João 19

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava kalǝga.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Kaa faɗgafaɗǝg tlaujah kǝ dzakwa tlǝkǝs kwa ɓagava dǝ dǝva taka ar tsǝgwardǝm maghǝr kǝ Yesu, tǝhalakwah ar tsǝgwardǝm kǝ sǝɗav kyanng hulfa dǝga tlǝkǝssaha.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Ar gwayashig sa vakaana, ar ɓalgar mahupennga, ar taakiya, “Kǝm ma barkagha, tlǝkǝsa Yahudaha!”
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Kaa gwiya sagal kǝ Bilatusa, amaa kǝ Yahudahi faɗǝga vakwahiina, “Waiyam ciya ǝn lanngkurlanng kǝ Yesu sagala, kwakyarvad ǝn naagaan am sǝra taakiya viyanǝti dǝ haip biya.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Kaa sagal kǝ Yesu dǝ dzakwa tlǝkǝs dzakwa tak ma ghǝraan dlaɓa dǝ sǝɗav kyannga. Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Waiyam nǝ uuda nǝ iina.”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Nǝghǝghaara ba maalah ma zhiilakǝsuufah ard lii uufakyawa Vǝgya Daadamazhigǝl kǝ Yesu, kaa ɗiya cau kǝ iitǝr ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Kaa ngugarangug kǝ Yahudah taakiya, “Kǝm da adzahadzaha, dlaɓa tǝdvad adzahadzahamnda, barari tsǝvana, aɗaba nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ Zǝra Daadamazhigǝla.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Cinngha ba Bilatus kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa gwiya gǝdzǝg kǝ iina.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Kaa gwiya daas kǝ iin damma huɗa vǝgyaana, ndavaru kǝ Yesu taakiya, “Agha sagal vakwari?” Amma lawalǝg Yesu kǝ ngugarngugga.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Aiyam Bilatus taa kǝ iina, “Lǝghwalǝg kǝ taa ghai dǝ kaiya? Agha sǝrǝgai taakiya ǝn dǝ ndzǝɗa ɓǝlǝkǝsɓǝlǝga ard ndzǝɗa hǝrtǝkǝthǝrtǝg biya?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Am Yesu taa kǝ iina, “Agha maay dǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝskai akwama vǝllakaki nǝ uud sii ma ghǝrazhigǝl biya. Kwakyarvad kwaha daddakwa fakwadǝm ma dǝvvagha jakujig dǝ haipa.”
11 Jesus respondeu:
12 Tǝhala kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa ba gata ɗuula ɓǝlgaars Yesu nǝ Bilatus, amma Yahudaha ar za ba vukw dǝ ɗiya cau ar taakiya, “Akwama ɓǝlgharǝsɓǝlǝg kǝ kwan kǝ uuda agha madlai tsaghwa Kaisar biya. Baɗǝm daddakwa nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ tlǝkǝsa, ciigar hǝnkal kǝ Kaisara.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Cinngha ba Bilatus kǝ dǝgiti tagar nǝ iitǝra, kaa sagal kǝ iin dǝ Yesu, kaa cǝhurgacǝhurǝg Bilatus tǝ avǝda shari tǝ akur hahaana. Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Gabbata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Daghuvala kwahina, ndza faciya ɓadlava hwaɗaga haarakǝsa dzava hǝnnyaha, tamaha faci tǝghǝra.
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Kaa ɗiya cau kǝ Yahudaha ar taakiya, “Aa tsǝvatsǝɡa! Aa tsǝvatsǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Tǝhala kwaha, kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava hǝrtǝga.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Tǝghǝrdǝga sagal Yesu ma kǝsiin kǝsa tlaɓa hǝrtǝgaan ba dǝ ghǝraan da vakavakǝn kwa ɗahav dǝ kuwa ghǝra. (Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Golgota nǝ wanǝn kǝ vakavaka.
