João 18

glwl (GLWL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ghyǝnga ba Yesu dzǝgwazhigǝla, kaa dzǝva dlara Kidron kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrazahaan da tǝ kwah ghyaba. Gyilga dlariina ndza mǝng ɗyaghaara guuha, kaa daas kǝ iin ǝmtaɗ dǝ mbǝrzahaan damma vakaiya.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Sǝrgasǝrǝg Yahud kwa vǝlǝt Yesu kwahiin kǝ vakavaka, aɗaba nǝtnǝg Yesu kǝ dzahav dǝ mbǝrzahaan vakwahiina.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Kaa sagau kǝ Yahud dǝ dakwala tlauja ard lii uufakyawa Vǝgya Daadamazhigǝl kwa ɓǝlartǝrǝt mallaha zhiilakǝsuufah ard Farisiyaha, kaa dagal kǝ iitǝr damma ɗyaghaara guhiina, ar hakyahakya dǝ kaara jahuramba, ard zadah ard kadlanga ghwaava.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Sǝrgasǝrg tsau Yesu kǝ dǝgitahi da dzǝgaar dǝ iin baɗǝmma, kaa sagal kǝ iina, amaa taa kǝ iitǝra, “War wam gatǝg nǝ uurami?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Kaa ngwangug kǝ iitǝr, taakiya, “Yesu zhiila Nazaret.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tagatǝr ba Yesu taakiya, “Kai nǝ iina,” kaa hazha da tǝ hal kǝ iitǝra, ar mɓǝɗa da tǝ haaya.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Kaa gwiya ndavǝtǝrundavǝg Yesu, amaa, “Am gata wari?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Kaa ngugangug kǝ Yesu amaa, “Ən naa ndza tagkurtag taakiya, ba kai nǝ iina. Akwamam gata ba kaiya, ɗuwamtǝrǝsɗug kǝ uudahaan dagala.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Dzǝghaar kwakyarvad righǝvant nǝ ǝlbǝgi tagada Yesu taakiya, “Ma uudahaan vǝlǝghwa nǝnngna, maay wa zaazǝg aanji pall biya.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Siman Bitrus kwa ndza dǝ katsakara, tǝɗadatǝɗǝg kǝ katsakar ghudarda kǝ hyimiya dǝvakaf kǝ kwatǝnaha maal ba tingting ma zhiilakǝsuufaha. Ɗaaga kwanǝn kǝ kwatǝnaha Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Am Yesu taa kǝ Bitrusa, “Gwidaagwig kǝ katsakaragh damma kumbǝghaana. Ən maay da hǝɓǝgaan ma kuwǝn kwa vǝlǝghwa Daad ǝn hǝɓu biya?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Kaa vigǝtviig dakwala tlauja ard tlǝvukwatǝra, ard lii uufakyawa Vǝgya Daadamazhigǝla Yahudah kǝ Yesu, ar nguɗǝnana.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Kaa lanngaan kǝ iitǝr ba zunngw da vak Hannana, dadda uusa Kayafa. Kayafa wa ndza maal ba tingting ma zhiilakǝsuufah ma kwahiin kǝ viiga.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayafa wa ɗiyatǝra sawari kǝ Yahudah taakiya, ngulǝm ǝmǝtsa nǝ uud pall dlakulva kyalǝma uudaha.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Kaa gata Yesu kǝ Siman Bitrus ard kwatlǝrǝn kǝ mbǝrz tǝ halaa. Kwanǝn kǝ mbǝrza, sǝrǝgasǝrǝg maal ba tingting ma zhiilakǝsuufahǝn kǝ iina, kaa daas kǝ iin damma huɗa gaagazaiya vǝgya maal ba tingting ma zhiilakǝsuufahǝn ǝmǝtaɗ dǝ Yesu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kaa ghacǝgaghacǝg kǝ Bitrus tǝ ghaiya wakyagha. Kaa gwiya sagal kǝ mbǝrzǝn kwa sǝrǝgasǝrǝg maal ba tingting ma zhiilakǝsuufahǝn da taa ghai dǝ dǝghwa hǝnyaha zhiilakǝsuufǝn tǝ ghaiya wakyagha, tǝhala kwaha, sǝdaa kǝ Bitrusa.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Aiyam nǝ dǝghwǝn uufa wakyaghǝn kǝ Bitrusa, “Agha maay kwan nǝnng pall ma mbǝrzaha uudanǝn biya?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ndza akuhy vakka, kaa mbiigantmbiig kǝ kwatǝnahah ard lii uufakyawa kǝ kaara ghuvǝr ar ghacaraan ar cinnga hurfakaana, Bitrus ndakwi ndza ghacǝgan ǝmtaɗ dǝ iitǝra.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Kaa ndavǝgarundavǝg maal ba tingting ma zhiilakǝsuufah kǝ Yesu tǝghǝr kǝ mbǝrzahaana ard tsagaanana.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Kaa ngughwarangug Yesu taakiya, “Tagandatag kǝ ǝlbǝg ba tǝ ɓalaɓal tǝvukwa uudah baɗǝmma, dlaɓa tlakwatlǝg tsagaan ma guda dzahavaha ard Vǝgya Daadamazhigǝla, vakavaki dzahavǝt Yahudah baɗǝmma. Tappana bi kǝ taa dǝgiti shǝɓashǝɓan biya.