João 13
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Lakwti ɓag sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzǝva Hǝnnyaha, sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ɓaagɓag sartaan kwada ɗuug nǝ iin kǝ duni kiyava gwiya daas da vak Daada. Waighantwaig tsau Yesu kǝ uudahaan ma duniya, dlaɓ maratǝrdamarǝg kǝ waiyakǝvaan tangw dat ghaalaana.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Lakwti za kafa hwaas kǝ Yesu ard mbǝrzahaana, fagharafǝg Shatanah kǝ Yahuda, zǝra Saminu Iskariyoti kǝ vǝla Yesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Sǝrgasǝrǝg Yesu taakiya, fadǝmfǝg Daad kǝ dǝgitah miizha dǝvaan baɗǝmma, dlaɓa sǝrgasǝrǝg sahi vak Daadamazhigǝla, da gwiiya daas da vak Daadamazhigǝla.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ma sartǝn ar za kafna, kaa ciigǝtciig Yesu, tsugda kǝ sǝɗavaani gyimala, kǝsant kǝ patkara sǝɗav nguɗǝs tǝ ngyilaana.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Tǝhala kwaha gǝt kǝ iin kǝ yu ma kuwa, farzha kǝ bara shigaha mbǝrzahaana, dǝrda kǝ shigahaatǝr dǝ patkara sǝɗav kwa nguɗǝs nǝ iin tǝ ngyilaanna.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Kaa sagauw kǝ Yesu da vak Bitrus. Am Bitrus taa kǝ iina, “Yazhǝgǝla, kǝgh wa da bargwa shigahara?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Kaa ngugangug Yesu taakiya, “Agha sǝrga bi kǝ dǝgit ǝn ɓag nai ndakwan biya, agha da nǝghǝgaaka tǝ hala.”
7 Jesus respondeu:
8 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Maaya! agha tapna bi kǝ bargwa shigahar biya.” Kaa ngugarangug kǝ Yesu, amaa, “Ai ciya, akwama barankada biya, agha maay ǝmtaɗ dǝ kai biya.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aa ɗuug kǝ shigahar kalti biya, baz dǝvvahara ard ghǝrara.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Am Yesu taa kǝ iina, “Akwama baraabarǝg nǝ uuda, baɗǝm nǝ vǝghaan ba cuwaɗaɗɗa. Madlai lambaan dǝ barg biya, bamma barda kǝ shigahaan kaltiya. Aɗaba am ba cuwaɗaɗɗa, bakǝvakwaha, ɗǝmaru biya.”
10 Aí Jesus disse:
11 Aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ daddakwa da za langyiyaana, iinwa tag nǝ iin taakiya, “Kuram ɗǝm bi wa cuwaɗaɗ biya.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ghyǝnnga ba nǝ iin bartǝr shiggahatǝra, kaa gwiya tsǝgwǝv kǝ sǝɗɗavaana, kaa gwiiya kǝ iin davak ndzǝggaanana. Kaa ndavǝtǝrndavǝg kǝ iina amaa, “Nǝghǝghamakanǝghǝg kǝ dǝgit ǝnna ɓagkur naiya?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Am ɗaa kai dǝ dadda tsaga dǝgita, dlaɓa Yazhǝgǝla. Ba kalkalla, aɗaɓa ǝn band kwaha naiya.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ən Yazhǝgǝlaruwa ard Daddatsaga dǝgitaru tsauwa, barrankurdabarǝg kǝ shiga, kats kuram ndakwi barari am barrgarbarrǝg kǝ shig kǝ zaraabahaaruwa.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Marankurdamarǝg kǝ garav kǝyavva ɓagaan kǝskuram band kwana ɓakura naiya.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, kwatnaha jigubi kǝ daddahǝnǝhya biya, zǝrɓǝllǝg dlaɓa jiguwi kǝ daddakwa ɓǝllǝgaan biya.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ndakwanna am asǝrgasǝrg tsau kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, akwaman ɓagaana am da dǝ barka.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ən tag tǝghǝr kǝsskuram ɗǝm biya. Ən sǝrgasǝrǝg kǝ uudahi dzǝrantǝraaka naiya. Kwannǝn dlaɓa kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgit ma kakaɗa Dadamazhǝgǝla taakiya, ‘Daddakwa kǝm zaa kaf ǝmǝtaɗa nalnǝg kǝ tlǝghumara.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ən tagkurtag ndakwana lakuti dzǝgaadzǝga, aɗaba ma da dzǝghaardzǝga, famdǝghǝrǝtfǝg taakiya ba kaiyina.