João 11
glwl (GLWL) vs ACF
1 Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Liyazaru kwa ndza yanng biya, ndzǝga ma Betani, gǝdzǝr kǝsaatǝr kǝ Maryam ard dǝghwa babbaan Marta.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ba kwaniin kǝ Maryam wa yanng bi zǝra babbaan Lazarusa, iin wa ɗaighara wala tǝrshin bǝtbǝt tǝ shigahaha Yaazhigǝla, dlaɓa masardan dǝ guja ghǝraana.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ dǝghwaha babbaan buna kǝ ghai davak Yesu taakiya, “Yaazhigǝla, dadda kwagha waig nǝngna, yanng biya.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, aiyama, “Kwan kǝ yanngbiyǝra da tsǝgabi kǝmtsǝg biya. Bakǝvakwaha, da saa dǝ ndanngǝr nǝ wan kǝ Dadamazhigǝla, dlaɓa fǝvvaara Zǝraana.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Waigaan nǝ Yesu kǝ Martla ard dǝghwa babbaan Maryama ard Liyazaru.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Cinngha ba Yesu taakiya yanng bi nǝ Liyazaru biya, kaa gwiya gaha kǝ hǝngah bu vakavaki ndza dǝ iina.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Tǝhala kwaha, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana, “Gwiya jiyam daadama haaya Yahudiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Aiyam nǝ mbǝrzahaana taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, bamma hǝnngahaan dalna, Yahudah ɓagarɓag kǝlaa ndzǝɗaatǝr kǝ ɗawala kǝgh da akur kiyava tsa kǝgha, aitsǝm agha naa gwiya daada vaakwaha?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Kaa ngutǝrangug Yesu taakiya, “Abi au kǝlaawa tarbu ma vanng pal? Baɗǝm daddakwa dagal dǝ vaciya, maay tsǝgaan nǝ mɓǝdǝg biya, kwakyarvad nǝghǝganǝghǝg kǝ paraka duniya.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Daddakwa dagal kavǝɗa, tsǝgaan nǝ mbǝɗga, kwakyarvad maay nǝ parak vakaan biya.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tǝhala kwa tagada nǝ iin kwaha, kaa gwiya tagtǝrtag kǝ iin taakiya, “Tsaghwa miyam Liyazaru tsaatsǝg haara, ǝn dagal da ciigaana.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Aiyam mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, ma ba haara wa tsǝgatsǝga da mbǝga.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Taga taakiya ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru nǝ Yesu, mbǝrzahaan tlatlar ba taakiya ba haara jiijiir wa hǝnng nǝ iina.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kaa ba tagtǝrdatag kǝ Yesu bat ɓalaɓal taakiya, “Əmǝtsaaǝmtsǝga Liyazaru.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ən dlaiga nai kwakyarvad kurama aɗaba ndzan maay vakwah biya, kiyava fadǝghǝr kǝskurama. Ciyamciiga, jiyam dagal da vakaana.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Am Toma, kwa ɗahav Didimus taa kǝ kyalǝma mbǝrzaha, “Jiyam dagal ghǝrava miyama, kiyam ǝmtsan ǝmtaɗ dǝ iina.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Tsǝgwa ba Yesu vaakwahiina, cinnghacinng taakiya, ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru, hǝngaan uufaɗ ma gǝtla.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betani ndza ba hyɛf dǝ Wurshalima dǝt bi dat mil bu taatakatǝr biya.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Baɗyak Yahudahi sarǝv saa tagar dzǝgwagh ǝmtsǝga zǝra babbaatǝr kǝ Martla ard Maryama.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Cinngha ba Martla taakiya sagau Yesu, kaa dagal kǝ iin da tlǝgaraatlǝga. Maryam dlaɓa ndzǝga ma hǝnyaha.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Aiyam nǝ Martl taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, magha ndza mǝng nǝng vaakwana, maa ǝmtsa bi zǝra baabar biya.