Lucas 7

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 NISH tra v'eh erreish ooilley ny goan shoh y loayrt ayns clashtyn y phobble, hie eh stiagh ayns Calpernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 As va centurion dy row va fer-mooinjerey echey, v'eh dy mooar soiaghey jeh, as v'eh ching, as raad y vaaish.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 As tra cheayll eh jeh Yeesey, hug eh shanstyr ny Hewnyn huggey, guee er eh dy heet dy laanaghey e er-mooinjerey.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 As tra v'ad er jeet gys Yeesey, ren ad aghin huggey dy jeean, gra, Dy row eshyn feeu v'eh dy yannoo shoh er y hon:
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Son t'eh ny charrey da'n ashoon ain, as t'eh er hroggal synagogue dooin.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Eisht hie Yeesey mâroo. As tra v'eh er jeet er-gerrey da'n thie, hug y centurion caarjyn huggey, gra rish, Hiarn, ny boir oo hene, son cha vel mish feeu oo dy heet stiagh fo my chlea.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 As er-yn-oyr shen cha yeeagh mee orrym pene dy ve feeu dy heet hood: agh loayr y fockle, as nee my er-mooinjerey coural.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Son ta mish mee hene my ghooinney ayns pooar, as ta sidooryn aym foym, as ta mee gra rish shoh, Immee, as t'eh goll: as rish fer elley, Tar, as t'eh cheet: as rish my harvaant, Jean shoh, as t'eh dy yannoo eh.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Tra cheayll Yeesey shoh, ghow eh yindys, as hyndaa eh mygeayrt, as dooyrt eh rish y pobble va geiyrt er, Ta mee gra riu, Lheid y credjue lajer shoh, cha vel mee er gheddyn ayns Israel hene.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 As tra haink ny chaghteryn reesht gys y thie, hooar ad dy row yn fer-mooinjerey va ching dy slane er choural.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 As haink eh gy-kione yn laa er-giyn dy jagh eh gys ard-valley va enmyssit Nain, as hie ymmodee jeh e ynseydee marish, as mooarrane sleih.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Nish tra haink eh er-gerrey da giat yn ard-valley, cur-my-ner, va sleih cur lhieu magh dooinney marroo, va ny ynrycan mac da e voir, as v'eeish ny ben-treoghe: as va ymmodee jeh sleih yn ard-valley mâree.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 As tra honnick y Chiarn ee, va chymmey echey urree, as dooyrt eh r'ee, Ny jean keayney.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 As haink eh, as venn eh rish y carbyd (as hass adsyn va fo) as dooyrt eh, Ghooinney aeg, ta mee gra rhyt, Irree.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 As hoie yn dooinney marroo seose, as ren eh toshiaght dy loayrt: as livrey eh eh gys e vo1r.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 As haink aggle orroo ooilley: as hug ad moylley da Jee, gra, Ta phadeyr mooar er n'irree seose ny mast' ain; as, Ta Jee er yeeaghyn er e phobble.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 As hie yn goo shoh magh my-e-chione trooid ooilley Judea, as trooid ooilley yn cheer mygeayrt.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 As hug ynseydee Ean coontey da jeh ooilley ny reddyn shoh.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 As deie Ean er jees jeh e ynseydee as hug eh ad er chaghteraght gys Yeesey, gra, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Tra va ny deiney er jeet huggey, dooyrt ad, Ta Ean Bastey er nyn goyrt shin dy ênaght jeed, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 As ayns yn oor cheddin v'eh lheihys ymmodee jeh ny aslayntyn as ny doghanyn, as ny drogh-spyrrydyn oc, as da ymmodee va doal v'eh coyrt soilshey.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Eisht dregyr Yeesey as dooyrt eh roo, Immee-jee reue, as insh-jee da Ean cre y reddyn ta shiu er vakin as er chlashtyn kys dy vel ny doail geddyn nyn soilshey, ny croobee shooyll, ny louraanee er nyn ghlenney, ny beuyr clashtyn, ny merriu er nyn mioghey, as y sushtal er ny phreacheil da ny boghtyn.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 As bannit ta eshyn nagh jean beg y hoiaghey jeem's.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 As tra va chaghteryn Ean er n'immeeaght, ren eh toshiaght dy ghra rish y pobble mychione Ean, Cre hie shiu magh gys yn aasagh dy akin? Nee cuirtliagh criht lesh y gheay.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Agh cre hie shiu magh dy akin? Dooinney soit magh ayns coamrey moyrnagh! Cur-my-ner t'adsyn ta ceau coamrey costal, as farrail dy seyr, ayns plaaseyn reeoil.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Agh cre hie shiu magh dy akin? Phadeyr? dy jarroo, ta mee gra riu, as fer s'ooasle na phadeyr.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Shoh eh jeh te scruit, Cur-my-ner, ta mee cur my haghter magh royd, dy chiartaghey yn raad kiongoyrt rhyt.
