Lucas 7
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs VC
1 NISH tra v'eh erreish ooilley ny goan shoh y loayrt ayns clashtyn y phobble, hie eh stiagh ayns Calpernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 As va centurion dy row va fer-mooinjerey echey, v'eh dy mooar soiaghey jeh, as v'eh ching, as raad y vaaish.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 As tra cheayll eh jeh Yeesey, hug eh shanstyr ny Hewnyn huggey, guee er eh dy heet dy laanaghey e er-mooinjerey.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 As tra v'ad er jeet gys Yeesey, ren ad aghin huggey dy jeean, gra, Dy row eshyn feeu v'eh dy yannoo shoh er y hon:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Son t'eh ny charrey da'n ashoon ain, as t'eh er hroggal synagogue dooin.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Eisht hie Yeesey mâroo. As tra v'eh er jeet er-gerrey da'n thie, hug y centurion caarjyn huggey, gra rish, Hiarn, ny boir oo hene, son cha vel mish feeu oo dy heet stiagh fo my chlea.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 As er-yn-oyr shen cha yeeagh mee orrym pene dy ve feeu dy heet hood: agh loayr y fockle, as nee my er-mooinjerey coural.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Son ta mish mee hene my ghooinney ayns pooar, as ta sidooryn aym foym, as ta mee gra rish shoh, Immee, as t'eh goll: as rish fer elley, Tar, as t'eh cheet: as rish my harvaant, Jean shoh, as t'eh dy yannoo eh.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Tra cheayll Yeesey shoh, ghow eh yindys, as hyndaa eh mygeayrt, as dooyrt eh rish y pobble va geiyrt er, Ta mee gra riu, Lheid y credjue lajer shoh, cha vel mee er gheddyn ayns Israel hene.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 As tra haink ny chaghteryn reesht gys y thie, hooar ad dy row yn fer-mooinjerey va ching dy slane er choural.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 As haink eh gy-kione yn laa er-giyn dy jagh eh gys ard-valley va enmyssit Nain, as hie ymmodee jeh e ynseydee marish, as mooarrane sleih.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Nish tra haink eh er-gerrey da giat yn ard-valley, cur-my-ner, va sleih cur lhieu magh dooinney marroo, va ny ynrycan mac da e voir, as v'eeish ny ben-treoghe: as va ymmodee jeh sleih yn ard-valley mâree.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 As tra honnick y Chiarn ee, va chymmey echey urree, as dooyrt eh r'ee, Ny jean keayney.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 As haink eh, as venn eh rish y carbyd (as hass adsyn va fo) as dooyrt eh, Ghooinney aeg, ta mee gra rhyt, Irree.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 As hoie yn dooinney marroo seose, as ren eh toshiaght dy loayrt: as livrey eh eh gys e vo1r.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 As haink aggle orroo ooilley: as hug ad moylley da Jee, gra, Ta phadeyr mooar er n'irree seose ny mast' ain; as, Ta Jee er yeeaghyn er e phobble.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 As hie yn goo shoh magh my-e-chione trooid ooilley Judea, as trooid ooilley yn cheer mygeayrt.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 As hug ynseydee Ean coontey da jeh ooilley ny reddyn shoh.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 As deie Ean er jees jeh e ynseydee as hug eh ad er chaghteraght gys Yeesey, gra, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Tra va ny deiney er jeet huggey, dooyrt ad, Ta Ean Bastey er nyn goyrt shin dy ênaght jeed, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 As ayns yn oor cheddin v'eh lheihys ymmodee jeh ny aslayntyn as ny doghanyn, as ny drogh-spyrrydyn oc, as da ymmodee va doal v'eh coyrt soilshey.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Eisht dregyr Yeesey as dooyrt eh roo, Immee-jee reue, as insh-jee da Ean cre y reddyn ta shiu er vakin as er chlashtyn kys dy vel ny doail geddyn nyn soilshey, ny croobee shooyll, ny louraanee er nyn ghlenney, ny beuyr clashtyn, ny merriu er nyn mioghey, as y sushtal er ny phreacheil da ny boghtyn.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 As bannit ta eshyn nagh jean beg y hoiaghey jeem's.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 As tra va chaghteryn Ean er n'immeeaght, ren eh toshiaght dy ghra rish y pobble mychione Ean, Cre hie shiu magh gys yn aasagh dy akin? Nee cuirtliagh criht lesh y gheay.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Agh cre hie shiu magh dy akin? Dooinney soit magh ayns coamrey moyrnagh! Cur-my-ner t'adsyn ta ceau coamrey costal, as farrail dy seyr, ayns plaaseyn reeoil.