João 19
glwl (GLWL) vs ARA
1 Kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava kalǝga.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Kaa faɗgafaɗǝg tlaujah kǝ dzakwa tlǝkǝs kwa ɓagava dǝ dǝva taka ar tsǝgwardǝm maghǝr kǝ Yesu, tǝhalakwah ar tsǝgwardǝm kǝ sǝɗav kyanng hulfa dǝga tlǝkǝssaha.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 Ar gwayashig sa vakaana, ar ɓalgar mahupennga, ar taakiya, “Kǝm ma barkagha, tlǝkǝsa Yahudaha!”
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Kaa gwiya sagal kǝ Bilatusa, amaa kǝ Yahudahi faɗǝga vakwahiina, “Waiyam ciya ǝn lanngkurlanng kǝ Yesu sagala, kwakyarvad ǝn naagaan am sǝra taakiya viyanǝti dǝ haip biya.”
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Kaa sagal kǝ Yesu dǝ dzakwa tlǝkǝs dzakwa tak ma ghǝraan dlaɓa dǝ sǝɗav kyannga. Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Waiyam nǝ uuda nǝ iina.”
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Nǝghǝghaara ba maalah ma zhiilakǝsuufah ard lii uufakyawa Vǝgya Daadamazhigǝl kǝ Yesu, kaa ɗiya cau kǝ iitǝr ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Kaa ngugarangug kǝ Yahudah taakiya, “Kǝm da adzahadzaha, dlaɓa tǝdvad adzahadzahamnda, barari tsǝvana, aɗaba nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ Zǝra Daadamazhigǝla.”
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Cinngha ba Bilatus kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa gwiya gǝdzǝg kǝ iina.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 Kaa gwiya daas kǝ iin damma huɗa vǝgyaana, ndavaru kǝ Yesu taakiya, “Agha sagal vakwari?” Amma lawalǝg Yesu kǝ ngugarngugga.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Aiyam Bilatus taa kǝ iina, “Lǝghwalǝg kǝ taa ghai dǝ kaiya? Agha sǝrǝgai taakiya ǝn dǝ ndzǝɗa ɓǝlǝkǝsɓǝlǝga ard ndzǝɗa hǝrtǝkǝthǝrtǝg biya?”
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Am Yesu taa kǝ iina, “Agha maay dǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝskai akwama vǝllakaki nǝ uud sii ma ghǝrazhigǝl biya. Kwakyarvad kwaha daddakwa fakwadǝm ma dǝvvagha jakujig dǝ haipa.”
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Tǝhala kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa ba gata ɗuula ɓǝlgaars Yesu nǝ Bilatus, amma Yahudaha ar za ba vukw dǝ ɗiya cau ar taakiya, “Akwama ɓǝlgharǝsɓǝlǝg kǝ kwan kǝ uuda agha madlai tsaghwa Kaisar biya. Baɗǝm daddakwa nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ tlǝkǝsa, ciigar hǝnkal kǝ Kaisara.”
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Cinngha ba Bilatus kǝ dǝgiti tagar nǝ iitǝra, kaa sagal kǝ iin dǝ Yesu, kaa cǝhurgacǝhurǝg Bilatus tǝ avǝda shari tǝ akur hahaana. Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Gabbata.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Daghuvala kwahina, ndza faciya ɓadlava hwaɗaga haarakǝsa dzava hǝnnyaha, tamaha faci tǝghǝra.
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Kaa ɗiya cau kǝ Yahudaha ar taakiya, “Aa tsǝvatsǝɡa! Aa tsǝvatsǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Tǝhala kwaha, kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava hǝrtǝga.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Tǝghǝrdǝga sagal Yesu ma kǝsiin kǝsa tlaɓa hǝrtǝgaan ba dǝ ghǝraan da vakavakǝn kwa ɗahav dǝ kuwa ghǝra. (Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Golgota nǝ wanǝn kǝ vakavaka.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Hǝrtavǝt vaakwahiin Yesu, ǝmtaɗ dǝ uudah buwa, pal tǝ dǝvva kafaana, pal dlaɓa tǝ dǝvva ghyaɓaana, iin ma taataka.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Vindavindǝg Bilatus kǝ ǝlbǝga, kwa favva tǝ tlaɓa hǝrtǝga. Dǝgiti vindavana, iin taakiya “YESU ZHIILA NAZARET, TLƏKƏSA YAHUDAHA.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Karantarakarantǝg Yahudah ba ɗyak kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga aɗaba vakavakǝn hǝrtavǝt dǝ Yesu na, ba hyaf dǝ kǝs ɗyaka. Kwanǝn kǝ vindǝg dlaɓa vindava ma ghaiya Yahudaha, ard ghaiy Romaha, ard Heleniyaha.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Aiyam maalah ma zhiilakǝsuufaha Yahudah taa kǝ Bilatusa, “Vind bi taaki, ‘Tlǝkǝsa Yahudah,’ biya, vindavindǝg taakiya, ‘Am nǝ uudanǝnna, ǝn Tlǝkǝsa Yahudaha.’ ”
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Kaa ngutǝranngug Bilatus taakiya, “Dǝgiti naa vinndǝga naiya, ndzandzǝga.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Hǝrtarǝt ba tlaujah kǝ Yesu, ar hutsu kǝ sǝɗavahaana, ar tagwnan hutsǝg uufaɗa, aanji kwar kǝ tlauja kǝsuukǝsǝg kǝ hutsǝg palla. Ar kǝsuu baz sǝɗavaani tlaɗ kwama huɗmahuɗa, kwa havǝt dǝ hǝgga ciigǝt ma ghǝr ba dǝtl da tǝ haaya.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Aiyam nǝ iitǝr kǝ ghǝrahaatǝra, “Tahǝyamna bi kǝ sǝɗavǝn biya, tsǝyamtsǝg kǝ tsats tǝghǝra, kiyam vazǝgaan kǝ dadakwa da zǝgaana.” Dzǝghardzǝg wannǝn kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla taakiya,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Lii ghacara tǝvǝgh kǝ tlaɓahǝrta Yesu, iitǝr naz Babbaana, batlǝrɗaana, ard Maryam uusa Kilobas, ard Maryamu Magadala.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ babbaana ard mbǝrzǝn kwa waig nǝ iin ghacǝga ba hyafa, aiyama taa kǝ babbaana, “Uusǝna, wan zǝragha!”
