǝgiti am sǝrga bi nǝ-uuram biya, kǝmnd Yahudaha, kǝm ɓagar kǝ Daadamazhigǝli kǝm sǝrga nǝmnd kǝ kwatnahǝra, aɗaba katǝg sǝghal tǝdvad Yahudaha.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mǝng sart da sagauwa, bandakwan ndakwani ɓagaaɓaga, lii ɓa kwatnahǝra jiira arda ɓaggar kwatnahǝr kǝ Daad ma Shiɗǝkw Daadamazhigǝla ard jiira, aɗaba, hwulfaatǝr wa gatǝg nǝ Daad kǝ ɓagarnǝs kwatnahǝra.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Daadamazhigǝl Shiɗǝkw nǝ-iina, lii ɓagar kwatnahǝr dlaɓa barari ar ɓagar ma Shiɗǝkwa ard jiira.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Am nǝ uusiin taa kǝ Yesuwa, “Ən sǝrgasǝsǝrg taaki da saay nǝ Tlǝkatǝg kwa ɗahav dǝ Kǝristi. Akwama da sahisǝga da tagkǝmndtag kǝ dǝgitah baɗǝmma.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Am nǝ Yesu taa kǝ uusǝna, “Kaiyin ǝn taaghai dǝ kǝghna, ba kai nǝ iina.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Bad ghyǝngaghyǝngaan kǝ taa ghaiya, kaa sǝgaasǝg kǝ mbǝrzahaan, kaa ɓa jappǝr kǝ-iitǝr aɗaba tlarara taaghai dǝ uusa. Maay wa ndavgharu kǝ uusiin taakiya, “Auwagha naag nǝng biya?” Bii kwa ndavgharu kǝ-iin taakiya, “Aujilbǝg kǝskǝgh taaghai dǝ uusǝn biya?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tǝhala kwah kaa ɗuugarsɗuug nǝ uusǝn kǝ tǝfuwa yuwan vaakwaha, kaa daas kǝ iin damma huɗɗa kǝssa da tagtǝr kǝ uudah taakiya,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Sawam na vazamvazǝg kǝ uudi aa taguwa dǝgitahi ɓagana naiya baɗǝmma. Mbatak ɓagaɓag iin nǝ Kǝristina?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kaa ba sahasagal kǝ uudah ma huɗɗa kǝss da vakavaki dǝ Yesuwa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Tǝghǝrdǝga ɓa kwan nǝ uuda, kaa ghalla Yesu kǝ mbǝrzahaan taakiya, “Dadda tsagadǝgita, zǝg kaffa.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ-iitǝra, “Mǝng nǝ dǝg zǝg vakar kwam sǝrgai nǝ uuram kǝ dǝgit tǝghǝr biya.”
32 Jesus respondeu:
33 Kaa ndavǝg kǝ mbǝrzahaan ma taatakaatǝr taakiya, “Mǝng nǝ daddakwa sǝgardǝv dǝga zǝg nii?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Aiyam nǝ Yesu, “Kaffar iin taakiya ǝn ɓagna kǝ dǝgiti naag daddakwa ɓǝlakwadi kaiya, dlaɓa ǝn ghyǝngna kǝ tlǝraana.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Abi am tagaan taakiya, tǝmma kyil uufaɗ lakuti kǝ saa dǝ dǝgwai? Wan tagkurtag ciya, vazamvazǝg kǝ dǝgwai tǝhaltǝhǝga, dlaɓa tlaral tlǝg kǝ ghudǝga.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Dadda ghudǝgaana tlǝkǝnatlǝg kǝ dǝg shǝgaana, dzahgaan dlaɓ kǝ dǝgwai kiyava shifǝga tangw damma zǝrazǝr, kiyava hwaɗag kǝ dadda riig ǝmtaɗ dǝ dadda ghudǝggaana.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kwakyarvad kwaha, bak jiir nǝ ǝlbǝg dǝghurǝn kwa taga taakiya, ‘Shah dadda kwan riiyaariiga, shah nǝ dadda ghudgaana.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ɓǝlankurǝt da ghuda dǝgiti hǝɓamuubi nǝ uuram kǝ dlaɗa riigaan biya. Uudahi tlǝrǝn wa hǝɓaru dlaɗa, kuram wa za dlaiva dlaɗaatǝra.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Baɗyak nǝ uudaha yaa Samariya ma kwahiin kǝ kǝsa, fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgǝn kwa tagga nǝ uusǝn taakiya, “Taghwatag kǝ dǝgitahi ɓagana nai baɗǝmma.