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Aanji ba ndakwan ndakwi ǝn sǝrgasǝrga taakiya baɗǝm nǝ dǝgit agha ghalga nǝng vǝlakvǝlǝg Daadamazhigǝla.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Am Yesu taa kǝ iina, “Da gwiya ciig zǝra baabagha.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Kaa ngugarangug Martl taakiya, “Ən sǝrgasǝrga da ciig dǝ shiifǝg ma gǝtlah daghwvala ghyǝnga duniya.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Kai ciig ma gǝtlah ard shiifǝga. Daddakwa fǝdghǝrǝtfǝg tǝ kaiya, aanji ǝmtsana da ciig dǝ shiifǝga.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Baɗǝm nǝ daddakwa ndzǝgan tǝdvad fadghǝr tǝ kaiya, da tapnai kǝ ǝmtsǝg biya. Fǝghǝdǝghǝrǝtfǝg tǝ kwanna?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Aiyam Martla taa kǝ iina, “Aana, Yaazhigǝla, fandǝghǝrǝtfǝg taakiya kǝgh nǝ Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝl kwa da sii samma duniya.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tagada ba Martl kwana, kaa daas kǝ iin ɗahant kǝ dǝghwa babbaan Maryam damma dlǝmmbaava, amaa, “Wa sǝghǝvsǝg dadda tsaga dǝgita, wai nǝ iin ndava kǝgha.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Bad cinngacinnga Maryam waha, kaa ciya dagal kǝ iin ba watswats da vak Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Dagha bi nǝ Yesu damma gǝdzǝrkǝs ndan biya, ba ndzǝgaan vakavaki tlǝghara nǝ Martla.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Yahudahi kwa ndzar ǝmtaɗ dǝ Maryam ma hǝnyah ar tagar dzǝgwagha, nǝghara ba nǝ iitǝr kǝ ciya dagala Maryam ba watswatsa, kaa gatǝgaan kǝ iitǝr dagala, matlǝg ghǝraatǝr ndakwi dagal damma gǝtlaha da tuug vakwaha.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Dal ba nǝ Maryam da vakavaki dǝ Yesu, nǝghǝgha ba nǝ iina, kaa mbǝɗgambǝɗǝg kǝ iin tǝ vukwana, amaa taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, magha mǝng nǝnga vaakwana, maa ǝmtsa bi nǝ zǝra baabaar biya.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ Maryam tuuga, ard Yahudahi salar ǝmtaɗ dǝ iin ndakwi ar tuuga, kaa ngǝrɗkǝngǝrɗǝg kǝ Yesu ma ǝrviɗyana ba vaivaiya.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Hǝɗama vaakwari?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Kaa tuug kǝ Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Kwakyarvad kwaha, kaa tagaan kǝ Yahudah taakiya, “Vazamvazǝg kǝ ɗuuli waiga nǝ iina.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Aiyam kyalǝm ma iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Wurgharantwurǝg kǝ gyi kǝ gulfa. Maa tsǝgarvai dlaɓ kǝ uudanǝn kǝ ǝmtsǝg biya?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Kaa gwiya mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗan kǝ Yesu ba vaivaiya, ngal dagal kǝ iin damma gǝtliina. Gǝtliin huravna ma kura, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg ghaiyan dǝ akura.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Tlǝgamarwatlǝg kǝ akurna.” Aiyam Martla dǝghwa babba uudanǝn ǝmtsaaǝmtsǝgǝn taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, abi shiig ndakwana, aɗaba hǝngaan uufaɗ hinanan ba vaakwaha.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Tagan kaki taakiya akwama fǝghǝdǝghǝrǝtfǝga, agha da nǝghǝganǝghǝg kǝ ndangǝra Daadamazhigǝl biya?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kaa tlǝgarwatlǝg kǝ iitǝr kǝ akurǝna. Kaa dzǝgantdzǝg kǝ Yesu kǝ ghǝran damma ghǝrazhigǝla amaa, “Ən tagak uusa, Daada, kwakyarvad cinnghwanacinnga.