Lucas 7
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NTLH
1 NISH tra v'eh erreish ooilley ny goan shoh y loayrt ayns clashtyn y phobble, hie eh stiagh ayns Calpernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 As va centurion dy row va fer-mooinjerey echey, v'eh dy mooar soiaghey jeh, as v'eh ching, as raad y vaaish.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 As tra cheayll eh jeh Yeesey, hug eh shanstyr ny Hewnyn huggey, guee er eh dy heet dy laanaghey e er-mooinjerey.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 As tra v'ad er jeet gys Yeesey, ren ad aghin huggey dy jeean, gra, Dy row eshyn feeu v'eh dy yannoo shoh er y hon:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Son t'eh ny charrey da'n ashoon ain, as t'eh er hroggal synagogue dooin.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Eisht hie Yeesey mâroo. As tra v'eh er jeet er-gerrey da'n thie, hug y centurion caarjyn huggey, gra rish, Hiarn, ny boir oo hene, son cha vel mish feeu oo dy heet stiagh fo my chlea.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 As er-yn-oyr shen cha yeeagh mee orrym pene dy ve feeu dy heet hood: agh loayr y fockle, as nee my er-mooinjerey coural.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Son ta mish mee hene my ghooinney ayns pooar, as ta sidooryn aym foym, as ta mee gra rish shoh, Immee, as t'eh goll: as rish fer elley, Tar, as t'eh cheet: as rish my harvaant, Jean shoh, as t'eh dy yannoo eh.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Tra cheayll Yeesey shoh, ghow eh yindys, as hyndaa eh mygeayrt, as dooyrt eh rish y pobble va geiyrt er, Ta mee gra riu, Lheid y credjue lajer shoh, cha vel mee er gheddyn ayns Israel hene.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 As tra haink ny chaghteryn reesht gys y thie, hooar ad dy row yn fer-mooinjerey va ching dy slane er choural.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 As haink eh gy-kione yn laa er-giyn dy jagh eh gys ard-valley va enmyssit Nain, as hie ymmodee jeh e ynseydee marish, as mooarrane sleih.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Nish tra haink eh er-gerrey da giat yn ard-valley, cur-my-ner, va sleih cur lhieu magh dooinney marroo, va ny ynrycan mac da e voir, as v'eeish ny ben-treoghe: as va ymmodee jeh sleih yn ard-valley mâree.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 As tra honnick y Chiarn ee, va chymmey echey urree, as dooyrt eh r'ee, Ny jean keayney.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 As haink eh, as venn eh rish y carbyd (as hass adsyn va fo) as dooyrt eh, Ghooinney aeg, ta mee gra rhyt, Irree.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 As hoie yn dooinney marroo seose, as ren eh toshiaght dy loayrt: as livrey eh eh gys e vo1r.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 As haink aggle orroo ooilley: as hug ad moylley da Jee, gra, Ta phadeyr mooar er n'irree seose ny mast' ain; as, Ta Jee er yeeaghyn er e phobble.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 As hie yn goo shoh magh my-e-chione trooid ooilley Judea, as trooid ooilley yn cheer mygeayrt.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 As hug ynseydee Ean coontey da jeh ooilley ny reddyn shoh.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 As deie Ean er jees jeh e ynseydee as hug eh ad er chaghteraght gys Yeesey, gra, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Tra va ny deiney er jeet huggey, dooyrt ad, Ta Ean Bastey er nyn goyrt shin dy ênaght jeed, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 As ayns yn oor cheddin v'eh lheihys ymmodee jeh ny aslayntyn as ny doghanyn, as ny drogh-spyrrydyn oc, as da ymmodee va doal v'eh coyrt soilshey.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Eisht dregyr Yeesey as dooyrt eh roo, Immee-jee reue, as insh-jee da Ean cre y reddyn ta shiu er vakin as er chlashtyn kys dy vel ny doail geddyn nyn soilshey, ny croobee shooyll, ny louraanee er nyn ghlenney, ny beuyr clashtyn, ny merriu er nyn mioghey, as y sushtal er ny phreacheil da ny boghtyn.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 As bannit ta eshyn nagh jean beg y hoiaghey jeem's.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 As tra va chaghteryn Ean er n'immeeaght, ren eh toshiaght dy ghra rish y pobble mychione Ean, Cre hie shiu magh gys yn aasagh dy akin? Nee cuirtliagh criht lesh y gheay.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Agh cre hie shiu magh dy akin? Dooinney soit magh ayns coamrey moyrnagh! Cur-my-ner t'adsyn ta ceau coamrey costal, as farrail dy seyr, ayns plaaseyn reeoil.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Agh cre hie shiu magh dy akin? Phadeyr? dy jarroo, ta mee gra riu, as fer s'ooasle na phadeyr.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Shoh eh jeh te scruit, Cur-my-ner, ta mee cur my haghter magh royd, dy chiartaghey yn raad kiongoyrt rhyt.