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Saral ba nǝ uudaha Samariyah da vak Yesu, kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa ndzan vakaatǝra. Kaa ndzanganzǝg kǝ hǝng buwa.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Uudah baɗyak fardghǝrǝtfǝg tǝ Yesu mbakyarvad ǝlbǝgahaana.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tǝhala kwaha kaa tagartag kǝ uudaha Samari kǝ uusǝn taakiya, “Ndakwana famdǝghǝrǝtfǝga, aanji mbakyarvd dǝgiti taghǝda nǝngǝn biya, kǝmnd ndakwi cinngamndacinng bad hyǝmiyamnda, dlaɓa kǝm sǝrgasǝrǝg ba pakat taakiya kwanǝn kǝ uuda, iin wada kata uudaha duniya.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tǝhala hǝnng buwa, kaa ciya dagal damma haaya Galili kǝ Yesu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Aɗaba ndza tagadatag nǝ Yesu bad ghǝraan taakiya, “Tlayangnga maay dǝ ndang ma kǝssaan biya.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Dagha ba nǝ iin damma haaya Galili, kaa ba dlǝghga-dlǝghǝg kǝ lii ma Galili bad dǝva buwa aɗaba ghǝravaatǝr ndakwani daral da vakka hwaɗaga haara kǝssa dzava hǝnnyah ma Wurshalima, nǝghara nǝghǝg kǝ dǝgitahi ɓagaa nǝ Yesu baɗǝmma.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Kaa gwiya daas kǝ Yesu damma Kana ma Galili, vakavaki gwighant nǝ iin kǝ yu damma yuwa inabi. Vakwahiina ndza mǝng nǝ uudaniina kwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsa ma Kafarnahum yang bi nǝ zǝraan biya.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Cinngha ba nǝ uudanǝn taakiya gwiya saghasǝg nǝ Yesu saama Yahudiya damma Galili, kaa dagau kǝ iin da vak Yesu da ghalgaan taakiya maa dagau maa mbǝna kǝ zǝraan kwa tǝ ghǝrdǝgga ǝmtsǝga.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Akwama nǝghamabi kǝ dǝga sǝrǝg ard tlǝraha jappǝr biya, am maay fadghǝr aanji hǝɗikǝn biya.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Am nǝ daddakwa ɓagar tlǝr kǝ tlǝkǝsǝn taa kǝ Yesu, “Asǝg naji dagal lakuti ǝmtsǝg kǝ zǝrraa.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Am nǝ Yesu taa kǝ iina, “Dǝgaa, da mbǝg nǝ zǝriina.” Fǝdghǝrǝtfǝg nǝ uudanǝn dǝ dǝginǝn taghar nǝ Yesuna, kaa ba daasan kǝ-iina.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tǝghǝrdǝga daas nǝ iin da hǝnnyaha, kaa fadzaghǝr kǝ iin dǝ kyalǝma kwatnahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Mbaambǝg nǝ zǝriina.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Kaa ndavgaan kǝ iin kǝ kalkala sarti fǝgharzha nǝ iin kǝ ngulmǝga. Kaa tagartag kǝ iitǝr taaki, “Dahukwa kalkala karfi palla faciya wa ɗughars fǝɗiina.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Kaa nǝghǝgaakanǝghǝg kǝ dadda zǝriin taakiya ba kalkala kwahiin kǝ sart wa tagghar nǝ Yesu taakiya, “Da mbǝg nǝ zǝragha.” Ngal fǝdghǝrǝtfǝg nǝ ghwalvǝn ard yahaan baɗǝmma tǝ Yesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Kwana iin nǝ tlǝra jappǝra buwa kwa ɓagaa nǝ Yesu tǝhala kwa ɗughars nǝ-iin kǝ Yahudi kǝ dagal damma Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.