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Hǝrtavǝt vaakwahiin Yesu, ǝmtaɗ dǝ uudah buwa, pal tǝ dǝvva kafaana, pal dlaɓa tǝ dǝvva ghyaɓaana, iin ma taataka.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Vindavindǝg Bilatus kǝ ǝlbǝga, kwa favva tǝ tlaɓa hǝrtǝga. Dǝgiti vindavana, iin taakiya “YESU ZHIILA NAZARET, TLƏKƏSA YAHUDAHA.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Karantarakarantǝg Yahudah ba ɗyak kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga aɗaba vakavakǝn hǝrtavǝt dǝ Yesu na, ba hyaf dǝ kǝs ɗyaka. Kwanǝn kǝ vindǝg dlaɓa vindava ma ghaiya Yahudaha, ard ghaiy Romaha, ard Heleniyaha.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Aiyam maalah ma zhiilakǝsuufaha Yahudah taa kǝ Bilatusa, “Vind bi taaki, ‘Tlǝkǝsa Yahudah,’ biya, vindavindǝg taakiya, ‘Am nǝ uudanǝnna, ǝn Tlǝkǝsa Yahudaha.’ ”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Kaa ngutǝranngug Bilatus taakiya, “Dǝgiti naa vinndǝga naiya, ndzandzǝga.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Hǝrtarǝt ba tlaujah kǝ Yesu, ar hutsu kǝ sǝɗavahaana, ar tagwnan hutsǝg uufaɗa, aanji kwar kǝ tlauja kǝsuukǝsǝg kǝ hutsǝg palla. Ar kǝsuu baz sǝɗavaani tlaɗ kwama huɗmahuɗa, kwa havǝt dǝ hǝgga ciigǝt ma ghǝr ba dǝtl da tǝ haaya.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Aiyam nǝ iitǝr kǝ ghǝrahaatǝra, “Tahǝyamna bi kǝ sǝɗavǝn biya, tsǝyamtsǝg kǝ tsats tǝghǝra, kiyam vazǝgaan kǝ dadakwa da zǝgaana.” Dzǝghardzǝg wannǝn kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla taakiya,
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Lii ghacara tǝvǝgh kǝ tlaɓahǝrta Yesu, iitǝr naz Babbaana, batlǝrɗaana, ard Maryam uusa Kilobas, ard Maryamu Magadala.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ babbaana ard mbǝrzǝn kwa waig nǝ iin ghacǝga ba hyafa, aiyama taa kǝ babbaana, “Uusǝna, wan zǝragha!”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Aiyama kǝ mbǝrzǝn tǝ hala kwaha, “Nalnǝg nǝ uusǝn kǝ baabagha!” Ciigǝt ma kwahiin kǝ sarta, kaa lanngaan kǝ mbǝrzǝn kǝ babba Yesu da vǝgyaana.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Sǝrghasǝrǝg Yesu taakiya, ma kwahiin kǝ sarta ghyǝnnghanaghyǝnng kǝ ɓa dǝgitah baɗǝmma, kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla, aiyama, “Njakwanjiig nǝ andǝlla.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Vakwahiin ndza mǝng nǝ ɗagw righarighaan dǝ yuwa inabi kwarekrekka fǝgana. Kaa rǝmnarǝmng kǝ iitǝr kǝ abarabar ma yuwa inabi kwarekrekka, ar fǝt tǝ zadda izob ar kapanta ar farǝt tǝ ghai kǝ Yesu.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Dlǝghaa ba Yesu kǝ yuwǝn kwarekerek na, amaa, “Ghyǝnngaghyǝnnga!” Tǝhala kwaha tsǝdi kǝ ghǝraana, vǝlda kǝ shifǝgaana.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ndza daghuvala ɓadlav tsauwa, dlaɓa dlakadurana faciya ngiiga kwa shah dǝ kyalma faciya ngiiga. Aɗaba ar naay tlǝvuukwa Yahudah kǝ ɗuwa tluwa vǝghaha uudah tǝ tlaɓa hǝrtǝg daghuvala faciya ngiig biya, kaa ghalla Bilatus kǝ Yahudaha maa kalǝvana shigahaatǝra, dlaɓa maa sǝvdi tluwa vǝghahaatǝr tǝ tlaɓa hǝrtǝga.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Kaa sagau kǝ tlaujah ar kalna kǝ shigaha uuda zunngw kwa hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ Yesu, ard shigaha daddakwa pallǝna.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Amma sarǝv ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kalarna bi kǝ shǝgaan biya aɗaba tlarara ǝmtsaaǝmǝtsǝga.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Kaa ghwugaan kǝ pal ma tlaujah kǝ Yesu dǝ guup ma dlǝmbǝla, kaa sagal kǝ avǝz ard yu ba watswatsa.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Daddakwa nǝghǝghanǝghǝga kǝ dǝgitahi dzǝghaardzǝg wa vǝlada shiida, shiidi vǝlada nǝ iinaa ba jiira. Ba Iin dǝ ghǝraan ndakwi sǝrǝgasǝrǝg taakiya jiir wa tag nǝ iina, vǝlada kwakyarvad am fǝdghǝrǝta.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Dzǝghaar kwakyarvad rǝghǝvant nǝ dǝgitahi vindava ma Kakkaɗa Dadamazhǝgǝla, “Maay aanji pal ma tlatlaan wa da kǝlav biya.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Band kwa vindava vakavaki tlǝrǝn ma Kakkaɗa Dadamazhigǝl taakiya, “Ar da vazǝgaan kǝ daddakwa ghwara nǝ iitǝra.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Tǝhala kwaha, am nǝ Isuvu zhiil Arimatiya mbǝrza Yesu, amma shǝɓashǝɓan kwakyarvad gǝdza tlǝvuukwaha Yahudaha, kaa ghala Bilatus maa vǝlar kǝ tluwa vǝgha Yesu. Haigharanthaig Bilatusa, kaa dagal kǝ iin kǝssant kǝ tluwa vǝgha Yesu.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Nikodimus kwa tapghana sa vak Yesu kavǝɗa, daral ǝmǝtaɗ dǝ Isuvu, sadǝvsǝg kǝ tǝrshana mur ard alos uushauushana, tamaha kilo kulhǝkǝrɗa.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Kaa kǝsǝgantkǝsǝg kǝ uudahaan buwǝn kǝ tluwa vǝgha Yesu ar ngwaɗnan ma kǝlǝpakan ard kadlannga tǝrshǝn bǝtbǝta kwakyarvad dǝga daadijatǝr kǝ Yahudah akwa mar hǝɗa uuda.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Vakavakǝn hǝrtavǝt nǝ iinna, ndza mǝnng ɗyaghaara guuha, ma ɗyaghara guuhiina dlaɓa ndza mǝng nǝ daalla gǝtl kwa tapavnai hǝɗa uud ma vakaiy biya.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Ndza daghuvala faciya ɓadlava Yahudah tsauwa, dlaɓa ba hyaf gǝtl dǝ iitǝra, ar fǝdǝm kǝ tluwa vǝgha Yesu ma vakaiya.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.