João 13
glwl (GLWL) vs ARIB
1 Lakwti ɓag sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzǝva Hǝnnyaha, sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ɓaagɓag sartaan kwada ɗuug nǝ iin kǝ duni kiyava gwiya daas da vak Daada. Waighantwaig tsau Yesu kǝ uudahaan ma duniya, dlaɓ maratǝrdamarǝg kǝ waiyakǝvaan tangw dat ghaalaana.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Lakwti za kafa hwaas kǝ Yesu ard mbǝrzahaana, fagharafǝg Shatanah kǝ Yahuda, zǝra Saminu Iskariyoti kǝ vǝla Yesu.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Sǝrgasǝrǝg Yesu taakiya, fadǝmfǝg Daad kǝ dǝgitah miizha dǝvaan baɗǝmma, dlaɓa sǝrgasǝrǝg sahi vak Daadamazhigǝla, da gwiiya daas da vak Daadamazhigǝla.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ma sartǝn ar za kafna, kaa ciigǝtciig Yesu, tsugda kǝ sǝɗavaani gyimala, kǝsant kǝ patkara sǝɗav nguɗǝs tǝ ngyilaana.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tǝhala kwaha gǝt kǝ iin kǝ yu ma kuwa, farzha kǝ bara shigaha mbǝrzahaana, dǝrda kǝ shigahaatǝr dǝ patkara sǝɗav kwa nguɗǝs nǝ iin tǝ ngyilaanna.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Kaa sagauw kǝ Yesu da vak Bitrus. Am Bitrus taa kǝ iina, “Yazhǝgǝla, kǝgh wa da bargwa shigahara?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Kaa ngugangug Yesu taakiya, “Agha sǝrga bi kǝ dǝgit ǝn ɓag nai ndakwan biya, agha da nǝghǝgaaka tǝ hala.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Maaya! agha tapna bi kǝ bargwa shigahar biya.” Kaa ngugarangug kǝ Yesu, amaa, “Ai ciya, akwama barankada biya, agha maay ǝmtaɗ dǝ kai biya.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aa ɗuug kǝ shigahar kalti biya, baz dǝvvahara ard ghǝrara.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Am Yesu taa kǝ iina, “Akwama baraabarǝg nǝ uuda, baɗǝm nǝ vǝghaan ba cuwaɗaɗɗa. Madlai lambaan dǝ barg biya, bamma barda kǝ shigahaan kaltiya. Aɗaba am ba cuwaɗaɗɗa, bakǝvakwaha, ɗǝmaru biya.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ daddakwa da za langyiyaana, iinwa tag nǝ iin taakiya, “Kuram ɗǝm bi wa cuwaɗaɗ biya.”
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ghyǝnnga ba nǝ iin bartǝr shiggahatǝra, kaa gwiya tsǝgwǝv kǝ sǝɗɗavaana, kaa gwiiya kǝ iin davak ndzǝggaanana. Kaa ndavǝtǝrndavǝg kǝ iina amaa, “Nǝghǝghamakanǝghǝg kǝ dǝgit ǝnna ɓagkur naiya?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Am ɗaa kai dǝ dadda tsaga dǝgita, dlaɓa Yazhǝgǝla. Ba kalkalla, aɗaɓa ǝn band kwaha naiya.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ən Yazhǝgǝlaruwa ard Daddatsaga dǝgitaru tsauwa, barrankurdabarǝg kǝ shiga, kats kuram ndakwi barari am barrgarbarrǝg kǝ shig kǝ zaraabahaaruwa.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Marankurdamarǝg kǝ garav kǝyavva ɓagaan kǝskuram band kwana ɓakura naiya.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, kwatnaha jigubi kǝ daddahǝnǝhya biya, zǝrɓǝllǝg dlaɓa jiguwi kǝ daddakwa ɓǝllǝgaan biya.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Ndakwanna am asǝrgasǝrg tsau kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, akwaman ɓagaana am da dǝ barka.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Ən tag tǝghǝr kǝsskuram ɗǝm biya. Ən sǝrgasǝrǝg kǝ uudahi dzǝrantǝraaka naiya. Kwannǝn dlaɓa kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgit ma kakaɗa Dadamazhǝgǝla taakiya, ‘Daddakwa kǝm zaa kaf ǝmǝtaɗa nalnǝg kǝ tlǝghumara.’
