João 11

glwl (GLWL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Liyazaru kwa ndza yanng biya, ndzǝga ma Betani, gǝdzǝr kǝsaatǝr kǝ Maryam ard dǝghwa babbaan Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ba kwaniin kǝ Maryam wa yanng bi zǝra babbaan Lazarusa, iin wa ɗaighara wala tǝrshin bǝtbǝt tǝ shigahaha Yaazhigǝla, dlaɓa masardan dǝ guja ghǝraana.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ dǝghwaha babbaan buna kǝ ghai davak Yesu taakiya, “Yaazhigǝla, dadda kwagha waig nǝngna, yanng biya.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, aiyama, “Kwan kǝ yanngbiyǝra da tsǝgabi kǝmtsǝg biya. Bakǝvakwaha, da saa dǝ ndanngǝr nǝ wan kǝ Dadamazhigǝla, dlaɓa fǝvvaara Zǝraana.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Waigaan nǝ Yesu kǝ Martla ard dǝghwa babbaan Maryama ard Liyazaru.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Cinngha ba Yesu taakiya yanng bi nǝ Liyazaru biya, kaa gwiya gaha kǝ hǝngah bu vakavaki ndza dǝ iina.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Tǝhala kwaha, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana, “Gwiya jiyam daadama haaya Yahudiya.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Aiyam nǝ mbǝrzahaana taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, bamma hǝnngahaan dalna, Yahudah ɓagarɓag kǝlaa ndzǝɗaatǝr kǝ ɗawala kǝgh da akur kiyava tsa kǝgha, aitsǝm agha naa gwiya daada vaakwaha?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Kaa ngutǝrangug Yesu taakiya, “Abi au kǝlaawa tarbu ma vanng pal? Baɗǝm daddakwa dagal dǝ vaciya, maay tsǝgaan nǝ mɓǝdǝg biya, kwakyarvad nǝghǝganǝghǝg kǝ paraka duniya.
9 Jesus respondeu:
10 Daddakwa dagal kavǝɗa, tsǝgaan nǝ mbǝɗga, kwakyarvad maay nǝ parak vakaan biya.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Tǝhala kwa tagada nǝ iin kwaha, kaa gwiya tagtǝrtag kǝ iin taakiya, “Tsaghwa miyam Liyazaru tsaatsǝg haara, ǝn dagal da ciigaana.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Aiyam mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, ma ba haara wa tsǝgatsǝga da mbǝga.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Taga taakiya ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru nǝ Yesu, mbǝrzahaan tlatlar ba taakiya ba haara jiijiir wa hǝnng nǝ iina.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Kaa ba tagtǝrdatag kǝ Yesu bat ɓalaɓal taakiya, “Əmǝtsaaǝmtsǝga Liyazaru.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ən dlaiga nai kwakyarvad kurama aɗaba ndzan maay vakwah biya, kiyava fadǝghǝr kǝskurama. Ciyamciiga, jiyam dagal da vakaana.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Am Toma, kwa ɗahav Didimus taa kǝ kyalǝma mbǝrzaha, “Jiyam dagal ghǝrava miyama, kiyam ǝmtsan ǝmtaɗ dǝ iina.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tsǝgwa ba Yesu vaakwahiina, cinnghacinng taakiya, ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru, hǝngaan uufaɗ ma gǝtla.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani ndza ba hyɛf dǝ Wurshalima dǝt bi dat mil bu taatakatǝr biya.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Baɗyak Yahudahi sarǝv saa tagar dzǝgwagh ǝmtsǝga zǝra babbaatǝr kǝ Martla ard Maryama.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Cinngha ba Martla taakiya sagau Yesu, kaa dagal kǝ iin da tlǝgaraatlǝga. Maryam dlaɓa ndzǝga ma hǝnyaha.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Aiyam nǝ Martl taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, magha ndza mǝng nǝng vaakwana, maa ǝmtsa bi zǝra baabar biya.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Aanji ba ndakwan ndakwi ǝn sǝrgasǝrga taakiya baɗǝm nǝ dǝgit agha ghalga nǝng vǝlakvǝlǝg Daadamazhigǝla.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Am Yesu taa kǝ iina, “Da gwiya ciig zǝra baabagha.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Kaa ngugarangug Martl taakiya, “Ən sǝrgasǝrga da ciig dǝ shiifǝg ma gǝtlah daghwvala ghyǝnga duniya.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Kai ciig ma gǝtlah ard shiifǝga. Daddakwa fǝdghǝrǝtfǝg tǝ kaiya, aanji ǝmtsana da ciig dǝ shiifǝga.
