João 13
glwl (GLWL) vs VC
1 Lakwti ɓag sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzǝva Hǝnnyaha, sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ɓaagɓag sartaan kwada ɗuug nǝ iin kǝ duni kiyava gwiya daas da vak Daada. Waighantwaig tsau Yesu kǝ uudahaan ma duniya, dlaɓ maratǝrdamarǝg kǝ waiyakǝvaan tangw dat ghaalaana.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Lakwti za kafa hwaas kǝ Yesu ard mbǝrzahaana, fagharafǝg Shatanah kǝ Yahuda, zǝra Saminu Iskariyoti kǝ vǝla Yesu.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Sǝrgasǝrǝg Yesu taakiya, fadǝmfǝg Daad kǝ dǝgitah miizha dǝvaan baɗǝmma, dlaɓa sǝrgasǝrǝg sahi vak Daadamazhigǝla, da gwiiya daas da vak Daadamazhigǝla.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Ma sartǝn ar za kafna, kaa ciigǝtciig Yesu, tsugda kǝ sǝɗavaani gyimala, kǝsant kǝ patkara sǝɗav nguɗǝs tǝ ngyilaana.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Tǝhala kwaha gǝt kǝ iin kǝ yu ma kuwa, farzha kǝ bara shigaha mbǝrzahaana, dǝrda kǝ shigahaatǝr dǝ patkara sǝɗav kwa nguɗǝs nǝ iin tǝ ngyilaanna.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Kaa sagauw kǝ Yesu da vak Bitrus. Am Bitrus taa kǝ iina, “Yazhǝgǝla, kǝgh wa da bargwa shigahara?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Kaa ngugangug Yesu taakiya, “Agha sǝrga bi kǝ dǝgit ǝn ɓag nai ndakwan biya, agha da nǝghǝgaaka tǝ hala.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Maaya! agha tapna bi kǝ bargwa shigahar biya.” Kaa ngugarangug kǝ Yesu, amaa, “Ai ciya, akwama barankada biya, agha maay ǝmtaɗ dǝ kai biya.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aa ɗuug kǝ shigahar kalti biya, baz dǝvvahara ard ghǝrara.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Am Yesu taa kǝ iina, “Akwama baraabarǝg nǝ uuda, baɗǝm nǝ vǝghaan ba cuwaɗaɗɗa. Madlai lambaan dǝ barg biya, bamma barda kǝ shigahaan kaltiya. Aɗaba am ba cuwaɗaɗɗa, bakǝvakwaha, ɗǝmaru biya.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ daddakwa da za langyiyaana, iinwa tag nǝ iin taakiya, “Kuram ɗǝm bi wa cuwaɗaɗ biya.”
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Ghyǝnnga ba nǝ iin bartǝr shiggahatǝra, kaa gwiya tsǝgwǝv kǝ sǝɗɗavaana, kaa gwiiya kǝ iin davak ndzǝggaanana. Kaa ndavǝtǝrndavǝg kǝ iina amaa, “Nǝghǝghamakanǝghǝg kǝ dǝgit ǝnna ɓagkur naiya?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Am ɗaa kai dǝ dadda tsaga dǝgita, dlaɓa Yazhǝgǝla. Ba kalkalla, aɗaɓa ǝn band kwaha naiya.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ən Yazhǝgǝlaruwa ard Daddatsaga dǝgitaru tsauwa, barrankurdabarǝg kǝ shiga, kats kuram ndakwi barari am barrgarbarrǝg kǝ shig kǝ zaraabahaaruwa.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Marankurdamarǝg kǝ garav kǝyavva ɓagaan kǝskuram band kwana ɓakura naiya.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, kwatnaha jigubi kǝ daddahǝnǝhya biya, zǝrɓǝllǝg dlaɓa jiguwi kǝ daddakwa ɓǝllǝgaan biya.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ndakwanna am asǝrgasǝrg tsau kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, akwaman ɓagaana am da dǝ barka.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Ən tag tǝghǝr kǝsskuram ɗǝm biya. Ən sǝrgasǝrǝg kǝ uudahi dzǝrantǝraaka naiya. Kwannǝn dlaɓa kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgit ma kakaɗa Dadamazhǝgǝla taakiya, ‘Daddakwa kǝm zaa kaf ǝmǝtaɗa nalnǝg kǝ tlǝghumara.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Ən tagkurtag ndakwana lakuti dzǝgaadzǝga, aɗaba ma da dzǝghaardzǝga, famdǝghǝrǝtfǝg taakiya ba kaiyina.