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Iyau, agha ndavǝgwa da ɓaw kaci kǝ ndavǝgahi? Ba agha ndavtǝru kǝ lii cinngaracinng kǝ dǝgiti tagantǝr nai kǝ ndavgahaana, aɗaba ar sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgiti taganda naiya.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tagada ba Yesu kǝ kwaha, kaa tsǝgaan kǝ pall ma lii uufakyau kwa ghacǝganǝn dǝ mahupeng kǝ Yesu, amaa, “Agha ngugugar ndkwan kǝ maal ba tingting ma zhiilakǝsuufaha?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Kaa ngwangug kǝ Yesu taakiya, “Akwama mǝng dǝgiti kwa naa tagǝda nai ghwaɗa, marwadamarǝg kǝ ghwaɗǝraana. Akwama ba jiir nǝ dǝgiti naa tagda naiya, aujilbǝg kaci agha tsa kaiyi?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg Hannana kǝ uudah dagal dǝ Yesu nguɗanguɗan da vak Kayaf maal ba tingting ma zhiilakǝsuufaha.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Gwastaan ba ndzǝganaan Bitrus ba ghacǝga vakwah tǝghǝr kǝ kaara cinnga hurǝfaka. Kaa ndavǝgarundavǝg kǝ kyalmah taakiya, “Aayaa, agha maay nǝnng kwan pall ma mbǝrzahaan biya?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Am pall ma kwatǝnaha maal ba tingting ma zhiilakǝsuufaha. Yiiga kwa ghudǝgharda Bitrus kǝ hyimi na, amaa taa kǝ Bitrusa, “Mbats nǝghankak bi ǝmtaɗ dǝ iin ma guhiin kwan biya?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Kaa gwiya ɓala gajau kǝ Bitrusa. Tǝhala kwaha, kaa wiig kǝ ghwatkala.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Kaa sǝdasǝg kǝ tlǝvuukwa Yahudah kǝ Yesu sagal ma vǝgya Kayafa da vǝgya gumǝna Roma. Ma sartǝn lanngar nǝ iitǝrna, cagaacag nǝ kǝsa. Kaa lǝwalǝg kǝ iitǝr daa damma huɗa gaagazaiya, hai kǝ ndzǝgana kwadlambǝr kǝ iitǝr tǝvuukwa Daadamazhigǝl kwa da tsava iitǝr kǝ zaa kafa hwaɗaga haarakǝsa dzava hǝnnyaha.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Mbakyarvad kwaha, kaa sǝgalsǝg kǝ Bilatus saa vakaatǝr gyimala, amaa, “Hulfa kwar kǝ ɗiya ghunj wa maa sǝdǝv nǝ uuram tǝghǝr kǝ kwan kǝ uudi?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Kaa ngugwangug kǝ iitǝr taakiya, “Akwama dadda haip bi nǝ iin biya, ma kǝmnda maay lanngaan saa vakagh biya.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Am Bilatus taa kǝ iitǝra, “Lanngamlanng dagal ba dǝ ghǝraruwa, am ghudarda kǝ sharri kalkal dǝ adzahadzaharuwa.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Dzǝghaar kwakyarvad righǝvant nǝ ǝlbǝgi tagada Yesu tǝghǝr kǝ hulfa ǝmtsǝgi da ǝmtsǝg nǝ iina.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Kaa gwiya daas kǝ Bilatus daa damma gaagazaiya tlǝkǝsa, tǝhala kwaha kaa ɗagantɗaag kǝ iin kǝ Yesu ndavaru amaa, “Kǝgh Tlǝkǝsa yaa Yahuda?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Kaa ngugwarangug Yesu amaa, “Kwan kǝ ndavǝg aa sǝgal ma ghǝragh nii, uudahi tlǝrn ha wa tagakaktag kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝskaiyi?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Kaa ngungangug Bilatus amaa, “Ən zhiila Yahudah naiya? Sarkadǝv zarabahagh Yahudah ard maal ba tingting ma zhiilakǝsuufah saa vakara. Au waghaa ɓaga nǝnngi?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Tlǝkǝsǝrara dǝga kwan kǝ duni biya. Akwama dǝga kwan kǝ duni tlǝkǝsǝrara, maraa ɓagaan kwatǝnahar kǝ ghwaav maa hai kǝ vikwaviig kǝ Yahudaha. Amma tlǝkǝsǝrar vakavaki tlǝrna.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Aiyam Bilatus taa kǝ iina, “Kats agha tlǝkǝsa?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Kaa ndavǝgarundavǝg kǝ Bilatus amaa, “Au jiiri?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Amma mǝnng nǝ dǝga daadijaharuwa, akwama ɓagaaɓag sarta hwaɗaga haarakǝsa dzǝva hǝnnyaha, ǝn ɓǝlkursɓǝlg kǝ uud pall ma guda bǝrfǝnga. Am naagaan ǝn ɓǝlkurnǝs kǝ tlǝkǝsa Yahudaha?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Kaa gwiya ngugǝg kǝ iitǝra, ar ɗiyaru kǝ cauw ar taakiya, “Maaya kwan biya, Barabbas wa kǝm naag nǝmnda.” (Barabbas ndza dadda zaaɗuula.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.