João 19
glwl (GLWL) vs ARIB
1 Kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava kalǝga.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Kaa faɗgafaɗǝg tlaujah kǝ dzakwa tlǝkǝs kwa ɓagava dǝ dǝva taka ar tsǝgwardǝm maghǝr kǝ Yesu, tǝhalakwah ar tsǝgwardǝm kǝ sǝɗav kyanng hulfa dǝga tlǝkǝssaha.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Ar gwayashig sa vakaana, ar ɓalgar mahupennga, ar taakiya, “Kǝm ma barkagha, tlǝkǝsa Yahudaha!”
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Kaa gwiya sagal kǝ Bilatusa, amaa kǝ Yahudahi faɗǝga vakwahiina, “Waiyam ciya ǝn lanngkurlanng kǝ Yesu sagala, kwakyarvad ǝn naagaan am sǝra taakiya viyanǝti dǝ haip biya.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Kaa sagal kǝ Yesu dǝ dzakwa tlǝkǝs dzakwa tak ma ghǝraan dlaɓa dǝ sǝɗav kyannga. Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Waiyam nǝ uuda nǝ iina.”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Nǝghǝghaara ba maalah ma zhiilakǝsuufah ard lii uufakyawa Vǝgya Daadamazhigǝl kǝ Yesu, kaa ɗiya cau kǝ iitǝr ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Kaa ngugarangug kǝ Yahudah taakiya, “Kǝm da adzahadzaha, dlaɓa tǝdvad adzahadzahamnda, barari tsǝvana, aɗaba nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ Zǝra Daadamazhigǝla.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Cinngha ba Bilatus kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa gwiya gǝdzǝg kǝ iina.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Kaa gwiya daas kǝ iin damma huɗa vǝgyaana, ndavaru kǝ Yesu taakiya, “Agha sagal vakwari?” Amma lawalǝg Yesu kǝ ngugarngugga.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Aiyam Bilatus taa kǝ iina, “Lǝghwalǝg kǝ taa ghai dǝ kaiya? Agha sǝrǝgai taakiya ǝn dǝ ndzǝɗa ɓǝlǝkǝsɓǝlǝga ard ndzǝɗa hǝrtǝkǝthǝrtǝg biya?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Am Yesu taa kǝ iina, “Agha maay dǝ ndzǝɗ tǝghǝr kǝskai akwama vǝllakaki nǝ uud sii ma ghǝrazhigǝl biya. Kwakyarvad kwaha daddakwa fakwadǝm ma dǝvvagha jakujig dǝ haipa.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Tǝhala kwanǝn kǝ ǝlbǝga, kaa ba gata ɗuula ɓǝlgaars Yesu nǝ Bilatus, amma Yahudaha ar za ba vukw dǝ ɗiya cau ar taakiya, “Akwama ɓǝlgharǝsɓǝlǝg kǝ kwan kǝ uuda agha madlai tsaghwa Kaisar biya. Baɗǝm daddakwa nadalnǝg kǝ ghǝraan kǝ tlǝkǝsa, ciigar hǝnkal kǝ Kaisara.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Cinngha ba Bilatus kǝ dǝgiti tagar nǝ iitǝra, kaa sagal kǝ iin dǝ Yesu, kaa cǝhurgacǝhurǝg Bilatus tǝ avǝda shari tǝ akur hahaana. Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Gabbata.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Daghuvala kwahina, ndza faciya ɓadlava hwaɗaga haarakǝsa dzava hǝnnyaha, tamaha faci tǝghǝra.
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Kaa ɗiya cau kǝ Yahudaha ar taakiya, “Aa tsǝvatsǝɡa! Aa tsǝvatsǝga! Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Tǝhala kwaha, kaa vǝldavǝlǝg Bilatus kǝ Yesu kiyava hǝrtǝga.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Tǝghǝrdǝga sagal Yesu ma kǝsiin kǝsa tlaɓa hǝrtǝgaan ba dǝ ghǝraan da vakavakǝn kwa ɗahav dǝ kuwa ghǝra. (Dǝ ghaiya Yahudaha ɗahav dǝ Golgota nǝ wanǝn kǝ vakavaka.
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Hǝrtavǝt vaakwahiin Yesu, ǝmtaɗ dǝ uudah buwa, pal tǝ dǝvva kafaana, pal dlaɓa tǝ dǝvva ghyaɓaana, iin ma taataka.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Vindavindǝg Bilatus kǝ ǝlbǝga, kwa favva tǝ tlaɓa hǝrtǝga. Dǝgiti vindavana, iin taakiya “YESU ZHIILA NAZARET, TLƏKƏSA YAHUDAHA.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Karantarakarantǝg Yahudah ba ɗyak kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga aɗaba vakavakǝn hǝrtavǝt dǝ Yesu na, ba hyaf dǝ kǝs ɗyaka. Kwanǝn kǝ vindǝg dlaɓa vindava ma ghaiya Yahudaha, ard ghaiy Romaha, ard Heleniyaha.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Aiyam maalah ma zhiilakǝsuufaha Yahudah taa kǝ Bilatusa, “Vind bi taaki, ‘Tlǝkǝsa Yahudah,’ biya, vindavindǝg taakiya, ‘Am nǝ uudanǝnna, ǝn Tlǝkǝsa Yahudaha.’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Kaa ngutǝranngug Bilatus taakiya, “Dǝgiti naa vinndǝga naiya, ndzandzǝga.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Hǝrtarǝt ba tlaujah kǝ Yesu, ar hutsu kǝ sǝɗavahaana, ar tagwnan hutsǝg uufaɗa, aanji kwar kǝ tlauja kǝsuukǝsǝg kǝ hutsǝg palla. Ar kǝsuu baz sǝɗavaani tlaɗ kwama huɗmahuɗa, kwa havǝt dǝ hǝgga ciigǝt ma ghǝr ba dǝtl da tǝ haaya.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Aiyam nǝ iitǝr kǝ ghǝrahaatǝra, “Tahǝyamna bi kǝ sǝɗavǝn biya, tsǝyamtsǝg kǝ tsats tǝghǝra, kiyam vazǝgaan kǝ dadakwa da zǝgaana.” Dzǝghardzǝg wannǝn kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla taakiya,
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Lii ghacara tǝvǝgh kǝ tlaɓahǝrta Yesu, iitǝr naz Babbaana, batlǝrɗaana, ard Maryam uusa Kilobas, ard Maryamu Magadala.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ babbaana ard mbǝrzǝn kwa waig nǝ iin ghacǝga ba hyafa, aiyama taa kǝ babbaana, “Uusǝna, wan zǝragha!”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Aiyama kǝ mbǝrzǝn tǝ hala kwaha, “Nalnǝg nǝ uusǝn kǝ baabagha!” Ciigǝt ma kwahiin kǝ sarta, kaa lanngaan kǝ mbǝrzǝn kǝ babba Yesu da vǝgyaana.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Sǝrghasǝrǝg Yesu taakiya, ma kwahiin kǝ sarta ghyǝnnghanaghyǝnng kǝ ɓa dǝgitah baɗǝmma, kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgiti vindava ma kakkaɗa Daadamazhigǝla, aiyama, “Njakwanjiig nǝ andǝlla.”
