João 11
glwl (GLWL) vs ARA
1 Ndza mǝng nǝ uuda nǝ iin ɗaagaan Liyazaru kwa ndza yanng biya, ndzǝga ma Betani, gǝdzǝr kǝsaatǝr kǝ Maryam ard dǝghwa babbaan Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ba kwaniin kǝ Maryam wa yanng bi zǝra babbaan Lazarusa, iin wa ɗaighara wala tǝrshin bǝtbǝt tǝ shigahaha Yaazhigǝla, dlaɓa masardan dǝ guja ghǝraana.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ dǝghwaha babbaan buna kǝ ghai davak Yesu taakiya, “Yaazhigǝla, dadda kwagha waig nǝngna, yanng biya.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Cinngha ba nǝ Yesu ǝndkwaha, aiyama, “Kwan kǝ yanngbiyǝra da tsǝgabi kǝmtsǝg biya. Bakǝvakwaha, da saa dǝ ndanngǝr nǝ wan kǝ Dadamazhigǝla, dlaɓa fǝvvaara Zǝraana.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Waigaan nǝ Yesu kǝ Martla ard dǝghwa babbaan Maryama ard Liyazaru.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Cinngha ba Yesu taakiya yanng bi nǝ Liyazaru biya, kaa gwiya gaha kǝ hǝngah bu vakavaki ndza dǝ iina.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tǝhala kwaha, aiyama taa kǝ mbǝrzahaana, “Gwiya jiyam daadama haaya Yahudiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Aiyam nǝ mbǝrzahaana taa kǝ iina, “Dadda tsaga dǝgita, bamma hǝnngahaan dalna, Yahudah ɓagarɓag kǝlaa ndzǝɗaatǝr kǝ ɗawala kǝgh da akur kiyava tsa kǝgha, aitsǝm agha naa gwiya daada vaakwaha?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kaa ngutǝrangug Yesu taakiya, “Abi au kǝlaawa tarbu ma vanng pal? Baɗǝm daddakwa dagal dǝ vaciya, maay tsǝgaan nǝ mɓǝdǝg biya, kwakyarvad nǝghǝganǝghǝg kǝ paraka duniya.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Daddakwa dagal kavǝɗa, tsǝgaan nǝ mbǝɗga, kwakyarvad maay nǝ parak vakaan biya.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tǝhala kwa tagada nǝ iin kwaha, kaa gwiya tagtǝrtag kǝ iin taakiya, “Tsaghwa miyam Liyazaru tsaatsǝg haara, ǝn dagal da ciigaana.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Aiyam mbǝrzahaan taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, ma ba haara wa tsǝgatsǝga da mbǝga.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Taga taakiya ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru nǝ Yesu, mbǝrzahaan tlatlar ba taakiya ba haara jiijiir wa hǝnng nǝ iina.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kaa ba tagtǝrdatag kǝ Yesu bat ɓalaɓal taakiya, “Əmǝtsaaǝmtsǝga Liyazaru.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ən dlaiga nai kwakyarvad kurama aɗaba ndzan maay vakwah biya, kiyava fadǝghǝr kǝskurama. Ciyamciiga, jiyam dagal da vakaana.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Am Toma, kwa ɗahav Didimus taa kǝ kyalǝma mbǝrzaha, “Jiyam dagal ghǝrava miyama, kiyam ǝmtsan ǝmtaɗ dǝ iina.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Tsǝgwa ba Yesu vaakwahiina, cinnghacinng taakiya, ǝmtsaaǝmtsǝg Liyazaru, hǝngaan uufaɗ ma gǝtla.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani ndza ba hyɛf dǝ Wurshalima dǝt bi dat mil bu taatakatǝr biya.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Baɗyak Yahudahi sarǝv saa tagar dzǝgwagh ǝmtsǝga zǝra babbaatǝr kǝ Martla ard Maryama.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Cinngha ba Martla taakiya sagau Yesu, kaa dagal kǝ iin da tlǝgaraatlǝga. Maryam dlaɓa ndzǝga ma hǝnyaha.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Aiyam nǝ Martl taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, magha ndza mǝng nǝng vaakwana, maa ǝmtsa bi zǝra baabar biya.