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Agh cre hie shiu magh dy akin? Phadeyr? dy jarroo, ta mee gra riu, as fer s'ooasle na phadeyr.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Shoh eh jeh te scruit, Cur-my-ner, ta mee cur my haghter magh royd, dy chiartaghey yn raad kiongoyrt rhyt.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Son ta mee gra riu, Ny mast' oc syn t'er nyn ruggey jeh mraane, cha vel phadeyr syrjey na Ean Bashtey: agh ta'n fer sloo t'ayns reeriaght Yee ny syrjey na eshyn.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 As ren ooilley yn pobble cheayll eh as ny publicanee Jee y heyrey, as v'ad er nyn mashtey lesh bashtey Ean.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Agh ren ny Phariseeyn as fir-ynsee yn leigh soiaghey beg jeh coyrle Yee nyn 'oï oc hene, as cha row ad er nyn mashtey liorish.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 As dooyrt y Chiarn, Cre gys nee'm deiney yn cheeloghe shoh y hoylaghey? as cre rish t'ad goll?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 T'ad goll-rish cloan, ta nyn soie ayns ny margaghyn, geamagh yn derrey yeh gys y jeh elley, as gra, Ta shin er n'yannoo bingys diu, as cha vel shiu er ghaunsin: ta shin er hroggal bardoon diu, as cha vel shiu er ghobberan.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Son cha daink Ean Bashtey gee arran, ny giu feeyn; as ta shiu gra, Ta drogh spyrryd echey.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ta'n Mac dooinney er jeet gee as giu; as ta shiu gra, Cur-my-ner dooinney jollyssagh, as iuder-feeyney, carrey dy phublicanee as dy pheccee.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Agh ta creenaght er ny heyrey liorish ooilley e cloan.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 As chuir fer jeh ny Phariseeyn eh gys bee marish. As hie eh stiagh ayns thie yn Pharisee, as hoie eh sheese gys bee.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 As cur-my-ner va ben ayns yn ard-valley, va ny drogh yantagh, tra va fys eck dy row Yeesey ny hoie ec bee ayns thie yn Pharisee, hug ee lh'ee box alabaster dy ooil chostal.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 As hass ee ec e chassyn cheu e chooylloo keayney, as ren ee toshiaght dy niee e chassyn lesh jeir, as rub ee ad lesh folt e king, as phaag ee e chassyn, as ren ee ad y ooillaghey lesh yn ooil.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Nish yn Pharisee ren y chuirrey eh, tra honnick eh shoh, loayr eh cheu-sthie jeh hene, gra, Veagh fys er ve ec y dooinney shoh, dy beagh eh ny adeyr, quoi, as cre'n monney dy ven ee shoh, ta bentyn rish: son t'ee ny ben pheccoil.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 As dreggyr Yeesey, as dooyrt eh rish, Simon, ta red aym's dy ghra rhyt, As dooyrt eh, Abbyr eh, vainshter.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Va dooinney dy row, as jees ayns lhiastynys da: va'n derrey yeh lhiastyn queig cheead ping, as y jeh elley jeih pingyn as da-eed.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 As tra nagh row oc dy eeck, leih eh daue ny-neesht dy arryltagh. Insh dou eisht, quoi jeu s'booisal vees da?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Dreggyr Simon as dooyrt eh, Er-lhiam dy nee eshyn, da smoo ren eh leih. As dooyrt eh rish, T'ou er vriwnys dy cairagh.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 As hyndaa eh gys y ven, as dooyrt eh rish Simon, Vel oo cur-my-ner yn ven shoh? Haink mee stiagh ayns dty hie's, as cha dug oo dou ushtey son my chassyn: agh t'eeish er niee my chassyn lesh jeir, as er jyrmagh ad lesh folt e king.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Cha dug uss paag dou: agh ta'n ven shoh, er-dyn traa haink mee stiagh, er ve kinjagh paagey my chassyn.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 My chione lesh ooil cha ren oo y ooillaghey: agh ta'n ven shoh er n'ooillaghey my chassyn lesh ooil.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Shen-y-fa ta mee gra rhyt, Ta ny peccaghyn eck ta ymmodee, er nyn leih jee: shen-y-fa wheesh shen smoo ta yn ghraih eck: agh dasyn ta beggan er ny leih, cha vel e ghraih agh beggan.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 As dooyrt eh r'ee, Ta dty pheccaghyn er nyn leih dhyt.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 As ren y vooinjer va nyn soie ec bee mârish, toshiaght dy ghra cheu-sthie jeu hene, Quoi eh shoh ta myrgeddin leih peccaghyn?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 As dooyrt eh rish y ven, Ta dty chredjue er dty hauail; immee ayns shee.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.