25 Então Jesus afirmou:
26 Baɗǝm nǝ daddakwa ndzǝgan tǝdvad fadghǝr tǝ kaiya, da tapnai kǝ ǝmtsǝg biya. Fǝghǝdǝghǝrǝtfǝg tǝ kwanna?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Aiyam Martla taa kǝ iina, “Aana, Yaazhigǝla, fandǝghǝrǝtfǝg taakiya kǝgh nǝ Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝl kwa da sii samma duniya.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Tagada ba Martl kwana, kaa daas kǝ iin ɗahant kǝ dǝghwa babbaan Maryam damma dlǝmmbaava, amaa, “Wa sǝghǝvsǝg dadda tsaga dǝgita, wai nǝ iin ndava kǝgha.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Bad cinngacinnga Maryam waha, kaa ciya dagal kǝ iin ba watswats da vak Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Dagha bi nǝ Yesu damma gǝdzǝrkǝs ndan biya, ba ndzǝgaan vakavaki tlǝghara nǝ Martla.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yahudahi kwa ndzar ǝmtaɗ dǝ Maryam ma hǝnyah ar tagar dzǝgwagha, nǝghara ba nǝ iitǝr kǝ ciya dagala Maryam ba watswatsa, kaa gatǝgaan kǝ iitǝr dagala, matlǝg ghǝraatǝr ndakwi dagal damma gǝtlaha da tuug vakwaha.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Dal ba nǝ Maryam da vakavaki dǝ Yesu, nǝghǝgha ba nǝ iina, kaa mbǝɗgambǝɗǝg kǝ iin tǝ vukwana, amaa taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, magha mǝng nǝnga vaakwana, maa ǝmtsa bi nǝ zǝra baabaar biya.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ Maryam tuuga, ard Yahudahi salar ǝmtaɗ dǝ iin ndakwi ar tuuga, kaa ngǝrɗkǝngǝrɗǝg kǝ Yesu ma ǝrviɗyana ba vaivaiya.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Hǝɗama vaakwari?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Kaa tuug kǝ Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Kwakyarvad kwaha, kaa tagaan kǝ Yahudah taakiya, “Vazamvazǝg kǝ ɗuuli waiga nǝ iina.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Aiyam kyalǝm ma iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Wurgharantwurǝg kǝ gyi kǝ gulfa. Maa tsǝgarvai dlaɓ kǝ uudanǝn kǝ ǝmtsǝg biya?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Kaa gwiya mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗan kǝ Yesu ba vaivaiya, ngal dagal kǝ iin damma gǝtliina. Gǝtliin huravna ma kura, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg ghaiyan dǝ akura.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Tlǝgamarwatlǝg kǝ akurna.” Aiyam Martla dǝghwa babba uudanǝn ǝmtsaaǝmtsǝgǝn taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, abi shiig ndakwana, aɗaba hǝngaan uufaɗ hinanan ba vaakwaha.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Tagan kaki taakiya akwama fǝghǝdǝghǝrǝtfǝga, agha da nǝghǝganǝghǝg kǝ ndangǝra Daadamazhigǝl biya?”