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Vakwahiin ndza mǝng nǝ ɗagw righarighaan dǝ yuwa inabi kwarekrekka fǝgana. Kaa rǝmnarǝmng kǝ iitǝr kǝ abarabar ma yuwa inabi kwarekrekka, ar fǝt tǝ zadda izob ar kapanta ar farǝt tǝ ghai kǝ Yesu.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Dlǝghaa ba Yesu kǝ yuwǝn kwarekerek na, amaa, “Ghyǝnngaghyǝnnga!” Tǝhala kwaha tsǝdi kǝ ghǝraana, vǝlda kǝ shifǝgaana.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ndza daghuvala ɓadlav tsauwa, dlaɓa dlakadurana faciya ngiiga kwa shah dǝ kyalma faciya ngiiga. Aɗaba ar naay tlǝvuukwa Yahudah kǝ ɗuwa tluwa vǝghaha uudah tǝ tlaɓa hǝrtǝg daghuvala faciya ngiig biya, kaa ghalla Bilatus kǝ Yahudaha maa kalǝvana shigahaatǝra, dlaɓa maa sǝvdi tluwa vǝghahaatǝr tǝ tlaɓa hǝrtǝga.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Kaa sagau kǝ tlaujah ar kalna kǝ shigaha uuda zunngw kwa hǝrtavǝt ǝmtaɗ dǝ Yesu, ard shigaha daddakwa pallǝna.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Amma sarǝv ba nǝ iitǝr da vak Yesu, kalarna bi kǝ shǝgaan biya aɗaba tlarara ǝmtsaaǝmǝtsǝga.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Kaa ghwugaan kǝ pal ma tlaujah kǝ Yesu dǝ guup ma dlǝmbǝla, kaa sagal kǝ avǝz ard yu ba watswatsa.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Daddakwa nǝghǝghanǝghǝga kǝ dǝgitahi dzǝghaardzǝg wa vǝlada shiida, shiidi vǝlada nǝ iinaa ba jiira. Ba Iin dǝ ghǝraan ndakwi sǝrǝgasǝrǝg taakiya jiir wa tag nǝ iina, vǝlada kwakyarvad am fǝdghǝrǝta.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Dzǝghaar kwakyarvad rǝghǝvant nǝ dǝgitahi vindava ma Kakkaɗa Dadamazhǝgǝla, “Maay aanji pal ma tlatlaan wa da kǝlav biya.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Band kwa vindava vakavaki tlǝrǝn ma Kakkaɗa Dadamazhigǝl taakiya, “Ar da vazǝgaan kǝ daddakwa ghwara nǝ iitǝra.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Tǝhala kwaha, am nǝ Isuvu zhiil Arimatiya mbǝrza Yesu, amma shǝɓashǝɓan kwakyarvad gǝdza tlǝvuukwaha Yahudaha, kaa ghala Bilatus maa vǝlar kǝ tluwa vǝgha Yesu. Haigharanthaig Bilatusa, kaa dagal kǝ iin kǝssant kǝ tluwa vǝgha Yesu.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodimus kwa tapghana sa vak Yesu kavǝɗa, daral ǝmǝtaɗ dǝ Isuvu, sadǝvsǝg kǝ tǝrshana mur ard alos uushauushana, tamaha kilo kulhǝkǝrɗa.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Kaa kǝsǝgantkǝsǝg kǝ uudahaan buwǝn kǝ tluwa vǝgha Yesu ar ngwaɗnan ma kǝlǝpakan ard kadlannga tǝrshǝn bǝtbǝta kwakyarvad dǝga daadijatǝr kǝ Yahudah akwa mar hǝɗa uuda.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Vakavakǝn hǝrtavǝt nǝ iinna, ndza mǝnng ɗyaghaara guuha, ma ɗyaghara guuhiina dlaɓa ndza mǝng nǝ daalla gǝtl kwa tapavnai hǝɗa uud ma vakaiy biya.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Ndza daghuvala faciya ɓadlava Yahudah tsauwa, dlaɓa ba hyaf gǝtl dǝ iitǝra, ar fǝdǝm kǝ tluwa vǝgha Yesu ma vakaiya.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.