João 20

glwl (GLWL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dlakadur ba wur daghuvala hǝnnga zunngw ma maaka, lakwti cag kǝsa, kaa ba dagal kǝ Maryamu magadala damma gǝtlaha, nǝghǝgha ba tlǝgavarwatlǝg nǝ akur tǝ ghaiya gǝtla Yesu.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Kaa ǝmndǝra saas kǝ iin da vak Siman Bitrus ard mbǝrz kwa waig Yesu, amaa taa kǝ iitǝra, “Kǝsavdakǝsǝg Yazhigǝl sagal ma gǝtla, kǝm sǝrga bi kǝ vakavaki araa fǝga nǝ iitǝr biya.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Kaa sagal kǝ Siman Bitrus ard mbǝrzǝn ar viyǝt kǝ ɗuula dagal damma gǝtla.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Kaa ǝmndǝra dagal kǝ iitǝr ba bǝrkuɗaatǝra, jighaarajig mbǝzǝn pallǝn kǝ Siman Bitrus dǝ ǝmndrǝga, dlaɓa dagha nǝ iin tǝghǝr kǝ Siman Bitrus da vaka gǝtla.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Ngǝghǝra kǝ iin vazanan damma vakaiya, kaa nǝghǝghgaanǝghǝg kǝ iin kǝ kǝlpakan ɓǝlgana, amma dagha bi damma gǝtliin biya.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Kaa sagau kǝ Siman Bitrus tǝ halaana, kaa ba daas kǝ iin damma gǝtla, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ kǝlpakan ɗiigana.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Nǝghǝghanǝghǝg dlaɓ kǝ sǝɗavǝn kwa faɗavan dǝ ghǝra Yesu ɗiigaan vakavaki tlǝrǝn shah dǝ kǝlpakana.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Kaa dǝgaadǝg baz mbǝrzǝn kwa tsugwa ba zunngw tǝghǝr Siman Bitrus damma vakaiya. Nǝghǝgha ba nǝ iina, kaa fǝdǝghǝrǝtfǝga.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 (Gwaastǝn nǝgharaaka bi kǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝl kwa taakiya, barari da ciig Yesu dǝ shifǝga.)
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Kaa gwiya daas kǝ mbǝrzahaan da vaka ndzǝganaatǝra.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Ghacaghacǝg Maryam tǝ ghaiya gǝtl gyǝmala, tuuga. Ba tuug nǝ iina, kaa ngǝghǝrangǝg zhara damma gǝtla,
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Kaa nǝghǝghgaanǝghǝg kǝ inn kǝ zarha ɓǝlg buw ar ma sǝɗav maɗǝkw ar cǝhurgan vakavaki ndza dǝ tluwa vǝgha Yesu. Zǝrɓǝlǝg palla cǝhurga vaka ghǝra, kwah dlaɓ cǝhurga vaka shǝgahaana.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Kaa ndavǝgarundavǝg kǝ Zǝrha ɓǝlgah taakiya, “Uusǝna, au wagha tuug nǝngi?” Aiyama taa kǝ iitra, “Kǝsavuukǝssǝg Yaazhigǝlara, ǝn sǝrǝgai kǝ vakavaki aa fǝvva dǝ iin biya.”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Tagada ba nǝ iin kǝ ǝlbǝgna, kaa gwivǝtgwiga nǝghǝgha ba Yesu ghacǝgana, amma nǝghǝghaaka bi taakiya iin biya.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Kaa ndavǝgarundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Uusǝna, aaujilǝbǝg kǝskǝgh tuugi? War wagha gatǝg nǝnngi?” Ma tlǝg nǝ iin daddakwa ɓa tlǝr ma ɗyaghaara guhiina, aiyama taa kǝ iina, “Dadda hǝnnyaha, akwama kǝgh wagha kǝsǝgantkǝsǝga, tagwatag kǝ vakavaki agha fǝga nǝnnga, kwakyarvad ǝn kǝsanta.”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Maryama!” Kaa gwivǝt kǝ iin da vak Yesu amaa kǝ iin dǝ ghaiya Yahudaha, “Rabboni!” Dǝgiti tuuk vakaiya nǝ iina, dadda tsaga dǝgita.
