João 16
glwl (GLWL) vs VC
1 “Tagaankurtag kǝ kwanahaan kǝ dǝgitah baɗǝma haik da mɓǝg kǝskuram ma fadghǝraruwa.
1 Disse-vos essas coisas para vos preservar de alguma queda.
2 Ar da lagwkurlagw sagal ma guda dzahavaha. Bak jijirra sagau nǝ sarta baɗǝm daddakwa tsa kurama da tlatlǝgaan taakiya ǝn ɓa kwatǝnahǝr kǝ Dadamzhigǝla.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas, e virá a hora em que todo aquele que vos tirar a vida julgará prestar culto a Deus.
3 Ar da ɓagkurɓag nǝ nndah kǝ kwannahaan kǝ dǝgitah aɗaɓa ar sǝrǝgai kǝ Daada bi kaiya biya.
3 Procederão deste modo porque não conheceram o Pai, nem a mim.
4 Tagankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, aɗaba mada ɓagaɓag nǝ sarta, am da dzamnan taakiya tagankurdataga. Tagaankurdai kwan ma daa zǝngw biya aɗaba ndzan ǝmǝtaɗ dǝ kurama.
4 Disse-vos, porém, essas palavras para que, quando chegar a hora, vos lembreis de que vo-lo anunciei. E não vo-las disse desde o princípio, porque estava convosco.
5 “Amaa ndakwanna ǝn dagat davak daddakwa ɓǝlakwadiɓǝlga. Bakǝvakwaha ma kurama maay nǝ daddakwa ndavghwadndavǝg taakiya, ‘Agha dagal da vakwar biya?’
5 Agora vou para aquele que me enviou, e ninguém de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Aɗaba naa tagankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, kaa badzaǝrivǝɗ kǝskurama.
6 Mas porque vos falei assim, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Bak jiir wan tagkur naiya, daasar wa maraw kǝsskurama, aɗaba ma danagha biya, maay da saay nǝ dadda kwada mǝlkurumelgǝn biya. Akwama danaghana ǝn da ɓǝllǝgaan saavakaruwa.
7 Entretanto, digo-vos a verdade: convém a vós que eu vá! Porque, se eu não for, o Paráclito não virá a vós; mas se eu for, vo-lo enviarei.
8 Mada sǝghawisǝg nǝ dadda mǝlkurmǝlǝgna, da margarmarǝg kǝ duni taakiya kalkal bi nǝ dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ haip, jira, ard tǝghǝr sharriya.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo a respeito do pecado, da justiça e do juízo.
9 Dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ haipa kalkal biya aɗaba larwalǝg kǝ fadǝghǝr tǝ kaiya.
9 Convencerá o mundo a respeito do pecado, que consiste em não crer em mim.
10 Dzamaghǝraatǝra kalkal bi tǝghǝr kǝ jir biya, aɗaba ǝn daa da vak Daadara, dlaɓa am da madlai gwiiya nǝghǝghkwanǝghǝg biya.
10 Ele o convencerá a respeito da justiça, porque eu me vou para junto do meu Pai e vós já não me vereis;
11 Dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ sharriya, aɗaba ɓagavaraɓag nǝ sharri kǝ dada kwarra kwan kǝ duni bawurra.
11 ele o convencerá a respeito do juízo, que consiste em que o príncipe deste mundo já está julgado e condenado.
12 Mǝng nǝ dǝgitah ǝn naa tagkur nai baɗyak ndana, am da dzǝgwanti ndakwan biya.
12 Muitas coisas ainda tenho a dizer-vos, mas não as podeis suportar agora.
13 Mada sǝghawisǝg nǝ shiɗkwa jijiira, da mǝlkurumǝlǝg baɗǝm ma jiira, aɗaba da taa ǝlbǝga ghǝraan biya, da taa ba dǝgita aa ciingga nǝ iin kaltiya, dlaɓa da tagkurtag kǝ dǝgitah da dzǝgaaradzǝga.