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, daddakwa dlǝghadlǝg kǝ daddakwana ɓǝlgant nai bad rivǝɗmahuɗ palla, dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya. Dlaɓa daddakwa dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya dlǝghaadlǝg kǝ daddakwa ɓallakwadi kaiya.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Tǝhala tagdataga Yesu kwanen kǝ ǝlbǝga, mbakǝnmbǝg ma ǝrivɗyana. Kaa tagaan kǝ iin bat ɓallaɓal taakiya, “Bak jiijiira, ǝn tagkurtaga, pallaruwa da vǝlkwavǝlǝga.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Kaa vazakǝv kǝ mbǝrzahaan mataatakaatǝra, aɗaba ar sǝrgai kǝ mbǝrzi tag nǝ Yesu kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Pal ma mbǝrzahaana, kwa waig nǝ iina, ndzǝgaan bahyǝf dǝ inna,
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Wiika am nǝ Bitrus dǝ dǝv taa kǝ mbǝrzǝna, ndavarundavǝg kǝ Yesu tag tǝghǝr kǝ warra.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Kaa dǝngzharva kǝ mbǝrzǝn tǝvǝgh kǝ Yesu ndavaruwa amaa, “War wahiin, Yazhigǝli?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Ən da hǝgaan kǝ ghudǝga bruudi damma taasa. Dadakwan da vǝlga naiya, iin nǝ uuda nǝ iina.” Kǝssghant ba nǝ Yesu kǝ ghudǝga bruudin hǝdǝmma, kaa vǝlla kǝ iin kǝ Yahuda zǝra siman Iskariyoti.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudi kaa dass kǝ shatanah dama vǝghaana bawatswatsa. Kaa am Yesu kǝ Yahuda, “Dǝginǝn aghanaa ɓag nǝngnaa ɓag bawatswatsa.”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Maay ma lii za kafǝn wa nǝghǝghakanǝghǝg kǝ dǝgit tuuk vakaiy wa taghar nǝ Yesu kǝ iin biya.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Yahuda tsau wa hǝkya ambǝlla kwaɓatǝra, kyǝlǝma mbǝrzaah tlatlar ba taakiya tagghar aa sǝgwasǝgw kǝ dǝgit naahaava kwakyarvad haarakǝssa nǝ Yesu, bi vǝllǝtǝr kǝ dǝgit kǝ talaggaha.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudina, kaa dagalaana. Masarta kwaha ndza avǝɗ vakka.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Tǝhala kwa dagal Yahuda, am Yesu, “Aa fǝvvaara ndakwan nǝ Zǝr Uuda, dlaɓa faavaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Akwama fǝvaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina, Dadamazhǝgǝl da fǝgaarafǝg kǝ zǝraan bad ghǝraana, dlaɓa da fǝgaarafǝga bawatswatsa.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “Kuram Zarhara, tǝmma bahǝɗiikǝn nǝ ndzǝgana ǝmǝtaɗ dǝ kurama. Am da gatkwagatǝga, bandkwa tagantǝr nai kǝ yaa Yahud taakiya, ‘Ən tagkurtag bandakwanna, Vakavaki ǝn da dagal naiya am da sǝgǝv biya.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Dalla adzahadzah wan vǝllǝkur naiya, waiyamwaig kǝ uuda. Bandkwan waiyankurǝt naiya, kuram ndakwi waiyamwaig kǝ uudaha.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Tǝdǝvad kwamam waigaan kǝ uuda da sǝrǝggasǝrǝg aanji war taakiya am mbǝrzahaara.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ndavǝgharundavǝg Siman Bitrus kǝ Yesu amaa, “Yaazhigǝla, agha da dagal da vakwari?” Ngughaarangug nǝ Yesu amaa, “Ndakwana vakavaki ǝn da dagal naiya agha da gatkus biya, tǝhala agha da gatkusgatǝga.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aujilbǝg ǝn gatkǝsi ndakwan biyi? Ən da vǝlgaan kǝ shifǝgar kwakyarvad kǝgha.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aaya, agha da vǝlgaan kǝ shifǝgagh kwakyarvad kaiya? Bak jiijiira, ǝn tagkataga, lakwti wiig ghwatkal agha da ɓalgaan kǝ agajauwa sǝrkwa bi shig hǝkǝrɗa.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.