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Aiyama kǝ mbǝrzǝn tǝ hala kwaha, “Nalnǝg nǝ uusǝn kǝ baabagha!” Ciigǝt ma kwahiin kǝ sarta, kaa lanngaan kǝ mbǝrzǝn kǝ babba Yesu da vǝgyaana.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Sǝrghasǝrǝg Yesu taakiya, ma kwahiin kǝ sarta ghyǝnnghanaghyǝnng kǝ ɓa dǝgitah baɗǝmma, kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla, aiyama, “Njakwanjiig nǝ andǝlla.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Vakwahiin ndza mǝng nǝ ɗagw righarighaan dǝ yuwa inabi kwarekrekka fǝgana. Kaa rǝmnarǝmng kǝ iitǝr kǝ abarabar ma yuwa inabi kwarekrekka, ar fǝt tǝ zadda izob ar kapanta ar farǝt tǝ ghai kǝ Yesu.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Dlǝghaa ba Yesu kǝ yuwǝn kwarekerek na, amaa, “Ghyǝnngaghyǝnnga!” Tǝhala kwaha tsǝdi kǝ ghǝraana, vǝlda kǝ shifǝgaana.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Ndza daghuvala ɓadlav tsauwa, dlaɓa dlakadurana faciya ngiiga kwa shah dǝ kyalma faciya ngiiga. Aɗaba ar naay tlǝvuukwa Yahudah kǝ ɗuwa tluwa vǝghaha uudah tǝ tlaɓa hǝrtǝg daghuvala faciya ngiig biya, kaa ghalla Bilatus kǝ Yahudaha maa kalǝvana shigahaatǝra, dlaɓa maa sǝvdi tluwa vǝghahaatǝr tǝ tlaɓa hǝrtǝga.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Kaa sagau kǝ tlaujah ar kalna kǝ shigaha uuda zunngw kwa hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ Yesu, ard shigaha daddakwa pallǝna.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Amma sarǝv ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kalarna bi kǝ shǝgaan biya aɗaba tlarara ǝmtsaaǝmǝtsǝga.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Kaa ghwugaan kǝ pal ma tlaujah kǝ Yesu dǝ guup ma dlǝmbǝla, kaa sagal kǝ avǝz ard yu ba watswatsa.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Daddakwa nǝghǝghanǝghǝga kǝ dǝgitahi dzǝghaardzǝg wa vǝlada shiida, shiidi vǝlada nǝ iinaa ba jiira. Ba Iin dǝ ghǝraan ndakwi sǝrǝgasǝrǝg taakiya jiir wa tag nǝ iina, vǝlada kwakyarvad am fǝdghǝrǝta.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Dzǝghaar kwakyarvad rǝghǝvant nǝ dǝgitahi vindava ma Kakkaɗa Dadamazhǝgǝla, “Maay aanji pal ma tlatlaan wa da kǝlav biya.”
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Band kwa vindava vakavaki tlǝrǝn ma Kakkaɗa Dadamazhigǝl taakiya, “Ar da vazǝgaan kǝ daddakwa ghwara nǝ iitǝra.”
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Tǝhala kwaha, am nǝ Isuvu zhiil Arimatiya mbǝrza Yesu, amma shǝɓashǝɓan kwakyarvad gǝdza tlǝvuukwaha Yahudaha, kaa ghala Bilatus maa vǝlar kǝ tluwa vǝgha Yesu. Haigharanthaig Bilatusa, kaa dagal kǝ iin kǝssant kǝ tluwa vǝgha Yesu.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Nikodimus kwa tapghana sa vak Yesu kavǝɗa, daral ǝmǝtaɗ dǝ Isuvu, sadǝvsǝg kǝ tǝrshana mur ard alos uushauushana, tamaha kilo kulhǝkǝrɗa.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Kaa kǝsǝgantkǝsǝg kǝ uudahaan buwǝn kǝ tluwa vǝgha Yesu ar ngwaɗnan ma kǝlǝpakan ard kadlannga tǝrshǝn bǝtbǝta kwakyarvad dǝga daadijatǝr kǝ Yahudah akwa mar hǝɗa uuda.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Vakavakǝn hǝrtavǝt nǝ iinna, ndza mǝnng ɗyaghaara guuha, ma ɗyaghara guuhiina dlaɓa ndza mǝng nǝ daalla gǝtl kwa tapavnai hǝɗa uud ma vakaiy biya.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Ndza daghuvala faciya ɓadlava Yahudah tsauwa, dlaɓa ba hyaf gǝtl dǝ iitǝra, ar fǝdǝm kǝ tluwa vǝgha Yesu ma vakaiya.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.