João 16
glwl (GLWL) vs ACF
1 “Tagaankurtag kǝ kwanahaan kǝ dǝgitah baɗǝma haik da mɓǝg kǝskuram ma fadghǝraruwa.
1 Tenho-vos dito estas coisas para que vos não escandalizeis.
2 Ar da lagwkurlagw sagal ma guda dzahavaha. Bak jijirra sagau nǝ sarta baɗǝm daddakwa tsa kurama da tlatlǝgaan taakiya ǝn ɓa kwatǝnahǝr kǝ Dadamzhigǝla.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas; vem mesmo a hora em que qualquer que vos matar cuidará fazer um serviço a Deus.
3 Ar da ɓagkurɓag nǝ nndah kǝ kwannahaan kǝ dǝgitah aɗaɓa ar sǝrǝgai kǝ Daada bi kaiya biya.
3 E isto vos farão, porque não conheceram ao Pai nem a mim.
4 Tagankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, aɗaba mada ɓagaɓag nǝ sarta, am da dzamnan taakiya tagankurdataga. Tagaankurdai kwan ma daa zǝngw biya aɗaba ndzan ǝmǝtaɗ dǝ kurama.
4 Mas tenho-vos dito isto, a fim de que, quando chegar aquela hora, vos lembreis de que já vo-lo tinha dito. E eu não vos disse isto desde o princípio, porque estava convosco.
5 “Amaa ndakwanna ǝn dagat davak daddakwa ɓǝlakwadiɓǝlga. Bakǝvakwaha ma kurama maay nǝ daddakwa ndavghwadndavǝg taakiya, ‘Agha dagal da vakwar biya?’
5 E agora vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Aɗaba naa tagankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, kaa badzaǝrivǝɗ kǝskurama.
6 Antes, porque isto vos tenho dito, o vosso coração se encheu de tristeza.
7 Bak jiir wan tagkur naiya, daasar wa maraw kǝsskurama, aɗaba ma danagha biya, maay da saay nǝ dadda kwada mǝlkurumelgǝn biya. Akwama danaghana ǝn da ɓǝllǝgaan saavakaruwa.
7 Todavia digo-vos a verdade, que vos convém que eu vá; porque, se eu não for, o Consolador não virá a vós; mas, quando eu for, vo-lo enviarei.
8 Mada sǝghawisǝg nǝ dadda mǝlkurmǝlǝgna, da margarmarǝg kǝ duni taakiya kalkal bi nǝ dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ haip, jira, ard tǝghǝr sharriya.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo do pecado, e da justiça e do juízo.
9 Dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ haipa kalkal biya aɗaba larwalǝg kǝ fadǝghǝr tǝ kaiya.
9 Do pecado, porque não crêem em mim;
10 Dzamaghǝraatǝra kalkal bi tǝghǝr kǝ jir biya, aɗaba ǝn daa da vak Daadara, dlaɓa am da madlai gwiiya nǝghǝghkwanǝghǝg biya.
10 Da justiça, porque vou para meu Pai, e não me vereis mais;
11 Dzamaghǝraatǝr tǝghǝr kǝ sharriya, aɗaba ɓagavaraɓag nǝ sharri kǝ dada kwarra kwan kǝ duni bawurra.
11 E do juízo, porque já o príncipe deste mundo está julgado.
12 Mǝng nǝ dǝgitah ǝn naa tagkur nai baɗyak ndana, am da dzǝgwanti ndakwan biya.
12 Ainda tenho muito que vos dizer, mas vós não o podeis suportar agora.
13 Mada sǝghawisǝg nǝ shiɗkwa jijiira, da mǝlkurumǝlǝg baɗǝm ma jiira, aɗaba da taa ǝlbǝga ghǝraan biya, da taa ba dǝgita aa ciingga nǝ iin kaltiya, dlaɓa da tagkurtag kǝ dǝgitah da dzǝgaaradzǝga.
13 Mas, quando vier aquele Espírito de verdade, ele vos guiará em toda a verdade; porque não falará de si mesmo, mas dirá tudo o que tiver ouvido, e vos anunciará o que há de vir.
