João 13
glwl (GLWL) vs NVT
1 Lakwti ɓag sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzǝva Hǝnnyaha, sǝrghaakasǝrǝg Yesu taakiya ɓaagɓag sartaan kwada ɗuug nǝ iin kǝ duni kiyava gwiya daas da vak Daada. Waighantwaig tsau Yesu kǝ uudahaan ma duniya, dlaɓ maratǝrdamarǝg kǝ waiyakǝvaan tangw dat ghaalaana.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Lakwti za kafa hwaas kǝ Yesu ard mbǝrzahaana, fagharafǝg Shatanah kǝ Yahuda, zǝra Saminu Iskariyoti kǝ vǝla Yesu.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Sǝrgasǝrǝg Yesu taakiya, fadǝmfǝg Daad kǝ dǝgitah miizha dǝvaan baɗǝmma, dlaɓa sǝrgasǝrǝg sahi vak Daadamazhigǝla, da gwiiya daas da vak Daadamazhigǝla.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ma sartǝn ar za kafna, kaa ciigǝtciig Yesu, tsugda kǝ sǝɗavaani gyimala, kǝsant kǝ patkara sǝɗav nguɗǝs tǝ ngyilaana.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Tǝhala kwaha gǝt kǝ iin kǝ yu ma kuwa, farzha kǝ bara shigaha mbǝrzahaana, dǝrda kǝ shigahaatǝr dǝ patkara sǝɗav kwa nguɗǝs nǝ iin tǝ ngyilaanna.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Kaa sagauw kǝ Yesu da vak Bitrus. Am Bitrus taa kǝ iina, “Yazhǝgǝla, kǝgh wa da bargwa shigahara?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Kaa ngugangug Yesu taakiya, “Agha sǝrga bi kǝ dǝgit ǝn ɓag nai ndakwan biya, agha da nǝghǝgaaka tǝ hala.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Maaya! agha tapna bi kǝ bargwa shigahar biya.” Kaa ngugarangug kǝ Yesu, amaa, “Ai ciya, akwama barankada biya, agha maay ǝmtaɗ dǝ kai biya.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aa ɗuug kǝ shigahar kalti biya, baz dǝvvahara ard ghǝrara.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Am Yesu taa kǝ iina, “Akwama baraabarǝg nǝ uuda, baɗǝm nǝ vǝghaan ba cuwaɗaɗɗa. Madlai lambaan dǝ barg biya, bamma barda kǝ shigahaan kaltiya. Aɗaba am ba cuwaɗaɗɗa, bakǝvakwaha, ɗǝmaru biya.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Aɗaba sǝrgasǝrǝg kǝ daddakwa da za langyiyaana, iinwa tag nǝ iin taakiya, “Kuram ɗǝm bi wa cuwaɗaɗ biya.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Ghyǝnnga ba nǝ iin bartǝr shiggahatǝra, kaa gwiya tsǝgwǝv kǝ sǝɗɗavaana, kaa gwiiya kǝ iin davak ndzǝggaanana. Kaa ndavǝtǝrndavǝg kǝ iina amaa, “Nǝghǝghamakanǝghǝg kǝ dǝgit ǝnna ɓagkur naiya?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Am ɗaa kai dǝ dadda tsaga dǝgita, dlaɓa Yazhǝgǝla. Ba kalkalla, aɗaɓa ǝn band kwaha naiya.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ən Yazhǝgǝlaruwa ard Daddatsaga dǝgitaru tsauwa, barrankurdabarǝg kǝ shiga, kats kuram ndakwi barari am barrgarbarrǝg kǝ shig kǝ zaraabahaaruwa.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Marankurdamarǝg kǝ garav kǝyavva ɓagaan kǝskuram band kwana ɓakura naiya.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, kwatnaha jigubi kǝ daddahǝnǝhya biya, zǝrɓǝllǝg dlaɓa jiguwi kǝ daddakwa ɓǝllǝgaan biya.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Ndakwanna am asǝrgasǝrg tsau kǝ kwannahaan kǝ dǝgitaha, akwaman ɓagaana am da dǝ barka.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Ən tag tǝghǝr kǝsskuram ɗǝm biya. Ən sǝrgasǝrǝg kǝ uudahi dzǝrantǝraaka naiya. Kwannǝn dlaɓa kwakyarvad righǝvant nǝ dǝgit ma kakaɗa Dadamazhǝgǝla taakiya, ‘Daddakwa kǝm zaa kaf ǝmǝtaɗa nalnǝg kǝ tlǝghumara.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ən tagkurtag ndakwana lakuti dzǝgaadzǝga, aɗaba ma da dzǝghaardzǝga, famdǝghǝrǝtfǝg taakiya ba kaiyina.