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ən tagkurtag ndakwana lakuti dzǝgaadzǝga, aɗaba ma da dzǝghaardzǝga, famdǝghǝrǝtfǝg taakiya ba kaiyina.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, daddakwa dlǝghadlǝg kǝ daddakwana ɓǝlgant nai bad rivǝɗmahuɗ palla, dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya. Dlaɓa daddakwa dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya dlǝghaadlǝg kǝ daddakwa ɓallakwadi kaiya.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Tǝhala tagdataga Yesu kwanen kǝ ǝlbǝga, mbakǝnmbǝg ma ǝrivɗyana. Kaa tagaan kǝ iin bat ɓallaɓal taakiya, “Bak jiijiira, ǝn tagkurtaga, pallaruwa da vǝlkwavǝlǝga.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Kaa vazakǝv kǝ mbǝrzahaan mataatakaatǝra, aɗaba ar sǝrgai kǝ mbǝrzi tag nǝ Yesu kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Pal ma mbǝrzahaana, kwa waig nǝ iina, ndzǝgaan bahyǝf dǝ inna,
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Wiika am nǝ Bitrus dǝ dǝv taa kǝ mbǝrzǝna, ndavarundavǝg kǝ Yesu tag tǝghǝr kǝ warra.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Kaa dǝngzharva kǝ mbǝrzǝn tǝvǝgh kǝ Yesu ndavaruwa amaa, “War wahiin, Yazhigǝli?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Ən da hǝgaan kǝ ghudǝga bruudi damma taasa. Dadakwan da vǝlga naiya, iin nǝ uuda nǝ iina.” Kǝssghant ba nǝ Yesu kǝ ghudǝga bruudin hǝdǝmma, kaa vǝlla kǝ iin kǝ Yahuda zǝra siman Iskariyoti.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudi kaa dass kǝ shatanah dama vǝghaana bawatswatsa. Kaa am Yesu kǝ Yahuda, “Dǝginǝn aghanaa ɓag nǝngnaa ɓag bawatswatsa.”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Maay ma lii za kafǝn wa nǝghǝghakanǝghǝg kǝ dǝgit tuuk vakaiy wa taghar nǝ Yesu kǝ iin biya.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Yahuda tsau wa hǝkya ambǝlla kwaɓatǝra, kyǝlǝma mbǝrzaah tlatlar ba taakiya tagghar aa sǝgwasǝgw kǝ dǝgit naahaava kwakyarvad haarakǝssa nǝ Yesu, bi vǝllǝtǝr kǝ dǝgit kǝ talaggaha.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudina, kaa dagalaana. Masarta kwaha ndza avǝɗ vakka.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Tǝhala kwa dagal Yahuda, am Yesu, “Aa fǝvvaara ndakwan nǝ Zǝr Uuda, dlaɓa faavaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Akwama fǝvaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina, Dadamazhǝgǝl da fǝgaarafǝg kǝ zǝraan bad ghǝraana, dlaɓa da fǝgaarafǝga bawatswatsa.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 “Kuram Zarhara, tǝmma bahǝɗiikǝn nǝ ndzǝgana ǝmǝtaɗ dǝ kurama. Am da gatkwagatǝga, bandkwa tagantǝr nai kǝ yaa Yahud taakiya, ‘Ən tagkurtag bandakwanna, Vakavaki ǝn da dagal naiya am da sǝgǝv biya.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 “Dalla adzahadzah wan vǝllǝkur naiya, waiyamwaig kǝ uuda. Bandkwan waiyankurǝt naiya, kuram ndakwi waiyamwaig kǝ uudaha.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Tǝdǝvad kwamam waigaan kǝ uuda da sǝrǝggasǝrǝg aanji war taakiya am mbǝrzahaara.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Ndavǝgharundavǝg Siman Bitrus kǝ Yesu amaa, “Yaazhigǝla, agha da dagal da vakwari?” Ngughaarangug nǝ Yesu amaa, “Ndakwana vakavaki ǝn da dagal naiya agha da gatkus biya, tǝhala agha da gatkusgatǝga.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aujilbǝg ǝn gatkǝsi ndakwan biyi? Ən da vǝlgaan kǝ shifǝgar kwakyarvad kǝgha.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aaya, agha da vǝlgaan kǝ shifǝgagh kwakyarvad kaiya? Bak jiijiira, ǝn tagkataga, lakwti wiig ghwatkal agha da ɓalgaan kǝ agajauwa sǝrkwa bi shig hǝkǝrɗa.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.