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ən sǝrgasǝrǝg agha cinngwanacinng ba kǝlaa hǝnga, na tagda kwakyarvad uudahaan ghacga vaakwanǝn ar fǝdghǝrǝt taakiya, kǝgh wa ɓǝlǝghkwadi kaiya.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tǝhala kwa tagada nǝ Yesu kǝ kwaha, kaa dzǝgantdzǝg kǝ iin kǝ ghaiya baɗyakɗyaka amaa, “Liyazaru, asǝg sagala!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Kaa ba sagal kǝ uudanǝn ǝmtsaǝmtsanǝna, faɗafaɗan ma kǝlpakan baz dǝvvahaan ard shigahaana, huɗvǝgaan dlaɓa kutakutan ma kǝlpakanǝn hǝɗana dǝvakaina. Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Futamaarafutǝga, aa dǝg dagala.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Aɗabad kwaha, baɗyak yaa Yahudah kwa salar sa nǝghǝgara kǝ Maryama, dlaɓa nǝghǝgharanǝghǝg kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu, kaa fǝdghǝrǝtfǝg kǝ iitǝr tǝ iina.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bakǝvakwaha kaa dagal kǝ kyalmaatǝr davak Farisiha, ar tagtǝr kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Aɗabad kwaha, kaa ɗahgantɗahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisih kǝ dzahava gyiɗya. Ar ndavaru kǝ ghǝrahatǝra am nǝ iitǝra, “Auwa kiyam da ɓag nǝ miyammi? Vazǝg kǝ uudanǝn za ba vukw dǝ ɓa dǝgaha ajappǝr baɗyaka!
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Akwama ɓǝlyamarnaaɓǝlg kǝ ɓa kwanahaana, baɗǝm nǝ uudaha ar da fadghǝr tǝ iina. Kaa da sagau kǝ Romah ar da kǝsuu kǝ Vǝgya Daadamazhigǝla miyamma ard dlamaa kǝlaawa miyama.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Pal ma iitǝra kwa ɗahav dǝ Kayafa, kwandza maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah ma kwaha kǝ viiga, amaa taa kǝ iitǝra, “Kuram am sǝrgai ba ndau biya.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Nǝghamaaka biya, abi ngulǝm ǝmtsa nǝ uud pal kwakyarvad uudaha, tǝghǝr kwada ruuga nǝ dlamakǝlaaw baɗǝm?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Tagada dǝ naaga ghǝran bi nǝ Kayaf kǝ kwah biya, aɗaba ndza iin maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah makwaha kǝ viiga, tagadatag kǝ tlayangǝr taakiya, da ǝmtsǝg Yesu kwakyarvad dlamaa kǝlaawa Yahudaha,
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 mbakyarvad Yahudah kalti biya, dlaɓa kiyava dzaha zarha Daadamazhigǝl kwa kwazarakwazǝg aanji takwara, ar nal kǝ palla.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ciigǝt daghuvala kwahiin kǝ sarta, kaa ɗiya sawariya tsa shifǝga Yesu kǝ iitǝra.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kwakyarvad kwaha gwiya bi Yesu gwayav ma taataka dlamaa kǝlaawa Yahudah tǝ ɓalal biya, dlakulva kwaha kaa ɗuugharsɗug kǝ iin kǝ vakavakina, kaa ba dagal kǝ iin damma lard kwa hyɛf dǝ tǝghala, kaa daas damma gǝdzǝr kǝs kwa ɗahav dǝ Ifrayim, vakavaki ndza nǝ iin dǝ mbǝrzahaana.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Hǝrzǝt ba nǝ Haarakǝsa Dzǝva Hǝnyaha Yahudaha, kaa dagat kǝ lii ma gǝdzǝrkǝs baɗyak damma Wurushalima kiyava pǝsha ghǝraatǝr lakwti kǝ haarakǝs bandkwa tagaa nǝ dǝga daadijahaatǝra.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Tlatǝr ba gata Yesu, kaa daas kǝ iitǝr damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ar ghacan ar ndava zarabahaatǝr taakiya, “Au wam tlatlǝg nǝ uuram? Da ba sagau nǝ iin kwan damma haarakǝsa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Aɗaba ndza tagardatag nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisiyah ba wur taakiya, baɗǝm daadakwa sǝrgasǝrǝg kǝ vakavaki dǝ Yesu, aa sasǝg sa tagaana, kiyava vigaan kǝ iitǝra.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.