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Son ta mee gra riu, Ny mast' oc syn t'er nyn ruggey jeh mraane, cha vel phadeyr syrjey na Ean Bashtey: agh ta'n fer sloo t'ayns reeriaght Yee ny syrjey na eshyn.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 As ren ooilley yn pobble cheayll eh as ny publicanee Jee y heyrey, as v'ad er nyn mashtey lesh bashtey Ean.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Agh ren ny Phariseeyn as fir-ynsee yn leigh soiaghey beg jeh coyrle Yee nyn 'oï oc hene, as cha row ad er nyn mashtey liorish.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 As dooyrt y Chiarn, Cre gys nee'm deiney yn cheeloghe shoh y hoylaghey? as cre rish t'ad goll?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 T'ad goll-rish cloan, ta nyn soie ayns ny margaghyn, geamagh yn derrey yeh gys y jeh elley, as gra, Ta shin er n'yannoo bingys diu, as cha vel shiu er ghaunsin: ta shin er hroggal bardoon diu, as cha vel shiu er ghobberan.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Son cha daink Ean Bashtey gee arran, ny giu feeyn; as ta shiu gra, Ta drogh spyrryd echey.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ta'n Mac dooinney er jeet gee as giu; as ta shiu gra, Cur-my-ner dooinney jollyssagh, as iuder-feeyney, carrey dy phublicanee as dy pheccee.
34 O
35 Agh ta creenaght er ny heyrey liorish ooilley e cloan.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 As chuir fer jeh ny Phariseeyn eh gys bee marish. As hie eh stiagh ayns thie yn Pharisee, as hoie eh sheese gys bee.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 As cur-my-ner va ben ayns yn ard-valley, va ny drogh yantagh, tra va fys eck dy row Yeesey ny hoie ec bee ayns thie yn Pharisee, hug ee lh'ee box alabaster dy ooil chostal.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 As hass ee ec e chassyn cheu e chooylloo keayney, as ren ee toshiaght dy niee e chassyn lesh jeir, as rub ee ad lesh folt e king, as phaag ee e chassyn, as ren ee ad y ooillaghey lesh yn ooil.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Nish yn Pharisee ren y chuirrey eh, tra honnick eh shoh, loayr eh cheu-sthie jeh hene, gra, Veagh fys er ve ec y dooinney shoh, dy beagh eh ny adeyr, quoi, as cre'n monney dy ven ee shoh, ta bentyn rish: son t'ee ny ben pheccoil.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 As dreggyr Yeesey, as dooyrt eh rish, Simon, ta red aym's dy ghra rhyt, As dooyrt eh, Abbyr eh, vainshter.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Va dooinney dy row, as jees ayns lhiastynys da: va'n derrey yeh lhiastyn queig cheead ping, as y jeh elley jeih pingyn as da-eed.
41 Jesus disse:
42 As tra nagh row oc dy eeck, leih eh daue ny-neesht dy arryltagh. Insh dou eisht, quoi jeu s'booisal vees da?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Dreggyr Simon as dooyrt eh, Er-lhiam dy nee eshyn, da smoo ren eh leih. As dooyrt eh rish, T'ou er vriwnys dy cairagh.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 As hyndaa eh gys y ven, as dooyrt eh rish Simon, Vel oo cur-my-ner yn ven shoh? Haink mee stiagh ayns dty hie's, as cha dug oo dou ushtey son my chassyn: agh t'eeish er niee my chassyn lesh jeir, as er jyrmagh ad lesh folt e king.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Cha dug uss paag dou: agh ta'n ven shoh, er-dyn traa haink mee stiagh, er ve kinjagh paagey my chassyn.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 My chione lesh ooil cha ren oo y ooillaghey: agh ta'n ven shoh er n'ooillaghey my chassyn lesh ooil.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Shen-y-fa ta mee gra rhyt, Ta ny peccaghyn eck ta ymmodee, er nyn leih jee: shen-y-fa wheesh shen smoo ta yn ghraih eck: agh dasyn ta beggan er ny leih, cha vel e ghraih agh beggan.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 As dooyrt eh r'ee, Ta dty pheccaghyn er nyn leih dhyt.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 As ren y vooinjer va nyn soie ec bee mârish, toshiaght dy ghra cheu-sthie jeu hene, Quoi eh shoh ta myrgeddin leih peccaghyn?
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 As dooyrt eh rish y ven, Ta dty chredjue er dty hauail; immee ayns shee.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.