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Aanji ba ndakwan ndakwi ǝn sǝrgasǝrga taakiya baɗǝm nǝ dǝgit agha ghalga nǝng vǝlakvǝlǝg Daadamazhigǝla.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Am Yesu taa kǝ iina, “Da gwiya ciig zǝra baabagha.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kaa ngugarangug Martl taakiya, “Ən sǝrgasǝrga da ciig dǝ shiifǝg ma gǝtlah daghwvala ghyǝnga duniya.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Kai ciig ma gǝtlah ard shiifǝga. Daddakwa fǝdghǝrǝtfǝg tǝ kaiya, aanji ǝmtsana da ciig dǝ shiifǝga.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Baɗǝm nǝ daddakwa ndzǝgan tǝdvad fadghǝr tǝ kaiya, da tapnai kǝ ǝmtsǝg biya. Fǝghǝdǝghǝrǝtfǝg tǝ kwanna?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Aiyam Martla taa kǝ iina, “Aana, Yaazhigǝla, fandǝghǝrǝtfǝg taakiya kǝgh nǝ Kǝristi, Zǝra Daadamazhigǝl kwa da sii samma duniya.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tagada ba Martl kwana, kaa daas kǝ iin ɗahant kǝ dǝghwa babbaan Maryam damma dlǝmmbaava, amaa, “Wa sǝghǝvsǝg dadda tsaga dǝgita, wai nǝ iin ndava kǝgha.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Bad cinngacinnga Maryam waha, kaa ciya dagal kǝ iin ba watswats da vak Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Dagha bi nǝ Yesu damma gǝdzǝrkǝs ndan biya, ba ndzǝgaan vakavaki tlǝghara nǝ Martla.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Yahudahi kwa ndzar ǝmtaɗ dǝ Maryam ma hǝnyah ar tagar dzǝgwagha, nǝghara ba nǝ iitǝr kǝ ciya dagala Maryam ba watswatsa, kaa gatǝgaan kǝ iitǝr dagala, matlǝg ghǝraatǝr ndakwi dagal damma gǝtlaha da tuug vakwaha.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Dal ba nǝ Maryam da vakavaki dǝ Yesu, nǝghǝgha ba nǝ iina, kaa mbǝɗgambǝɗǝg kǝ iin tǝ vukwana, amaa taa kǝ iina, “Yaazhigǝla, magha mǝng nǝnga vaakwana, maa ǝmtsa bi nǝ zǝra baabaar biya.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nǝghǝgha ba Yesu kǝ Maryam tuuga, ard Yahudahi salar ǝmtaɗ dǝ iin ndakwi ar tuuga, kaa ngǝrɗkǝngǝrɗǝg kǝ Yesu ma ǝrviɗyana ba vaivaiya.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Kaa ndavtǝrundavǝg kǝ Yesu taakiya, “Hǝɗama vaakwari?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Kaa tuug kǝ Yesu.
35 Jesus chorou.
36 Kwakyarvad kwaha, kaa tagaan kǝ Yahudah taakiya, “Vazamvazǝg kǝ ɗuuli waiga nǝ iina.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Aiyam kyalǝm ma iitǝr taa kǝ ghǝrahaatǝra, “Wurgharantwurǝg kǝ gyi kǝ gulfa. Maa tsǝgarvai dlaɓ kǝ uudanǝn kǝ ǝmtsǝg biya?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Kaa gwiya mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗan kǝ Yesu ba vaivaiya, ngal dagal kǝ iin damma gǝtliina. Gǝtliin huravna ma kura, kaa hǝɗvarduhǝɗǝg ghaiyan dǝ akura.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Am Yesu taa kǝ iitǝra, “Tlǝgamarwatlǝg kǝ akurna.” Aiyam Martla dǝghwa babba uudanǝn ǝmtsaaǝmtsǝgǝn taa kǝ Yesu, “Yaazhigǝla, abi shiig ndakwana, aɗaba hǝngaan uufaɗ hinanan ba vaakwaha.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Tagan kaki taakiya akwama fǝghǝdǝghǝrǝtfǝga, agha da nǝghǝganǝghǝg kǝ ndangǝra Daadamazhigǝl biya?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kaa tlǝgarwatlǝg kǝ iitǝr kǝ akurǝna. Kaa dzǝgantdzǝg kǝ Yesu kǝ ghǝran damma ghǝrazhigǝla amaa, “Ən tagak uusa, Daada, kwakyarvad cinnghwanacinnga.