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, daddakwa dlǝghadlǝg kǝ daddakwana ɓǝlgant nai bad rivǝɗmahuɗ palla, dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya. Dlaɓa daddakwa dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya dlǝghaadlǝg kǝ daddakwa ɓallakwadi kaiya.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Tǝhala tagdataga Yesu kwanen kǝ ǝlbǝga, mbakǝnmbǝg ma ǝrivɗyana. Kaa tagaan kǝ iin bat ɓallaɓal taakiya, “Bak jiijiira, ǝn tagkurtaga, pallaruwa da vǝlkwavǝlǝga.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Kaa vazakǝv kǝ mbǝrzahaan mataatakaatǝra, aɗaba ar sǝrgai kǝ mbǝrzi tag nǝ Yesu kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Pal ma mbǝrzahaana, kwa waig nǝ iina, ndzǝgaan bahyǝf dǝ inna,
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Wiika am nǝ Bitrus dǝ dǝv taa kǝ mbǝrzǝna, ndavarundavǝg kǝ Yesu tag tǝghǝr kǝ warra.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kaa dǝngzharva kǝ mbǝrzǝn tǝvǝgh kǝ Yesu ndavaruwa amaa, “War wahiin, Yazhigǝli?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Ən da hǝgaan kǝ ghudǝga bruudi damma taasa. Dadakwan da vǝlga naiya, iin nǝ uuda nǝ iina.” Kǝssghant ba nǝ Yesu kǝ ghudǝga bruudin hǝdǝmma, kaa vǝlla kǝ iin kǝ Yahuda zǝra siman Iskariyoti.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudi kaa dass kǝ shatanah dama vǝghaana bawatswatsa. Kaa am Yesu kǝ Yahuda, “Dǝginǝn aghanaa ɓag nǝngnaa ɓag bawatswatsa.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Maay ma lii za kafǝn wa nǝghǝghakanǝghǝg kǝ dǝgit tuuk vakaiy wa taghar nǝ Yesu kǝ iin biya.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yahuda tsau wa hǝkya ambǝlla kwaɓatǝra, kyǝlǝma mbǝrzaah tlatlar ba taakiya tagghar aa sǝgwasǝgw kǝ dǝgit naahaava kwakyarvad haarakǝssa nǝ Yesu, bi vǝllǝtǝr kǝ dǝgit kǝ talaggaha.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudina, kaa dagalaana. Masarta kwaha ndza avǝɗ vakka.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Tǝhala kwa dagal Yahuda, am Yesu, “Aa fǝvvaara ndakwan nǝ Zǝr Uuda, dlaɓa faavaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Akwama fǝvaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina, Dadamazhǝgǝl da fǝgaarafǝg kǝ zǝraan bad ghǝraana, dlaɓa da fǝgaarafǝga bawatswatsa.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Kuram Zarhara, tǝmma bahǝɗiikǝn nǝ ndzǝgana ǝmǝtaɗ dǝ kurama. Am da gatkwagatǝga, bandkwa tagantǝr nai kǝ yaa Yahud taakiya, ‘Ən tagkurtag bandakwanna, Vakavaki ǝn da dagal naiya am da sǝgǝv biya.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Dalla adzahadzah wan vǝllǝkur naiya, waiyamwaig kǝ uuda. Bandkwan waiyankurǝt naiya, kuram ndakwi waiyamwaig kǝ uudaha.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Tǝdǝvad kwamam waigaan kǝ uuda da sǝrǝggasǝrǝg aanji war taakiya am mbǝrzahaara.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ndavǝgharundavǝg Siman Bitrus kǝ Yesu amaa, “Yaazhigǝla, agha da dagal da vakwari?” Ngughaarangug nǝ Yesu amaa, “Ndakwana vakavaki ǝn da dagal naiya agha da gatkus biya, tǝhala agha da gatkusgatǝga.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aujilbǝg ǝn gatkǝsi ndakwan biyi? Ən da vǝlgaan kǝ shifǝgar kwakyarvad kǝgha.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aaya, agha da vǝlgaan kǝ shifǝgagh kwakyarvad kaiya? Bak jiijiira, ǝn tagkataga, lakwti wiig ghwatkal agha da ɓalgaan kǝ agajauwa sǝrkwa bi shig hǝkǝrɗa.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.