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Son ta mee gra riu, Ny mast' oc syn t'er nyn ruggey jeh mraane, cha vel phadeyr syrjey na Ean Bashtey: agh ta'n fer sloo t'ayns reeriaght Yee ny syrjey na eshyn.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 As ren ooilley yn pobble cheayll eh as ny publicanee Jee y heyrey, as v'ad er nyn mashtey lesh bashtey Ean.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Agh ren ny Phariseeyn as fir-ynsee yn leigh soiaghey beg jeh coyrle Yee nyn 'oï oc hene, as cha row ad er nyn mashtey liorish.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 As dooyrt y Chiarn, Cre gys nee'm deiney yn cheeloghe shoh y hoylaghey? as cre rish t'ad goll?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 T'ad goll-rish cloan, ta nyn soie ayns ny margaghyn, geamagh yn derrey yeh gys y jeh elley, as gra, Ta shin er n'yannoo bingys diu, as cha vel shiu er ghaunsin: ta shin er hroggal bardoon diu, as cha vel shiu er ghobberan.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Son cha daink Ean Bashtey gee arran, ny giu feeyn; as ta shiu gra, Ta drogh spyrryd echey.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ta'n Mac dooinney er jeet gee as giu; as ta shiu gra, Cur-my-ner dooinney jollyssagh, as iuder-feeyney, carrey dy phublicanee as dy pheccee.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Agh ta creenaght er ny heyrey liorish ooilley e cloan.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 As chuir fer jeh ny Phariseeyn eh gys bee marish. As hie eh stiagh ayns thie yn Pharisee, as hoie eh sheese gys bee.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 As cur-my-ner va ben ayns yn ard-valley, va ny drogh yantagh, tra va fys eck dy row Yeesey ny hoie ec bee ayns thie yn Pharisee, hug ee lh'ee box alabaster dy ooil chostal.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 As hass ee ec e chassyn cheu e chooylloo keayney, as ren ee toshiaght dy niee e chassyn lesh jeir, as rub ee ad lesh folt e king, as phaag ee e chassyn, as ren ee ad y ooillaghey lesh yn ooil.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Nish yn Pharisee ren y chuirrey eh, tra honnick eh shoh, loayr eh cheu-sthie jeh hene, gra, Veagh fys er ve ec y dooinney shoh, dy beagh eh ny adeyr, quoi, as cre'n monney dy ven ee shoh, ta bentyn rish: son t'ee ny ben pheccoil.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 As dreggyr Yeesey, as dooyrt eh rish, Simon, ta red aym's dy ghra rhyt, As dooyrt eh, Abbyr eh, vainshter.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Va dooinney dy row, as jees ayns lhiastynys da: va'n derrey yeh lhiastyn queig cheead ping, as y jeh elley jeih pingyn as da-eed.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 As tra nagh row oc dy eeck, leih eh daue ny-neesht dy arryltagh. Insh dou eisht, quoi jeu s'booisal vees da?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Dreggyr Simon as dooyrt eh, Er-lhiam dy nee eshyn, da smoo ren eh leih. As dooyrt eh rish, T'ou er vriwnys dy cairagh.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 As hyndaa eh gys y ven, as dooyrt eh rish Simon, Vel oo cur-my-ner yn ven shoh? Haink mee stiagh ayns dty hie's, as cha dug oo dou ushtey son my chassyn: agh t'eeish er niee my chassyn lesh jeir, as er jyrmagh ad lesh folt e king.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Cha dug uss paag dou: agh ta'n ven shoh, er-dyn traa haink mee stiagh, er ve kinjagh paagey my chassyn.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 My chione lesh ooil cha ren oo y ooillaghey: agh ta'n ven shoh er n'ooillaghey my chassyn lesh ooil.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Shen-y-fa ta mee gra rhyt, Ta ny peccaghyn eck ta ymmodee, er nyn leih jee: shen-y-fa wheesh shen smoo ta yn ghraih eck: agh dasyn ta beggan er ny leih, cha vel e ghraih agh beggan.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 As dooyrt eh r'ee, Ta dty pheccaghyn er nyn leih dhyt.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 As ren y vooinjer va nyn soie ec bee mârish, toshiaght dy ghra cheu-sthie jeu hene, Quoi eh shoh ta myrgeddin leih peccaghyn?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 As dooyrt eh rish y ven, Ta dty chredjue er dty hauail; immee ayns shee.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.