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ən sǝrgasǝrǝg agha cinngwanacinng ba kǝlaa hǝnga, na tagda kwakyarvad uudahaan ghacga vaakwanǝn ar fǝdghǝrǝt taakiya, kǝgh wa ɓǝlǝghkwadi kaiya.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tǝhala kwa tagada nǝ Yesu kǝ kwaha, kaa dzǝgantdzǝg kǝ iin kǝ ghaiya baɗyakɗyaka amaa, “Liyazaru, asǝg sagala!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kaa ba sagal kǝ uudanǝn ǝmtsaǝmtsanǝna, faɗafaɗan ma kǝlpakan baz dǝvvahaan ard shigahaana, huɗvǝgaan dlaɓa kutakutan ma kǝlpakanǝn hǝɗana dǝvakaina. Aiyam Yesu taa kǝ iitǝra, “Futamaarafutǝga, aa dǝg dagala.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Aɗabad kwaha, baɗyak yaa Yahudah kwa salar sa nǝghǝgara kǝ Maryama, dlaɓa nǝghǝgharanǝghǝg kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu, kaa fǝdghǝrǝtfǝg kǝ iitǝr tǝ iina.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Bakǝvakwaha kaa dagal kǝ kyalmaatǝr davak Farisiha, ar tagtǝr kǝ dǝgit ɓagaa nǝ Yesu.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Aɗabad kwaha, kaa ɗahgantɗahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisih kǝ dzahava gyiɗya. Ar ndavaru kǝ ghǝrahatǝra am nǝ iitǝra, “Auwa kiyam da ɓag nǝ miyammi? Vazǝg kǝ uudanǝn za ba vukw dǝ ɓa dǝgaha ajappǝr baɗyaka!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Akwama ɓǝlyamarnaaɓǝlg kǝ ɓa kwanahaana, baɗǝm nǝ uudaha ar da fadghǝr tǝ iina. Kaa da sagau kǝ Romah ar da kǝsuu kǝ Vǝgya Daadamazhigǝla miyamma ard dlamaa kǝlaawa miyama.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pal ma iitǝra kwa ɗahav dǝ Kayafa, kwandza maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah ma kwaha kǝ viiga, amaa taa kǝ iitǝra, “Kuram am sǝrgai ba ndau biya.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nǝghamaaka biya, abi ngulǝm ǝmtsa nǝ uud pal kwakyarvad uudaha, tǝghǝr kwada ruuga nǝ dlamakǝlaaw baɗǝm?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tagada dǝ naaga ghǝran bi nǝ Kayaf kǝ kwah biya, aɗaba ndza iin maal ba tingting ma zhiila kǝsauufah makwaha kǝ viiga, tagadatag kǝ tlayangǝr taakiya, da ǝmtsǝg Yesu kwakyarvad dlamaa kǝlaawa Yahudaha,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 mbakyarvad Yahudah kalti biya, dlaɓa kiyava dzaha zarha Daadamazhigǝl kwa kwazarakwazǝg aanji takwara, ar nal kǝ palla.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ciigǝt daghuvala kwahiin kǝ sarta, kaa ɗiya sawariya tsa shifǝga Yesu kǝ iitǝra.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kwakyarvad kwaha gwiya bi Yesu gwayav ma taataka dlamaa kǝlaawa Yahudah tǝ ɓalal biya, dlakulva kwaha kaa ɗuugharsɗug kǝ iin kǝ vakavakina, kaa ba dagal kǝ iin damma lard kwa hyɛf dǝ tǝghala, kaa daas damma gǝdzǝr kǝs kwa ɗahav dǝ Ifrayim, vakavaki ndza nǝ iin dǝ mbǝrzahaana.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Hǝrzǝt ba nǝ Haarakǝsa Dzǝva Hǝnyaha Yahudaha, kaa dagat kǝ lii ma gǝdzǝrkǝs baɗyak damma Wurushalima kiyava pǝsha ghǝraatǝr lakwti kǝ haarakǝs bandkwa tagaa nǝ dǝga daadijahaatǝra.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tlatǝr ba gata Yesu, kaa daas kǝ iitǝr damma gaagazaiya Vǝgya Daadamazhigǝl ar ghacan ar ndava zarabahaatǝr taakiya, “Au wam tlatlǝg nǝ uuram? Da ba sagau nǝ iin kwan damma haarakǝsa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Aɗaba ndza tagardatag nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisiyah ba wur taakiya, baɗǝm daadakwa sǝrgasǝrǝg kǝ vakavaki dǝ Yesu, aa sasǝg sa tagaana, kiyava vigaan kǝ iitǝra.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.