14 Da fǝkwarafǝg kǝskaiya, aɗaba da dlǝghgaan kǝ ǝlbǝgara dlaɓa da tagkur kǝskurama.
14 Ele me glorificará, porque há de receber do que é meu, e vo-lo há de anunciar.
15 Baɗǝm nǝ digiti dǝvakai nǝ Daada ba dǝgara, kwakyarvad kwah wanaa tag nai da dlǝghgaan nǝ shǝɗkw vakara da markurdana.
15 Tudo quanto o Pai tem é meu; por isso vos disse que há de receber do que é meu e vo-lo há de anunciar.
16 “Tǝhala sart hǝɗikǝna am da madlaiy nǝghkwanǝghǝg biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da nǝghkwanǝghǝga.”
16 Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; porquanto vou para o Pai.
17 Am kyǝlǝma mbǝrzah taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Au nǝ dǝgiti tuuk vakai wa tag nǝ iin, ‘Tǝhala sart hǝɗikǝn am da madlai nǝghǝghkwanǝghǝg biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da gwiiya nǝghǝghkwanǝghǝgi?’ Dlaɓa au wa tlatlǝg nǝ iin dǝ taakiya, ‘Aɗaba ǝn daa da vak Daadarni’?”
17 Então alguns dos seus discípulos disseram uns aos outros: Que é isto que nos diz? Um pouco, e não me vereis; e outra vez um pouco, e ver-me-eis; e: Porquanto vou para o Pai?
18 Kaa zavukw kǝ iitǝr dǝ ndavǝg taakiya, “Aauw wa tlatlǝg nǝ iin dǝ taakiya, ‘tǝhala sart hǝɗikǝni’? Kiyam sǝrgai kǝ dǝgit tlatlǝg nǝ iin biya.”
18 Diziam, pois: Que quer dizer isto: Um pouco? Não sabemos o que diz.
19 Sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ar naa ndavagarundavǝg mbǝrzahaan tǝghǝr kǝ kwanǝn kǝ ǝlbǝga, amaa taa kǝ iitǝra, “Am ndavǝgaru kǝ ghǝraharu kǝ dǝgiti ǝn tlatlǝg nai dǝ taakiya, ‘Tǝhala sart hǝɗikǝna am da nǝghǝghkwa biya, tǝhala sart hǝɗikǝn dlaɓa am da nǝghǝghkwanǝghǝga’?
19 Conheceu, pois, Jesus que o queriam interrogar, e disse-lhes: Indagais entre vós acerca disto que disse: Um pouco, e não me vereis, e outra vez um pouco, e ver-me-eis?
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, sarti am da tuug dǝ badzǝga ǝrivǝɗmahuɗna, iin sarti da dlaig nǝ duniya, badzǝga ǝrivǝɗmahuɗaruwa da nǝg kǝ dlaiga.
20 Na verdade, na verdade vos digo que vós chorareis e vos lamentareis, e o mundo se alegrará, e vós estareis tristes, mas a vossa tristeza se converterá em alegria.
21 Akwama tsugwgharaatsug kungula yiig kǝ uusa mbǝkǝnmbǝg nǝ dlaɗ ba vaivaiya, aɗaba sart yigaan ɓagaaɓaga. Ma yaayig kǝ zǝra, kaa vigaraaviig kǝ dlaɗan aa mbakǝnmbǝgǝna aɗaba dlaiga kwakyarvad yaayig kǝ zǝr sama duniya.
21 A mulher, quando está para dar à luz, sente tristeza, porque é chegada a sua hora; mas, depois de ter dado à luz a criança, já não se lembra da aflição, pelo prazer de haver nascido um homem no mundo.
22 Bandkwaha vakaruwa. Ndakwana am badzǝga ǝrivǝɗa, amaa am da gwiya nǝghǝkwanǝghǝga dlaɓa tǝhala kwaha am da dlaiga, maay wa da kǝskurvakǝssǝg kǝ dlaigaru biya.
22 Assim também vós agora, na verdade, tendes tristeza; mas outra vez vos verei, e o vosso coração se alegrará, e a vossa alegria ninguém vo-la tirará.