40 Jesus respondeu:
41 Kaa tlǝgarwatlǝg kǝ iitǝr kǝ akurǝna. Kaa dzǝgantdzǝg kǝ Yesu kǝ ghǝran damma ghǝrazhigǝla amaa, “Ən tagak uusa, Daada, kwakyarvad cinnghwanacinnga.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ən sǝrgasǝrǝg agha cinngwanacinng ba kǝlaa hǝnga, na tagda kwakyarvad uudahaan ghacga vaakwanǝn ar fǝdghǝrǝt taakiya, kǝgh wa ɓǝlǝghkwadi kaiya.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tǝhala kwa tagada nǝ Yesu kǝ kwaha, kaa dzǝgantdzǝg kǝ iin kǝ ghaiya baɗyakɗyaka amaa, “Liyazaru, asǝg sagala!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Kaa ba sagal kǝ uudanǝn ǝmtsaǝmtsanǝna, faɗafaɗan ma kǝlpakan baz dǝvvahaan ard shigahaana, huɗvǝgaan dlaɓa kutakutan ma kǝlpakanǝn hǝɗana dǝvakaina. Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Futamaarafutǝga, aa dǝg dagala.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Aɗabad kwaha, baɗyak yaa Yahudah kwa salar sa nǝghǝgara kǝ Maryama, dlaɓa nǝghǝgharanǝghǝg kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu, kaa fǝdghǝrǝtfǝg kǝ iitǝr tǝ iina.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Bakǝvakwaha kaa dagal kǝ kyalmaatǝr davak Farisiha, ar tagtǝr kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Aɗabad kwaha, kaa ɗahgantɗahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisih kǝ dzahava gyiɗya. Ar ndavaru kǝ ghǝrahatǝra am nǝ iitǝra, “Auwa kiyam da ɓag nǝ miyammi? Vazǝg kǝ uudanǝn za ba vukw dǝ ɓa dǝgaha ajappǝr baɗyaka!
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Akwama ɓǝlyamarnaaɓǝlg kǝ ɓa kwanahaana, baɗǝm nǝ uudaha ar da fadghǝr tǝ iina. Kaa da sagau kǝ Romah ar da kǝsuu kǝ Vǝgya Daadamazhigǝla miyamma ard dlamaa kǝlaawa miyama.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Pal ma iitǝra kwa ɗahav dǝ Kayafa, kwandza maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah ma kwaha kǝ viiga, amaa taa kǝ iitǝra, “Kuram am sǝrgai ba ndau biya.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nǝghamaaka biya, abi ngulǝm ǝmtsa nǝ uud pal kwakyarvad uudaha, tǝghǝr kwada ruuga nǝ dlamakǝlaaw baɗǝm?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Tagada dǝ naaga ghǝran bi nǝ Kayaf kǝ kwah biya, aɗaba ndza iin maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah makwaha kǝ viiga, tagadatag kǝ tlayangǝr taakiya, da ǝmtsǝg Yesu kwakyarvad dlamaa kǝlaawa Yahudaha,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 mbakyarvad Yahudah kalti biya, dlaɓa kiyava dzaha zarha Daadamazhigǝl kwa kwazarakwazǝg aanji takwara, ar nal kǝ palla.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ciigǝt daghuvala kwahiin kǝ sarta, kaa ɗiya sawariya tsa shifǝga Yesu kǝ iitǝra.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Kwakyarvad kwaha gwiya bi Yesu gwayav ma taataka dlamaa kǝlaawa Yahudah tǝ ɓalal biya, dlakulva kwaha kaa ɗuugharsɗug kǝ iin kǝ vakavakina, kaa ba dagal kǝ iin damma lard kwa hyɛf dǝ tǝghala, kaa daas damma gǝdzǝr kǝs kwa ɗahav dǝ Ifrayim, vakavaki ndza nǝ iin dǝ mbǝrzahaana.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Hǝrzǝt ba nǝ Haarakǝsa Dzǝva Hǝnyaha Yahudaha, kaa dagat kǝ lii ma gǝdzǝrkǝs baɗyak damma Wurushalima kiyava pǝsha ghǝraatǝr lakwti kǝ haarakǝs bandkwa tagaa nǝ dǝga daadijahaatǝra.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Tlatǝr ba gata Yesu, kaa daas kǝ iitǝr damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ar ghacan ar ndava zarabahaatǝr taakiya, “Au wam tlatlǝg nǝ uuram? Da ba sagau nǝ iin kwan damma haarakǝsa?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Aɗaba ndza tagardatag nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisiyah ba wur taakiya, baɗǝm daadakwa sǝrgasǝrǝg kǝ vakavaki dǝ Yesu, aa sasǝg sa tagaana, kiyava vigaan kǝ iitǝra.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.