João 11
glwl (GLWL) vs NVT
1 Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Liyazaru kwa ndza yanng biya, ndzǝga ma Betani, gǝdzǝr kǝsaatǝr kǝ Maryam ard dǝghwa babbaan Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ba kwaniin kǝ Maryam wa yanng bi zǝra babbaan Lazarusa, iin wa ɗaighara wala tǝrshin bǝtbǝt tǝ shigahaha Yaazhigǝla, dlaɓa masardan dǝ guja ghǝraana.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ dǝghwaha babbaan buna kǝ ghai davak Yesu taakiya, “Yaazhigǝla, dadda kwagha waig nǝngna, yanng biya.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, aiyama, “Kwan kǝ yanngbiyǝra da tsǝgabi kǝmtsǝg biya. Bakǝvakwaha, da saa dǝ ndanngǝr nǝ wan kǝ Dadamazhigǝla, dlaɓa fǝvvaara Zǝraana.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Waigaan nǝ Yesu kǝ Martla ard dǝghwa babbaan Maryama ard Liyazaru.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Cinngha ba Yesu taakiya yanng bi nǝ Liyazaru biya, kaa gwiya gaha kǝ hǝngah bu vakavaki ndza dǝ iina.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tǝhala kwaha, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana, “Gwiya jiyam daadama haaya Yahudiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Aiyam nǝ mbǝrzahaana taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, bamma hǝnngahaan dalna, Yahudah ɓagarɓag kǝlaa ndzǝɗaatǝr kǝ ɗawala kǝgh da akur kiyava tsa kǝgha, aitsǝm agha naa gwiya daada vaakwaha?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Kaa ngutǝrangug Yesu taakiya, “Abi au kǝlaawa tarbu ma vanng pal? Baɗǝm daddakwa dagal dǝ vaciya, maay tsǝgaan nǝ mɓǝdǝg biya, kwakyarvad nǝghǝganǝghǝg kǝ paraka duniya.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Daddakwa dagal kavǝɗa, tsǝgaan nǝ mbǝɗga, kwakyarvad maay nǝ parak vakaan biya.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Tǝhala kwa tagada nǝ iin kwaha, kaa gwiya tagtǝrtag kǝ iin taakiya, “Tsaghwa miyam Liyazaru tsaatsǝg haara, ǝn dagal da ciigaana.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Aiyam mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, ma ba haara wa tsǝgatsǝga da mbǝga.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Taga taakiya ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru nǝ Yesu, mbǝrzahaan tlatlar ba taakiya ba haara jiijiir wa hǝnng nǝ iina.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Kaa ba tagtǝrdatag kǝ Yesu bat ɓalaɓal taakiya, “Əmǝtsaaǝmtsǝga Liyazaru.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ən dlaiga nai kwakyarvad kurama aɗaba ndzan maay vakwah biya, kiyava fadǝghǝr kǝskurama. Ciyamciiga, jiyam dagal da vakaana.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Am Toma, kwa ɗahav Didimus taa kǝ kyalǝma mbǝrzaha, “Jiyam dagal ghǝrava miyama, kiyam ǝmtsan ǝmtaɗ dǝ iina.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Tsǝgwa ba Yesu vaakwahiina, cinnghacinng taakiya, ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru, hǝngaan uufaɗ ma gǝtla.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betani ndza ba hyɛf dǝ Wurshalima dǝt bi dat mil bu taatakatǝr biya.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Baɗyak Yahudahi sarǝv saa tagar dzǝgwagh ǝmtsǝga zǝra babbaatǝr kǝ Martla ard Maryama.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Cinngha ba Martla taakiya sagau Yesu, kaa dagal kǝ iin da tlǝgaraatlǝga. Maryam dlaɓa ndzǝga ma hǝnyaha.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Aiyam nǝ Martl taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, magha ndza mǝng nǝng vaakwana, maa ǝmtsa bi zǝra baabar biya.