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Bak jiijiira ǝn tagkurtaga, daddakwa dlǝghadlǝg kǝ daddakwana ɓǝlgant nai bad rivǝɗmahuɗ palla, dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya. Dlaɓa daddakwa dlǝghaakwidlǝg kǝsskaiya dlǝghaadlǝg kǝ daddakwa ɓallakwadi kaiya.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Tǝhala tagdataga Yesu kwanen kǝ ǝlbǝga, mbakǝnmbǝg ma ǝrivɗyana. Kaa tagaan kǝ iin bat ɓallaɓal taakiya, “Bak jiijiira, ǝn tagkurtaga, pallaruwa da vǝlkwavǝlǝga.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Kaa vazakǝv kǝ mbǝrzahaan mataatakaatǝra, aɗaba ar sǝrgai kǝ mbǝrzi tag nǝ Yesu kǝ ǝlbǝg tǝghǝr biya.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Pal ma mbǝrzahaana, kwa waig nǝ iina, ndzǝgaan bahyǝf dǝ inna,
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Wiika am nǝ Bitrus dǝ dǝv taa kǝ mbǝrzǝna, ndavarundavǝg kǝ Yesu tag tǝghǝr kǝ warra.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Kaa dǝngzharva kǝ mbǝrzǝn tǝvǝgh kǝ Yesu ndavaruwa amaa, “War wahiin, Yazhigǝli?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Ən da hǝgaan kǝ ghudǝga bruudi damma taasa. Dadakwan da vǝlga naiya, iin nǝ uuda nǝ iina.” Kǝssghant ba nǝ Yesu kǝ ghudǝga bruudin hǝdǝmma, kaa vǝlla kǝ iin kǝ Yahuda zǝra siman Iskariyoti.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudi kaa dass kǝ shatanah dama vǝghaana bawatswatsa. Kaa am Yesu kǝ Yahuda, “Dǝginǝn aghanaa ɓag nǝngnaa ɓag bawatswatsa.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Maay ma lii za kafǝn wa nǝghǝghakanǝghǝg kǝ dǝgit tuuk vakaiy wa taghar nǝ Yesu kǝ iin biya.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Yahuda tsau wa hǝkya ambǝlla kwaɓatǝra, kyǝlǝma mbǝrzaah tlatlar ba taakiya tagghar aa sǝgwasǝgw kǝ dǝgit naahaava kwakyarvad haarakǝssa nǝ Yesu, bi vǝllǝtǝr kǝ dǝgit kǝ talaggaha.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Cauwa ba nǝ iin kǝ ghudǝga bruudina, kaa dagalaana. Masarta kwaha ndza avǝɗ vakka.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Tǝhala kwa dagal Yahuda, am Yesu, “Aa fǝvvaara ndakwan nǝ Zǝr Uuda, dlaɓa faavaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Akwama fǝvaarafǝg nǝ Dadamazhǝgǝl tǝdǝvad iina, Dadamazhǝgǝl da fǝgaarafǝg kǝ zǝraan bad ghǝraana, dlaɓa da fǝgaarafǝga bawatswatsa.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 “Kuram Zarhara, tǝmma bahǝɗiikǝn nǝ ndzǝgana ǝmǝtaɗ dǝ kurama. Am da gatkwagatǝga, bandkwa tagantǝr nai kǝ yaa Yahud taakiya, ‘Ən tagkurtag bandakwanna, Vakavaki ǝn da dagal naiya am da sǝgǝv biya.’
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 “Dalla adzahadzah wan vǝllǝkur naiya, waiyamwaig kǝ uuda. Bandkwan waiyankurǝt naiya, kuram ndakwi waiyamwaig kǝ uudaha.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Tǝdǝvad kwamam waigaan kǝ uuda da sǝrǝggasǝrǝg aanji war taakiya am mbǝrzahaara.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Ndavǝgharundavǝg Siman Bitrus kǝ Yesu amaa, “Yaazhigǝla, agha da dagal da vakwari?” Ngughaarangug nǝ Yesu amaa, “Ndakwana vakavaki ǝn da dagal naiya agha da gatkus biya, tǝhala agha da gatkusgatǝga.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Aiyam Bitrus taa kǝ iina, “Yazhigǝla, aujilbǝg ǝn gatkǝsi ndakwan biyi? Ən da vǝlgaan kǝ shifǝgar kwakyarvad kǝgha.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Aiyam nǝ Yesu taa kǝ iina, “Aaya, agha da vǝlgaan kǝ shifǝgagh kwakyarvad kaiya? Bak jiijiira, ǝn tagkataga, lakwti wiig ghwatkal agha da ɓalgaan kǝ agajauwa sǝrkwa bi shig hǝkǝrɗa.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.