13 Quando vier o Paráclito, o Espírito da Verdade, ensinar-vos-á toda a verdade, porque não falará por si mesmo, mas dirá o que ouvir, e anunciar-vos-á as coisas que virão.
14 Da fǝkwarafǝg kǝskaiya, aɗaba da dlǝghgaan kǝ ǝlbǝgara dlaɓa da tagkur kǝskurama.
14 Ele me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.
15 Baɗǝm nǝ digiti dǝvakai nǝ Daada ba dǝgara, kwakyarvad kwah wanaa tag nai da dlǝghgaan nǝ shǝɗkw vakara da markurdana.
15 Tudo o que o Pai possui é meu. Por isso, disse: Há de receber do que é meu, e vo-lo anunciará.
16 “Tǝhala sart hǝɗikǝna am da madlaiy nǝghkwanǝghǝg biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da nǝghkwanǝghǝga.”
16 Ainda um pouco de tempo, e já me não vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver, porque vou para junto do Pai.
17 Am kyǝlǝma mbǝrzah taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Au nǝ dǝgiti tuuk vakai wa tag nǝ iin, ‘Tǝhala sart hǝɗikǝn am da madlai nǝghǝghkwanǝghǝg biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da gwiiya nǝghǝghkwanǝghǝgi?’ Dlaɓa au wa tlatlǝg nǝ iin dǝ taakiya, ‘Aɗaba ǝn daa da vak Daadarni’?”
17 Nisso alguns dos seus discípulos perguntavam uns aos outros: Que é isso que ele nos diz: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver? E que significa também: Eu vou para o Pai?
18 Kaa zavukw kǝ iitǝr dǝ ndavǝg taakiya, “Aauw wa tlatlǝg nǝ iin dǝ taakiya, ‘tǝhala sart hǝɗikǝni’? Kiyam sǝrgai kǝ dǝgit tlatlǝg nǝ iin biya.”
18 Diziam então: Que significa este pouco de tempo de que fala? Não sabemos o que ele quer dizer.
19 Sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ar naa ndavagarundavǝg mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, amaa taa kǝ iitǝra, “Am ndavǝgaru kǝ ghǝraharu kǝ dǝgiti ǝn tlatlǝg nai dǝ taakiya, ‘Tǝhala sart hǝɗikǝna am da nǝghǝghkwa biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da nǝghǝghkwanǝghǝga’?
19 Jesus notou que lho queriam perguntar e disse-lhes: Perguntais uns aos outros acerca do que eu disse: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver.
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, sarti am da tuug dǝ badzǝga ǝrivǝɗmahuɗna, iin sarti da dlaig nǝ duniya, badzǝga ǝrivǝɗmahuɗaruwa da nǝg kǝ dlaiga.
20 Em verdade, em verdade vos digo: haveis de lamentar e chorar, mas o mundo se há de alegrar. E haveis de estar tristes, mas a vossa tristeza se há de transformar em alegria.
21 Akwama tsugwgharaatsug kungula yiig kǝ uusa mbǝkǝnmbǝg nǝ dlaɗ ba vaivaiya, aɗaba sart yigaan ɓagaaɓaga. Ma yaayig kǝ zǝra, kaa vigaraaviig kǝ dlaɗan aa mbakǝnmbǝgǝna aɗaba dlaiga kwakyarvad yaayig kǝ zǝr sama duniya.
21 Quando a mulher está para dar à luz, sofre porque veio a sua hora. Mas, depois que deu à luz a criança, já não se lembra da aflição, por causa da alegria que sente de haver nascido um homem no mundo.
22 Bandkwaha vakaruwa. Ndakwana am badzǝga ǝrivǝɗa, amaa am da gwiya nǝghǝkwanǝghǝga dlaɓa tǝhala kwaha am da dlaiga, maay wa da kǝskurvakǝssǝg kǝ dlaigaru biya.
22 Assim também vós: sem dúvida, agora estais tristes, mas hei de ver-vos outra vez, e o vosso coração se alegrará e ninguém vos tirará a vossa alegria.