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Aanji ba ndakwan ndakwi ǝn sǝrgasǝrga taakiya baɗǝm nǝ dǝgit agha ghalga nǝng vǝlakvǝlǝg Daadamazhigǝla.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Am Yesu taa kǝ iina, “Da gwiya ciig zǝra baabagha.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Kaa ngugarangug Martl taakiya, “Ən sǝrgasǝrga da ciig dǝ shiifǝg ma gǝtlah daghwvala ghyǝnga duniya.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Kai ciig ma gǝtlah ard shiifǝga. Daddakwa fǝdghǝrǝtfǝg tǝ kaiya, aanji ǝmtsana da ciig dǝ shiifǝga.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Baɗǝm nǝ daddakwa ndzǝgan tǝdvad fadghǝr tǝ kaiya, da tapnai kǝ ǝmtsǝg biya. Fǝghǝdǝghǝrǝtfǝg tǝ kwanna?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Aiyam Martla taa kǝ iina, “Aana, Yaazhigǝla, fandǝghǝrǝtfǝg taakiya kǝgh nǝ Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝl kwa da sii samma duniya.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Tagada ba Martl kwana, kaa daas kǝ iin ɗahant kǝ dǝghwa babbaan Maryam damma dlǝmmbaava, amaa, “Wa sǝghǝvsǝg dadda tsaga dǝgita, wai nǝ iin ndava kǝgha.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Bad cinngacinnga Maryam waha, kaa ciya dagal kǝ iin ba watswats da vak Yesu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Dagha bi nǝ Yesu damma gǝdzǝrkǝs ndan biya, ba ndzǝgaan vakavaki tlǝghara nǝ Martla.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Yahudahi kwa ndzar ǝmtaɗ dǝ Maryam ma hǝnyah ar tagar dzǝgwagha, nǝghara ba nǝ iitǝr kǝ ciya dagala Maryam ba watswatsa, kaa gatǝgaan kǝ iitǝr dagala, matlǝg ghǝraatǝr ndakwi dagal damma gǝtlaha da tuug vakwaha.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Dal ba nǝ Maryam da vakavaki dǝ Yesu, nǝghǝgha ba nǝ iina, kaa mbǝɗgambǝɗǝg kǝ iin tǝ vukwana, amaa taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, magha mǝng nǝnga vaakwana, maa ǝmtsa bi nǝ zǝra baabaar biya.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ Maryam tuuga, ard Yahudahi salar ǝmtaɗ dǝ iin ndakwi ar tuuga, kaa ngǝrɗkǝngǝrɗǝg kǝ Yesu ma ǝrviɗyana ba vaivaiya.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Hǝɗama vaakwari?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Kaa tuug kǝ Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Kwakyarvad kwaha, kaa tagaan kǝ Yahudah taakiya, “Vazamvazǝg kǝ ɗuuli waiga nǝ iina.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Aiyam kyalǝm ma iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Wurgharantwurǝg kǝ gyi kǝ gulfa. Maa tsǝgarvai dlaɓ kǝ uudanǝn kǝ ǝmtsǝg biya?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Kaa gwiya mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗan kǝ Yesu ba vaivaiya, ngal dagal kǝ iin damma gǝtliina. Gǝtliin huravna ma kura, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg ghaiyan dǝ akura.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Tlǝgamarwatlǝg kǝ akurna.” Aiyam Martla dǝghwa babba uudanǝn ǝmtsaaǝmtsǝgǝn taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, abi shiig ndakwana, aɗaba hǝngaan uufaɗ hinanan ba vaakwaha.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Tagan kaki taakiya akwama fǝghǝdǝghǝrǝtfǝga, agha da nǝghǝganǝghǝg kǝ ndangǝra Daadamazhigǝl biya?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Kaa tlǝgarwatlǝg kǝ iitǝr kǝ akurǝna. Kaa dzǝgantdzǝg kǝ Yesu kǝ ghǝran damma ghǝrazhigǝla amaa, “Ən tagak uusa, Daada, kwakyarvad cinnghwanacinnga.