23 Ma kwahiin kǝ sarta kwahiina am da maay ghalgaan aanji ndau vakar biya. Bak jiir ǝn tagkurtaga, Daada da vǝllǝkurvǝllǝg baɗǝm kǝ dǝgit am ghallǝga nǝ uuram ma ɗagaara.
23 E naquele dia nada me perguntareis. Na verdade, na verdade vos digo que tudo quanto pedirdes a meu Pai, em meu nome, ele vo-lo há de dar.
24 Gwasǝtaan ghalamai aanji ndauw ma ɗagara biya. Ghalamghalǝga, am da tlǝkǝnatlǝga, aɗaba dlaigaruwa aandz ba righǝgharighaana.”
24 Até agora nada pedistes em meu nome; pedi, e recebereis, para que o vosso gozo se cumpra.
25 “Aanji tagankur bad ǝlbǝg dǝghur kǝ ǝlbǝga. Da sagau nǝ sarta kwan da madlaiy batlǝr dǝ hulfa kǝ ghaiy biya. Dlakulǝva kwaha, ǝn da tagkurtag bat Ballaɓala tǝghǝr kǝ daadara.
25 Disse-vos isto por parábolas; chega, porém, a hora em que não vos falarei mais por parábolas, mas abertamente vos falarei acerca do Pai.
26 Ma kwahiina kǝ am da ghalǝg ma ɗaagara. Kai bi wada ghallǝgaan kǝ Daada ma guufkaru biya.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e não vos digo que eu rogarei por vós ao Pai;
27 Aɗaba Daadiin dǝ ghǝraana waiyakurwaiyga, kwakyarvad waiyamkutwaiyǝg kǝskaya, dlaɓa famdǝghǝrǝtfǝga taakiya sanhi vak Dadamazhǝgǝl naiya.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, visto como vós me amastes, e crestes que saí de Deus.
28 Sanhi vak Daadiin naiya, dlaɓa sanhisǝg sama duniya, ndakwan dlaɓa ǝn ɗuugaan kǝ duniya ǝn gwiiya daddavak Daddina.”
28 Saí do Pai, e vim ao mundo; outra vez deixo o mundo, e vou para o Pai.
29 Aiyam mbǝrzahaana, ndakwan wagha tag nǝng kǝ tsalal ǝlbǝg bat ɓallaɓalla maay dǝ ǝlbǝg dǝghur biya.
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas abertamente, e não dizes parábola alguma.
30 Ndakwana nǝghamndakanǝghǝg taakiya agha sǝrgasǝrǝg kǝ dǝgitah baɗǝma. Agha sǝrgasǝrǝg kǝ ngugǝg ba kalkal lakwati ndavakndavǝg kǝ uuda. Kwanǝn waa fakǝmndafǝg kǝ fadǝghǝr taakiya sǝghi vak Daadamazhigǝla.”
30 Agora conhecemos que sabes tudo, e não precisas de que alguém te interrogue. Por isso cremos que saíste de Deus.
31 Kaa Nguwatǝrangug nǝ Yesu taakiya, “Kats! famdghǝrǝtfǝg ndakwanna?
31 Respondeu-lhes Jesus: Credes agora?
32 Sagau nǝ sarta, bak jirra ɓagaaɓaga kwamda kwazǝg nǝ uuram aanji kwararu da ǝmdrǝg daa da vǝgyaana am da ɗuukus kǝskai ba daavara. Bakǝvakwaha ǝn davar biya, aɗaba ǝmǝtaɗ dǝ kai nǝ Daada.
32 Eis que chega a hora, e já se aproxima, em que vós sereis dispersos cada um para sua parte, e me deixareis só; mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Tagaankurdatag kǝ kwannahaan kǝ dǝgitah, aɗaba ma kaiya am tlǝkǝna kǝ gabǝrǝra. Mahuɗa duuninna hǝbamuhǝɓǝg kǝ dlaɗa, ndzamandzǝg dǝ fǝrivǝɗ mahuɗa aɗaba zaanuzǝg kǝ firr tǝghǝr kǝ duniya.”
33 Tenho-vos dito isto, para que em mim tenhais paz; no mundo tereis aflições, mas tende bom ânimo, eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.