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Am Yesu taa kǝ iina, “Hǝkykwa biya, aɗaba danǝti davak Daad ndan biya. Amma dǝg davak zaraabahar tagtǝrtag taakiya, ǝn dagat da vak Daadara, dlaɓa Daadaruwa, Daadamazhigǝlara, dlaɓa Daadamazhigǝlaruwa.”
17 Jesus disse:
18 Kaa dagal kǝ Maryam Magadala da tagtǝr kǝ mbǝrzaha, amaa “Nǝghananǝghǝg kǝ Yaazhigǝla.” Tagtǝr dlaɓ kǝ dǝgiti taghar Yesu.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Ɓǝlaa ba hwaas daghuvala hǝnnga zǝngw ma maaka, kaa dzahvǝtdzahǝg kǝ mbǝrzaha vak palla, dlaɓa ar ngahant kǝ ghaiya gudah mbakyarvad tlǝvuukwa Yahudaha. Kaa tsugwatsugw kǝ Yesu ma taatakaatǝr amaa, “Gabǝr tǝghǝr kǝskurama.”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Tǝhala kwa tagada nǝ iin kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa martǝrdamarǝg kǝ iin kǝ dǝvvahaan ard dlǝmbǝlaana. Kaa dlaiga kǝ mbǝrzah nǝghǝghara ba nǝ iitǝr kǝ Yazhigǝla.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝr gwiya daala, “Gabǝr tǝghǝr kǝskurama! Bandkwa ɓǝlakut Daada, kai ndakwi ǝn ɓǝlkur bandkwaha.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Tagada ba nǝ iin kwaha, kaa fǝrtǝrdǝm kǝ shifǝgaana, amaa taa kǝ iitǝra, “Dlǝghamdlǝghǝg kǝ Shǝɗkwa Daadamazhigǝla.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Baɗǝm dadda kwam ɓǝshgarnaa nǝ uuram kǝ haipahaana, ɓǝshavarnaɓǝshiga, dlaɓa baɗǝm dadda kwa ɓǝshamarnaa biya, ɓǝshvarnaa biya.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Tuma kwa ɗahav dǝ ghwalaha, pall ma mbǝrzah kǝlaawa tar buwa, ndza, maay ǝmǝtaɗ dǝ iitǝr ma sartǝn sagha Yesu biya.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Am kyalǝma mbǝrzahan taa kǝ iina, “Nǝghamdanǝghǝg kǝ Yaazhigǝla!” Aiyam Tum taa kǝ iitǝra, “Akwama nǝghana bi kǝ ɗuula amsams ma dǝvvahaan biya, ǝn fǝm kǝ zǝra dǝvvar ma ɗuula amsams biya, dlaɓa ǝn fǝm kǝ dǝvvar ma dlǝmbǝlaan vaka ghuga guup biya, ǝn fǝdǝghǝrǝt biya.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Tǝhala maaka, kaa gwiya dzahvǝtdzahǝg kǝ mbǝrzaha vak palla ma hǝnnyahiina, dlaɓa Tuma ǝmǝtaɗ dǝ iitǝra. Ghaiya gudah ndakwi ngahangahana, kaa tsugwatsugw Yesu ma taatakaatǝr amaa, “Gabǝr tǝghǝr kǝskurama.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Tǝhala kwah amaa taa kǝ Tuma, “Faffǝg kǝ zǝra dǝvvagh vaakwana, vazǝg kǝ dǝvvahara. Vǝlǝg kǝ dǝvvagh faffǝg damma dlǝmbǝlara. Ɓag bi kǝ ndaundau biya, fǝdǝghǝrǝtfǝga.”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Am Tum taa kǝ iina, “Yaazhigǝlara ard Daadamazhigǝlara!”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Kaa tagartag Yesu taakiya, “Aɗaba aghaa nǝghǝkwadnǝghǝg iin wagha fǝghǝdǝghǝrǝt nǝnnga. Bark kǝ lii nǝgharkwa biya dlaɓa fardǝghǝrǝtfǝga.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Ɓagaaɓag Yesu kǝ dǝga sǝrgah ba ɗyak ma gyiyaha mbǝrzahaana, kwa viindava bi ma kwanǝn kǝ kakkaɗ biya.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Vindavavindǝg wanahaan kwakyarvad am fǝdǝghǝrǝt taakiya Yesu iin Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝla. Dlaɓa tǝdvad fadghǝr ma ɗagaana am tlǝkǝna kǝ shiifǝga.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.