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ən sǝrgasǝrǝg agha cinngwanacinng ba kǝlaa hǝnga, na tagda kwakyarvad uudahaan ghacga vaakwanǝn ar fǝdghǝrǝt taakiya, kǝgh wa ɓǝlǝghkwadi kaiya.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Tǝhala kwa tagada nǝ Yesu kǝ kwaha, kaa dzǝgantdzǝg kǝ iin kǝ ghaiya baɗyakɗyaka amaa, “Liyazaru, asǝg sagala!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Kaa ba sagal kǝ uudanǝn ǝmtsaǝmtsanǝna, faɗafaɗan ma kǝlpakan baz dǝvvahaan ard shigahaana, huɗvǝgaan dlaɓa kutakutan ma kǝlpakanǝn hǝɗana dǝvakaina. Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Futamaarafutǝga, aa dǝg dagala.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Aɗabad kwaha, baɗyak yaa Yahudah kwa salar sa nǝghǝgara kǝ Maryama, dlaɓa nǝghǝgharanǝghǝg kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu, kaa fǝdghǝrǝtfǝg kǝ iitǝr tǝ iina.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Bakǝvakwaha kaa dagal kǝ kyalmaatǝr davak Farisiha, ar tagtǝr kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Aɗabad kwaha, kaa ɗahgantɗahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisih kǝ dzahava gyiɗya. Ar ndavaru kǝ ghǝrahatǝra am nǝ iitǝra, “Auwa kiyam da ɓag nǝ miyammi? Vazǝg kǝ uudanǝn za ba vukw dǝ ɓa dǝgaha ajappǝr baɗyaka!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Akwama ɓǝlyamarnaaɓǝlg kǝ ɓa kwanahaana, baɗǝm nǝ uudaha ar da fadghǝr tǝ iina. Kaa da sagau kǝ Romah ar da kǝsuu kǝ Vǝgya Daadamazhigǝla miyamma ard dlamaa kǝlaawa miyama.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Pal ma iitǝra kwa ɗahav dǝ Kayafa, kwandza maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah ma kwaha kǝ viiga, amaa taa kǝ iitǝra, “Kuram am sǝrgai ba ndau biya.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Nǝghamaaka biya, abi ngulǝm ǝmtsa nǝ uud pal kwakyarvad uudaha, tǝghǝr kwada ruuga nǝ dlamakǝlaaw baɗǝm?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Tagada dǝ naaga ghǝran bi nǝ Kayaf kǝ kwah biya, aɗaba ndza iin maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah makwaha kǝ viiga, tagadatag kǝ tlayangǝr taakiya, da ǝmtsǝg Yesu kwakyarvad dlamaa kǝlaawa Yahudaha,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 mbakyarvad Yahudah kalti biya, dlaɓa kiyava dzaha zarha Daadamazhigǝl kwa kwazarakwazǝg aanji takwara, ar nal kǝ palla.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ciigǝt daghuvala kwahiin kǝ sarta, kaa ɗiya sawariya tsa shifǝga Yesu kǝ iitǝra.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kwakyarvad kwaha gwiya bi Yesu gwayav ma taataka dlamaa kǝlaawa Yahudah tǝ ɓalal biya, dlakulva kwaha kaa ɗuugharsɗug kǝ iin kǝ vakavakina, kaa ba dagal kǝ iin damma lard kwa hyɛf dǝ tǝghala, kaa daas damma gǝdzǝr kǝs kwa ɗahav dǝ Ifrayim, vakavaki ndza nǝ iin dǝ mbǝrzahaana.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Hǝrzǝt ba nǝ Haarakǝsa Dzǝva Hǝnyaha Yahudaha, kaa dagat kǝ lii ma gǝdzǝrkǝs baɗyak damma Wurushalima kiyava pǝsha ghǝraatǝr lakwti kǝ haarakǝs bandkwa tagaa nǝ dǝga daadijahaatǝra.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Tlatǝr ba gata Yesu, kaa daas kǝ iitǝr damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ar ghacan ar ndava zarabahaatǝr taakiya, “Au wam tlatlǝg nǝ uuram? Da ba sagau nǝ iin kwan damma haarakǝsa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Aɗaba ndza tagardatag nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisiyah ba wur taakiya, baɗǝm daadakwa sǝrgasǝrǝg kǝ vakavaki dǝ Yesu, aa sasǝg sa tagaana, kiyava vigaan kǝ iitǝra.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.