23 Ma kwahiin kǝ sarta kwahiina am da maay ghalgaan aanji ndau vakar biya. Bak jiir ǝn tagkurtaga, Daada da vǝllǝkurvǝllǝg baɗǝm kǝ dǝgit am ghallǝga nǝ uuram ma ɗagaara.
23 Naquele dia não me perguntareis mais coisa alguma. Em verdade, em verdade vos digo: o que pedirdes ao Pai em meu nome, ele vo-lo dará.
24 Gwasǝtaan ghalamai aanji ndauw ma ɗagara biya. Ghalamghalǝga, am da tlǝkǝnatlǝga, aɗaba dlaigaruwa aandz ba righǝgharighaana.”
24 Até agora não pedistes nada em meu nome. Pedi e recebereis, para que a vossa alegria seja perfeita.
25 “Aanji tagankur bad ǝlbǝg dǝghur kǝ ǝlbǝga. Da sagau nǝ sarta kwan da madlaiy batlǝr dǝ hulfa kǝ ghaiy biya. Dlakulǝva kwaha, ǝn da tagkurtag bat Ballaɓala tǝghǝr kǝ daadara.
25 Disse-vos essas coisas em termos figurados e obscuros. Vem a hora em que já não vos falarei por meio de comparações e parábolas, mas vos falarei abertamente a respeito do Pai.
26 Ma kwahiina kǝ am da ghalǝg ma ɗaagara. Kai bi wada ghallǝgaan kǝ Daada ma guufkaru biya.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e já não digo que rogarei ao Pai por vós.
27 Aɗaba Daadiin dǝ ghǝraana waiyakurwaiyga, kwakyarvad waiyamkutwaiyǝg kǝskaya, dlaɓa famdǝghǝrǝtfǝga taakiya sanhi vak Dadamazhǝgǝl naiya.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, porque vós me amastes e crestes que saí de Deus.
28 Sanhi vak Daadiin naiya, dlaɓa sanhisǝg sama duniya, ndakwan dlaɓa ǝn ɗuugaan kǝ duniya ǝn gwiiya daddavak Daddina.”
28 Saí do Pai e vim ao mundo. Agora deixo o mundo e volto para junto do Pai.
29 Aiyam mbǝrzahaana, ndakwan wagha tag nǝng kǝ tsalal ǝlbǝg bat ɓallaɓalla maay dǝ ǝlbǝg dǝghur biya.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas claramente e a tua linguagem já não é figurada e obscura.
30 Ndakwana nǝghamndakanǝghǝg taakiya agha sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgitah baɗǝma. Agha sǝrgasǝrǝg kǝ ngugǝg ba kalkal lakwati ndavakndavǝg kǝ uuda. Kwanǝn waa fakǝmndafǝg kǝ fadǝghǝr taakiya sǝghi vak Daadamazhigǝla.”
30 Agora sabemos que conheces todas as coisas e que não necessitas que alguém te pergunte. Por isso, cremos que saíste de Deus.
31 Kaa Nguwatǝrangug nǝ Yesu taakiya, “Kats! famdghǝrǝtfǝg ndakwanna?
31 Jesus replicou-lhes: Credes agora!...
32 Sagau nǝ sarta, bak jirra ɓagaaɓaga kwamda kwazǝg nǝ uuram aanji kwararu da ǝmdrǝg daa da vǝgyaana am da ɗuukus kǝskai ba daavara. Bakǝvakwaha ǝn davar biya, aɗaba ǝmǝtaɗ dǝ kai nǝ Daada.
32 Eis que vem a hora, e ela já veio, em que sereis espalhados, cada um para o seu lado, e me deixareis sozinho. Mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Tagaankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitah, aɗaba ma kaiya am tlǝkǝna kǝ gabǝrǝra. Mahuɗa duuninna hǝbamuhǝɓǝg kǝ dlaɗa, ndzamandzǝg dǝ fǝrivǝɗ mahuɗa aɗaba zaanuzǝg kǝ firr tǝghǝr kǝ duniya.”
33 Referi-vos essas coisas para que tenhais a paz em mim. No mundo haveis de ter aflições. Coragem! Eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.